Alles over Zijn en zijnsontwikkeling
Wat is zijnsontwikkeling? Wat is Zijn? Hoe wordt het Zijn ervaren? Hoe reageert de buitenwereld op zijnsontwikkeling en het Zijn? Hoe kan het Zijn worden geconstateerd en beoordeeld? Hoe wordt het Zijn gerealiseerd? Wat is de functie van gedachten en gevoelens in relatie tot het Zijn? Wat belemmert zijnsontwikkeling? Hoe verhoudt zijnsontwikkeling zich tot andere methoden van ontwikkeling en probleemoplossing? Ter verduidelijking. Wat is het concrete effect van zijnsontwikkeling? Zijnsontwikkeling in beeld (niet op deze pagina)
Nu aan de hand van de basisfilosofie duidelijk is geworden dat de ontwikkeling van het Zijn van cruciaal belang is voor ieder mens en daarmee voor de mensheid als geheel, is het goed om nader te verklaren wat het Zijn en zijnsontwikkeling inhoudt. De meest simpele verklaring is aan de hand van de volgende figuren te geven.
Het antwoord dat reeds eerder op deze vraag is gegeven, luidt:
De verandering van ego-zijn in Zijn.
Dit betekent dat je je niet langer één bent met en daardoor laat bepalen en sturen door de vele, onevenwichtige, tijdelijke en disharmonieuze gedachten en gevoelens, maar één bent met het ene, evenwichtige, permanente en harmonieuze Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gedachten en gevoelens.
Dit betekent dat de ontwikkeling ook kan worden aangeduid als:
De verandering van de meervoudige en onevenwichtige naar de eenvoudige en evenwichtige bron van zelfsturing.
Om enig idee te krijgen wat deze verandering in meer specifieke zin inhoudt, is reeds eerder het volgende overzicht gegeven:
Voor een beter begrip hieromtrent biedt het onderstaande logo van NLbe en de daar onder staande verbeelding daarvan uitkomst.
Het dal waarin de grijze bal zich bevindt staat voor het feit dat het het ego zijn bestaansrecht, zijn overleven, zijn identiteit ontleent aan de schijnzekerheden van de dualiteit/de vorm. Of beter gezegd aan het "hebben" (van vorm). Als gevolg van het feit dat geen enkele vorm stabiel/zeker is, bevindt het individu zich in een schijntoestand. Dat wil zeggen in schijnrust, schijnflexibiliteit, schijnveiligheid, schijnvrijheid, schijnduurzaamheid, schijnzekerheid, schijnvrede, schijnverantwoordelijkheid, schijnwaarheid, schijnwijsheid, enz. Die toestand is echter niet in overeenstemming met zijn diepste ideaal. Vandaar de onophoudelijke zoektocht naar dat ideaal. Tot op heden heeft deze zoektocht bestaan uit voornoemd gevecht. Maar, zoals gezegd, hebben we nu, nu de grens van de intrinsieke contraproductiviteit van dat gevecht wordt bereikt, de kans dit gevecht te beëindigen en daarmee ons ideaal echt te realiseren.
niet-Zijn (ego-zijn)
Mijn gedachten en gevoelens bepalen wat ik wil en wie ik ben. Mijn Ware Zelf wordt versluierd/geblokkeerd door mijn gedachten en gevoelens. Ik ben niet één met mijn Ware Zelf
Het Zijn is de regenboogbal op de top. De regenboog staat voor het ongesluierde/ongeblokkeerde Ware Zelf: Het zijn wie je echt bent. Een toestand die bereikt is dankzij het beëindigen van het gevecht om goed en kwaad dat het ego (de wil van gedachten en gevoelens) voert. En dankzij het accepteren en doorvoelen van gedachten en gevoelens puur zoals ze zijn.
De top waarop de bal zich bevindt staat voor de innerlijke toestand waarin de dualiteit is vervangen door singulariteit (eenpuntigheid) en daarmee de hechting aan de schijnzekerheden van het "hebben" (van vorm) is losgelaten. Die toestand houdt in dat het bestaansrecht/het overleven/de identiteit wordt ontleend aan het "zijn". Dit betekent dat het wordt ontleend aan of beter gezegd samenvalt met het leven zelf, het Geheel, het mysterie, de constante stroom van gebeurtenissen, de impuls tot manifestatie in het hier en nu. Als gevolg hiervan ervaart het individu echte of beter gezegd volmaakte rust, veiligheid, flexibiliteit, vrijheid,duurzaamheid, verantwoordelijkheid, zekerheid, vrede, waarheid, wijsheid, enz. en heeft hij daarmee zijn diepste ideaal gerealiseerd.
Zijn
Mijn gedachten en gevoelens bepalen niet wat ik wil en wie ik ben. Mijn Ware Zelf wordt niet versluierd/geblokkeerd door mijn gedachten en gevoelens. Ik ben één met mijn Ware Zelf
Uit dit figuur valt op te maken dat het Zijn niet, zoals zo vaak gedacht, de toestand is waarin je negatieve gedachten en gevoelens ontbreken en de positieve aanwezig en maximaal zijn. Maar de toestand waarin je vrij/los bent van die gedachten en gevoelens. M.a.w., ze zijn er nog wel, maar je bent er vrij van. Ze bepalen je niet meer, ze dienen je. (zie onderstaande functie).
Uit het voorgaande zal duidelijk zijn wat het Zijn is. Het Zijn is het één zijn met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer is van je gedachten en gevoelens, vrij is van de sturing door je gedachten en gevoelens en bewust gestuurd wordt door de impuls tot manifestatie in het hier en nu afkomstig uit het mysterie, de singulariteit, het Geheel.
Hoe wordt het Zijn ervaren? Zoals gezegd, is Zijn de singulariteit die de dualiteit overstijgt. Daarmee is Zijn de overstijging (de onthechting) van de ervaring van alle tegenstellingen die inherent zijn aan het leven. Naast bovengenoemde ervaring van volmaakte rust, veiligheid, flexibiliteit, vrijheid, duurzaamheid, verantwoordelijkheid, zekerheid, vrede, waarheid, wijsheid, enz. houdt dit ook de ervaring in van:
Meer specifiek houdt Zijn de ervaring in van de volmaaktheid van alle menselijke eigenschappen . Dit betekent onder andere:
Kortom, volmaakte vervuldheid en volmaakt zelfvertrouwen.
Dit betekent dat in het Zijn alle eigenschappen als volmaakt worden ervaren en er dus geen goede en slechte eigenschappen meer zijn. Je bent en blijft dus bijvoorbeeld volmaakt standvastig en flexibel tegelijk. Dit betekent dat wanneer je bijvoorbeeld een bepaalde mening hebt deze ieder moment kan veranderen, ook al is deze verandering onderhevig aan waardeoordelen als inconsequent, disloyaal, onbetrouwbaar, enz. De verandering geschiedt echter niet, zoals in het geval van het ego, door de wil van gedachten en gevoelens, maar door die van het Ware Zelf. Dus bijvoorbeeld niet door de rationele aanname van een mening die eventueel "bewijsbaar" beter is, maar door een impuls uit het Ware Zelf die dezelfde of een andere mening manifesteert.
Hoe reageert de buitenwereld op zijnsontwikkeling en het Zijn? Aangezien er geen scheiding tussen buitenwereld en binnenwereld bestaat omdat alles met alles samenhangt en omdat het leven/de evolutie op niets anders uit blijkt te zijn dan op de realisering van het Zijn, kan worden gesteld en ook worden ervaren dat de buitenwereld verandert onder invloed van zijnsontwikkeling. Dit houdt in dat de specifieke buitenwereld van het individu die het Zijn nog niet ontwikkelt alles in het werk stelt om dat wel te laten geschieden en daartoe grote bedreigingen oftewel zeer pijnlijke ervaringen kan aanwenden. Maar het houdt ook in dat wanneer er wel tot zijnsontwikkeling over wordt gegaan en het dus innerlijk lichter/vrediger wordt ook de buitenwereld zo wordt. De uitspraak dat ieder zijn eigen werkelijkheid schept is dus waar. Dit betekent natuurlijk niet dat alles wat iemand overkomt zijn eigen schuld is of door God gestraft wordt, maar wel dat er vanwege de gevangenschap van het individu in de dualiteit geen andere dan dualistische oftewel confronterende manier is om het individu tot de ontwikkeling van zijn Zijn (de singulariteit) te bewegen. Er is dus geen sprake van schuld of straf, maar van kans om wakker te worden.
Zoals gezegd, wordt het Zijn gerealiseerd door de acceptatie van de ervaring, dus van de gedachten en gevoelens, puur zoals ze zijn. Dit betekent dat:
Het Zijn wordt gerealiseerd door zelfacceptatie.
Het feit dat het leven zelf de ervaringen aanreikt, betekent dat:
Het Zijn wordt gerealiseerd door het leven zelf. Concluderend:
Het Zijn wordt gerealiseerd door de acceptatie van de ervaring van dat wat is.
Dit betekent dat de weg naar
het Zijn oneindig eenvoudig en tegelijk het
moeilijkste is wat er is. Het is eenvoudig omdat je
alleen maar jezelf hoeft te accepteren.
En het is moeilijk omdat het van je vraagt om al je
gevoelens bewust tegemoet te treden. Deze tot en met
de bodem, dat wil zeggen het punt van bevrijding, dat
zich in iedere ervaring bevindt, te doorleven. En
deze uiteindelijk onvoorwaardelijk te accepteren als
van jezelf terwijl je vele hiervan, aangemoedigd
door het heersende maakbaarheididee van de
samenleving, het liefst zou willen uitbannen, vernietigen, negeren, ontkennen, bagatelliseren,
wegrationaliseren, wegprojecteren (weg-roddelen,
-oordelen, -klagen, -kritiseren) of een ander dan
wel de omstandigheden de schuld ervan zou willen
geven. Of, en dat is dan de maximale acceptatie die
de samenleving over het algemeen kent, deze
gevoelens gedogen of lijdzaam ondergaan. Verder is
het moeilijk omdat het van je vraagt het denken als
primaire bron van zelfsturing, zelfidentificatie,
zingeving en probleemoplossing los te laten en te
vervangen door het Ware Zelf. De bewustzijnssprongen
naar het Zijn.
De functie van gedachten en gevoelens in relatie tot het Zijn is tweeledig, te weten:
Functie voor het realiseren van het Zijn. De mens heeft een Ware Zelf en ervaart van daaruit het leven in de vorm van gedachten en gevoelens. Als gevolg van zijn gevangenschap van de dualiteit ervaart hij zich als één met zijn gedachten en gevoelens in plaats van zijn Ware Zelf. Als zodanig ervaart hij het leven als dualistisch in plaats van singulair en daarmee als een afgescheidenheid van zijn diepste ideaal: het één zijn met alles oftewel het Zijn. Deze afgescheidenheid drijft hem ertoe zijn ideaal te realiseren. Aangezien hij zich identificeert met zijn dualistische gedachten en gevoelens en deze toch vanuit zijn Ware Zelf kan waarnemen, veronderstelt hij dat het ideaal te realiseren is door het manipuleren van zijn gedachten en gevoelens. Dit brengt hem ertoe om vanuit zijn gedachten en gevoelens zijn gedachten en gevoelens te manipuleren. Dit wordt aangeduid als het ego dat in gevecht is met zichzelf. Aangezien het ego dit gevecht alleen maar kan verliezen en daarmee zichzelf zal vernietigen, zal het Ware Zelf zich vroeg of laat van dit gevecht bewust worden alsmede van het feit dat niet het gevecht met de gedachten en gevoelens maar alleen de acceptatie ervan zijn ideaal kan realiseren. Dit betekent dat de gedachten en gevoelens de functie uitoefenen van:
Functie voor het manifesteren van het Zijn. Wanneer als gevolg van de hiervoor aangegeven vernietiging van het ego, dat gelijk staat aan de bevrijding uit de gevangenschap van de dualiteit, het Zijn is gerealiseerd, dan dienen de gedachten en gevoelens niet langer als middel voor het realiseren ervan, maar als middel voor het manifesteren ervan. Dit houdt in dat de gedachten en gevoelens bijdragen aan de manier waarop het Zijn zich manifesteert. Zo kan de ervaring van irritatie tot acties van het Zijn leiden zonder geïrriteerd te zijn. En zo kan onder invloed van allerlei gedachten en gevoelens het Zijn vanuit het Geheel gestuurd worden teneinde de bedoeling van het Geheel te realiseren. Dit wordt aangeduid als de overgave aan, het volgen van, de Stroom (van het leven). Of ook wel als "Uw Wil geschiede".
Wat belemmert zijnsontwikkeling? De belemmeringen van zijnsontwikkeling is in beginsel de kracht, te weten de zwaartekracht, die het uitdijen, de groei, de evolutie, van het heelal tegenwerkt. Op menselijk niveau bestaat die kracht uit de diepste taboes die de mensheid kent. Deze taboes zijn de ontelbare krachten, de "moetens", van binnenuit en van buitenaf die willen dat jij je aanpast aan die krachten, dat jij niet je(ware)zelf wordt en blijft en dus niet samenvalt met de scheppende Kracht die het heelal heeft geschapen en doet groeien. Een Kracht die door jezelf kan worden ervaren als je echte wil , je waarheid, je onbevangen/spontane manifestatie en in religies wordt aangeduid als God's Wil. Enkele van deze taboes zijn: Eén zijn met God is godslastering, volmaakt zijn bestaat niet, de waarheid bestaat niet, iedere uiting van waarheid moet wetenschappelijk bewezen zijn of moet bescheidenheid tonen, het leven is complex, overgave is ondergeschiktheid/passiviteit/naïviteit , jezelf liefhebben is egoïsme/narcisme, vrijheid is anarchie/chaos, innerlijke ontwikkeling is zweverig, je schaduwkant aangaan is de duivel aanbidden/volgen, volmaakt zijn is autoritair/hoogmoedig, gevoelens tonen is zwak, enz. De bron van deze taboes, de echte belemmerende kracht, is angst. Die angst kan zich manifesteren in bijvoorbeeld:
Ook de methoden die erop gericht zijn blokkades c.q. pijn op te ruimen leiden zonder zijnsontwikkeling niet naar het Zijn. Want zonder dat wordt voorbij gegaan aan het feit dat:
Advies. Gezien het voorgaande en feit dat het realiseren van het Zijn van cruciaal belang is voor de samenleving, adviseert NLbe iedere behandelaar/therapeut/trainer cliënten tevens zijnsontwikkeling aan te bieden. Dit kan door ze naar NLbe te verwijzen of door zelf zijnsontwikkeling te ondergaan.
Zoals gezegd, verkeert de mens tot op heden in oorlog met zichzelf en is dat de wezenlijke oorzaak van zijn problemen. Dit betekent dat de mens zijn problemen alleen maar echt kan oplossen door de oorlog met zichzelf te staken of anders gezegd door het Zijn te ontwikkelen en te realiseren. Die oplossing houdt niet in dat er dan geen problemen meer zullen zijn of beter gezegd dat er dan niets meer om een oplossing vraagt. Het houdt wel in dat de problemen dan niet langer als probleem maar als kans voor zijnsontwikkeling worden ervaren en daarmee vanuit de vrede van het Ware Zelf in plaats van de onvrede van het ego worden bejegend. Die bejegening heeft tot gevolg dat de mens in harmonie met het leven handelt waardoor de problemen vanzelf oplossen, makkelijker oplosbaar zijn of niet meer opgelost hoeven worden. Daarmee bestaat het concrete effect van de ontwikkeling van het Zijn uit:
Tegelijkertijd houdt het Zijn in dat:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.gif){kind=logo}
Inhoud.
).gif)
Het
niet-Zijn/het ego hiervan is de grijze bal in het dal. Het
grijs staat voor de versluiering, de
geblokkeerdheid, van het Ware Zelf als zijnde de
innerlijke waarnemer van gedachten en gevoelens (zie
!). Een toestand die in stand
wordt gehouden door de hechting aan, het volgen van,
de wil van gedachten en gevoelens. Want die wil is dualistisch (zie
!) en is derhalve in zijn zoektocht naar
het ideaal/het Ware Zelf constant bezig de
goede (prettige) gedachten en gevoelens te creëren,
te behouden en te vergroten, en de kwade
(onprettige) te vermijden en te bestrijden in plaats
van deze te accepteren puur voor wat ze zijn. Dit
betekent dat de wil van het ego in een constant gevecht om goed en kwaad
is met
zichzelf, de buitenwereld en het leven zelf in
plaats van er in harmonie mee te zijn. Zo
houdt bijvoorbeeld angst zichzelf in stand doordat
de wil ervan zowel de
oorzaak als ook de angst zelf vermijdt en bestrijdt
in plaats van accepteert. .gif)
Wat
is het concrete effect van zijnsontwikkeling?