08 Alles over zijn en zijnsontwikkeling

Nu aan de hand van de basisfilosofie duidelijk is geworden dat de ontwikkeling van het Zijn van cruciaal belang is voor ieder mens en daarmee voor de mensheid als geheel, is het goed om nader te verklaren wat het Zijn en zijnsontwikkeling inhoudt. De meest simpele verklaring is aan de hand van de volgende figuren te geven.

Iedereen weet dat het onderdrukken van gevoelens slecht is. Toch is dat wat nog steeds, zij het soms zeer subtiel, geschiedt. Dit als gevolg van het alles dominerende idee dat het leven/de mens maakbaar is.

Iedereen weet dat het uiten van gevoelens bevrijdend is. Desondanks lijkt vrijwel niemand te weten dat het bewust en onvoorwaardelijk (als van jezelf)accepteren, het toelaten en het doorvoelen van gevoelens ons diepste ideaal, te weten

het Zijn, realiseert.

Het antwoord dat reeds eerder op de vraag "Wat is zijnsontwikkeling?" is gegeven, luidt:

De verandering van ego-zijn in Zijn.

Dit betekent dat je niet langer één bent met en daardoor laat bepalen en sturen door

de vele, onevenwichtige, tijdelijke en disharmonieuze gedachten en gevoelens,

maar één bent met het ene, evenwichtige, permanente en harmonieuze Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gedachten en gevoelens.

Dit betekent dat de ontwikkeling ook kan worden aangeduid als:

De verandering van de meervoudige en onevenwichtige

naar de eenvoudige en evenwichtige bron van zelfsturing.

Om enig idee te krijgen wat deze verandering in meer specifieke zin inhoudt, is reeds eerder het volgende overzicht gegeven:

Voor

Niet-Zijn/Ego-zijn

Schijnbalans
(balans ontleend aan
beheersing en controle)

Gevangene van,
gestuurd worden door,
gedachten en gevoelens

Identificatie met Hebben

Twijfel aan goedheid van
zichzelf, het leven

Onvervuld

Ervaring van het leven als
oneindig complex

Dilemma's in keuzes

Onvrij in beperking

On- of schijnverantwoordelijk

On- of schijnzeker

Statische rust
(rust ontleend aan houvast/hechting)

Inflexibel, gesloten, versluierd, inalert

Betekenisloze disharmonie

Kwaal is aanval/bezetting

Verdeeldheid in verscheidenheid

Afgescheiden van het Geheel/het Al

Geen liefde/respect in conflict

Schijnwaarheid

Overleven

Zijn

Balans
(balans ontleend
aan overgave)

Vrij/los van
gedachten en gevoelens
Sturing door Ware Zelf, leven zelf

Identificatie met Zijn

Geen twijfel aan goedheid van
zichzelf, het leven

Vervuld

Ervaring van het leven als
oneindig eenvoudig

Geen dilemma's in keuzes

Vrij in beperking

Verantwoordelijk

Zeker

Dynamische rust
(rust ontleend aan loslaten/overgave)

Flexibel, open, helder, alert

Betekenisvolle disharmonie

Kwaal is bevrijding

Eenheid in verscheidenheid

Eén met het Geheel/het Al

Liefde/respect in conflict

Waarheid

Leven

Voor een beter begrip hieromtrent biedt het onderstaande logo van NLbe en de daar onder staande verbeelding daarvan uitkomst.

Het niet-Zijn/het ego hiervan is de grijze bal in het dal. Het grijs staat voor de versluiering, de geblokkeerdheid, van het Ware Zelf als zijnde de innerlijke waarnemer van gedachten en gevoelens (zie !). Een toestand die in stand wordt gehouden door de hechting aan, de identificatie met, het volgen van, de wil van gedachten en gevoelens. Want die wil is dualistisch (zie !) en is derhalve in zijn zoektocht naar het ideaal c.q. het Ware Zelf constant bezig de goede (prettige) gedachten en gevoelens te creëren, te behouden en te vergroten, en de kwade (onprettige) te vermijden en te bestrijden in plaats van deze te accepteren puur voor wat ze zijn. Dit betekent dat de wil van het ego in een constant gevecht om goed en kwaad is met zichzelf, de buitenwereld en het leven zelf in plaats van er in harmonie mee te zijn. Zo houdt bijvoorbeeld angst zichzelf in stand doordat de wil ervan zowel de oorzaak als ook de angst zelf vermijdt en bestrijdt in plaats van accepteert.

Het dal waarin de grijze bal zich bevindt staat voor het feit dat het ego zijn bestaansrecht, zijn overleven, zijn identiteit ontleent aan de schijnzekerheden van de dualiteit/de vorm. Of beter gezegd aan het "hebben" (van vorm). Als gevolg van het feit dat geen enkele vorm stabiel/zeker is, bevindt het individu zich in een schijn- of zweeftoestand. Dat wil zeggen in schijnrust, schijnflexibiliteit, schijnveiligheid, schijnvrijheid, schijnduurzaamheid, schijnzekerheid, schijnvrede, schijnverantwoordelijkheid, schijnwaarheid, schijnwijsheid, enz. Die toestand is echter niet in overeenstemming met zijn diepste ideaal. Vandaar de onophoudelijke zoektocht naar dat ideaal. Tot op heden heeft deze zoektocht bestaan uit voornoemd gevecht. Maar, zoals gezegd, hebben we nu, nu de grens van de intrinsieke contraproductiviteit van dat gevecht wordt bereikt, de kans dit gevecht te beëindigen en daarmee ons ideaal echt te realiseren.

niet-Zijn

(ego-zijn)

Mijn gedachten en gevoelens bepalen

wat ik wil en wie ik ben.

Mijn Ware Zelf wordt versluierd/geblokkeerd door mijn gedachten en gevoelens.

Ik ben niet één met mijn Ware Zelf

Het Zijn is de regenboogbal op de top. De regenboog staat voor het ongesluierde/ongeblokkeerde Ware Zelf: Het zijn wie je echt bent. Een toestand die bereikt is dankzij het beëindigen van het gevecht om goed en kwaad dat het ego (de wil van gedachten en gevoelens) voert. En dankzij het accepteren en doorvoelen van gedachten en gevoelens puur zoals ze zijn.

De top waarop de bal zich bevindt staat voor de innerlijke toestand waarin de dualiteit is vervangen door singulariteit (eenpuntigheid) en daarmee de hechting aan de schijnzekerheden van het "hebben" (van vorm) is losgelaten. Die toestand houdt in dat het bestaansrecht/het overleven/de identiteit wordt ontleend aan het "zijn". Dit betekent dat het wordt ontleend aan of beter gezegd samenvalt met het leven zelf, het Geheel, het mysterie, de constante stroom van gebeurtenissen, de impuls tot manifestatie in het hier en nu. Als gevolg hiervan ervaart het individu echte of beter gezegd volmaakte rust, veiligheid, flexibiliteit, vrijheid,duurzaamheid, verantwoordelijkheid, zekerheid, vrede, waarheid, wijsheid, enz. en heeft hij daarmee zijn diepste ideaal gerealiseerd.

Zijn

Mijn gedachten en gevoelens bepalen niet

wat ik wil en wie ik ben.

Mijn Ware Zelf wordt niet versluierd/geblokkeerd door mijn gedachten en gevoelens.

Ik ben één met mijn Ware Zelf

Uit dit figuur valt op te maken dat het Zijn niet, zoals zo vaak gedacht, de toestand is waarin je negatieve gedachten en gevoelens ontbreken en de positieve aanwezig en maximaal zijn. Maar de toestand waarin je vrij/los bent van die gedachten en gevoelens. M.a.w., ze zijn er nog wel, maar je bent er vrij van. Ze bepalen je niet meer, ze dienen je. (zie onderstaande functie).

Wat is Zijn?

Uit het voorgaande zal duidelijk zijn wat het Zijn is.

Het Zijn is het één zijn met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer is van je gedachten en gevoelens, vrij is van de sturing door je gedachten en gevoelens en bewust gestuurd wordt door de impuls tot manifestatie in het hier en nu afkomstig uit het mysterie, de singulariteit, het Geheel. Deze impuls, die ook wel wordt aangeduid als je echte wil of de wil van het leven zelf of van God, kan niet gekend maar wel ervaren worden. Zijn is dus echte overgave. Deze impulservaring kan het best vergeleken worden met een energiegolf die je vanzelf in beweging zet en daarmee al jouw handelen inclusief je rust kan bepalen indien je je er aan overgeeft.

Hoe wordt het Zijn ervaren?

Zoals gezegd, is Zijn de singulariteit die de dualiteit overstijgt. Daarmee is Zijn de overstijging (de onthechting) van de ervaring van alle tegenstellingen die inherent zijn aan het leven. Naast bovengenoemde ervaring van volmaakte rust, veiligheid, flexibiliteit, vrijheid, duurzaamheid, verantwoordelijkheid, zekerheid, vrede, waarheid, wijsheid, enz. houdt dit ook de ervaring in van:

Vrij zijn in onvrijheid.

Verantwoordelijk zijn in vrijheid (zonder moeten).

Pijn hebben zonder lijden.

Veilig zijn in onveiligheid.

Angstvrij zijn in angst.

Zeker zijn in onzekerheid.

Weten zonder kennis.

Wijs zijn zonder eigenwijsheid.

Doen zonder rede.

Werken vanuit i.p.v. om vervulling.

Geven zonder nemen.

Overleven zonder overlevingsdrang.

Ontvangen zonder terughoudendheid.

Open zijn zonder jezelf te verliezen.

Grenzen stellen in verbinding.

In het hier en nu zijn binnen ruimte en tijd.

Waarheid zijn in plaats van hebben.

Waarheid spreken ook al is het onwaarheid.

Onkwetsbaar zijn in kwetsbaarheid.

Rijk zijn ook al is er armoede.

Emoties hebben zonder ze te zijn.

Aanvallend zijn zonder agressie.

Een mening hebben zonder het te zijn.

Weten dat alles goed is (inclusief verandering).

Enz.

Meer specifiek houdt Zijn de ervaring in van de volmaaktheid van alle menselijke eigenschappen. Dit betekent onder andere:

V o l m a a k t

vrij en verantwoordelijk

standvastig en flexibel

transparant en gesloten

afstandelijk en betrokken

individualistisch en sociaal

zelfzuchtig en altruïstisch

volgend en leidend

aanwezig en afwezig

consequent en opportunistisch

naïef en berekenend

betrokken en afstandelijk

loyaal en eigenzinnig

gewetensvol en gewetenloos

afhankelijk en onafhankelijk

fatsoenlijk en onfatsoenlijk

spontaan en bedachtzaam

controlerend en vrijlatend

indringend en omhullend

intuïtief/sensitief en rationeel

bescheiden en brutaal

vredelievend en oorlogszuchtig

agressief en teder

oordeelloos en oordelend

autoritair en nederig

grenzen respecterend en schendend

doortastend en behoedzaam

actief en passief

betrouwbaar en onbetrouwbaar

Enz.

Kortom, volmaakte vervuldheid en volmaakt zelfvertrouwen.

Dit betekent dat in het Zijn alle eigenschappen als volmaakt worden ervaren en er dus geen goede en slechte eigenschappen meer zijn. Je bent en blijft dus bijvoorbeeld volmaakt standvastig en flexibel tegelijk. Dit betekent dat wanneer je bijvoorbeeld een bepaalde mening hebt deze ieder moment kan veranderen, ook al is deze verandering onderhevig aan waardeoordelen als inconsequent, disloyaal, onbetrouwbaar, enz. De verandering geschiedt echter niet, zoals in het geval van het ego, door de wil van gedachten en gevoelens, maar door die van het Ware Zelf. Dus bijvoorbeeld niet door de rationele aanname van een mening die eventueel "bewijsbaar" beter is, maar door een impuls uit het Ware Zelf die dezelfde of een andere mening manifesteert.

Hoe reageert de buitenwereld op zijnsontwikkeling en het Zijn?

Aangezien er geen scheiding tussen buitenwereld en binnenwereld bestaat omdat alles met alles samenhangt en omdat het leven/de evolutie op niets anders uit blijkt te zijn dan op de realisering van het Zijn, kan worden gesteld en ook worden ervaren dat de buitenwereld verandert onder invloed van zijnsontwikkeling. Dit houdt in dat de specifieke buitenwereld van het individu die het Zijn nog niet ontwikkelt alles in het werk stelt om dat wel te laten geschieden en daartoe grote bedreigingen oftewel zeer pijnlijke ervaringen kan aanwenden. Maar het houdt ook in dat wanneer er wel tot zijnsontwikkeling over wordt gegaan en het dus innerlijk lichter/vrediger wordt ook de buitenwereld zo wordt. De uitspraak dat ieder zijn eigen werkelijkheid schept is dus waar. Dit betekent natuurlijk niet dat alles wat iemand overkomt zijn eigen schuld is of door God gestraft wordt, maar wel dat er vanwege de gevangenschap van het individu in de dualiteit geen andere dan dualistische oftewel confronterende manier is om het individu tot de ontwikkeling van zijn Zijn (de singulariteit) te bewegen. Er is dus geen sprake van schuld of straf, maar van kans om wakker te worden.

Hoe kan het Zijn worden geconstateerd of beoordeeld?
Aan de hand van het voorgaande zal duidelijk zijn dat het Zijn de strikt individuele beleving van de innerlijke hoedanigheid en de volledig vrije manifestatie van het individu is. Dit betekent dat het aan de hand van geen enkele vorm, gedrag, norm of waarde kan worden geconstateerd of beoordeeld. Zo kan het Zijn zich in de ogen van anderen manifesteren als onverantwoordelijk terwijl de innerlijke ervaring van het Zijn de volmaakte verantwoordelijkheid is als gevolg van het één zijn met het Geheel. Het oordeel van anderen die het Zijn niet hebben gerealiseerd is, is altijd een projectie van hun ego.

Hoe wordt het Zijn gerealiseerd?

Zoals gezegd, wordt het Zijn gerealiseerd door de acceptatie van de ervaring, dus van de gedachten en gevoelens, puur zoals ze zijn. Dit betekent dat:

Het Zijn wordt gerealiseerd door zelfacceptatie.

Het feit dat het leven zelf de ervaringen aanreikt, betekent dat:

Het Zijn wordt gerealiseerd door het leven zelf.

Concluderend:

Het Zijn wordt gerealiseerd door de acceptatie van de ervaring van dat wat is.

Dit betekent dat de weg naar het Zijn oneindig eenvoudig en tegelijk het moeilijkste is wat er is. Het is eenvoudig omdat je alleen maar jezelf hoeft te accepteren. En het is moeilijk omdat het van je vraagt om al je gevoelens bewust tegemoet te treden. Deze tot en met de bodem, dat wil zeggen het punt van bevrijding dat zich in iedere ervaring bevindt, te doorleven. En deze uiteindelijk onvoorwaardelijk te accepteren als van jezelf terwijl je vele hiervan, aangemoedigd door het heersende maakbaarheididee van de samenleving, het liefst zou willen uitbannen, vernietigen, negeren, ontkennen, bagatelliseren, wegrationaliseren, wegprojecteren (weg-roddelen, -oordelen, -klagen, -kritiseren) of een ander dan wel de omstandigheden de schuld ervan zou willen geven. Of, en dat is dan de maximale acceptatie die de samenleving over het algemeen kent, deze gevoelens gedogen of lijdzaam ondergaan. Verder is het moeilijk omdat het van je vraagt het denken als primaire bron van zelfsturing, zelfidentificatie, zingeving en probleemoplossing los te laten en te vervangen door het Ware Zelf.

Voor meer inzicht in de praktijk van zijnsontwikkeling zie "Individu De Praktijk"

De bewustzijnssprongen naar het Zijn.
De weg naar het Zijn geschiedt via bewustzijnssprongen die door het leven zelf tot stand worden gebracht. Deze sprongen zijn:

Deel-zijn, Deel-van-het-geheel-zijn, Geheel-zijn.

In het Christendom aangeduid als de drie-eenheid:

Heilige Geest, Zoon, Vader.

Is het Zijn eenmaal bereikt, dan valt alle inspanning (focusing) ten behoeve van de ontwikkeling ervan en dus ook de moeilijkheid weg en blijft de totale vervulling, de volmaakte lichtheid van het bestaan, over.

Opmerking: Uit het voorgaande zou geconcludeerd kunnen worden dat ook het Zijn gemaakt wordt, namelijk door zelfacceptatie. Maar het maken van het Zijn op basis van het maakbaarheididee is het maken ervan door de zelfsturing van onze gedachten en gevoelens die intrinsieke dualistisch zijn en daarmee een onduidelijk, steeds wisselend en steeds te bewijzen en te bevechten idee van Het Goede bevatten. Kortom, on-Waarheid zijn. Zijnsontwikkeling daarentegen is gebaseerd op de aanwezigheid van Het Goede in alles wat er is. Een uitgangspunt die bewaarheid wordt zodra het Zijn via de acceptatie van de ervaring van alles wat er is bereikt is. Want daarin wordt een volledig nieuwe bron van zelfsturing ervaren die, overeenkomstig het inmiddels bewezen bestaan van singulariteit c.q. éénpuntigheid, vrij is van de intrinsiek dualistische gedachten en gevoelens en daarmee vrij is van intrinsieke twijfel omtrent het zijn van Het Goede en dus ook vrij is van het zoeken naar en het willen maken van Het Goede. Kortom, die Waarheid is.
^

Wat is de functie van gedachten en gevoelens in relatie tot het Zijn?

De functie van gedachten en gevoelens in relatie tot het Zijn is tweeledig, te weten:

Functie voor het realiseren van het Zijn.
Functie voor het manifesteren van het Zijn.

Functie voor het realiseren van het Zijn.

De mens heeft een Ware Zelf en ervaart van daaruit het leven in de vorm van gedachten en gevoelens. Als gevolg van zijn gevangenschap van de dualiteit ervaart hij zich als één met zijn gedachten en gevoelens in plaats van zijn Ware Zelf. Als zodanig ervaart hij het leven als dualistisch in plaats van singulair en daarmee als een afgescheidenheid van zijn diepste ideaal: het één zijn met alles oftewel het Zijn. Deze afgescheidenheid drijft hem ertoe zijn ideaal te realiseren. Aangezien hij zich identificeert met zijn dualistische gedachten en gevoelens en deze toch vanuit zijn Ware Zelf kan waarnemen, veronderstelt hij dat het ideaal te realiseren is door het manipuleren van zijn gedachten en gevoelens. Dit brengt hem ertoe om vanuit zijn gedachten en gevoelens zijn gedachten en gevoelens te manipuleren. Dit wordt aangeduid als het ego dat in gevecht is met zichzelf. Aangezien het ego dit gevecht alleen maar kan verliezen en daarmee zichzelf zal vernietigen, zal het Ware Zelf zich vroeg of laat van dit gevecht bewust worden alsmede van het feit dat niet het gevecht met de gedachten en gevoelens maar alleen de acceptatie ervan zijn ideaal kan realiseren. Dit betekent dat de gedachten en gevoelens de functie uitoefenen van:

Bron van zelfsturing (is wil van ego, is egoïsme)
Doel van besturing, van manipulatie.
Bron en doel van vernietiging (sterven van het ego is toegang naar het Zijn).

Functie voor het manifesteren van het Zijn.

Wanneer als gevolg van de hiervoor aangegeven vernietiging van het ego, dat gelijk staat aan de bevrijding uit de gevangenschap van de dualiteit, het Zijn is gerealiseerd, dan dienen de gedachten en gevoelens niet langer als middel voor het realiseren ervan, maar als middel voor het manifesteren ervan. Dit houdt in dat de gedachten en gevoelens bijdragen aan de manier waarop het Zijn zich manifesteert. Zo kan de ervaring van irritatie tot acties van het Zijn leiden zonder geïrriteerd te zijn. En zo kan onder invloed van allerlei gedachten en gevoelens het Zijn vanuit het Geheel gestuurd worden teneinde de bedoeling van het Geheel te realiseren. Dit wordt aangeduid als de overgave aan, het volgen van, de Stroom (van het leven). Of ook wel als "Uw Wil geschiede".

Wat belemmert zijnsontwikkeling?

De belemmeringen van zijnsontwikkeling is in beginsel de kracht, te weten de zwaartekracht, die het uitdijen, de groei, de evolutie, van het heelal tegenwerkt. Op menselijk niveau bestaat die kracht uit de diepste taboes die de mensheid kent. Deze taboes zijn de ontelbare krachten, de "moetens", van binnenuit en van buitenaf die willen dat jij je aanpast aan die krachten, dat jij niet je(ware)zelf wordt en blijft en dus niet samenvalt met de scheppende Kracht die het heelal heeft geschapen en doet groeien. Een Kracht die door jezelf kan worden ervaren als je echte wil, je waarheid, je onbevangen/spontane manifestatie en in religies wordt aangeduid als God's Wil. Enkele van deze taboes zijn: Eén zijn met God is godslastering, volmaakt zijn bestaat niet, de waarheid bestaat niet, iedere uiting van waarheid moet wetenschappelijk bewezen zijn of moet bescheidenheid tonen, het leven is complex, overgave is ondergeschiktheid/passiviteit/naïviteit , jezelf liefhebben is egoïsme/narcisme, vrijheid is anarchie/chaos, innerlijke ontwikkeling is zweverig, je schaduwkant aangaan is de duivel aanbidden/volgen, volmaakt zijn is autoritair/hoogmoedig, gevoelens tonen is zwak, enz.

De bron van deze taboes, de echte belemmerende kracht, is angst. Die angst kan zich manifesteren in bijvoorbeeld:

De angst voor het verlies van controle over het leven.
De angst voor het verlies van bezit (materie, aanzien, baan, relatie, enz.).
De angst voor zowel prettige als onprettige gevoelens.
De angst voor veroordeling/uitsluiting.
De angst voor het verlies van het denken als houvast.
De angst voor het leven zelf, voor de vermeende wreedheid van het leven.

Hoe verhoudt zijnsontwikkeling zich tot andere methoden van ontwikkeling en probleemoplossing?
Zijnsontwikkeling is de basis c.q. de essentie van ontwikkeling en probleemoplossing. Want het is de directe zelfgestuurde weg naar volmaaktheid, naar het Goede. Het Zijn is het doel waar alle methoden van ontwikkeling en probleemoplossing, dus alle therapieën, veranderingsmethoden, e.d., in wezen naar streven, maar dat zonder zijnsontwikkeling niet te verwezenlijken is en de methoden zelfs contraproductief maakt. Dit houdt niet in dat de methoden onbruikbaar zijn. Ze zijn bruikbaar zolang ze als middel tot en niet, zoals tot op heden, als vervanging van zijnsontwikkeling (het bereiken van Het Goede) worden aangewend.

Ook de methoden die erop gericht zijn blokkades c.q. pijn op te ruimen leiden zonder zijnsontwikkeling niet naar het Zijn. Want zonder dat wordt voorbij gegaan aan het feit dat:

De pijn onderdeel is van de Weg naar het Zijn die door het leven wordt uitgestippeld.
Het opruimen van de pijn niet vanzelf tot het Zijn leidt. Iets wat bewust of onbewust wel wordt aangenomen door de methoden dan wel de toepassers ervan.
Het Zijn niet wordt bereikt door het opruimen c.q. het weg krijgen van de pijn, maar door de onvoorwaardelijke liefde ervoor oftewel door de onvoorwaardelijke acceptatie van de aanwezigheid ervan.
Het Zijn niet wordt bereikt door alleen het ervaren van de pijn, maar door het loskomen ervan via het bereiken van de intrinsieke "bodem" ervan die bestaat uit het punt van bevrijding, het innerlijk Licht en de bewustwording van de innerlijk aanwezige betekenis van de pijn voor de Weg naar het Zijn.
Het Zijn wordt bereikt door het bewust tegemoet treden van het in eerste instantie ondragelijke Licht van het Zijn.
Het uiteindelijk één worden met het Licht van het Zijn nog niet het Zijn is omdat het Zijn pas wordt gerealiseerd wanneer dit Licht geaard is oftewel tot in iedere cel van de persoonlijkheid en het lichaam is doorgedrongen.
Er niet alleen blokkades zijn op de Weg naar het Licht, maar ook en vaak dezelfde op de Weg naar de aarding van het Licht.
De pijn niet alleen een blokkade kan zijn, maar ook een mogelijkheid van het leven om iemand aan te sturen. Oftewel om een nieuwe bedoeling/manifestatie te realiseren, een nieuwe taak uit te oefenen.
Ieder mens mechanismen in zich heeft die de blokkade, de pijn, in stand willen houden. Het voorbij gaan hieraan heeft tot gevolg dat deze mechanismen niet worden verlaten en derhalve de bevrijding als ook de opheffing/vermindering ervan en dus zijnsontwikkeling uitblijft.

Zie voor een geavanceerd onderscheid "De Nuance".

Advies.

Gezien het voorgaande en feit dat het realiseren van het Zijn van cruciaal belang is voor de samenleving, adviseert NLbe iedere behandelaar/therapeut/trainer hun cliënten tevens zijnsontwikkeling aan te bieden. Dit kan door ze naar NLbe te verwijzen of door zelf zijnsontwikkeling te ondergaan teneinde de cliënt zijnsontwikkeling aan te kunnen bieden.

Ter verduidelijking.

Het leven is op niets anders uit dan op bewustwording c.q. zijnsontwikkeling.	Iedere gebeurtenis is bedoeld anders was het niet gebeurd.	Toeval bestaat niet
In wezen bestaat zijnsontwikkeling uit het veranderen van het ego naar het Ware Zelf als bron van zelfsturing. Het ego bestaat uit een veelvoud aan sturingsbronnen (gedachten en gevoelens) die intrinsiek dualistisch c.q. on-Waarheid zijn. Het Ware Zelf is singulair c.q. Waarheid.		De mens trekt de situatie/de ervaring aan die bij hem hoort t.b.v. zijnsontwikkeling (slachtoffer en dader horen bij elkaar)
Het gaat er bij zijnsontwikkeling niet om de onprettige gedachten en gevoelens weg te krijgen, maar ze er volledig te laten zijn en alleen een eventuele actie ter vermindering te ondernemen vanuit het Ware Zelf.	Iedere geestelijke en lichamelijke ervaring is een ontmoeting van de mens met zichzelf en een kans voor de ontwikkeling van het Zijn.	Vrijwel de hele wereld zoekt de verbetering van de wereld in de vorm, dus in hebben in plaats van Zijn. Dit is funest voor de wereld.
Ieder mens die het Zijn niet heeft gerealiseerd, bevindt zich in en handelt vanuit het ego. Dit betekent onbewust de handhaving van het ego terwijl het diepste verlangen de bevrijding ervan is.	Iemand die zweeft grijpt zich vast aan schijnzekerheden als normen, waarden, kennis, geloof, overtuiging, materie, relatie e.d. en verzet zich vanuit pijn tegen het loslaten ervan.	Het gaat er niet om of iets waar, onwaar, goed of fout is, maar om dat wat geraakt/ervaren wordt.
Alle mensen zijn volmaakt, ze ervaren het alleen niet zo.	Onvoorwaardelijke liefde is zijn in en handelen vanuit Zijn.	Goed en kwaad bestaat niet.
De enige die de mens in het leven ervaart is hijzelf. Dit betekent dat hij volmaakt vrij is wanneer hij volledig bereid is zichzelf te ontmoeten c.q. zelfverantwoordelijk te zijn.	Niemand is verantwoordelijk voor wat dan ook. De enige verantwoordelijkheid is zelfverantwoordelijkheid oftewel de onvoorwaardelijke overgave aan de sturing van het Zijn: de volmaakte verantwoordelijkheid.
Volmaakte vrijheid = volmaakte verantwoordelijkheid	Het leven kent geen problemen. Het kent alleen de ervaring van een situatie als probleem. De echte oplossing van een probleem is daarom de acceptatie van de ervaring en er niet door gestuurd worden.	Ieder oordeel of verwijt vanuit onvrede is een projectie van de non-acceptatie van het eigen gevoel van onvrede. M.a.w. is zelfmiskenning, is oorlog met jezelf.

Wat is het concrete effect van zijnsontwikkeling?

Zoals gezegd, verkeert de mens tot op heden in oorlog met zichzelf en is dat de wezenlijke oorzaak van zijn problemen. Dit betekent dat de mens zijn problemen alleen maar echt kan oplossen door de oorlog met zichzelf te staken of anders gezegd door het Zijn te ontwikkelen en te realiseren. Die oplossing houdt niet in dat er dan geen problemen meer zullen zijn of beter gezegd dat er dan niets meer om een oplossing vraagt. Het houdt wel in dat de problemen dan niet langer als probleem maar als kans voor zijnsontwikkeling worden ervaren en daarmee vanuit de vrede van het Ware Zelf in plaats van de onvrede van het ego worden bejegend. Die bejegening heeft tot gevolg dat de mens in harmonie met het leven handelt waardoor de problemen vanzelf oplossen, makkelijker oplosbaar zijn of niet meer opgelost hoeven worden. Daarmee bestaat het concrete effect van de ontwikkeling van het Zijn uit:

100% afname van de probleemervaring waardoor de problemen in wezen geen probleem meer zijn. Of anders gezegd waardoor de problemen voor 100% (dus echt) opgelost zijn.
Een significante reductie van de concrete vorm van de "problemen" (niet als probleem ervaren problemen).
Een significante verhoging van het oplossend vermogen van de concrete vorm van de "problemen".

Tegelijkertijd houdt het Zijn in dat:

De mens in overeenstemming is met de essentie, de wezenlijke bedoeling van het leven, en dat aldus zijn prestatie 100% effectief is.
De mens alle energie over heeft die hij aanwendde voor de oorlog tegen zichzelf en zijn omgeving (nu ±100%).
Alle menselijke kwaliteiten als flexibiliteit, creativiteit, teamgeest, klant- en milieuvriendelijkheid, respect, enz. volmaakt zijn. Kortom, de mens Het Goede is en Het Goede doet.

Zijnsontwikkeling in beeld.

Dit wordt niet op deze pagina weergegeven. Ga naar Zijnsontwikkeling in beeld. Volg daarvoor de rondleiding hieronder.

"Recept voor zijnsontwikkeling": Hulpmiddel bij zijnsontwikkeling.

Zie hiervoor PDF (30 Kb).

<< Rondleiding >>