Wat kom ik op aarde doen?

Wat wil ik echt?

Waarom ben ik niet goed zoals ik ben?

Waarom overkomt mij dit of dat?

Waarom is het leven niet eenvoudig en prettig?

Heb jij deze vragen wel eens gesteld? Of stel je ze nu, nu je ze ziet? En wil je het antwoord erop? Dan is zijnsontwikkeling of anders gezegd het worden wie je echt bent het enige dat je kan helpen er antwoord op te geven. Want het antwoord bevindt zich in jou. In het hiernavolgende zal ik proberen je dat uit te leggen en zodoende iets van het antwoord te geven.

Als je via zijnsontwikkeling naar het antwoord op de voorgaande vragen op zoek gaat, dan zul je merken dat jouw "ik" degene is die je echt bent. Maar dat je gek genoeg niet weet wie dat is en wat die wil. Wat je wel weet, is dat je gedachten en gevoelens hebt en dat deze allemaal een eigen wil hebben. Zo heeft je angst een wil, je begeerte een wil, je machteloosheid een wil, je verstand een wil, enz. Aangezien je niets anders kunt waarnemen in jezelf, lijken je gedachten en gevoelens te zijn wie je bent en duidelijk te maken wat je wilt. Dat heeft je er bewust dan wel onbewust toe verleidt om aan te nemen dat jij je gedachten en gevoelens bent.

Daarmee lijkt je vraag wie je echt bent en wat je echt wilt beantwoord te zijn. Maar is dat echt zo, zul je dan wellicht zeggen. Want die gedachten en gevoelens zijn altijd anders, kunnen tegenstrijdig zijn, zijn er dan weer wel en dan weer niet en geven me nog steeds geen antwoord op de bovenstaande vragen. Daarmee lijkt de vraag dus niet beantwoord te zijn. Maar wat is dan wel het antwoord? Het antwoord daarop lijkt misschien wat raar en onacceptabel want het luidt: Je kunt niet weten wie je bent en wat je wilt omdat dat het mysterie van het leven zelf is. Oh, zul je dan zeggen, dus wie ik echt ben is een mysterie? Leg me dan maar uit wat dat in mij is. Dat zal ik doen. Het is eigenlijk heel eenvoudig. Maar omdat het zo eenvoudig is, is het ook heel erg moeilijk voor veel mensen. Of dat voor jou ook zo is, zul je wel merken aan de hand van de volgende uitleg.

Jij weet dat je gedachten en gevoelens hebt. Dus jij bent de innerlijke waarnemer ervan. Dat betekent dat jij iets anders bent dan je gedachten en gevoelens, dat jij gedachten en gevoelens hebt en niet bent. Die "jij", die innerlijke waarnemer in jezelf die ik het Ware Zelf noem, kan natuurlijk alleen maar een soort niets, een soort leegte, zijn. Want alleen een leegte kan iets, dus zoiets als een gedachte of een gevoel, waarnemen.  Want als het niet leeg maar bijvoorbeeld angst zou zijn, dan zou jij geen angst kunnen waarnemen. Snap je nu waarom je niet kunt weten wie je echt bent en wat je echt wilt? Als dat zo is, dan zul je waarschijnlijk de vraag stellen: "Maar ben ik dan helemaal niets?" Het antwoord daarop is ook heel raar. Want het is ja en nee tegelijk. Het is ook nee omdat het niets tevens het alles is. Of anders gezegd het (heel)Al, het universum, het Geheel, is. Dus wie je echt bent, is niets en alles tegelijk, is leeg en vol. Vandaar dat het woord "volledig" uit vol en ledig bestaat. Hieruit volgt wat je in wezen bent:

Je bent volledig!

Ik kan me voorstellen dat je niet zo goed weet wat je met het alles-zijn van jezelf kunt. Maar dat zal je verbazen. Want als je alles en daarmee ook de ontwikkeling van alles bent, dan ben jij en doe jij precies dat wat de bedoeling is. Dus wat het Goede, het volmaakte, is. Dit houdt in dat wanneer jij echt je(ware)zelf bent, je dan zult ervaren dat jij goed bent zoals je bent en goed doet zoals je doet en daarmee je diepste ideaal hebt gerealiseerd. Bovendien zal je ervaren dat het Al ook een Wil heeft, net zoals je gedachten en gevoelens dat hebben. Aangezien die Wil de wil is van je Ware Zelf, is dié je echte Wil. Het bijzondere van die Wil is dat die in tegenstelling tot die van je gedachten en gevoelens er altijd is en dat jij daardoor altijd "weet" wat je wilt. Het vervelende ervan is echter dat je, zoals ik al eerder heb gezegd, niet kunt weten wat die Wil inhoudt. Vandaar dat ik "weet" tussen aanhalingstekens heb gezet.

Dat zal bij jou de vraag oproepen: Hoe kun je dan wel "weten" wat je wilt? Welnu, ook het antwoord daarop is gemakkelijk. Want die Wil is weliswaar niet te kennen, maar wel te ervaren. Simpelweg omdat het bestaat uit een impuls in het hier en nu die alles van het allerkleinste tot het allergrootste in het universum en dus ook jou aanstuurt. Kortom, die alles wat er is laat gebeuren. Je kunt het ervaren als een Kracht die je vanzelf in beweging zet, je in rust brengt, je laat praten, je laat denken, enz.  Je zou het kunnen vergelijken met surfen. Alleen surf je hierbij niet op water, maar op de energiegolven van het leven die speciaal voor jou bedoeld zijn en je daarmee uniek maken en een uniek levenspad geven. Die Kracht/Wil wordt over het algemeen aangeduid als onbevangen spontaniteit of tegenwoordig ook wel als de "flow" of je Hart. Je moet de "flow" of je Hart volgen is dan ook een veel gehoorde kreet. Daarbij wordt over het algemeen aangenomen dat dit hetzelfde is als doen wat je leuk vindt of je intuïtie volgen. Maar die aanname is onjuist want ook die zijn er niet altijd en worden niet ervaren als de Waarheid/het Goede van je echte Wil die uit de Kracht bestaat die ik zojuist besproken heb. Daarmee lijkt het volgen van je Wil gemakkelijk. Welnu, dat is inderdaad het geval als je je eenmaal aan deze Wil hebt overgegeven. Maar voordat je dat kunt, moet je het moeilijkste doen wat er is. Daarmee bedoel ik niet dat je iets ingewikkelds moet doen dat veel denkwerk vraagt, maar wel dat het heel veel moed en dus zelfoverwinning vraagt. Daar zijn drie redenen voor.

De eerste reden is dat je nog zeer sterk bepaald wordt door je gedachten en gevoelens en de wil ervan en dus  geblokkeerd/afgescheiden/vervreemd bent van je Wil. Een toestand die over het algemeen wordt aangeduid als het ego (zie figuur ego-zijn). Dit betekent dat je je  vrij/los moet maken van je gedachten en gevoelens en de wil ervan om één te worden met je Ware Zelf en zodoende je Wil te kunnen ervaren en volgen. Deze toestand van vrij zijn van je gedachten en gevoelens en daardoor één zijn met je Ware  Zelf wordt  aangeduid als het Zijn (zie figuur Zijn/vrij van ego-zijn of Meer uitleg). Het losmaken van je gedachten en gevoelens vraagt veel moed omdat het niet anders kan dan door al je gevoelens, hoe pijnlijk ook, onvoorwaardelijk tegemoet te treden, te accepteren, te doorvoelen en lief te hebben. Dus niet door ze, zoals gebruikelijk, weg te willen hebben, maar door ze er volledig te laten zijn. Dat is buitengewoon moeilijk omdat je zeker de onprettige ervan het liefst zou willen uitbannen, vernietigen, negeren, ontkennen, bagatelliseren, wegrationaliseren, wegprojecteren (roddelen, oordelen, klagen, kritiseren, enz.)., of door jezelf, een ander dan wel de omstandigheden de schuld ervan te geven. Vluchten kan dus niet meer als je het Zijn wilt realiseren. Je zal tot volledige zelfacceptatie over moeten gaan. En dat vraagt gek genoeg om heel veel moed.

De tweede reden is een reden die sterk met de eerste  samenhangt en bestaat uit het feit dat de mensen al vanaf hun geboorte een, wat ik noem, programma of beter gezegd een virus op hun "harde schijf" (hun denken, hun wil, hun ego) hebben meegekregen die ervoor zorgt dat ze hardnekkig een illusie najagen. Die illusie wordt over het algemeen aangeduid als het idee dat het leven en dus ook de mens als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is. Deze illusie heeft tot gevolg dat mensen denken zichzelf, anderen en het het leven zelf te kunnen beheersen om een prettig leven te krijgen. Of beter gezegd om hun diepste ideaal, te weten het zijn wie je echt bent, die ook op hun "harde schijf" staat, te realiseren. Vandaar dat ze altijd bezig zijn geweest met het verzinnen en toepassen van dogma's in de vorm van normen, waarden, wetten, middelen en methoden die als waarheid aangenomen dienden te worden. Om van die aanname verzekerd te zijn hebben ze de instituties kerk, staat en wetenschap opgezet die zich presenteerden als "hogepriester van de waarheid"  en derhalve konden voorschrijven hoe je moet leven en zelfs wie je moet zijn. Het probleem is echter dat dogma's niet helpen en zelfs het tegenovergestelde bereiken. De reden daarvan is dat ze jezelf volledig miskennen. Dat wil zeggen dat ze je gedachten en gevoelens inclusief de wil ervan alsmede je Ware Zelf en diens Wil miskennen in plaats van accepteren/erkennen. Deze miskenning houdt in feite in dat je in oorlog bent met jezelf en dus een oorlog voert die je alleen maar kunt verliezen. Tot op heden zijn de dogma's er erg goed in geslaagd de mensen deze oorlog met zichzelf te laten voeren. De mensen vinden immers nog steeds dat ze van alles moeten en maken zichzelf wijs dat dit "moeten"  in plaats van de Wil van hun Ware Zelf hun vrije wil, hun waarheid, het Goede is. Bovendien vinden ze dat al dit "moeten" onmisbaar is voor het functioneren en de vooruitgang van de samenleving, ook al dreigt de planeet en daarmee ook de mens daar nu zo langzamerhand onder te bezwijken. Het veranderen ervan wordt dan ook met de diepste taboes, waardeoordelen, overtuigingen, paradigma's e.d. tegengewerkt (zie ook).  Dit betekent dat het veel moed en zelfoverwinning vraag om je van deze illusie te ontdoen en daarmee te worden wie je bent.

De derde reden is dat het veel moed vraagt om geen gevolg te geven aan de wil van je gedachten en gevoelens. Want die wil is altijd het middel geweest waarmee je je keuzes hebt gemaakt, waarmee je je staande hebt gehouden in het leven, waar je zelfvertrouwen aan hebt ontleend, enz. Dit betekent dat het loslaten van die wil om het grootste vertrouwen vraagt dat er is, te weten het vertrouwen in het ogenschijnlijk zo wrede leven zelf. Een wreedheid die er  dan overigens helemaal niet blijkt te zijn. Sterker nog, het leven blijkt dan op niets anders uit te zijn dan te realiseren wie je echt bent: je diepste ideaal, je Ware Geluk, je echte gezondheid. Maar dat weet je nu natuurlijk nog niet en heb je nog niet ervaren. Daarom blijft het veel moed en zelfoverwinning van je vragen.

Deze redenen lijken het misschien wat al te moeilijk voor je te maken om echt te worden wie je bent. Dat kan zo zijn, maar dan weet je vanaf nu wel wat het antwoord op je vragen is. Dat zal je hopelijk wat gerust stellen en misschien komt er dan een moment waarop je er wel toe in staat bent. Vooruitlopend daarop is het misschien goed om te weten dat het moeilijkste ervan niet het aangaan van je gevoelens is, maar het overwinnen van de angst ervoor. Dus de angst voor de angst, voor de eenzaamheid, voor verlies, voor uitsluiting, enz. Want als je het eenmaal aangaat, dan blijkt het ontzettend mee te vallen. Sterker nog, dan blijkt er iets in je te ontstaan waarvan je geen idee had dat het bestond. Dat iets is dat waar je ten diepste naar verlangt, te weten je Kracht, je waarheid, je wijsheid, je al-weten, je vrijheid, je eenheid met alles (je echte verantwoordelijkheid), je levensvreugde, je ware geluk, de eenvoud van het leven, je gezondheid, je volmaakt zijn, enz. En dan blijkt zelfs het goddelijke zich in je te bevinden (zie ook Wat verandert er dan? en Hoe wordt het Zijn ervaren). Tevens zul je dan ervaren dat het realiseren van dit ideaal, dit Zijn (wie je echt bent), datgene is wat je hier op aarde komt doen. En dat het daarvoor kennelijk nodig is om te beleven wat jou en zelfs de hele mensheid overkomt, ook al lijkt dat onterecht, wreed, ongezond en nu zelfs bedreigend voor de hele planeet. Daarmee is ook de vraag "Wat is er aan de hand op deze wereld? " beantwoord en zijn daarmee alle bovenstaande vragen beantwoord.

Mocht je nog vragen of opmerkingen hebben of wil je begeleid, gecoacht, worden in zijnsontwikkeling, dan ben je van harte welkom.

Je kunt me daartoe een e-mail sturen.