NLbe Nederlands instituut voor zijnsontwikkeling

 

Je geloof

 

 

Het geloven in iets bovennatuurlijks dat mensen ook wel God noemen heeft altijd tot het menszijn behoort. Ik kan me dan ook voorstellen dat ook jij er iets mee hebt, ook al is dat een weerstand ertegen of een negeren ervan. Om je een beetje te helpen wat meer zicht te krijgen op het geloven in God, op God zelf en op de Duivel als zijnde het tegenovergestelde van God, zal ik hiernavolgend enkele vragen beantwoorden, te weten:

 

Waarom geloven mensen in God?

Waarom geloven mensen niet in God?

Wat komt er na geloven in God?

Wat is de duivel?

Bestaat er zoiets als zonde?

Bestaat er zoiets als godslastering?

Waarom brengt de Da Vinci Code zoveel gemoederen teweeg?

Heeft bidden zin?

 

Waarom geloven mensen in God?

Dat lijkt een lastig te beantwoorden vraag. Maar dat is het niet wanneer je weet dat het universum zich manifesteert in dualiteit en singulariteit. En tevens weet dat de mens tot op heden de gevangene was van de dualiteit en daarmee afgescheiden was van de singulariteit. Want de singulariteit is de eenheid met alles waar de mens nog steeds ten diepste naar verlangt en dus nog niet gerealiseerd heeft. De mens gelooft dus in God en wil volgens God leven omdat God de singulariteit is waar hij van afgescheiden is. Het woord "geloven" bevestigt deze afgescheidenheid.  Want geloven in iets doe je wanneer het geen realiteit is. Dit betekent dat wanneer je één bent met de singulariteit je dan één bent met God. En dat dan het geloven ophoudt omdat God dan realiteit is geworden, omdat je dan God bent. Hieruit zou je kunnen afleiden dat de mensen die geloven in God niet één zijn met God. Dat dit vaak zo is, wordt bevestigd door het feit dat religies en dus ook gelovigen over het algemeen dogmatisch zijn. Dit betekent dat ze zichzelf een stelsel van waarheden, van leefregels, opleggen en daarmee voorbij gaan aan de Wil van God. Een Wil die gelijk staat aan de Wil van het Geheel dat in wezen een mysterie is en ervaren kan worden als een impuls tot manifestatie in het hier en nu die ik eerder vergeleken heb met een surfgolf. Kortom een Wil die er altijd is, niet gekend kan worden en ieder moment anders kan zijn. Daarnaast wordt het niet één zijn met God bevestigd door het feit dat mensen zich laten leiden door en zelfs identificeren met opvattingen over goed en kwaad. Want dat hoort bij het gevangen zijn van de dualiteit en het daardoor afgescheiden zijn van de singulariteit, van God.

 

Waarom geloven mensen niet in God?

NASA foto:Oog van God

Gezien het feit dat het universum zich manifesteert in dualiteit en singulariteit en de mens tot op heden de gevangene was van de dualiteit en daardoor ten diepste verlangt naar de singulariteit, zou je mogen verwachten dat iedereen in God, dat gelijk staat aan singulariteit, gelooft. Toch blijkt dat niet het geval te zijn. De vraag is: waarom niet? Daar zijn meerdere redenen voor.

Eén van de redenen is dat mensen bang zijn voor God. Dat lijkt misschien raar omdat overal wordt beweerd dat God liefde is. Maar is niet zo raar omdat God ook de overgave aan iets is waarvan je niet weet wat het is oftewel verlies van houvast, van controle, is. En dat is de grootste angst die de mens kent. Mensen die bang zijn voor God zeggen vaak dat ze te nuchter, te geaard, zijn om in God te geloven.  Of ze zeggen dat ze de evolutietheorie aanhangen want die is tenminste wetenschappelijk (lees: die geeft houvast/controle). Maar dat zijn uitvluchten om bij de angst voor God vandaan te blijven, dus er  voor te blijven vluchten.

Een andere reden is dat mensen genoeg hebben van de dogma's die altijd met het geloven in God gepaard gingen en tot diepe conflicten hebben geleid. Mensen bedoelen dan eigenlijk dat ze niet in religies geloven en gooien dus eigenlijk het kind met het badwater weg.

Weer een andere reden is dat mensen zo volwassen zijn geworden dat ze de dogma's van de religies, die beweren de plaatsvervanger van God op Aarde te zijn, niet langer nodig hebben en dus zelf bepalen wat goed en kwaad is.

Weer een andere reden is dat mensen al zo bevrijd zijn uit de gevangenschap van de dualiteit dat ze God in zichzelf ervaren en daarmee een Waarheid ervaren die iedere religie en daarmee  ook alle dogma's overstijgt en dus overbodig maakt.