Ontwikkelingssamenwerking.

Effect van het Zijn op Ontwikkelingssamenwerking.

Laatste aanpassing: 01-06-2007

Volgens het Effect van het Zijn op de samenleving is het effect van het Zijn op ontwikkelingssamenwerking:

Groei in plaats van ontwikkeling.

Verklaring.

Volgens de basisfilosofie staat de samenleving voor de noodzaak de tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is, te vervangen door de éénwording van de mens met zijn Ware Zelf oftewel door de ontwikkeling van het Zijn.

Die vervanging houdt in dat de mens niet langer door zijn ego dus door zijn gedachten en gevoelens wordt gestuurd, maar door de innerlijke waarnemer ervan te weten zijn Ware Zelf. En dat houdt weer in dat de mens niet langer door de dualiteit van het deelaspect van het leven, dus door goed of kwaad (fout), maar door de singulariteit van het geheelaspect wordt gestuurd. Iets wat door de mens in het hier en nu wordt ervaren als het volmaakte oftewel als het volmaakt vrije en verantwoordelijke en daarmee als het volmaakt Zekere, Goede, Ware en Vervulde dat gelijk staat aan de volmaakte oplossing van ieder probleem al voordat het zich voordoet.

Wat betekent dit voor ontwikkelingssamenwerking?

Ontwikkelingssamenwerking is gericht op de ontwikkeling van ontwikkelingslanden. Die ontwikkeling hield traditioneel datgene in wat de westerse c.q. de industrielanden als ontwikkeling opvatten. Die opvatting is altijd gedomineerd door de eigen grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Dus door het maakbaarheididee. Als gevolg van de intrinsieke contraproductiviteit van dit idee, kan deze grondslag niet langer voor de industrielanden en dus ook niet voor de ontwikkelingslanden worden gehanteerd. Een feit dat niet alleen blijkt uit de problemen en het gebrek aan een consistente en coherente visie ter oplossing van de problemen van de industrielanden, maar ook uit de uiterst moeizame zo niet mislukte ontwikkeling van de ontwikkelingslanden. Dit einde van het maakbaarheididee betekent het begin van zijnsontwikkeling als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Gegeven het feit dat zijnsontwikkeling geen materiële ontwikkeling, maar geestelijke groei inhoudt, kan worden gesteld dat de ontwikkeling van de ontwikkelingslanden zal moeten bestaan uit groei in plaats van ontwikkeling. Dat betekent niet dat er dan geen materiële ontwikkeling meer kan plaats vinden. Het betekent wel dat de materiële ontwikkeling (primair) wordt gestuurd door het Ware Zelf in plaats van gedachten en gevoelens c.q. het ego. Het voordeel daarvan is dat dan Het Goede geschiedt in en vanuit zowel de industrielanden als de ontwikkelingslanden. Misschien blijkt dan dat de ontwikkelingslanden beter zijn in zijnsontwikkeling dan de industrielanden en dat dan de industrielanden ontwikkelingslanden zijn.

Het concrete belang van zijnsontwikkeling.

Het concrete belang van zijnsontwikkeling voor ontwikkelingssamenwerking is:

Volmaakte ontwikkelingssamenwerking.

De overgang naar zijnsontwikkeling als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing

In de basisfilosofie zijn enkele belangrijke tekenen in de samenleving vermeld die er op wijzen dat het einde van het maakbaarheididee en het begin van zijnsontwikkeling is aangebroken. Of anders gezegd, dat het einde van de gevangenschap van de sturing door gedachten en gevoelens (het ego) en het begin van de bevrijding ervan, dat nu nog bestaat uit het vrijspel voor het ego, is aangebroken. Deze tekenen zijn er vanzelfsprekend ook voor ontwikkelingssamenwerking.

Daarvan zijn de tekenen die het einde van het maakbaarheididee c.q. het vrijspel voor het ego aangeven:

De relatieve mislukking van de ontwikkeling van de ontwikkelingslanden.
De vergroting van de kloof tussen rijk en arm en daarmee tussen industrie- en ontwikkelingslanden.
Het gebruik van de ontwikkelingslanden als dumpplaats van en als vluchtplaats voor de gevolgen van de bereikte grens van het maakbaarheididee als grondslag van de ontwikkeling van de industrielanden (export van milieuschade resp. banen).
De degeneratie van de institutionele hulp.

De tekenen die het begin van zijnsontwikkeling c.q. "mens centraal" aangeven, zijn:

De opkomst van de particuliere/persoonlijke hulp.
Het centraal stellen van (de behoeftes en vermogens) van de ontwikkelingslanden.
De schuldsanering en -kwijtschelding.
De toename van de macht van de (samenwerkende) ontwikkelingslanden.
De toename van het milieubelang van de ontwikkelingslanden.

Gelieve nieuwe tekenen te melden bij NLbe.

De belangrijkste belemmeringen van zijnsontwikkeling.

De belangrijkste belemmeringen om tot zijnsontwikkeling over te gaan en het te voltooien zijn:

De angst voor het verlies van controle over het leven (existentiële angst).
De angst voor het verlies van bezit (materie, aanzien, baan, relatie, enz.).
De angst voor gevoelens en vooral de onprettige gevoelens.
De angst voor het verlies van het denken als houvast.
De angst voor het leven zelf; het wantrouwen dat het leven niet het Goede met je voorheeft.
De angst voor het algemene taboe op innerlijke ontwikkeling en dus ook op zijnsontwikkeling. Dit taboe wordt in stand gehouden door oordelen en overtuigingen als: soft, zweverig, navelstaren, niet-realistisch, van de duivel, onwetenschappelijk, volmaaktheid bestaat niet, sturing door het Geheel bestaat niet (want God zit niet in je), het leven kan niet alleen uit therapie bestaan, te diepgaand, enz. enz.

NLbe hoopt dat het voorgaande voldoende is voor de invoering van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. NLbe verzoekt een ieder die invloed heeft op deze invoering en bereid is die invloed aan te wenden zich te melden via Melding nieuwe grondslag ontwikkelingssamenwerking.

***

Voor zijnsontwikkeling zie: Hoe bereik je het ZIJN?, Wat biedt NLbe?, Wat zijn de producten van NLbe?

Terug naar artikelen.