Socialisme.

Effect van het Zijn op het socialisme.

Laatste aanpassing: 01-06-2007

Volgens het Effect van het Zijn op de samenleving is het effect van het Zijn op het socialisme.

Volmaakte in plaats van gemaakte verantwoordelijkheid.

Verklaring.

Volgens de basisfilosofie staat de samenleving voor de noodzaak de tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is, te vervangen door de éénwording van de mens met zijn Ware Zelf oftewel door de ontwikkeling van het Zijn.

Die vervanging houdt in dat de mens niet langer door zijn ego dus door zijn gedachten en gevoelens wordt gestuurd, maar door de innerlijke waarnemer ervan te weten zijn Ware Zelf. En dat houdt weer in dat de mens niet langer door de dualiteit van het deelaspect van het leven, dus door goed of kwaad (fout), maar door de singulariteit van het geheelaspect wordt gestuurd. Iets wat door de mens in het hier en nu wordt ervaren als het volmaakte oftewel als het volmaakt vrije en verantwoordelijke en daarmee als het volmaakt Zekere, Goede, Ware en Vervulde dat gelijk staat aan de volmaakte oplossing van ieder probleem al voordat het zich voordoet.

Wat betekent dit voor het socialisme?

Politieke partijen zijn in beginsel de vertegenwoordigers van de dualiteit van het leven. De meest basale dualiteit is die tussen het deel- en het geheelaspect van het leven die door de mens worden aangeduid als vrijheid en verantwoordelijkheid. Die aspecten worden politiek vertegenwoordigd door respectievelijk het liberalisme en het socialisme. Als gevolg van het maakbaarheididee hebben deze politieke stromingen altijd getracht de vrijheid en de verantwoordelijkheid te maken. Ze hebben dat gedaan met ideologieën en daaraan gerelateerde normen, waarden, wetten, regels, e.d. Kortom, met dogma's. Nu duidelijk is dat het maakbaarheididee intrinsiek contraproductief is en bovendien mede daardoor dogma's niet langer gewenst zijn, is duidelijk dat vrijheid en verantwoordelijkheid niet (langer) te maken zijn. Als gevolg hiervan verkeert de politiek in het algemeen en het liberalisme en socialisme in het bijzonder in een existentiële crisis. Een crisis die nog wordt versterkt door het feit dat ze niet weten wat singulariteit en daarmee het Zijn is en dus niet weten wat er voor het maakbaarheididee in de plaats komt. Als ze dat wel zouden weten, dan zouden ze eindelijk kunnen realiseren waar ze in beginsel voor staan. Want dan zou het liberalisme de volmaakte vrijheid en het socialisme de volmaakte verantwoordelijkheid kunnen realiseren. Hieruit volgt dat het effect van het Zijn op het socialisme is: Volmaakte in plaats van gemaakte verantwoordelijkheid.

Het concrete belang van zijnsontwikkeling.

Het concrete belang van zijnsontwikkeling voor het socialisme is:

Het dienen van het ware Algemeen Belang.

Het volmaakte socialisme.

Zuivere politiek (politiek met een grote P).

De gedichte kloof tussen burger en politiek.

De overgang naar zijnsontwikkeling als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing

In de basisfilosofie zijn enkele belangrijke tekenen in de samenleving vermeld die er op wijzen dat het einde van het maakbaarheididee en het begin van zijnsontwikkeling is aangebroken. Of anders gezegd, dat het einde van de gevangenschap van de sturing door gedachten en gevoelens (het ego) en het begin van de bevrijding ervan, dat nu nog bestaat uit het vrijspel voor het ego, is aangebroken. Deze tekenen zijn er vanzelfsprekend ook voor het socialisme.

Daarvan zijn de tekenen die het einde van het maakbaarheididee c.q. het vrijspel voor het ego aangeven:

De beleefde en nog naijlende climax van de vergadertijger en regenten cultuur (einde Kok, Melkert).
De overspannen ego-reacties op politieke "incorrectheid" (Rob Oudkerk).
De afwezigheid van identiteit (alleen criticus; geen eigenheid).

De tekenen die het begin van zijnsontwikkeling c.q. "mens centraal" aangeven, zijn:

De politieke stilte (zoektocht naar "het nieuwe").
De aanstelling van menselijke(r) mensen (i.p.v. robots van het systeem / de partijdoctrine).
De luisterende opstelling.
De (iets meer) kwetsbare opstelling.
De toenemende aandacht voor de kwetsbaarheid van de mens. Niet direct, zoals traditioneel, voor het oplossen ervan, maar voor de zin ervan.
De nieuwe uitstraling (Wouter Bos: helder, vitaal, hart+ratio, kernachtig, zendend+ontvangend).

Gelieve nieuwe tekenen te melden bij NLbe.

De belangrijkste belemmeringen van zijnsontwikkeling.

De belangrijkste belemmeringen om tot zijnsontwikkeling over te gaan en het te voltooien zijn:

De angst voor het verlies van controle over het leven (existentiële angst).
De angst voor het verlies van bezit (materie, aanzien, baan, relatie, enz.).
De angst voor gevoelens en vooral de onprettige gevoelens.
De angst voor het verlies van het denken als houvast.
De angst voor het leven zelf; het wantrouwen dat het leven niet het Goede met je voorheeft.
De angst voor het algemene taboe op innerlijke ontwikkeling en dus ook op zijnsontwikkeling. Dit taboe wordt in stand gehouden door oordelen en overtuigingen als: soft, zweverig, navelstaren, niet-realistisch, van de duivel, onwetenschappelijk, volmaaktheid bestaat niet, sturing door het Geheel bestaat niet (want God zit niet in je), het leven kan niet alleen uit therapie bestaan, te diepgaand, enz. enz.

NLbe hoopt dat het voorgaande voldoende is voor de invoering van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. NLbe verzoekt een ieder die invloed heeft op deze invoering en bereid is die invloed aan te wenden zich te melden via Melding nieuwe grondslag socialisme.

***

Voor zijnsontwikkeling zie: Hoe bereik je het Zijn?, Wat biedt NLbe?, Wat zijn de producten van NLbe?

Terug naar artikelen.