NLbe Nederlands instituut voor zijnsontwikkeling

De praktijk

Zoals in deze website is aangegeven, is zelfacceptatie het principe voor het afleggen van de Weg naar het één zijn met je Ware Zelf of kortweg je Zijn. En is het leven zelf degene die deze Weg qua inhoud bepaalt. Dit betekent dat je niets anders hoeft te doen dan erop te vertrouwen dat het leven je de omstandigheden en bijbehorende innerlijke ervaringen aanreikt die nodig zijn voor het vervolgen van de Weg en deze ervaringen te accepteren als van jezelf en bedoeld voor jezelf.

Je zult dan misschien voor het eerst in je leven merken dat je ervaringen uiterst moeilijk te accepteren zijn omdat deze ervaringen je zodanig bezetten dat er in jouw  beleving (bijna) niets anders is dan dat. En omdat er bovendien sterke antimechanismen in jezelf optreden die de acceptatie van deze ervaring tegenwerken en je eveneens bezetten. Die antimechanismen komen voort uit het niet willen accepteren van de ervaring puur zoals het is. De sterkste daarvan is kwaadheid/woede. Maar ze kunnen zich ook uiten in de vorm van het analyseren, het wegrationaliseren, het bagatelliseren, het wegroddelen, het wegprojecteren (de ander de schuld ervan geven en dus bestrijden), het ontkennen, het lijdzaam ondergaan of op zijn best het gedogen van de ervaring. Wanneer deze mate van bezetting door ervaringen en antimechanismen optreedt, dan ben je de gevangene ervan. Of anders gezegd dan ben je je ego en dus niet je Ware Zelf.

Aan het begin van de Weg is het over het algemeen uiterst moeilijk zo niet onmogelijk om in je Ware Zelf te blijven terwijl voornoemde ervaringen en mechanismen zich voordoen. Waar je dan waarschijnlijk wel toe in staat bent is achteraf, wanneer de ervaringen wat minder of verdwenen zijn, erkennen dat je de gevangene was van je ervaringen en antimechanismen. Die erkenning is van cruciaal belang omdat alleen daarmee de Weg naar bevrijding wordt ingezet. Probeer dus altijd achteraf bewust te zijn van dat wat je hebt ervaren, dat die ervaring je handelingen in woord en daad gestuurd heeft en wat die woorden en daden waren.

Als je jezelf veroordeelt, naar aanleiding van je onvermogen om niet in je Ware Zelf te blijven, dus bijvoorbeeld kwaad op jezelf bent, zorg er dan voor dat niet die kwaadheid je gaat sturen en je wederom je Ware Zelf verlaat. Accepteer en doorvoel dan die kwaadheid door het bewust te accepteren en tot op de bodem (het punt van verlichting van het gevoel) te voelen en het te laten voor wat het is. Het kan ook gebeuren dat je bovenop die kwaadheid nog een andere ervaring ervaart. Dat kan bijvoorbeeld teleurstelling zijn over het feit dat je kwaad bent geworden. Doe dan hetzelfde met deze teleurstelling als je met de kwaadheid hebt gedaan. En ga zo door tot je alle ervaringen hebt gehad.

Verder is het van cruciaal belang dat je ontdekt welke ervaring optreedt. Want vaak zul je je gewoon niet lekker voelen en kun je niet een specifiek gevoel onderscheiden. Daal dan via meditatie of bidden in jezelf af en vraag het leven je te helpen met het toelaten van je gevoel. Er kunnen dan net als in een droom beelden en/of teksten komen die je iets zeggen over jezelf en een inleiding zijn naar je gevoel. Als dit niet komt, vertrouw er dan op dat iedere bewuste bereidheid het gevoel te ontmoeten een stapje dichterbij het gevoel is dat in je onderbewuste sturend aanwezig is en dat deze bereidheid de bevrijding ervan teweeg brengt. Tevens kan het gebeuren dat je ineens een totaal andere, vaak meer oppervlakkige ervaring, krijgt die er op duidt dat je ineens het proces van toelating van je gevoel verlaten hebt. Dit betekent over het algemeen dat je contact hebt gemaakt met het gevoel waar je het liefst bij vandaan wilde blijven. Onderken dan gewoon dat je dit proces verlaten hebt, verklaar je bereid het gevoel te voelen en ga het proces opnieuw aan.

Wanneer je op deze manier omgaat met de ervaringen in je leven, dan zul je merken dat je steeds meer open gaat voor je innerlijke ervaring en daardoor steeds dieper afdaalt in jezelf. Tevens zult je dan merken dat je Ware Zelf steeds vrijer wordt van je ervaring en je de ontwikkeling volgt die onder andere hier is aangegeven. Daardoor val je steeds meer samen met je Ware Zelf en bereikt je het Zijn wanneer je er volledig mee samenvalt. Je kunt dan in het hier en nu en dus niet alleen achteraf in je Ware Zelf blijven wanneer zich een ervaring voordoet.

Het is van belang om hierbij te vermelden dat het Zijn niet, zoals vaak in ideeën over het Zijn dan wel over Verlichting wordt verondersteld, de afwezigheid van gedachten en gevoelens is, maar het vrij zijn ervan (figuur links). Dit betekent niet dat het Zijn alleen maar bestaat uit het vrij zijn van je ervaring. Of anders gezegd, uit het zijn van de losstaande waarnemer van je ervaringen die je persoonlijkheid verlaten heeft. Want het Zijn is juist de volle toelating/manifestatie van je persoonlijkheid. Dat betekent dat je in volle overgave bent aan de sturingsimpuls die in het hier en nu vanuit je Ware Zelf komt en in beginsel iedere vorm, dus ieder gedrag, kan aannemen. Die overgave is een opgaaf op zich. Want je weet van tevoren niet welke gedrag de impuls aanneemt en dat betekent dat deze wel eens in tegenspraak kan zijn met eigen of andermans belang of waarheid of met heersende normen, waarden, regels en dergelijke. Maar als je werkelijk vanuit je Ware Zelf handelt, dan is er geen twijfel in je dat die impuls Het Goede is ook al kom je of je omgeving een ervaring tegen die onprettig is en daarmee de indruk geeft dat de impuls niet Het Goede is. Deze afwezigheid van twijfel kan bestaan omdat de impuls geen ander doel heeft dan jou en anderen bewust maken van wat innerlijk aanwezig is en daarmee op de Weg naar het Zijn te helpen zoals hiervoor beschreven is. Met andere woorden, iedereen heeft zijn ervaringen en dus ook de onprettige ervaringen nodig voor het bereiken van het Zijn. Je bent daarbij vanzelf anderen van dienst net als anderen jou daarbij van dienst zijn. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het gedrag van een persoon, ook al is dat voor die persoon Het Goede, klakkeloos getolereerd moet worden. Blijf er echter alert op dat je wel vanuit je Ware Zelf in plaats van je gedachten of gevoelens reageert. En blijf van daaruit reageren ook al vindt er een heftige tegenreactie plaats en deze bij jou heftige gedachten en gevoelens en daaraan gekoppelde reacties oproept die het gemakkelijk van je Ware Zelf kunnen overnemen. Tijdens een dergelijke actie en reactie is het heel verleidelijk om je in een machtsstrijd met de ander te begeven over de vraag of de ander wel vanuit zijn/haar Ware Zelf handelt en dus het Goede doet. Weet dan dat je daarmee, tenzij je het Zijn hebt bereikt, de schuld van je ervaring bij de ander legt en dus je eigen ervaring niet accepteert als van jezelf en daardoor niet vordert op de Weg naar het Zijn. Bovendien is het al dan niet handelen van de ander vanuit zijn/haar Ware Zelf geheel voor de verantwoordelijkheid van die ander. Net als het jouw enige verantwoordelijk is om in jouw Ware Zelf te blijven. Want die is het Geheel en dus de volmaakte verantwoordelijkheid.
 

Je enige verantwoordelijkheid is je Ware Zelf blijven

Je enige valkuil is je Ware Zelf verlaten
 

Met het voorgaande heb ik je enige verdieping gegeven over de Weg naar het Zijn. Hoewel het een verdieping is, blijft het toch een soort recept en dus niet het eten van de maaltijd. De maaltijd of anders gezegd de echte verdieping is enigszins weergegeven in de schilderijen van Ebba de Niet. Daarmee wordt duidelijk dat de echte verdieping hoogst individuele ervaringen zijn die voor de persoon zelf over het algemeen moeilijk te duiden zijn als stappen op de Weg naar het Zijn. Mocht dat voor jou ook zo zijn, dan ben ik er voor je.

Vragen en antwoorden uit de praktijk.

Vraag 1: Hoe zal de samenleving eruit zien als iedereen het één zijn met het Ware Zelf oftewel het Zijn heeft gerealiseerd?
Antwoord: Misschien wel exact hetzelfde als nu. Maar dan is en wordt die samenleving niet gevormd door gedachten en gevoelens oftewel door het ego, maar door het Zijn. Het verschil bevindt zich dus niet in de vorm, maar in onze verhouding tot de vorm. Het ego verhoudt zich onvrij tot de vorm, het Zijn vrij. Het ego verzet zich vanuit disharmonie (onvervuldheid: pijn, ongenoegen, onvrede) tegen het loslaten van de immer veranderlijke vorm. Het Zijn vanuit harmonie/vervuldheid. Harmonie betekent niet de afwezigheid van conflict c.q. pijn, maar de afwezigheid van het bepaald en gestuurd worden door pijn. Daarmee is ZIJN: In het leven staan vanuit je Midden, je Waarheid, je Bron, je onvoorwaardelijke universele liefde, je innerlijke Rust en Zekerheid (kan heftige vorm aannemen).

Vraag 2: Als ik iemand vervelend vind, wat moet ik dan doen om in overeenstemming te handelen met zijnsontwikkeling?
Antwoord: Zolang je het Zijn niet hebt gerealiseerd, betekent het vervelend vinden van iemand dat je gevoelens tegenkomt die je niet wilt voelen of anders gezegd die je niet onvoorwaardelijk lief hebt. Als gevolg daarvan bepalen deze gevoelens in plaats van jijzelf (jouw Ware Zelf) je handelen. Over het algemeen doe je dan het volgende. Je bestrijdt de gevoelens in jezelf door middel van het uitbannen, vernietigen, negeren, ontkennen, bagatelliseren, wegrationaliseren, wegprojecteren (weg-roddelen, -oordelen, -klagen, -kritiseren) ervan. En/of je bestrijdt de gevoelens door de oorzaak ervan, dat  in dit geval de ander is, de schuld ervan te geven en aldus geestelijk dan wel lichamelijk ten strijde te trekken tegen die ander. In overeenstemming handelen met zijnsontwikkeling houdt in:

1. Je bewust zijn van je gevoelens en van het feit dat die gevoelens en bijbehorende gedachten jouw handelen willen bepalen.

2. Jouw handelen niet laten bepalen door je gevoelens en de bijbehorende gedachten. Je wacht met handelen zolang de gevoelens jouw handelen kunnen bepalen.

3. Bewust je gevoel doorvoelen totdat je op de bodem, d.w.z. het punt van verlichting c.q. bevrijding ervan bereikt. Hierdoor kom je een stapje dichter bij het vrij zijn van je gevoelens en daarmee bij het Zijn. Eenmaal in het Zijn kun je nog wel gevoelens ervaren, maar ben je er totaal vrij van. Dat betekent dat je je er niet meer door laat sturen en het bewust omgaan ermee, zoals hiervoor beschreven, niet meer hoeft te doen.

4. Indien je niet in staat of de gelegenheid bent het voorgaande in het hier en nu te doen, erken dat dan achteraf en probeer punt 3 achteraf te doen. Dit is heel belangrijk. Het zorgt er voor dat je 1 tot 3 steeds dichter bij het hier en nu kunt doen.

Vraag 3: Betekent het accepteren van je gevoelens, als zijnde het beginsel van zijnsontwikkeling, dat de eventuele dader ervan vrijuit gaat?
Antwoord: Zolang je het Zijn niet hebt bereikt, ben je niet vrij van de gevoelens die in je huizen. Dat betekent dat zodra deze gevoelens door een dader geraakt en daarmee bewust gemaakt worden deze jouw handelen willen bepalen en de dader de schuld ervan willen geven. Vanuit zijnsontwikkeling bezien is de dader echter niet de schuldige van jouw gevoelens, maar de bewustmaker ervan. Met andere woorden, dankzij de dader word jij je bewust van jouw gevoelens en heb je daarmee de kans een stapje dichter bij het Zijn te komen. Een kans die je benut wanneer je doet wat in het antwoord op vraag 2 staat. Als je die kans benut en jij je dus niet door je gevoelens en bijbehorende gedachten laat sturen, dan is je houding tegenover de dader volstrekt onvoorspelbaar. Het kan zijn dat je vriendelijk en zelfs liefdevol doet en het kan zijn dat je agressief doet. Het kan zijn dat je hem/haar aangeeft bij de politie of dat niet doet. Het kan zijn dat je hetzelfde of iets anders terug doet of dit niet doet. Eén ding is daarbij zeker, je handelt niet vanuit gevoelens als bijvoorbeeld wraak, maar vanuit de innerlijke Kracht van het Ware Zelf. Dat betekent dat je het Goede doet, ook al ervaart de dader er vervolgens onprettige gevoelens aan en ervaar jij onprettige gevoelens aan de daaropvolgende reactie van de dader. Dit houdt in dat onbekend is of de dader vrijuit gaat.

Vraag 4: Is zijnsontwikkeling niet alleen voor intelligente mensen, want het is toch vrij ingewikkeld?
Antwoord: Dat lijkt misschien zo, maar is zeker niet het geval. Ieder mens is zich bewust van wat hij denkt en voelt en is dus in beginsel in staat zich niet door de wil van zijn denken of voelen te laten sturen. Dit betekent echter niet dat mensen daar ook in de praktijk toe in staat zijn. Of ze daartoe in staat zijn hangt meer af van hun bewustzijn, dus van hun vermogen tot introspectie oftewel van hun mate van vrij zijn van hun gedachten en gevoelens, dan van hun intelligentie. Op grond hiervan kunnen er zeer intelligente mensen zijn die zijnsontwikkeling uiterst moeilijk vinden en kunnen er zeer onintelligente mensen zijn die dat heel erg makkelijk vinden.

Vraag 5: Is zijnsontwikkeling ook geschikt voor kinderen?
Antwoord: Zodra kinderen zich bewust zijn van hun gedachten en gevoelens en dit kunnen benoemen is zijnsontwikkeling voor hen geschikt en zelf van cruciaal belang. Het belangrijkste daarbij is om kinderen, bijvoorbeeld in het reeds bestaande kringgesprek op school, te laten vertellen wat er gebeurt in hun dagelijks leven en daarbij aan te geven welke gedachten en vooral gevoelens ze daarbij hadden en door welke gedachten en/of gevoelens hun daden gestuurd werden. Dat vraagt van de begeleider(s) niet te oordelen over gevoelens en gevoelens niet op te lossen zolang dat uit oogpunt van veiligheid kan. Dat is nodig omdat de kinderen daarmee acceptatie ontwikkelen voor hun gedachten en gevoelens en er zodoende vrij van worden oftewel het Zijn ontwikkelen.

Vraag 6: Hoe zit het met de eigen verantwoordelijkheid van het Zijn terwijl het Zijn maar één verantwoordelijkheid heeft t.w. de overgave aan de impuls tot manifestatie in het hier en nu dat afkomstig is uit Het Geheel en derhalve de volmaakte verantwoordelijkheid is.
Antwoord: Eigen verantwoordelijkheid bestaat niet. Dat is slechts een verzinsel van de mensen om geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor de gevoelens die ze aan elkaar ervaren. M.a.w. het is een verzinsel om de schuld van hun gevoelens bij de ander te kunnen leggen. Daarmee ontwikkelen de mensen geen acceptatie voor hun gevoelens c.q. zichzelf en ontwikkelen ze dus ook hun Zijn niet. Wel houden ze het gevecht met zichzelf in stand. Een gevecht dat ze nooit kunnen winnen en in deze tijd dan ook aan het verliezen zijn. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen gevoelens betekent natuurlijk niet, zoals in vraag 3 is aangegeven, dat de veroorzaker of beter gezegd de bewustmaker ervan altijd vrijuit gaat. Het verantwoordelijk stellen van de veroorzaker geschiedt bij zelfacceptatie niet vanuit gevoelens, maar vanuit het Ware Zelf (de impuls tot manifestatie in het hier en nu afkomstig uit het Geheel dat het Goede is). Of het Ware Zelf de veroorzaker daadwerkelijk verantwoordelijk stelt is niet zeker, want het Ware Zelf is een mysterie. Dat zou kunnen betekenen dat het Ware Zelf dat niet doet terwijl de gevoelens dat wel willen doen. Hetzelfde geldt in het geval je zelf de veroorzaker van gevoelens bij een ander bent. Je Ware Zelf stelt niets en niemand verantwoordelijk voor je eigen gevoelens en accepteert geen enkele verantwoordelijkheid c.q. schuld voor de gevoelens van een ander. Daarbij kan het wel zijn dat het Ware Zelf reageert alsof het de ander verantwoordelijk stelt respectievelijk verantwoordelijkheid op zich neemt. Die reactie komt echter niet voort uit de wil van gevoelens en bijbehorende gedachten die de ander of jezelf verantwoordelijk stellen, maar uit de Wil van het Ware Zelf.  Conclusie:

Je bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van de ander.

Dat heet zelfverantwoordelijkheid.

Wordt deze zelfverantwoordelijkheid genomen, dan ontstaat er acceptatie van en uiteindelijk onvoorwaardelijke liefde voor de gevoelens. Kortom, dan ontstaat er zijnsontwikkeling (het één worden met het Ware Zelf ). Gevoelens zijn daarmee niet iets negatiefs die altijd voorkomen moeten worden, maar zijn het middel tot zijnsontwikkeling wanneer ze er eenmaal zijn.

Vraag 7: Maar hoe zit het dan met iemand die mij bewust pijn doet; die is toch wel verantwoordelijk?
Antwoord: Iemand die jou bewust pijn doet, wist niet helemaal zeker of dat zou lukken. Als het niet lukt, dan stel je hem niet verantwoordelijk. Als het wel lukt, dan wel. Terwijl zijn bedoeling hetzelfde blijft. M.a.w. je komt pas pijn in jezelf tegen als het de bedoeling van het leven is. Het leven, die op niets anders uit is dan jou te begeleiden naar het ZIJN, stuurt dan iemand op je af die bewust of onbewust iets doet waardoor jij pijn in jezelf ervaart. Je hebt dan twee mogelijkheden. De ene mogelijkheid is dat je er geen verantwoordelijkheid voor neemt. Dit doe je door de ander er verantwoordelijk voor te stellen met alle argumenten die je kunt verzinnen, waaronder het argument “je hebt mij bewust pijn gedaan”. Die mogelijkheid betekent echter dat je geen enkele acceptatie hebt voor je eigen pijn en zodoende niet je Zijn ontwikkelt. De andere mogelijkheid is dat je er wel verantwoordelijkheid voor neemt. Dit doe je door met de pijn om te gaan zoals in het antwoord op vraag 2 is beschreven en je handelen naar de ander door je Ware Zelf te laten bepalen.

Vraag 8: Hoe weet ik dat het leven op niets anders uit is dan mij te begeleiden naar het ZIJN?
Antwoord: Je leeft en dankzij het leven kom je allerlei ervaringen in jezelf tegen in de vorm van gedachten en gevoelens. Jij bent die ervaring niet, maar je hebt ze. Als gevolg daarvan heb je bij iedere ervaring de keus deze te accepteren of te verwerpen. Als je de ervaring verwerpt, dan ben je in gevecht met jezelf die je niet kunt winnen. Het leven zal je dat gevecht dan daadwerkelijk laten verliezen met de bedoeling je te laten inzien dat je in gevecht bent met jezelf en dat je dit gevecht ook kunt beëindigen. Tot op heden was vrijwel ieder mens in gevecht met zichzelf. Echter, in deze tijd wordt het verlies van dit gevecht  merkbaar. Daardoor heb je een grotere kans het gevecht tegen jezelf te ontdekken en deze te stoppen. Als je dat doet en dus iedere ervaring (niet te verwarren met de omstandigheden die de ervaring hebben veroorzaakt) accepteert, dan zul je merken dat het leven je een opeenvolging van ervaringen aanreikt die je stap voor stap en precies geschikt voor jou naar het Zijn begeleiden.

Vraag 9: Hoe weet ik of ik naar mijn Ware Zelf luister of naar mijn ego?
Antwoord: Je weet welke ervaringen c.q. gedachten en gevoelens er in je zijn. Als je goed oplet, weet je ook wat deze gedachten en gevoelens willen dat jij doet. Als jij dan vervolgens doet wat deze gedachten en gevoelens willen, dan luister je naar je ego in plaats van je(Ware)zelf. Als je niet naar je ego wilt luisteren, wacht dan tot de wilskracht van de gedachten en gevoelens weg is en let dan op of je spontaan in beweging wordt gezet om iets te doen. Zo niet, doe dan niets. Zolang je het Zijn niet hebt bereikt, zal dit nog veel oplettendheid en eigen wilskracht vergen. En zal je vaak alleen achteraf kunnen vaststellen dat je je hebt laten leiden door je ego. Accepteer de ervaring van dat “falen” zoals je iedere ervaring ten behoeve van zijnsontwikkeling accepteert. Daardoor zal het vermogen om bij je Ware Zelf te blijven verschuiven naar het hier en nu. Als dit vermogen in het hier en nu aangekomen is, dan heb je het Zijn (het één zijn met het Ware Zelf) bereikt.

Vraag 10: Hoe weet ik dat ik één ben met mijn Ware Zelf oftewel het Zijn heb gerealiseerd?
Antwoord: Dat weet je als je geen enkele twijfel meer hebt of je wel het Goede gedaan hebt, doet of gaat doen. Oftewel als je je volmaakt vrij en volmaakt verantwoordelijk voelt.

Vraag 11: Het lijkt wel of zijnsontwikkeling voor ieder mens geldt. Is dat zo? Zo ja, hoe zit het dan met het feit dat ieder mens zijn eigen weg gaat en dus zijn eigen keuzes maakt?
Antwoord: Zijnsontwikkeling is inderdaad voor ieder mens. Ieder mens heeft namelijk gedachten en gevoelens en heeft de keus zich hierdoor of door zichzelf (zijn Ware Zelf) te laten sturen. Kiest hij voor dat laatste en wil hij één worden met zijn Ware Zelf oftewel het Zijn en daarmee zijn diepste wens realiseren, dan zal hij zich met zijnsontwikkeling bezig moeten houden. Kiest hij er niet voor, dan volgt hij wat wel wordt aangeduid als de weg van het lijden in plaats van bewustwording. Of anders gezegd, dan is hij de gevangene van de evolutie in plaats van zich eruit te bevrijden. Zijnsontwikkeling betekent niet dat de mens zijn eigen weg niet meer zou kunnen volgen en zijn eigen keuzes zou kunnen maken. Het betekent wel dat dit niet langer geschiedt door gedachten en gevoelens c.q. het ego, maar door het Ware Zelf: de impuls tot manifestatie in het hier en nu. Het Zijn valt volledig samen met deze impuls. Om dat te bereiken, dien je gewoon je eigen weg te volgen en zijnsontwikkeling toe te passen op iedere ervaring. Zijnsontwikkeling bepaalt dus niet je weg, maar bevrijdt je van dat wat tot op heden je weg heeft bepaald te weten je gedachten en gevoelens.

Vraag 12: Betekent het Zijn dat je geen enkele afspraak meer kunt nakomen, het is immers gestuurd worden door je Ware Zelf: de impuls tot manifestatie in het hier en nu?
Antwoord: Het antwoord is zowel ja als nee omdat de impuls niet voorspelbaar is. Het volgen van de impuls is in overeenstemming zijn met de essentie, de bedoeling, van het leven zelf en dus ook van jouzelf. Niemand heeft er wat aan deze essentie te verlaten, ook al kan dat pijn doen. We denken ons aan afspraken te moeten houden om geen pijn tegen te komen of te veroorzaken. Dat betekent dat we minachting hebben voor pijn terwijl het ervaren ervan noodzakelijk is voor zijnsontwikkeling. Hiermee is niet gezegd dat we pijn niet zouden mogen vermijden. Er is wel mee gezegd dat we pijn alleen dan vermijden wanneer dat door voornoemde impuls geschiedt en niet door de weerstand tegen c.q. de angst voor pijn.

Vraag 13: Wat kan zijnsontwikkeling betekenen voor het oplossen van dilemma's?

Antwoord: Een dilemma houdt in dat je gevangen zit tussen tegengestelde gedachten en/of gevoelens in jezelf. Zolang je het Zijn nog niet hebt gerealiseerd ben je hier permanent in gevangen. Veel daarvan is onbewust, maar zo nu en dan wordt het bewust en dat noemen we een dilemma. We weten dan niet wat we moeten doen, wat we willen. Hoe los je dit op? Je lost dit op door de tegengestelde gedachten en gevoelens te laten zijn voor wat ze zijn en te vertrouwen op je Ware Zelf want die is in overeenstemming met de Wil van het leven zelf die je het Goede laat doen. Wil je geen dilemma's meer hebben, dan zul je één moeten worden met je Ware Zelf oftewel tot zijnsontwikkeling over moeten gaan.

***