|
Effect van het Zijn op het onderwijs.
© NLbe Laatste aanpassing: 01-06-2007
Volgens het Effect van het Zijn op de samenleving is het effect van het Zijn op het onderwijs.
Wijs in plaats van onder-wijs.
Volgens de basisfilosofie staat de samenleving voor de noodzaak de tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is, te vervangen door de éénwording van de mens met zijn Ware Zelf oftewel door de ontwikkeling van het Zijn.
Die vervanging houdt in dat de mens niet langer door zijn ego dus door zijn gedachten en gevoelens wordt gestuurd, maar door de innerlijke waarnemer ervan te weten zijn Ware Zelf. En dat houdt weer in dat de mens niet langer door de dualiteit van het deelaspect van het leven, dus door goed of kwaad (fout), maar door de singulariteit van het geheelaspect wordt gestuurd. Iets wat door de mens in het hier en nu wordt ervaren als het volmaakte oftewel als het volmaakt vrije en verantwoordelijke en daarmee als het volmaakt Zekere, Goede, Ware en Vervulde dat gelijk staat aan de volmaakte oplossing van ieder probleem al voordat het zich voordoet.
Wat betekent dit voor het onderwijs? Voor het onderwijs en het bijzonder onderwijs betekent dit dat kennis respectievelijk geloof/levensovertuiging niet langer de middelen zijn om tot een ideaal mens en van daaruit tot een ideale samenleving te komen. Of anders gezegd, ze zijn niet langer de middelen om tot wijsheid van individu en samenleving te komen. Kennis en geloof zijn zaken die je hebt en is dus niet wat je bent. Dat betekent dat kennis en geloof intrinsiek dualistisch zijn en daarmee niet de wijsheid in pacht hebben. M.a.w. niet wijs zijn, maar onder-wijs zijn. De ware wijsheid bevindt zich in dat wat de dualiteit overstijgt te weten de singulariteit van het Zijn. Het huidige einde van het maakbaarheididee betekent het einde van kennis en geloof als dogma en het begin van de bevrijding van dogma's. Daarmee is dit begin het begin van de ontwikkeling van het Zijn. Deze ontwikkeling betekent niet dat kennis en geloof overbodig zijn. Het betekent wel dat niet langer kennis en geloof, maar zijnsontwikkeling als het directe middel tot het ideale wordt opgevat. Kennis en geloof zijn wel het indirecte middel tot het ideale. Dit vanwege het feit dat ze intrinsieke dualistisch en daarmee het middel zijn om jezelf te ervaren en de ervaring het middel is om tot het Zijn c.q. het ideale te komen. Wanneer het onderwijs dit als uitgangspunt hanteert, dan maakt zij mensen wijs in plaats van onder-wijs.
Het concrete belang van zijnsontwikkeling voor het onderwijs is:
In de basisfilosofie zijn enkele belangrijke tekenen in de samenleving vermeld die er op wijzen dat het einde van het maakbaarheididee en het begin van zijnsontwikkeling is aangebroken. Of anders gezegd, dat het einde van de gevangenschap van de sturing door gedachten en gevoelens (het ego) en het begin van de bevrijding ervan, dat nu nog bestaat uit het vrijspel voor het ego, is aangebroken. Deze tekenen zijn er vanzelfsprekend ook voor het onderwijs.
Daarvan zijn de tekenen die het einde van het maakbaarheididee c.q. het vrijspel voor het ego aangeven:
De tekenen die het begin van zijnsontwikkeling c.q. "mens centraal" aangeven, zijn:
Gelieve nieuwe tekenen te melden bij NLbe.
De belangrijkste belemmeringen om tot zijnsontwikkeling over te gaan en het te voltooien zijn:
NLbe hoopt dat het voorgaande voldoende is voor de invoering van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. NLbe verzoekt een ieder die invloed heeft op deze invoering en bereid is die invloed aan te wenden zich te melden via Melding nieuwe grondslag voor het onderwijs.
*** Voor zijnsontwikkeling zie: Hoe bereik je het Zijn?, Wat biedt NLbe?, Wat zijn de producten van NLbe?
|