Effect van het Zijn op Justitie.

 

 

© NLbe

Laatste aanpassing: 01-06-2007

 

 

Volgens het Effect van het Zijn op de samenleving is het effect van het Zijn op Justitie.

 

 

Rechtschapenheid in plaats van rechtvaardigheid.

 

Verklaring.

 

Volgens de basisfilosofie staat de samenleving voor de noodzaak de tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is, te vervangen door de éénwording van de mens met zijn Ware Zelf oftewel door de ontwikkeling van het Zijn.

 

Die vervanging houdt in dat de mens niet langer door zijn ego dus door zijn gedachten en gevoelens, maar door de innerlijke waarnemer ervan te weten zijn Ware Zelf wordt gestuurd. En dat houdt weer in dat de mens niet langer door de dualiteit van het deelaspect van het leven, dus door goed of kwaad (fout), maar door de singulariteit van het geheelaspect wordt gestuurd. Iets wat door de mens in het hier en nu wordt ervaren als het volmaakte oftewel als het volmaakt vrije en verantwoordelijke en daarmee als het volmaakt Zekere, Goede, Ware en Vervulde dat gelijk staat aan de volmaakte oplossing van ieder probleem al voordat het zich voordoet.

 

Wat betekent dit voor Justitie?

Voor Justitie betekent dit dat zij niet primair vanuit het recht, dus vanuit een systeem, rechtspreekt en recht handhaaft, maar vanuit de gevoelsingeving van het absoluut Goede. Daarmee is Justitie (primair) rechtschapen in plaats van rechtvaardig.

 

 

Het concrete belang van zijnsontwikkeling.

 

Het concrete belang van zijnsontwikkeling voor Justitie is:

  • Volmaakt zuivere, dus niet door gedachten en gevoelens gestuurde, opvatting over, verhouding met en behandeling van de "criminelen" (einde van Justitie als wraaknemer, als straffer, als moraalridder, als opvoeder).

  • Volmaakte afname van "de criminaliteit" (van de opvatting van de criminaliteit als slecht/fout).

  • Volmaakte grenzensteller aan de "criminaliteit".

 

De overgang naar zijnsontwikkeling als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing

 

In de basisfilosofie zijn enkele belangrijke tekenen in de samenleving vermeld die er op wijzen dat het einde van het maakbaarheididee en het begin van zijnsontwikkeling is aangebroken. Of anders gezegd, dat het einde van de gevangenschap van de sturing door gedachten en gevoelens (het ego) en het begin van de bevrijding ervan, dat nu nog bestaat uit het vrijspel voor het ego, is aangebroken. Deze tekenen zijn er vanzelfsprekend ook voor Justitie.

 

Daarvan zijn de tekenen die het einde van het maakbaarheididee c.q. het vrijspel voor het ego aangeven:

  • De (bijna) aantasting van de rechtstaat.

  • Het verlies van vertrouwen in de rechtspraak.

  • De aantasting van de beginselen van de nationale beschaving als gevolg van veiligheidsmaatregelen.

  • Het toenemende criminogene c.q. contraproductieve effect van (het beleid) van Justitie.

  • De toenemende druk op de criminalisering van Justitie (crimineel handelen van Justitie).

  • De toenemende gerechtelijke dwalingen (moeten scoren).

  • De achterhaalde macho-organisatiecultuur.

  • De belangenverstrengeling (van bijvoorbeeld de rechter).

De tekenen die het begin van zijnsontwikkeling c.q. "mens centraal" aangeven, zijn:

  • Hersteljustitie.

  • Mediation.

  • Dading (de ontmoeting slachtoffer – dader).

  • Het spreekrecht voor het slachtoffer tijdens de rechtszitting van de dader.

  • De slachtofferhulp.

  • De daderhulp.

  • De opvoeding van de dader (is geen zijnsontwikkeling, maar t.o.v. straffen wel in de richting ervan).

  • De taakstraffen.

Gelieve nieuwe tekenen te melden bij NLbe.

 

 

De belangrijkste belemmeringen van zijnsontwikkeling.

 

De belangrijkste belemmeringen om tot zijnsontwikkeling over te gaan en het te voltooien zijn:

  • De angst voor het verlies van controle over het leven (existentiële angst).

  • De angst voor het verlies van bezit (materie, aanzien, baan, relatie, enz.).

  • De angst voor gevoelens en vooral de onprettige gevoelens.

  • De angst voor het verlies van het denken als houvast.

  • De angst voor het leven zelf; het wantrouwen dat het leven niet het Goede met je voorheeft.

  • De angst voor het algemene taboe op innerlijke ontwikkeling en dus ook op zijnsontwikkeling. Dit taboe wordt in stand gehouden door oordelen en overtuigingen als: soft, zweverig, navelstaren, niet-realistisch, van de duivel, onwetenschappelijk, volmaaktheid bestaat niet, sturing door het Geheel bestaat niet (want God zit niet in je), het leven kan niet alleen uit therapie bestaan, te diepgaand, enz. enz.

 

NLbe hoopt dat het voorgaande voldoende is voor de invoering van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. NLbe verzoekt een ieder die invloed heeft op deze invoering en bereid is die invloed aan te wenden zich te melden via Melding nieuwe grondslag Justitie.

 

***

 

Voor zijnsontwikkeling zie: Hoe bereik je het ZIJN?, Wat biedt NLbe?, Wat zijn de producten van NLbe?

 

Terug naar artikelen.