Grondwet.

Effect van het Zijn op de grondwet.

Laatste aanpassing: 01-06-2007

Volgens het Effect van het Zijn op de samenleving is het effect van het Zijn op de grondwet.

Richtingwijzer naar het Zijn in plaats van wetboek voor het Zijn.

Verklaring.

Volgens de basisfilosofie staat de samenleving voor de noodzaak de tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is, te vervangen door de éénwording van de mens met zijn Ware Zelf oftewel door de ontwikkeling van het Zijn.

Die vervanging houdt in dat de mens niet langer door zijn ego dus door zijn gedachten en gevoelens wordt gestuurd, maar door de innerlijke waarnemer ervan te weten zijn Ware Zelf. En dat houdt weer in dat de mens niet langer door de dualiteit van het deelaspect van het leven, dus door goed of kwaad (fout), maar door de singulariteit van het geheelaspect wordt gestuurd. Iets wat door de mens in het hier en nu wordt ervaren als het volmaakte oftewel als het volmaakt vrije en verantwoordelijke en daarmee als het volmaakt Zekere, Goede, Ware en Vervulde dat gelijk staat aan de volmaakte oplossing van ieder probleem al voordat het zich voordoet.

Wat betekent dit voor de grondwet?

De grondwet is altijd de wet geweest die de beginselen van de beschaving en daarmee van de ideale samenleving in spé waarborgde. Dat betekent dat het de vrijheid en de verantwoordelijkheid van de mens waarborgde. Echter, dankzij het einde van het maakbaarheididee is bekend dat de ideale samenleving niet met middelen als bijvoorbeeld wetten te maken is. Maar alleen te "maken" is door de ontwikkeling van het Zijn. Want in het Zijn is de mens volmaakt vrij en volmaakt verantwoordelijk oftewel volmaakt. Dit betekent niet dat de grondwet overbodig is. Het betekent wel dat het niet langer het directe middel tot het ideale is, maar het indirecte middel daartoe. De grondwet is namelijk, net als iedere begrenzing, een aspect van de dualiteit van het leven en daarmee een middel tot het bereiken van de singulariteit dat zich in het Zijn bevindt. Dit vanwege het feit dat begrenzing de mens confronteert met zichzelf en het vrij komen van de ervaring van die confrontatie de weg is naar het Zijn. Voor de grondwet betekent dit dat het moet worden beschouwd als een richtingwijzer naar het Zijn (het ideale) in plaats van wetboek voor het Zijn. Kortom, niet langer moet worden beschouwd als het absoluut geldige.

Het concrete belang van zijnsontwikkeling.

Het concrete belang van zijnsontwikkeling voor de grondwet is:

De zuivere toepassing ervan (toepassing vanuit Zijn is zuiver).
Het stelt de mens i.p.v. het systeem centraal (hoogst individuele toepassing).
Het hoeft geen belangen te waarborgen (zoals bijvoorbeeld Europese grondwet). Enige belang is volgen van het Zijn.

De overgang naar zijnsontwikkeling als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing

In de basisfilosofie zijn enkele belangrijke tekenen in de samenleving vermeld die er op wijzen dat het einde van het maakbaarheididee en het begin van zijnsontwikkeling is aangebroken. Of anders gezegd, dat het einde van de gevangenschap van de sturing door gedachten en gevoelens (het ego) en het begin van de bevrijding ervan, dat nu nog bestaat uit het vrijspel voor het ego, is aangebroken. Deze tekenen zijn er vanzelfsprekend ook voor de grondwet.

Daarvan zijn de tekenen die het einde van het maakbaarheididee c.q. het vrijspel voor het ego aangeven:

De zich manifesterende dualiteit (wetten spreken elkaar tegen; bijvoorbeeld: vrijheid van godsdienst versus vrijheid van meningsuiting).
De (bijna) schending van de grondwet (bijv. opheffing/beperking vrijheid van godsdienst).
De toepassing van de grondwet als instrument voor machtsverdeling/machts-toe-eigening (Europese grondwet).

De tekenen die het begin van zijnsontwikkeling c.q. "mens centraal" aangeven, zijn:

Pleidooi van Koningin Beatrix voor individu centraal in artikel 1 van de grondwet.
De aantasting van de geldigheid van de grondwet.

Gelieve nieuwe tekenen te melden bij NLbe.

De belangrijkste belemmeringen van zijnsontwikkeling.

De belangrijkste belemmeringen om tot zijnsontwikkeling over te gaan en het te voltooien zijn:

De angst voor het verlies van controle over het leven (existentiële angst).
De angst voor het verlies van bezit (materie, aanzien, baan, relatie, enz.).
De angst voor gevoelens en vooral de onprettige gevoelens.
De angst voor het verlies van het denken als houvast.
De angst voor het leven zelf; het wantrouwen dat het leven niet het Goede met je voorheeft.
De angst voor het algemene taboe op innerlijke ontwikkeling en dus ook op zijnsontwikkeling. Dit taboe wordt in stand gehouden door oordelen en overtuigingen als: soft, zweverig, navelstaren, niet-realistisch, van de duivel, onwetenschappelijk, volmaaktheid bestaat niet, sturing door het Geheel bestaat niet (want God zit niet in je), het leven kan niet alleen uit therapie bestaan, te diepgaand, enz. enz.

NLbe hoopt dat het voorgaande voldoende is voor de invoering van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. NLbe verzoekt een ieder die invloed heeft op deze invoering en bereid is die invloed aan te wenden zich te melden via Melding nieuwe grondslag voor de grondwet.

***

Voor zijnsontwikkeling zie: Hoe bereik je het Zijn?, Wat biedt NLbe?, Wat zijn de producten van NLbe?

Terug naar artikelen.