Ingestuurde tekst voor Horizonscan.

 

Sinds het begin der tijden heeft de mens als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing het idee gehanteerd dat het leven en dus ook de mens maakbaar is. Dat idee is en blijkt nu ook contraproductief. Vandaar de huidige existentiële crisis van de planeet als geheel, de teloorgang van het maakbaarheididee waaronder het wegvallen van dogma's, de crisis der instituties, het gebrek aan visie, de verharding van de samenleving, enz. enz. En vandaar de wil van de mens niet langer "gemaakt" te worden oftewel zichzelf te zijn. Dit betekent dat er een nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing nodig is. Een grondslag die de mens niet maakt, maar laat zijn wie hij echt is of kortweg laat Zijn. Die grondslag is zijnsontwikkeling. Op dit moment wordt de noodzaak van deze nieuwe grondslag niet herkend, laat staan erkend. Dit is het meest prangende probleem van deze tijd. Want alleen deze nieuwe grondslag kan problemen echt oplossen en het ideaal realiseren waar de mens altijd ten diepste naar verlangd heeft. Het Zijn is namelijk de balans waar overal naar gezocht wordt en bestaat uit het deel en geheel zijn tegelijk oftewel uit het volmaakt vrij en verantwoordelijk zijn. Het is de singulariteit die de dualiteit overstijgt. Zie voor meer informatie www.nlbe.nl.

Het probleem is: De samenleving herkent niet dat de oude en nog steeds bestaande grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing contraproductief is en nu de grens van deze contraproductiviteit bereikt en derhalve vervangen moet worden door een nieuwe grondslag t.w. zijnsontwikkeling.