NLbe Nederlands instituut voor zijnsontwikkeling

Home

 

Briefwisseling met ministers en staatssecretarissen naar aanleiding van brief aan Kabinet Balkenende IV betreffende de noodzaak van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing.

Brieven aan ministers en staatssecretarissen die de noodzaak van zijnsontwikkeling via concrete problemen van de samenleving duidelijk maken.

Brief aan minister-president Balkenende   Reactie van: Minister-president Balkenende. Minister-president Balkenende, een jaar later. Minister-president Balkenende, twee jaar later. Minister van Financiën, de heer W. Bos Minister van SZW, de heer J.P.H Donner. Minister van VROM, mevrouw Vogelaar. Staatssecretaris van Justitie, mevrouw Albayrak. Staatssecretaris van OC&W, mevrouw Dijksma. Minister van Buitenlandse Zaken, de heer M.J.M. Verhagen Minister van Defensie, de heer E. van Middelkoop Minister van Ontwikkelingssamenwerking, de heer drs. A.G. Koenders

Minister van Justitie, de heer E.M.H. Hirsch Ballin Vice-president van de Raad van State, de heer H.D. Tjeenk Willink Minister van Justitie, de heer E.M.H. Hirsch Ballin Minister van Buitenlandse Zaken, de heer M. Verhagen Staatssecretaris van Buitenl Zaken, F. Timmermans

Open brief.

Origineel

Geachte heer Balkenende,

Ondanks de rooskleurige economie ondergaat de mensheid een crisis die uniek is in haar evolutionaire ontwikkeling. De essentie van deze crisis betreft het feit dat de tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is, contraproductief is en nu de grens van deze contraproductiviteit wordt bereikt. Kortom,

onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing is failliet.

Dit betekent dat wanneer we het maakbaarheididee als grondslag blijven hanteren de problemen, die nu in ultimo al het voortbestaan van de mens bedreigen, niet opgelost worden en dus zullen toenemen.

Uit het voorgenomen beleid van uw Kabinet maak ik op dat u geen afstand neemt van deze grondslag en niet overgaat tot een nieuwe. Aangezien ik mij voor kan stellen dat dit komt doordat u onvoldoende geïnformeerd bent, meen ik er goed aan te doen u hiernavolgend de minimaal noodzakelijke informatie te geven.

De mens hanteert het maakbaarheididee voor het realiseren van zijn diepste ideaal: de balans in alle tegenstellingen, de volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, de hemel op aarde, het Goede zijn en doen, het zijn wie je in wezen bent of kortweg het Zijn. Dat idee is contraproductief omdat het de mens miskent of anders gezegd in een onoverwinnelijk gevecht, t.w. het gevecht om goed en kwaad, houdt met zichzelf. Dit gevecht wordt veroorzaakt door het feit dat de mens uit oogpunt van zijn evolutionaire ontwikkeling nog de gevangene is van het dualiteit- c.q. materie-aspect van het universum. Die gevangenschap houdt namelijk in dat hij zich vrijwel volledig identificeert met zijn intrinsiek dualistische oftewel disharmonieuze gedachten en gevoelens en zich bewust dan wel onbewust laat sturen door de wil ervan. Een toestand die over het algemeen wordt aangeduid als het ego.

Deze toestand houdt in dat de mens vervreemd/afgescheiden is van dat wat zijn ego overstijgt en aangeduid kan worden als zijn Ware Zelf. Dat Ware Zelf is de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, van zijn gedachten en gevoelens en heeft een eigen wil. Die wil is de nog vrijwel onontdekte dan wel ontoegepaste wil van het Geheel/God/Allah/het leven zelf/…... die toebehoort aan het singulariteit- c.q. geestaspect van het universum en daardoor intrinsiek harmonieus is. Een wil die niet gekend maar wel ervaren kan worden als de impuls tot manifestatie in het hier en nu oftewel als bewuste onbevangenheid/spontaniteit. Als gevolg van de singulariteit, de harmonie, van dit Ware Zelf is het één zijn ermee het Zijn waar de mens altijd naar verlangd en gestreefd heeft. Conclusie:

De nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing is zijnsontwikkeling.

Wat houdt zijnsontwikkeling in?
Uit het voorgaande zal duidelijk zijn dat zijnsontwikkeling bestaat uit het beëindigen van het gevecht om goed en kwaad dat het ego met zichzelf voert en derhalve bestaat uit onvoorwaardelijke zelfacceptatie c.q. zelfverantwoordelijkheid. Concreet betekent dit dat a) de gevoelens, hoe pijnlijk ook, worden geaccepteerd als van jezelf en als door het leven zelf bedoelde en geschonken ervaringen voor het realiseren van het Zijn, b) de gevoelens tot het intrinsieke punt van bevrijding ervan worden aangegaan, c) geen gevolg wordt gegeven aan de in gedachten gevatte zijnsbelemmerende wil van de gevoelens, d) tot overgave wordt gekomen aan de wil van het Ware Zelf en e) tot eenheid wordt gekomen met het Ware Zelf.

Opmerkingen. Zijnsontwikkeling is onvoorwaardelijke zelfacceptatie oftewel de onvoorwaardelijke overgave aan het leven zelf die de directe weg naar het Zijn bepaalt. Daarmee is zijnsontwikkeling het universele beginsel om tot het Zijn te komen en aldus de methode (therapie) die alle andere methoden, die anders zijn omdat ze (vaak onbewust en zeer subtiel) op maakbaarheid oftewel op "hebben" zijn gebaseerd, overstijgt. Zijnsontwikkeling is echt zijnsontwikkeling wanneer het door mensen wordt begeleid die het Zijn hebben gerealiseerd of zich tenminste op de door het leven zelf bepaalde Weg naar het Zijn bevinden. Zijnsontwikkeling begint bij het bewust worden van het onderscheid tussen de wil van gedachten en gevoelens en die van het Ware Zelf (kan al op de basisschool).

Is de samenleving toe aan de nieuwe grondslag?
Gegeven het feit dat de mens altijd naar het Zijn gestreefd heeft, zou gesteld kunnen worden dat de samenleving er altijd aan toe is geweest. Dat blijkt echter niet zo te zijn. Want het blijkt dat de mens of beter gezegd het ego van de mens het meest bevreesd is voor dat wat hij het liefste wil. Het ego heeft dan ook ontelbare mechanismen in de mens zelf en in de samenleving gecreëerd die gericht zijn op het "hebben" en daardoor de ontwikkeling van het Zijn belemmeren. Dat "hebben" bestaat uit als dogma gehanteerde, als zelfopgedrongen, schijnwaarheden en -zekerheden in de vorm van normen, waarden, regels, wetten, overtuigingen, middelen en methoden. Het unieke van deze tijd is dat de mens als gevolg van de morele en maatschappelijke terugwerping op zichzelf een begin maakt met zich te bevrijden van zijn ego. Want voor het eerst in de geschiedenis bevrijdt hij zich van zijn dogma's en tegelijk daarmee van de traditionele aanvaarding van de waarheid van de instituties die de dogma's voortbrachten en ook afdwongen. Vandaar de crisis der instituties zoals de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de afnemende affiniteit met (bèta) kennis, de instabiliteit van relaties zoals het huwelijk, de ineffectiviteit van opvoeding, het bestaan en de groei van de alternatieve gezondheidszorg, de afbraak van de verzorgingsstaat, het einde van het regentendom, de afbrokkelende scheiding tussen kerk en staat, de manifestatie van de intrinsieke tegenstrijdigheden van de grondwet/de rechtstaat, enz. En vandaar de sterker dan ooit aanwezige wens van de mens zichzelf te zijn en zijn zoektocht naar wie hij echt is en de existentiële betekenis daarvan. Op grond hiervan kan worden gesteld dat de mens en daarmee de samenleving inderdaad toe is aan de nieuwe grondslag hoezeer ook wordt getracht de dogma's weer in ere te herstellen.
Naast de voorgaande reden is er nog een reden waarom de mens er aan toe is. Deze reden betreft het feit dat alleen de ontwikkeling van het Zijn problemen in het algemeen en dus ook de problemen die nu het voortbestaan van de mens bedreigen echt kan oplossen. Dit omdat: a) in het Zijn de mens vrij is van de in gedachten gevatte wil van zijn intrinsiek dualistische c.q. disharmonieuze gevoelens als angst, begeerte, jaloezie, haat, minachting, enz.; b) het Zijn gelijk staat aan het zijn van het Geheel/de eenheid, het Goede zijn en doen. M.a.w., gelijk staat aan het echte respect, de echte duurzaamheid, de echte vrede, de echte eenheid in verscheidenheid, de echte (individuele) waarheid, de echte wijsheid, het echte Algemeen Belang, enz.

Verduidelijking. Met de bedoeling het belang van zijnsontwikkeling voor de samenleving te verduidelijken, treft u hiernavolgend het effect ervan aan op enkele belangrijke gebieden van de samenleving.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op de economie?
Tot op heden is de economie vanuit het ego ontstaan en gecontinueerd. Dit betekent dat gevoelens en vooral (existentiële) angst, die ieder mens beheerst zolang het Zijn niet is gerealiseerd, de bewuste dan wel onbewuste drijfveer ervan is. Zijnsontwikkeling maakt de mens vrij van die drijfveer en realiseert de balans in alle tegenstellingen. Daardoor verricht de economie intrinsiek het Goede (voor mens en milieu) en heeft de mens de ideale kwaliteiten voor de economie.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op de religie en tussen religies?
Als gevolg van de tot op heden bestaande afgescheidenheid van het Ware Zelf en daarmee van het goddelijke c.q. God (het geheel) in de mens bestond zijn contact ermee slechts uit een geloof in God en uit het gehoorzamen van een religie die de dualiteit tussen goed en kwaad en daarmee de afgescheidenheid in stand hield. Zijnsontwikkeling realiseert de eenheid met God. Als gevolg daarvan verdwijnt het geloof in God en tegelijk daarmee de dogma's die het geloof of beter gezegd het instituut kerk, de religie, voortbracht. Het spreekt vanzelf dat daarmee ook de strijd tussen de religies, die voor onnoemelijk veel leed heeft gezorgd en nog zorgt, verdwijnt. De huidige teloorgang van het instituut kerk en de opkomst van de nieuwe, de individuele, spiritualiteit die de mens centraal stelt is een voorbode van zijnsontwikkeling.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op het onderwijs?
Tot op heden was kennis de belangrijkste bron van zelfsturing, ook al was kennis slechts dualistisch en dus schijnwaarheid. Het openbare en geloofsgezinde onderwijs verschafte die kennis. Zijnsontwikkeling realiseert de eenheid met het Ware Zelf en daarmee met de bron van zelfsturing die singulair oftewel Waarheid is en er altijd is. Daardoor verliest kennis zijn dogmafunctie en daarmee zijn zo langzamerhand onhoudbare belemmering van het Zijn. De mens kan zich dan (echt) vrij tot kennis verhouden en het Goede ermee doen. Het onderwijs wordt dan eindelijk wijs in plaats van onder-wijs. Het huidige centraal stellen van de leerling en de discussie over het afschaffen van het geloofsgezind onderwijs is de voorbode van zijnsontwikkeling.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op de gezondheidszorg?
Als gevolg van het tot op heden door het ego gevoerde gevecht om goed en kwaad is iedere onprettige/pijnlijke ervaring als kwaad oftewel als ziek bestempeld. De gezondheidszorg was het door het ego gebruikte instrument om dat kwaad te bestrijden. In zijnsontwikkeling blijkt dat iedere ervaring door het leven geschonken wordt om het Zijn als zijnde het diepste ideaal en dus ook de volmaakte gezondheid van de mens, die bestaat uit de afwezigheid van het lijden in de beleving van pijn, te realiseren. En dat alleen vanuit het Zijn het Goede kan worden gedaan en daarmee ook de goede behandeling kan worden gegeven. Dit betekent dat zijnsontwikkeling de gezondheidszorg verandert van ziektebestrijder in gezondheidszorg. Het spreekt vanzelf dat de positieve verhouding tot ziekte die met zijnsontwikkeling wordt bereikt een significante afname van het gebruik van de gezondheidszorg teweeg zal brengen. Het huidige centraal stellen van de patiënt die de eigen verantwoordelijkheid bevordert en de toenemende alternatieve gezondheidszorg, is een voorbode van zijnsontwikkeling.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op de veiligheid?
Als gevolg van het bereiken van de grens van de contraproductiviteit van het maakbaarheididee neemt de onveiligheid drastisch toe. Dit in de vorm van de bedreigingen door het milieu en de verharding van de samenleving. Hoewel dit zeer ongewenst is, is het ook een noodzakelijk fenomeen. Want crisis is helaas nog het enige middel van het leven om de mens tot de ontwikkeling van het Zijn, als zijnde de eenheid, de harmonie, met het leven, te bewegen. Het spreekt vanzelf dat de veiligheid toeneemt en uiteindelijk volmaakt wordt wanneer de mens het maakbaarheididee en zodoende het gevecht met het leven loslaat. Kortom tot zijnsontwikkeling overgaat. Want dan bevrijdt hij zich van de intrinsieke dualiteit van het ego die dualiteit oftewel onveiligheid aantrekt en schept.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op de integratie?
De essentie van integratie is eenheid in verscheidenheid. Als gevolg van zijn ego-zijn is de mens afgescheiden van zijn Ware Zelf en daarmee van de eenheid waar hij zo naar verlangt. Aangezien het ego de gevangene is van de dualiteit oftewel van de materie/de vorm, tracht de mens de eenheid te realiseren via de vorm. Dus via normen, waarden, gedrag, kleding, wetten, bestuursvormen, enz. Daarmee kan echter geen eenheid, maar alleen gelijkheid worden gerealiseerd en derhalve de verscheidenheid niet in stand worden gehouden. Om toch tot meer eenheid in verscheidenheid te komen wordt van de mens gevraagd respect op te brengen. Het ego is echter niet tot respect in staat. Want als gevolg van haar gevangenschap van de dualiteit c.q. de vorm beschouwt het ego dat als vormloosheid of beter gezegd als grenzeloosheid, als onvoorwaardelijke tolerantie. Daarmee gaat het ego voorbij aan het feit dat respect onvoorwaardelijke liefde is die los staat van vorm en als zodanig een typische eigenschap is van het Ware Zelf. Zijnsontwikkeling realiseert de eenheid met het Ware Zelf en daarmee het echte respect, de echte eenheid in verscheidenheid, de echte integratie.

Wat is het effect van zijnsontwikkeling op de positie van Nederland in de wereld?
Nederland is altijd gidsland geweest in tolerantie, democratie en mensenrechten. Die gidsfunctie is zij zo langzamerhand kwijt geraakt. De oorzaak hiervan is dat zij als gevolg van haar traditionele vrijzinnigheid één van de eerste landen ter wereld is die zich ontdoet van het maakbaarheididee en de daaruit voortgekomen dogma's die de tolerantie, de democratie en de mensenrechten hebben gevormd. Een fenomeen dat over het algemeen wordt aangeduid als moreel verval of doorgeschoten individualisme. Hoewel dit fenomeen de indruk wekt van verslechterde tolerantie, democratie en mensenrechten is het tegenovergestelde het geval. Want met het wegvallen van de dogma's wordt de schijnvrijheid en -verantwoordelijkheid ervan verlaten en de weg ingeslagen naar de echte vrijheid en verantwoordelijkheid van het dogmaloze Zijn en daarmee naar echte tolerantie, democratie en mensenrechten. In dit licht zal het duidelijk zijn dat Nederland de gidsfunctie terugkrijgt wanneer zij zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing aanvaardt. Want dan zal zij hoogstwaarschijnlijk het eerste land zijn die de directe weg naar de realisering van het diepste ideaal van de mensheid en daarmee van echte tolerantie, democratie en mensenrechten en van echte probleemoplossing inslaat. De kans dat Nederland daarmee geschiedenis schrijft is evident.

Is er voldoende capaciteit op het gebied van zijnsontwikkeling?
Als gevolg van de nog bestaande dominantie van het maakbaarheididee ontbreekt zijnsontwikkeling hoogstwaarschijnlijk volledig in de reguliere wereld waaronder ook de religieuze wereld kan worden gerekend. En is het over het algemeen nog onvolwassen in de alternatieve (spirituele) wereld. Het antwoord is dus nee, ook al is er een sterke en groeiende onderstroom richting ja die mede door de afwezigheid van regeringserkenning en bevordering als ook door de eigen onvolwassenheid nog steeds onderstroom is.

Wat te doen?
Het spreekt vanzelf dat er verandering in de capaciteit kan worden gebracht door formeel het maakbaarheididee als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te vervangen door zijnsontwikkeling. En door de bevordering van zijnsontwikkeling in uw beleid op te nemen.

Aanbod.
NLbe heeft zijnsontwikkeling in de praktijk getoetst en zich op grond daarvan ten doel gesteld deze ontwikkeling in de samenleving te bevorderen (zie bijlage en website www.nlbe.nl). Wij bieden u dan ook van harte onze medewerking aan.

Wij vertrouwen erop u, uw Kabinet en de samenleving hiermee van dienst te zijn en zien uit naar uw gewaardeerde reactie. Een eventuele afwijzing van zijnsontwikkeling zien wij graag met redenen omkleed.

Hoogachtend,
Cor Bijl
Oprichter/directeur

Geachte heer Bijl,

In uw brief van 7 mei jl. met bijlagen maakt u mij deelgenoot van de door u ontwikkelde theorie "zijnsontwikkeling". Hiervan heb ik kennis genomen.

Met vriendelijke groet,

Mr. dr. J.P. Balkenende

Terug

Geachte heer Balkenende,

In het Volkskrantartikel "Duurzaamheid door bundeling van krachten" (dd 2-11-07) geeft u aan wat naar uw idee noodzakelijk is om tot duurzaamheid te komen. U doet dat door het antwoord op drie vragen en door de kern van duurzaamheid te geven. Ik vind dat uw antwoord niet tot de essentie doordringt oftewel te vaag en daardoor onbruikbaar is. Ik leg dat graag uit aan de hand van het volgende.

Vraag 1. Welke waarden zijn duurzaam?

Uw antwoord: Vrijheid, democratie, rechtvaardigheid, gelijke kansen voor iedereen, oog hebben voor je medemens.

Mijn reactie: Duurzaamheid is niet in waarden uit te drukken. Want duurzaamheid is in wezen het één zijn met het leven zelf (het Geheel, de eenheid) dat op zichzelf en waarvan de ontwikkeling een mysterie is. Duurzaamheid wordt dan ook niet bereikt door waarden, maar door de afgescheidenheid van het leven zelf, van de eenheid, op te heffen. Dat geschiedt door zijnsontwikkeling: de ontwikkeling van dualiteit naar singulariteit, van ego naar Zijn, van identificatie met gedachten en gevoelens naar één zijn met het Ware Zelf als zijnde de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, van gedachten en gevoelens. Tot op heden was de mens de gevangene van de dualiteit c.q. zijn ego. Dat is de meest fundamentele oorzaak van problemen in het algemeen en van de duurzaamheidproblemen in het bijzonder. Want handelen vanuit het ego is intrinsiek dualistisch oftewel contraproductief. In deze tijd wordt de grens van deze contraproductiviteit bereikt in de vorm van o.a. de milieuvernietiging. Dit betekent dat zijnsontwikkeling van cruciaal belang is. Het effect van het Zijn op de door u genoemde waarden is dat deze dan volmaakt zijn. Want dan is de innerlijke vrijheid, dat de enige echte vrijheid is, gerealiseerd. Dan is de democratie volmaakt  omdat alleen het Zijn direct door het Geheel wordt gestuurd en daardoor het echte Algemeen Belang als uitkomst van het democratisch proces wordt gediend. Dan zijn de kansen voor iedereen gelijk omdat kansen en verschillen daarin inherent zijn aan het leven, aan het unieke van ieder individu, en verschillen niet langer als probleem maar als door het leven zelf bedoeld oftewel als volmaakt zinvol worden ervaren. Iets wat overigens niet wegneemt dat het Zijn geen verandering inzake de beschikbaarheid van kansen realiseert. Ook het oog hebben voor anderen is dan volmaakt omdat de mens dan één is met het Geheel en daardoor het Goede doet.

Vraag 2. Wat zijn de aspecten van duurzaamheid?

Uw antwoord: U geeft uw antwoord in de vorm van de volgende vragen. Wat zijn de economische en sociale gevolgen van mijn handelen? Wat betekent het voor het natuurlijk evenwicht op aarde?

Mijn reactie: deze vragen zijn niet echt te beantwoorden. Ieder antwoord is intrinsiek beperkt. De illusie dat er een antwoord op kan worden gegeven, komt voort uit het ego en het daaruit voortkomende idee dat het leven als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is. Nu de grens van de contraproductiviteit van het ego, het failliet van het maakbaarheididee, wordt bereikt, is het van cruciaal belang de mens te bevrijden uit zijn ego oftewel zijnsontwikkeling aan te bieden. Dit betekent niet dat het (beperkte) antwoord op voornoemde vragen niet gegeven mag worden en er niet overeenkomstig dit antwoord gehandeld mag worden. Het betekent wel dat dit antwoord en dit handelen niet langer uit het ego maar uit het Zijn voortkomt.

Vraag 3. Zijn de gevolgen van mijn handelen op langere termijn te overzien? Hoe toekomstbestendig is de gekozen maatregel?

Uw antwoord: Duurzame ontwikkeling is geen kwestie van vaste formules en blauwdrukken. De zoektocht naar duurzame oplossingen zit vol open vragen. Duurzame ontwikkeling is een dynamisch begrip. Waar het nu op aankomt, is dat alle bronnen van creativiteit worden aangeboord, dat iedereen in beweging komt.

Mijn reactie: Veel van wat er in de vorm wordt gerealiseerd is noodzakelijkerwijs gebaseerd op een formule en een blauwdruk. Dus dat bedoelt u niet met uw stelling dat duurzame ontwikkeling geen kwestie van formules en blauwdrukken is, vol open vragen zit en dynamisch is. Wat u naar mijn idee wel bedoelt, is dat de mens geen formules en blauwdrukken of anders gezegd geen "moeten" nodig heeft om vorm aan de wereld te kunnen geven. Welnu, dat is inderdaad het geval. Maar de mens is daar niet toe in staat zolang hij de gevangene is van de dualiteit c.q. zijn ego. Hij is daar alleen toe in staat wanneer hij het Zijn heeft gerealiseerd. Want dat is de staat van overgave aan de als volmaakt vrije wil ervaren Wil van het leven zelf, het Geheel, het Ware Zelf. Een Wil die niet gekend maar wel ervaren kan worden en waarvan de inhoud en de vorm aan constante verandering onderhevig is. M.a.w. wat de staat van "niet weten", van "vraag-zijn" is. Daarmee staat de mens in onbevangen/open verbinding met het leven zelf en aldus met de ultieme bron van creativiteit en beweging. M.a.w., dan zijn alle bronnen van creativiteit en beweging aangeboord. Dan is ieder mens creatief en in beweging.

De kern van duurzaamheid.

Volgens u is "verbinden" de kern van duurzaamheid.

Mijn reactie: Het gebruik van het "verbinden" om tot duurzaamheid te komen veronderstelt een formule, een blauwdruk, om tot bepaalde verbindingen ten dienste van bepaalde doelen te komen. Hoewel het verbinden om tot bepaalde doelen te komen inherent is aan het leven, is dat volgens mij niet wat u bedoelt. Wat u volgens mij wel bedoelt, is dat mensen één worden met en gestuurd worden door de eenheid, het Geheel. Want alleen het Geheel "weet" wat duurzaamheid is. Het gaat dus niet om "verbinden", maar om "in verbinding zijn", in eenheid zijn. Kortom, om Zijn (wie je echt bent). Als u dat bedoelt, dan lijkt het mij beter dat u zegt dat Zijn de kern van duurzaamheid is.

In mijn brieven plus bijlagen van 22 mei en 19 juni jl. heb ik u al eerder aangereikt wat zijnsontwikkeling is en wat het belang ervan is. Tot op heden heeft u daar, voorzover mij bekend en gezien het artikel, niets mee gedaan. Met het voorgaande hoop ik u te bewegen dat alsnog te doen.

Voor een korte weergave van de inhoud en het belang van zijnsontwikkeling verwijs ik u graag naar de bijlage.

Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn en zie met belangstelling uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

In uw brief van 5 november 2007 vraagt u wederom mijn aandacht voor uw theorie 'zijnsontwikkeling'. U hebt hierover met mij en met andere leden van het kabinet een uitgebreide correspondentie gevoerd. Aan mijn voorgaande reacties en aan de reacties van de overige bewindspersonen heb ik niets toe te voegen.

Rest mij u het beste te wensen.

Met vriendelijke groet,

DE MINISTER-PRESIDENT,

Minister van Algemene Zaken,

Mr. dr. J.P. Bakenende

Geachte heer Balkenende,

Hartelijk dank voor uw brief. Ik maak er uit op dat u op de hoogte bent van de correspondentie die ik met enkele andere bewindspersonen heb gevoerd en dat u tevreden bent over de inhoud daarvan. Hierop wil ik graag reageren met het volgende.

Vrijwel alle leden van uw kabinet hebben niet of niet inhoudelijk gereageerd op mijn stelling dat de samenleving een nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, te weten zijnsontwikkeling, nodig heeft. Een noodzaak die voortkomt uit het feit dat:

1. De oude grondslag, die bestaat uit het zogenaamde maakbaarheididee, de grens bereikt van de intrinsieke contraproductiviteit ervan.

2. De mens, mede door uw beleid, volledig op zichzelf wordt teruggeworpen oftewel alle innerlijke houvast verliest en daardoor naarstig op zoek is naar wie hij echt is c.q. zijn Zijn.

3. De mens alleen door middel van zijnsontwikkeling zijn diepste ideaal kan realiseren.

De enige die wel inhoudelijk heeft gereageerd, is de minister van Sociale Zaken de heer Donner. Zijn reactie bestond uit 2 argumenten die hem van de toepassing van zijnsontwikkeling weerhouden. Die argumenten zijn:

1. Er wordt verschillend gedacht over het Zijn.

2. Zijnsontwikkeling is een levensovertuiging en het is niet de taak van de overheid de samenleving levensovertuigingen aan te reiken.

Mijn tegenargumenten zijn:

1. Over niets in het leven bestaat absolute consensus. Het bestaan van verschillende gedachten over het Zijn kan daarom niet als argument worden gehanteerd tegen de toepassing ervan.
   
   Het feit dat er verschillend wordt gedacht over het Zijn is logisch. Het is immers de eenheid met het Geheel en dus onkenbaar c.q. onbenoembaar en biedt daardoor de mogelijkheid er ongehinderd op te projecteren. De verschillende gedachten c.q. theorieën zijn dan ook projecties van theoretici (schriftgeleerden) die het Zijn niet hebben gerealiseerd. Het Zijn kan niet worden gekend, maar alleen worden ervaren. Het wordt ervaren als volmaakte balans, volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, het Goede zijn en doen, volmaakte duurzaamheid, harmonie zijn, Waarheid zijn, oneindige eenvoud (van het leven), echt zijn (wie je bent). Zijnsontwikkeling realiseert deze ervaring, deze staat van zijn.
    

2. Zijnsontwikkeling is GEEN levensovertuiging. Een levensovertuiging komt voort uit de behoefte van de mens aan houvast en wordt gecreëerd op grond van het maakbaarheididee. Dat houvast is echter schijnhouvast omdat er vanwege het onzekerheidsprincipe geen vastigheid in het universum bestaat. Bovendien weerhoudt het de mens van zijn vrijheid en van zijn één zijn met het Geheel waardoor het niet voldoet aan zijn diepste ideaal. Het Zijn is de toestand waarin de mens één is met en in overgave is aan (de Wil van) het Geheel en daardoor geen houvast, geen levensovertuiging, nodig heeft. M.a.w. het is de toestand waarin de mens vrij (onthecht) is van het "hebben" en daarmee ook van iedere levensovertuiging, van iedere manier van zijn, van ieder dogma. De mens is het mysterie dat zich in ieder moment manifesteert en waaraan hij zich alleen in het Zijn kan overgeven.
   
   Wat is zijnsontwikkeling WEL? Zijnsontwikkeling is de nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing die de mens bevrijdt van het maakbaarheididee als zijnde de tot op heden gehanteerde intrinsiek contraproductieve grondslag en hem in staat stelt zijn diepste ideaal te realiseren.

Is het de taak van de overheid deze nieuwe grondslag in te voeren?
Op dit moment hanteert de overheid het maakbaarheididee als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Wanneer die grondslag ongeschikt is, kan het als vanzelfsprekend worden beschouwd dat het de taak van de overheid is een nieuwe grondslag in te voeren. Die nieuwe grondslag betekent niet dat er geen maakbaarheidmiddelen (normen, waarden, wetten, middelen, methoden) meer gehanteerd kunnen worden om de mens te "maken". Het betekent wel dat zijnsontwikkeling moet worden ingevoerd om de mens innerlijk vrij te maken van deze maakbaarheidmiddelen. Of anders gezegd, vrij te maken van het hanteren van deze middelen als dogma, als bron van onechte/onware/Zelfverloochenende zelfsturing. En tegelijk daarmee de mens één te maken met zijn Ware Zelf c.q. het Geheel en de (zelf)sturing die daar vanuit gaat.

Met het voorgaande heb ik alle argumenten tegen de toepassing van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag weerlegd. Op grond hiervan vertrouw ik erop dat u een proces in werking stelt waardoor uw kabinet in staat wordt gesteld het belang van zijnsontwikkeling aan de samenleving duidelijk te maken en haar te helpen bij het toepassen ervan.

Mocht u mijn assistentie daarbij nodig hebben, dan ben ik daar van harte toe bereid.

Ik zie met belangstelling uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

In uw brief van 30 november 2007 vraagt u opnieuw mijn aandacht voor uw ideeën over "zijnsontwikkeling". Zoals ik u in mijn schrijven van 26 november 2007 met kenmerk 509319 heb medegedeeld, heb ik niets toe te voegen aan mijn eerdere reacties. Ik zal in het vervolg volstaan met kennisneming van uw brieven.

Met vriendelijke groet,

DE MINISTER-PRESIDENT,

Minister van Algemene Zaken,

Mr. dr. J.P. Balkenende

Betreft: Afscheid.
Geachte heer Balkenende,

In mijn brief van 30 november jl. heb ik de laatste twee argumenten van uw kabinet tegen de acceptatie van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing weerlegd. Iets waarvan ik de bevestiging vind in het feit dat uw brief van 17 december ervan getuigt dat uw kabinet de argumentatie staakt. Desondanks weigert u tot de acceptatie van de nieuwe grondslag over te gaan. Dit betekent voor mij en voor de samenleving dat u nog verborgen argumenten heeft of simpelweg zonder (bewuste) argumenten van uw machtspositie gebruik maakt om de samenleving de nieuwe grondslag vanuit haar bestuur te onthouden. Een onthouding die desastreuze gevolgen heeft en zal hebben omdat de mens door de evolutionaire ontwikkeling c.q. de tijdgeest, waar ook uw beleid onderdeel van is, steeds meer op zichzelf wordt teruggeworpen en alleen zijnsontwikkeling de oplossing biedt voor de existentiële en identiteitscrisis als gevolg daarvan.

Rest mij u te zeggen dat ik deze crisis op de voet zal blijven volgen en u zo nu en dan zal informeren over mijn bevindingen ook al neemt u die, zoals u zegt, alleen voor kennisgeving aan. Dit met de bedoeling de geschiedenis ervan te overtuigen dat uw weigering de nieuwe grondslag te accepteren een onverantwoorde historische vergissing is geweest.

Als laatste poging u van gedachten te doen veranderen stuur ik u bijgesloten een diepgaand inzicht in mijn persoon en mijn beweegredenen.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Precies een jaar later!

Geachte heer Balkenende,

Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik u en naderhand ook uw collega’s per brief op de hoogte heb gesteld van een unieke gebeurtenis in de evolutionaire ontwikkeling van de mensheid. Deze gebeurtenis betreft het failliet van de tot op heden toegepaste grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Een failliet dat eens moest gebeuren omdat deze grondslag bestaat uit het intrinsiek contraproductieve idee dat het leven en daarmee ook de mens maakbaar is.

Op grond van dit failliet heb ik u geadviseerd een nieuwe grondslag te accepteren en de toepassing ervan te bevorderen. Deze grondslag dient vanzelfsprekend de mens niet te maken, maar te laten zijn wie hij echt is. Om die reden kan deze grondslag worden aangeduid als zijnsontwikkeling.

Ter vergroting van het belang van zijnsontwikkeling heb ik u tevens op de hoogte gesteld van het feit dat het Zijn het diepste ideaal van de mensheid is. Dit omdat het de toestand van volmaakte innerlijke vrijheid en verantwoordelijkheid oftewel van het Goede zijn en doen is. Een toestand die ik vanuit eigen ervaring kan bevestigen.

Hoewel de twee tegenargumenten van de heer Donner, die ook bij u bekend zijn (brief dd 30-11-2007), door mij weerlegd zijn, heeft u tot op heden mijn advies niet opgevolgd. Dit ondanks het feit dat de mensen als gevolg van de globalisering en de individualisering zowel moreel als maatschappelijk volledig op zichzelf worden teruggeworpen en daardoor naarstig op zoek zijn naar hun Zijn (de identiteitscrisis). En ondanks het feit dat de contraproductiviteit van de oude grondslag voortduurt en de wereld in een crisis stort die steeds groter, dieper en veelzijdiger wordt en in ultimo de mensheid als geheel bedreigt. Bewijzen daaromtrent zijn ruim voorhanden tenzij u er vanuit gaat dat de mens geen integraal onderdeel is van het universum en derhalve de wijze van omgang met zichzelf geen invloed heeft op het universum/het leven/het milieu/zichzelf.

Ik kan mij uit eigen ervaring voorstellen dat het opvolgen van mijn advies moeilijk is. Het vergt namelijk het opheffen van de identificatie met iedere vorm die in u tot stand is gebracht door invloeden van buitenaf en/of door uzelf. Ik hoop echter dat u beseft dat u uw vorm slechts heeft en niet bent. Want dan bent u innerlijk vrij om mijn advies al dan niet aan te nemen en op te volgen.

Ik vertrouw erop u en de samenleving hiermee van dienst te zijn.

Met vriendelijke groet,

Cor Bijl
Oprichter-directeur

Terug

Precies twee jaar later

Open brief.

Geachte heer Balkenende,

Het is vandaag precies twee jaar geleden dat ik u en naderhand ook uw collega’s per brief op de hoogte heb gesteld van een unieke gebeurtenis in de evolutionaire ontwikkeling van de mensheid. Deze gebeurtenis betreft het failliet van de tot op heden toegepaste grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Een failliet dat eens moest gebeuren omdat deze grondslag bestaat uit het intrinsiek contraproductieve idee dat het leven en daarmee ook de mens maakbaar is. Op grond van dit failliet heb ik u geadviseerd een nieuwe grondslag te accepteren en de toepassing ervan te bevorderen. Deze grondslag dient vanzelfsprekend de mens niet te maken, maar te laten zijn wie hij echt is. Om die reden kan deze grondslag worden aangeduid als zijnsontwikkeling.

Verder heb ik u geïnformeerd over het feit dat wanneer we het maakbaarheididee als grondslag blijven hanteren de problemen, die nu in ultimo al het voortbestaan van de mens bedreigen, niet opgelost worden en dus zullen toenemen. De afgelopen twee jaar is de lijst met (potentiële) megacrises dan ook uitgebreid. Daardoor hebben we nu de milieucrisis, de financiële crisis, de economische crisis, de voedselcrisis, de watercrisis, de energiecrisis, de identiteitscrisis, de veiligheidscrisis, de institutionele crisis, de geloofscrisis en de gezondheidscrisis.

Ondanks deze crises weigert u tot op heden zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te accepteren. Sterker nog, u weigert er zelfs over te praten. Ik heb mij afgevraagd wat de reden daarvan kan zijn. Ik kan dan niet om de indruk heen dat u een strikte en inmiddels in hoog aanzien staande aanhanger van het maakbaarheididee oftewel van machtuitoefening, van waarheidoplegging, bent. Iets wat ik niet verwonderlijk vind gezien het feit dat u een sterke verbinding heeft met de instituties kerk, staat en wetenschap als zijnde de hogepriesters van de waarheid, de pijlers van het maakbaarheididee. En dat u bovendien een sterk pleidooi houdt voor normen en waarden, dus voor dogmatiek, voor innerlijke onvrijheid. U wilt dus dat de mensen zichzelf blijven onderdrukken zoals dat sinds het begin der tijden is geschied. Daarmee wilt u de evolutie, die uit is op volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid en dus uit is op het Zijn, terugdraaien. Dit ondanks de eerder genoemde megacrises en ondanks het feit dat de mensen mede als gevolg van de globalisering en de individualisering zowel moreel als maatschappelijk op zichzelf worden teruggeworpen en daardoor zichzelf willen zijn en uiteindelijk willen Zijn (wie ze echt zijn).

Met uw medeweten en goedkeuring achteraf schreef de heer Donner mij in reactie op mijn brief aan u dat het niet de taak van de overheid is mensen een levensovertuiging aan te reiken. Is dat de reden waarom u weigert zijnsontwikkeling te bevorderen? En blijft dat de reden ondanks het feit dat ik daarop geschreven heb dat de ontwikkeling van het Zijn mensen vrij maakt van iedere levensovertuiging? En daarmee vrij maakt van de botsingen die de verschillen in levensovertuiging met veel leed teweeg hebben gebracht en nog steeds brengen? En blijft dat ook de reden terwijl het uitblijven van het Zijn crises veroorzaakt die de ondergang van de mensheid teweeg kunnen brengen? Of is er misschien een andere reden? Hebt u misschien de opvatting dat we los staan van de buitenwereld en dat dus de onderdrukkende manier waarop we als gevolg van het maakbaarheididee met onszelf omgaan geen invloed heeft op die buitenwereld?

Mocht het argument van de heer Donner de reden zijn, beseft u dan wel dat uw pleidooi voor normen en waarden in wezen een pleidooi is voor het aannemen van een levensovertuiging? Want normen en waarden komen voort uit een levensovertuiging, uit de overtuiging hoe het leven geleefd moet worden, wat goed en kwaad is. Met andere woorden, niet ik maar ú bent degene die de mensen, zij het indirect, een levensovertuiging aanreikt. U kunt daar van af komen door zijnsontwikkeling te bevorderen.

Gedurende de afgelopen twee jaar heb ik u meermalen geïnformeerd over het belang van zijnsontwikkeling. Vindt u het nu, gezien de breedte en de diepte van de crises, dan geen tijd dat u als minister-president de samenleving erover informeert en uitlegt waarom u deze ontwikkeling, die de echte oplossing van de crises is en het diepste ideaal van de mensheid realiseert, tegenhoudt?

Voorbeeld: De aanslag op de Koninklijke familie tijdens Koninginnedag.

Het is zeer waarschijnlijk dat die aanslag gepleegd is door iemand die bevangen was door de sterke wil van gedachten en gevoelens. Tot op heden trachten wij dat te voorkomen door de afschrikking van straffen, door het aanleren van normen en waarden, door een beroep te doen op respect en fatsoen. Het punt is echter dat gevoelens en de daaruit voortkomende gedachten zo sterk kunnen zijn dat dit alles weggedrukt wordt. Bovendien zijn deze methoden contraproductief omdat mensen zichzelf willen zijn en dus niet door angst gedreven respectievelijk gekapitteld willen worden. Zijnsontwikkeling maakt mensen innerlijk vrij van de wil van gedachten en gevoelens. Bovendien zorgt dat ervoor dat ze worden wie ze echt zijn en daarmee in harmonie zijn met alles. Die ontwikkeling is dus onontbeerlijk ter voorkoming van ellende als veroorzaakt door gedachten en gevoelens. Deze ontwikkeling, die uit niet meer dan zelfbewustwording en zelfacceptatie bestaat, kan al beginnen op de basisschool wanneer kinderen bewust zijn van hun gevoelens. Mede door uw weigering zijnsontwikkeling te bevorderen gebeurt dat niet. Niet op scholen en niet op andere plekken in de samenleving. Het is dan ook te verwachten dat dit soort ellende voortduurt en toeneemt. Zeker gezien het feit dat de mens steeds sterker geconfronteerd wordt met zijn gevoelens als gevolg van de terugwerping op zichzelf dat evolutionair bedoeld is voor het realiseren van het Zijn.

Wenst u nader geïnformeerd te worden, dan ben ik tot uw dienst.

Met vriendelijke groet,

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

Uw brief van 22 mei hebben wij in goede orde ontvangen. Namens de minister dank ik u voor uw schrijven. De inhoud van de brief hebben wij ter kennisgeving aangenomen,

Met vriendelijke groet,

J.J.C. Sprenger

Directeur Voorlichting & Communicatie

Terug

Geachte heer Bijl,

Met belangstelling heb ik kennis genomen van uw brief. De visie over zijnsontwikkeling heeft evenwel betrekking op de innerlijke ontwikkeling en het evenwicht van mensen. Het beleid van de overheid en van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) betreft echter niet de eigen innerlijke ontwikkeling van de medewerkers, maar de bestaansmogelijkheden van anderen. Als men over en voor anderen beslist, gelden andere criteria dan wanner men voor en over zichzelf beslist.

Het beleid van SZW schept voorwaarden die voor mensen mogelijk van belang zijn bij hun zijnsontwikkeling.

Hoogachtend,

de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

J.P.H. Donner

Zie reactie van NLbe hieronder.

Terug

Geachte heer Donner,

Hartelijk dank voor uw brief.

Uit uw brief maak ik op dat u niet bereid bent zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te implementeren. Verder maak ik er uit op dat u daar twee argumenten voor hanteert, te weten:

• Het beleid van de overheid en van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid betreft niet de innerlijke ontwikkeling van de medewerkers, maar de bestaansmogelijkheden van anderen.

• Als men over en voor anderen beslist, gelden andere criteria dan wanneer men voor en over zichzelf beslist.

Hierop wil ik graag reageren met het volgende.

Vele religies, ideologieën en wetenschappelijke (schijn)waarheden hebben getracht de innerlijke ontwikkeling van de mens te beïnvloeden. Zij wilden immers bepalen hoe de mens moest zijn. Ook uw kabinet is daar niet geheel vrij van. "Fatsoen moet je doen" en de aandacht voor normen en waarden neigt daar immers naar. Zeker als er, zoals nu, niet bij wordt verteld dat de mens door zijnsontwikkeling vrij kan blijven van dogma's. Als gevolg hiervan ben ik enerzijds verbaasd en anderzijds blij dat u zich niet in wilt laten met innerlijke ontwikkeling. Ik ben er blij mee omdat u er kennelijk van overtuigd bent dat de tijd van het hanteren van dogma's voorbij is. Waar ik echter niet zo blij mee ben is het feit dat u niet bereid bent de mens te helpen innerlijk volledig vrij te worden van dogma's oftewel volmaakt vrij te zijn. Want dat wordt niet automatisch gerealiseerd wanneer de mensen zich ontdoen van dogma's. Wat er wel automatisch mee wordt gerealiseerd, en dat blijkt alom, is de onbelemmerde manifestatie van het intrinsiek dualistische ego: de identificatie met en het gestuurd worden door de wil van gevoelens en de daaruit voortkomende gedachten. M.a.w. gevoelens als haat, begeerte, jaloezie, angst, minachting, enz. hebben vrij spel. Die wederom bestrijden met dogma's als normen, waarden, wetten, e.d. is achterhaald, is de evolutie terugdraaien. Is bovendien contraproductief. Wat dus nodig is, is zijnsontwikkeling. Want die ontwikkeling maakt de mens niet alleen vrij/los van dogma's, maar ook van voornoemde gevoelens. Bovendien wordt de mens daarmee één met zijn intrinsiek singulaire oftewel harmonieuze Ware Zelf die de innerlijke waarnemer is van zijn gedachten en gevoelens. Een eenheid die aangeduid wordt als het Zijn. Daarmee bereikt de mens niet alleen zijn volmaakte vrijheid, maar ook zijn volmaakte verantwoordelijkheid c.q. zijn eenheid met alles, het leven zelf, God, Allah, e.d.  En bereikt hij aldus zijn diepste ideaal: het Goede zijn en doen.

Hiermee zal hopelijk duidelijk zijn dat zijnsontwikkeling geen dogma is. En dat de toepassing ervan van cruciaal belang is, omdat alleen daarmee het Goede kan worden gedaan en derhalve de problemen, die nu als gevolg van het niet doen van het Goede het leven zelf bedreigen, echt kunnen worden opgelost.

Op grond van het voorgaande acht ik uw argumenten om zijnsontwikkeling niet als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te hanteren niet valide. Ik ben het wel met u eens dat zijnsontwikkeling niet opgelegd kan worden. Daarom vraag ik u of u bereid bent de samenleving te informeren over de inhoud en het belang van zijnsontwikkeling en de momenteel vrijwel volledig afwezige capaciteit aan coaches dienaangaande te vergroten. De bestaansmogelijkheid van de mens, waarvoor u zegt te zijn, zal daarmee maximaal zijn. Want het gevecht om het bestaan verandert dan in de eenheid met het bestaan. Of anders gezegd, het overleven verandert dan in leven.

Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn en zie uit naar uw gewaardeerde reactie.

Wenst u nadere schriftelijke en/of mondelinge toelichting, dan ben ik daar van harte toe bereid. Wenst u uw organisatie (SZW) kennis te laten maken met zijnsontwikkeling, dan verwijs ik u graag naar de inhoudsopgave van het werkboek en de flyer daarvoor.

Met vriendelijke groet,  

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

In uw bovengenoemde brief vraagt u nogmaals mijn aandacht voor uw benadering. U zegt dat de mens door zijnsontwikkeling vrij kan blijven van dogma's en deze daardoor innerlijk vrij zal kunnen worden.

Uit uw brief wordt niet duidelijk dat de zijnsontwikkeling geen dogma zou zijn, zoals u beweert. U spreekt bijvoorbeeld over een "intrinsiek dualistisch ego", het "Zijn", het "Ware Zelf" en het "Goede", noties die door sommigen worden gereduceerd tot andere noties en zo niet vanuit ieder perspectief worden verdedigd; ze worden in elk geval niet door iedereen als iets anders dan een dogma beschouwd.

Belangrijker dan deze overweging is evenwel het feit dat het beleid er niet op is gericht om mensen een bepaalde benadering op te leggen. Steeds is het aan de individuele mens om zich aan te sluiten bij een levensopvatting die het meest aansluit bij zijn of haar overtuiging, uiteraard binnen de kaders van de wet. U wilt, zo geeft u aan, zelf ook niet dat een bepaalde beschouwing wordt opgelegd. Het vrijblijvend informeren over uw benadering zou hiermee niet conflicteren; wel zou het de vraag oproepen waarom ik juist over uw benadering en niet een andere zou informeren. Een dergelijke keuze strookt niet met het huidige beleid.

Hoogachtend,

de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

J.P.H. Donner

Terug

Geachte heer Donner,

Hartelijk dank voor uw inhoudelijke reactie.

Naar uw mening heb ik niet duidelijk gemaakt dat zijnsontwikkeling geen dogma zou zijn. Hierop wil ik graag reageren met het volgende.

Ieder mens heeft bewustzijn en is daarmee in staat de waarnemer te zijn van zijn gedachten en gevoelens en wat die van hem willen. Je kunt immers gevolg geven aan bijvoorbeeld de wil van je angst of dat niet doen. De waarnemer is het singulariteit- c.q. geheelaspect van het universum/het leven en bevat het diepste ideaal van de mens, t.w. balans, vervuldheid, wijsheid, waarheid, vrijheid, eenheid/verantwoordelijkheid, geluk, het Goede, enz. Die waarnemer kan worden aangeduid als het Ware Zelf. De gedachten en gevoelens zijn het dualiteit- c.q. deelaspect. Tot op heden is de mens de gevangene geweest van de dualiteit. Dat betekent dat hij zich heeft geïdentificeerd met en laten sturen door (de wil van) zijn bewuste en onbewuste gedachten en gevoelens. Een toestand die wordt aangeduid als het ego. Als gevolg daarvan was hij afgescheiden van zijn Ware Zelf en derhalve op zoek naar zijn diepste ideaal. Iets wat nog steeds het geval is. Vanwege het dualistische karakter van zijn ego en geholpen door de inherent aan dat karakter mogelijke illusie dat het leven als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is, trachtte de mens het ideaal te realiseren door het gevecht (om goed en kwaad) aan te gaan met zichzelf, zijn omgeving en het leven zelf. Een gevecht dat in wezen het gevecht van het eigen ego met het eigen ego is dat al dan niet via de buitenwereld wordt gevoerd. Tot op heden heeft hij dat gevecht met als dogma gehanteerde normen, waarden, regels, wetten, middelen en methoden gevoerd. Dat gevecht is echter contraproductief omdat het een gevecht is met zichzelf (de mens is ook het geheel). In deze tijd wordt de climax van die contraproductiviteit bereikt. Daarom wordt het tijd ons te ontdoen van het maakbaarheididee en over te gaan op zijnsontwikkeling.

Is zijnsontwikkeling dogmatisch?

Vanwege zijn bewustzijn c.q. zijn vermogen waarnemer te zijn van zijn gedachten en gevoelens is de mens in staat voornoemd gevecht te continueren of te stoppen. Continueert hij het, dan blijft hij in het met dogma's gevoerde gevecht met zichzelf en het leven zelf. Stopt hij het, dan laat hij zijn gevoelens toe puur zoals ze zijn. Dan blijkt dat hij er vrij/los van komt en dat hij één wordt met zijn Ware Zelf en als zodanig zijn diepste ideaal realiseert. Is het dogmatisch om het gevecht dat met dogma's wordt gevoerd te staken en dogmavrij te worden? Nee, want het is de vrije keus die ieder mens heeft. Die keus kan niet worden afgedwongen omdat het een innerlijk proces is. Bovendien is iedere dwang ogenblikkelijk contraproductief. De keus gaat immers over het verlaten van (zelf)dwang. Als we die keus dan toch dwang willen noemen, dan is het in ieder geval de dwang die de mens bevrijdt van alle innerlijke dwang, dus echt vrij maakt ook al bevindt hij zich in een situatie, een vorm, van onvrijheid. Een situatie waar hij zich overigens als zijnde in de materie c.q. op aarde per definitie in bevindt. Wat betekent dat het ideaal niet via vorm dus via constructie/maakbaarheid maar alleen door zijnsontwikkeling te realiseren is.

Met het voorgaande hoop ik u duidelijk te hebben gemaakt dat er zoiets bestaat als de dogmavrije staat van zijn: de echte, de innerlijke, vrijheid, het diepste ideaal van ieder mens. En dat die staat van zijn te realiseren is via een simpele keus. Twijfelt u nog aan het bestaan ervan, dan is het misschien goed om u af te vragen waarom de mens er naar op zoek is. Want dat betekent toch dat de mens er weet van heeft en dat het dus moet bestaan? Een bestaan dat nog versterkt wordt door het feit dat het hebben van een keuze m.b.t. dogma's impliceert dat er iets, door mij aangeduid als het Ware Zelf c.q. de innerlijke waarnemer, moet zijn dat vrij is van dogma's. Mocht u alsnog twijfelen, dan adviseer ik u zijnsontwikkeling te ondergaan. Want dan kunt u ervaren dat mijn uitspraken juist zijn.

Opmerking. Het Zijn is een strikt individuele innerlijke ervaring: de ervaring van het Goede zijn en doen. Het is volmaakte vrijheid en dus door middel van geen enkele vorm (gedrag) te duiden. Het oordeel goed of kwaad van anderen omtrent de manifestatie van het Zijn van een persoon doet niet af aan de ervaring van die persoon dat die manifestatie het Goede is. Het Goede is dat wat uitstijgt boven de dualiteit tussen goed en kwaad. Het is het één zijn met en gestuurd worden door het Geheel, het leven zelf, God, Allah, e.d. in plaats van het één zijn met en gestuurd worden door delen als gedachten en gevoelens.

Op uw opmerking dat het beleid er niet op is gericht om mensen een bepaalde benadering, beschouwing of levensovertuiging op te leggen, wil ik graag reageren met het volgende.

Zoals aangegeven, is zijnsontwikkeling niet dogmatisch. Dat betekent dat het geen zelfopgelegde overtuiging is die tot bepaald gedrag leidt. Levensopvattingen zijn dat wel. Die hebben gedurende de hele geschiedenis en tot op heden het gedrag van de mens bepaald. Daar moet nu een eind aan komen omdat dogma's contraproductief zijn en nu de climax van die contraproductiviteit wordt bereikt. Pleit u derhalve voor zijnsontwikkeling, dan pleit u niet voor een levensovertuiging maar voor het innerlijk vrij zijn en dus voor het vrij/los/onthecht zijn van iedere overtuiging en daarmee voor het één zijn met het leven zelf, het Geheel, God, harmonie, het Goede, de natuur, e.d.

U pleit dan voor het vervangen van het maakbaarheididee door zijnsontwikkeling als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Een pleidooi dat volgens mij bij uitstek een taak is voor de politiek daar zij verantwoordelijk is voor het wel en wee van de samenleving en deze grondslag de universele basis is van dat wel en wee. Iets wat ondermeer blijkt uit de effecten van zijnsontwikkeling die ik in mijn brief aan de heer Balkenende heb gestuurd en die u hebt ontvangen bij mijn brief van 22 mei jl.

Opmerking. Geen levensovertuiging willen opleggen is al een teken van de aanvaarding dat de innerlijk vrije mens bestaat. Waarom de mens dan niet informeren dat die innerlijke vrijheid kan worden gerealiseerd door zijnsontwikkeling en hem in staat te stellen zijnsontwikkeling te ondergaan? (zijnsontwikkeling ontbreekt vrijwel volledig in de reguliere als ook in de alternatieve/spirituele wereld).

Ter vergemakkelijking van uw beslissing is het goed om te weten dat het Zijn het intrinsieke doel is van de individualisering (deel zijn), de globalisering (geheel zijn), het centraal stellen van de mens (het Ware Zelf zijn), de democratisering (vrij zijn), de universele rechten van de mens (het recht om mens te zijn), de rechtstaat, de integratie (eenheid in verscheidenheid), de eenwording van de wereld (united nations). Of anders gezegd de toestand is van echt respect, echte vrede, echte duurzaamheid, echte eenheid in verscheidenheid, echte gezondheid, enz. Met normen, waarden, wetten, middelen, e.d. afgedwongen respect, vrede, duurzaamheid, gezondheid, enz. is immers niet echt.

Ik hoop van harte dat u de nieuwe grondslag wilt aannemen en er voor wilt pleiten. Mocht u mijn hulp daarbij wensen, dan ben ik daar van harte toe bereid. Een eerste stap daartoe zou kunnen zijn om van onze briefwisseling en eventueel verdere discussie een discussiestuk voor de vorming van kabinetsbeleid te maken. Temeer daar het vraagstuk betreffende de maakbaarheid van het leven/de mens/de samenleving een veelvoorkomend issue is in de samenleving.

Met vriendelijke groet,

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

In uw reactie op mijn brief geeft u aan dat er uws inziens geen sprake is van een dogmatische bepaling in de leer die u uitdraagt en dat het mogelijk is om een dogmavrije staat van zijn te bereiken.

Om te voorkomen dat de briefwisseling ontaardt in een discussie over de definitie van 'dogma' wil ik mij daarop in deze brief niet concentreren en u er veeleer op wijzen dat er alternatieve zienswijzen zijn ten opzichte van datgene wat u voorstaat.

Daartoe wijs ik u erop dat het, in tegenstelling tot de opvatting die u weergeeft, vanuit verscheidene perspectieven wordt verdedigd dat een volstrekt vrije houding van de mens niet mogelijk is. Zo kent een aantal stromingen binnen het christelijke geloof de predestinatieleer, volgens welke het handelen van de mens -al dan niet volledig -wordt bepaald door de uitverkiezing Gods en de mens door zijn werken niets vermag bij te dragen aan zijn eigen heil.

Vanuit niet-confessionele hoek wordt ook vanuit uiteenlopende disciplines, zoals de genetica, betoogd dat een groot aantal handelingen voortvloeit uit gegevens die men niet kan bepalen. Een libertaristische houding (de mens kan 'vanuit het niets' een keuze maken) is, in het licht van klassieke en huidige discussies, dan ook problematisch en kan niet zonder meer overgenomen worden.

Wat betreft het zijn als entiteit: ook hierover zijn uiteenlopende posities ingenomen. Bekend is bijvoorbeeld Thomas' positie, dat het goede met het zijnde overeenstemt. Daarentegen spreekt u over het zijn (dus niet over het zijnde). De identificatie van 'goed' met 'zijnde' is al problematisch (ik verwijs u daarvoor naar mijn eerdere schrijven), maar nu gaat het om het 'zijn'. Dat is een notie die moeilijk als voor een ieder als acceptabel te kwalificeren is. Zo is door een aantal denkers aangegeven dat 'zijn' geen predicaat is en op die manier niet als een zelfstandige substantie kan worden gekarakteriseerd. Daarnee wil ik niet zeggen dat dit noodzakelijk de juiste positie is, maar alleen dat er alternatieven denkbaar zijn voor uw positie.

Mede op grond van de hierboven genoemde overwegingen kan ik aan uw verzoek om de nieuwe grondslag aan te nemen niet voldoen. Een verdere discussie acht ik in deze lijn ook niet zinvol. Bovendien heb ik u er in een eerder schrijven al op gewezen (kenmerk C/PI/07/18818) dat het beleid van het ministerie niet de eigen innerlijke ontwikkeling van de medewerkers betreft, maar de bestaansmogelijkheden van anderen.

Hoogachtend,

de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

J.P.H. Donner

Terug

Geachte heer Donner,

Hartelijk dank voor uw inhoudelijke brief. Ik waardeer het zeer dat u de moeite daartoe neemt.

U schrijft mij dat u een verdere discussie niet zinvol lijkt. Ik hoop echter dat u dat besluit pas neemt wanneer de discussie ontaardt in een welles-nietes discussie of in een herhaling van zetten. Aangezien dat wat mij betreft nog niet het geval is, wil ik de discussie graag voortzetten.

Uit uw brief maak ik op dat u om twee redenen zijnsontwikkeling niet als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing kunt aannemen. Deze zijn:

1. Het feit dat er verschillende opvattingen bestaan over het Zijn en derhalve niet duidelijk is wat het is en of het bestaat.
    

2. Het feit dat het ministerie van SZW zich richt op het verbeteren van de bestaansmogelijkheden van anderen en zijnsontwikkeling daar geen bijdrage aan levert.

Ik acht deze redenen niet valide en ik zal u uitleggen waarom.

Reden 1.

Deze reden is niet valide omdat het Zijn leeg (ongedetermineerd) is en derhalve iedere opvatting erover juist en onjuist is. M.a.w. het bestaan van verschillende opvattingen bevestigt juist het bestaan of beter gezegd de bestaansmogelijkheid van het Zijn.

Het Zijn is leeg omdat leegheid inherent is aan het waarnemerschap, het bewustzijn, van het Ware Zelf. Want zonder die leegheid zou er geen waarnemer kunnen zijn. Het feit dat de waarnemer ook niet leeg of beter gezegd bezet/gedetermineerd/non-objectief kan zijn door bijvoorbeeld vooroordelen, overtuigingen, emoties, dogma's, e.d. wordt veroorzaakt door het feit dat de mens niet één is met zijn Ware Zelf oftewel het Zijn niet heeft gerealiseerd, maar de gevangene is van de dualiteit c.q. het ego. M.a.w. zich laat bepalen en sturen door zijn bewuste en onbewuste gevoelens en daaruit voortkomende gedachten. In dit perspectief is iedere opvatting de bevestiging van het bestaan van de innerlijke waarnemer en daarmee van de mogelijkheid van het bestaan en dus van het realiseren van het Zijn. Want zonder het bestaan hiervan zou de opvatting innerlijk niet waargenomen en gemanifesteerd kunnen worden. Deze leegheid van het Zijn wil niet zeggen dat het niet ook vol is. En dat derhalve het Zijn de vol-ledig-heid, de volmaaktheid, van de mens is. Het is namelijk vol omdat het de eenheid met het Al/het Geheel/God is waar de mens deel van uitmaakt (de mens is deel en geheel; het ego is het deel, het Ware Zelf is het geheel). Dankzij de leegte kan de volheid c.q. God zich manifesteren. M.a.w. kan God's wil geschieden, kan ervaren worden en geschieden wat je echt wilt.

Het Zijn kan als het Goede zijn en doen en daarmee ook als Waarheid worden aangemerkt omdat het de singulariteit is die vrij/los is van de dualiteit van het ego en daarmee vrij/los is van het gevecht om goed en kwaad, om waar en onwaar, enz.

Het voorgaande maakt duidelijk dat de verschillende opvattingen over het Zijn geen reden zijn om zijnsontwikkeling niet als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing aan te nemen en daarmee zijnsontwikkeling in de samenleving te bevorderen. Temeer daar alle belangrijke ontwikkelingen in de samenleving, zoals het centraal stellen van de mens, de individualisering en globalisering, het verlies van de moraal c.q. de dogma's, de crisis der instituties, de twijfel aan het maakbaarheididee, enz. in de richting van het Zijn wijzen. Wanneer het Zijn is gerealiseerd dan zal duidelijk zijn dat de leegte en de volheid ervan waar zijn. M.a.w. men zal eerst tot zijnsontwikkeling over moeten gaan en het gerealiseerd moeten hebben voordat men er over kan oordelen.

Ik hoop dat u op grond hiervan besluit zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te accepteren en er voor te zorgen dat de samenleving de mogelijkheid krijgt het te leren kennen en toe te passen. Want dat ontbreekt nu vrijwel volledig.

Reden 2.

Deze reden is niet valide omdat het Zijn de toestand is waarin de mens zijn bestaan of anders gezegd zijn bestaansrecht niet ontleent aan het "hebben", dus aan wat hij heeft, maar aan het bestaan van zichzelf als zodanig. M.a.w. het Zijn is de basis van zijn bestaan.

Zolang het Zijn niet is gerealiseerd, ontbreekt deze basis en wordt zijn bestaan bepaald door wat hij heeft. Aangezien dat wat hij heeft intrinsiek onvast en vergankelijk is, zal de mens onvervuld blijven en derhalve door begeerte gedreven blijven worden. Een begeerte die niet voort kan duren omdat de middelen ter bevrediging ervan, zoals nu al blijkt, eindig zijn. Dit betekent dat wanneer uw ministerie tot de bevordering van zijnsontwikkeling overgaat zij de mens helpt om de staat van immateriële vervuldheid te bereiken en zodoende aan de negatieve spiraal van zijn begeerte - dat gelijk staat aan het contraproductieve gevecht (om goed en kwaad) met zichzelf, zijn omgeving en het leven zelf - te ontsnappen. De mens leeft dan in bewuste eenheid met het leven zelf zoals een dier of plant dat vanuit onbewustheid doet. Kortom, de mens leeft dan in volledig vertrouwen dat het leven het Goede met hem voorheeft, ook al lijkt dat op het niveau van de inmiddels ontstegen dualiteit niet het Goede omdat het fout, pijnlijk of zelfs dodelijk is.

In wezen is de politiek al impliciet bezig zijnsontwikkeling te bevorderen. Zij stelt immers dat de overheid niet alle problemen op kan lossen en de mens niet volledig gelukkig kan maken. Kortom, dat de mens zelfverantwoordelijk moet zijn. In het Zijn is die zelfverantwoordelijkheid volmaakt. Want de mens heeft dan zijn vervuldheid, zijn ware geluk, zijn vertrouwen in het (over)leven gerealiseerd en heeft daardoor zijn ervaring van situaties als probleem, dat gelijk staat aan onvervuldheid, vervangen door vervuldheid. Daarmee heeft hij ieder probleem (al bij voorbaat) opgelost ook al zet hij zich in om de situatie te veranderen c.q. het niet als probleem ervaren probleem op te lossen.

Het voorgaande betekent dat zijnsontwikkeling weldegelijk bijdraagt aan de bestaansmogelijkheid van mensen en bovendien in het verlengde ligt van het huidige beleid en derhalve reden 2 niet valide is.

Opmerking.

Mijn beweringen komen voort uit het feit dat ik het Zijn gerealiseerd heb. M.a.w. ik ervaar het Goede te zijn en te doen, waarheid te zijn (≠ waarheid hebben), mij onbevangen dus ongehinderd door gedachten en gevoelens te manifesteren, volmaakt vrij en verantwoordelijk te zijn, in vrede te zijn met oftewel respect te hebben voor alles (≠ tolerantie), niets verantwoordelijk te stellen voor mijn gevoelens (≠ grenzenloosheid), onthecht te zijn van wat ik heb (≠ bezittingloosheid), enz.  Daardoor zijn mijn uitspraken over het Zijn, in tegenstelling tot dat van vele anderen, geen (theoretische) veronderstellingen maar ervaringen en daardoor geen eigen geconstrueerde c.q. veronderstelde waarheid, maar eigen waarheid. M.a.w. geen waarheid die ik heb, maar die ik ben.

Aanbod.

Bent u nog niet overtuigd van het belang van zijnsontwikkeling voor uw beleid dan bied ik u aan om met mij in gesprek te gaan. U kunt dan kritische vragen stellen en aan de hand van mijn antwoorden en van mijn manifestatie verifiëren of mijn beweringen consistent zijn en dus kloppen. Ook kan ik u dan vertellen hoe de ontwikkeling van mijn Zijn is gegaan. Ik verzoek u vriendelijk dit gesprek aan te gaan wanneer u niet overtuigd bent en pas daarna conclusies te trekken over het al dan niet bestaan van het Zijn en over het belang ervan voor de samenleving in het algemeen en uw beleidsterrein in het bijzonder.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl, 

In uw bovengenoemde brief geeft u aan, de discussie voort te willen zetten. U verzoekt mij ook om een persoonlijk gesprek. Ik neb u er in rnijn laatste antwoord (van11 september jI.; kenmerk C/P1/07/30418) reeds op gewezen een verdere discussie niet zinvol te achten. De reden waarom ik alternatieve visies aandroeg lag er dan ook slechts in dat ik enkele alternatieven wilde presenteren, om de afwijzing van uw verzoek te onderbouwen.

Ik kan me voorstellen dat u op een ander antwoord hoopte, maar moet u helaas - nogmaals - mededelen dat een verdere correspondentie niet zal leiden tot een ander antwoord dan hetgeen u reeds van mij heeft ontvangen.

Hoogachtend,

de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

J.P.H. Donner

Terug

Geachte heer Donner,

Met verbazing verneem ik van u dat u de discussie wilt sluiten en daarmee zijnsontwikkeling niet als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing wilt accepteren. Deze verbazing komt voort uit het feit dat uw besluit gebaseerd is op de aanwezigheid van alternatieven betreffende het Zijn en niet op uw eigen onderzoek ervan. U bent immers politicus en dient m.i. een eigen mening te vormen. Die mening baseren op het bestaan van door anderen geleverde alternatieven oftewel op het niet bestaan van absolute consensus acht ik onrealistisch. Er is immers niets waarover de meningen niet verdeeld zijn. En toch dient ieder mens en dus ook de politicus te beslissen.

De mogelijkheid om tot die beslissing te komen heb ik u op twee manieren geboden. De eerste is door u in de gelegenheid te stellen zijnsontwikkeling te ondergaan. De tweede is door u in de gelegenheid te stellen mijn bewering te onderzoeken dat ik het Zijn heb gerealiseerd en daarmee iedereen die slechts theoretiseert over het Zijn buiten spel zet.

Het feit dat u deze aanbiedingen niet aanneemt maakt uw beslissing ongefundeerd en daarmee ongeloofwaardig. Verder geeft het mij de indruk dat u de werkelijke reden van uw weigering bewust dan wel onbewust verborgen houdt. Iets wat ik mij overigens goed kan voorstellen gezien het feit dat u een religieus mens bent en derhalve onder invloed kan staan van krachten die gedurende de hele geschiedenis de ontwikkeling van het Zijn met veel bloedvergieten hebben tegengehouden. Als dat uw verborgen argument is, dan kan ik u zeggen dat dit bloedvergieten in deze tijd weliswaar nog bestaat, maar dat het risico, zeker voor een politicus als u die op beveiliging kan rekenen, vrijwel nihil is.

Op grond van het voorgaande verzoek ik u dringend het bestaan en het belang van het Zijn zelf te onderzoeken en bij bevestiging daarvan de samenleving te helpen bij het ontwikkelen ervan. Het is de enige manier om de balans in alle tegenstellingen te realiseren oftewel in harmonie met het leven te komen. Het dringende daarvan lijkt me evident gezien het desastreuze effect van de tot op heden bestaande schijnbalans en onbalans.

Wenst u hulp van mij daarbij, dan ben ik daar van harte toe bereid.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

Dank voor uw bovengenoemde brief. Ik heb u er in mijn laatste antwoordbrieven (van 11 september jl. ; kenmerk C/PI/07/33120, 2 oktober jl.; kenmerk C/PI/O7/30418 en 19 oktober jl.  kenmerk C/PI/0733120) reeds op gewezen een verdere discussie niet zinvol te achten. De overheid heeft, zoals ik u eerder aangaf geen verantwoordelijkheid bij het uitdragen van levensbeschouwelijke opvattingen. Ik moet u daarom -nogmaals -mededelen dat een verdere correspondentie niet zal leiden tot een ander antwoord dan hetgeen u reeds van mij heeft ontvangen.

Hoogachtend,

de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

J.P.H. Donner

Terug

Geachte heer Donner,

Uw brief van 13 november jl. houdt in dat we in herhaling moeten vervallen en dus aan het eind van onze briefwisseling zijn gekomen.

Rest mij u nogmaals te zeggen dat zijnsontwikkeling GEEN levensbeschouwelijke opvatting is, maar een nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Een grondslag waarvan de invoering  in deze tijd van cruciaal belang is omdat de oude grondslag, die bestaat uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is, de grens bereikt van de intrinsieke contraproductiviteit ervan.

Wenst u de nieuwe grondslag toch een levensbeschouwelijke opvatting te noemen en derhalve niet te willen invoeren, dan is het mijns inziens goed om te weten dat de oude grondslag, die u wilt continueren, eveneens een levensbeschouwelijke opvatting genoemd kan worden. Hetgeen betekent dat uw bezwaar tegen de nieuwe grondslag vervalt.

Toelichting: De door u aangehangen grondslag verbetert de mens door hem op grond van religie, ideologie en/of wetenschap oftewel vanuit schijnwaarheid te "maken" (= waarheid hebben, is onechtheid). De nieuwe grondslag doet dat door de mens te laten zijn wie hij echt is (= waarheid zijn, is echtheid).

Verder lijkt het mij van belang u te zeggen dat mijn brieven plus bijlagen u op de hoogte hebben gesteld van de echte oorzaak en de echte oplossing van problemen in het algemeen en de existentiële problemen van deze tijd in het bijzonder. En dat u om die reden verantwoordelijkheid draagt voor de consequenties van het niet gebruiken ervan. Een verantwoordelijkheid die naar mijn mening onovertrefbaar is en niet te verenigen is met (de essentie van) uw religie.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Betreft: Belang van zijnsontwikkeling met betrekking tot het ontslagrecht.

Geachte heer Donner,

In het kader van onze briefwisseling over het Zijn en zijnsontwikkeling (*) wil ik u graag attent maken op het feit dat het actuele vraagstuk betreffende het al dan niet wegnemen van de ontslagbescherming weer zo'n vraagstuk is waarin zijnsontwikkeling ontbreekt terwijl het de enige echte oplossing ervan is. Ik leg u dat graag uit aan de hand van het volgende.

U wilt de ontslagbescherming opheffen omdat u meer flexibiliteit en daardoor meer participatie wenst. Het Zijn is de staat van zijn waarin de flexibiliteit volmaakt is. Want het is de staat waarin alle innerlijke houvast die inherent is aan het ego is losgelaten en daardoor de eenheid met oftewel het volmaakt vertrouwen in het leven zelf is gerealiseerd.

Wanneer het Zijn is gerealiseerd dan kan het zijn dat de ontslagbescherming al dan niet is ingevoerd. Het verschil is echter dat de existentiële angst die deze bescherming wil opheffen en wil behouden dan geen rol speelt. Men verhoudt zich dan in vrede tot het al dan niet aanwezig zijn van ontslag-bescherming ook al zijn er manifestaties van het Zijn die op verandering uit zijn. Die manifestaties zijn dan geen strijd om de ego-macht over het leven, maar vanuit de Zijns-Macht van het leven.

Ik heb u al laten weten dat de mens dankzij de individualisering en de globalisering steeds meer zowel moreel als maatschappelijk op zichzelf wordt teruggeworpen en dat dit de grote evolutionaire krachten zijn die de mens naar het Zijn drijven. Uw wens de ontslagbescherming op te heffen is daar een uiting van. Wanneer u dat doet dan dwingt u in feite (alleen) de werknemers een stap in de richting van het Zijn te doen. Als gevolg van het ego-zijn en het ontbreken van het inzicht in het Zijn zal de weerstand ertegen maximaal zijn. Wanneer u het niet doet, dan wordt de gewenste flexibilisering en participatie niet gehaald en bent u aangewezen op zijnsontwikkeling.

Dit betekent dat het goed zou zijn de samenleving te informeren over het Zijn en de nu nog vrijwel afwezige gelegenheid te bieden zijnsontwikkeling aan te gaan. Temeer ook daar zijnsontwikkeling de nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing is die de intrinsiek contraproductieve oude grondslag, die bestaat uit het idee dat het leven maakbaar is, kan vervangen. Een vervanging die van cruciaal belang is gezien de consequenties van de contraproductiviteit van de oude grondslag.

Tot nu toe hebt u geweigerd deze nieuwe grondslag te accepteren. Ik hoop dat het belang ervan voor zo'n concrete zaak als de ontslagbescherming daar verandering in kan brengen.

Met vriendelijke groet,

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

Bedankt voor uw brief van 22 mei jl. Met aandacht heb ik kennis genomen van het informatiemateriaal en de door u ontwikkelde theorie "zijnsontwikkeling".

U vraagt of ik mogelijkheden zie om deze grondslag te implementeren in mijn beleid. Dit is niet het geval, ik zie namelijk geen raakvlakken tussen de door u beschreven uitgangspunten en mijn beleidsterreinen Wonen, Werken en Integratie.

Ik vertrouw erop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Hoogachtend,

drs. Ella Vogelaar

Zie reactie van NLbe hieronder.

Terug

Geachte mevrouw Vogelaar,

Hartelijk dank voor uw brief. U deelt mij daarin mede dat u geen raakvlakken ziet tussen mijn uitgangspunten en uw beleidsterreinen Wonen, Wijken en Integratie. Graag wil ik daarop reageren met het volgende.

Zijnsontwikkeling is een nieuwe, niet contraproductieve, grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. De noodzaak tot het implementeren ervan is gelegen in het feit dat de oude op het maakbaarheididee van de mens gebaseerde grondslag nu de climax en tegelijk daarmee de grens bereikt van de intrinsieke contraproductiviteit ervan. Vanwege het feit dat het hier om een nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing gaat, is het op alles en dus ook op elk beleidsterrein van toepassing. Ik zal dit hiernavolgend wat duidelijker maken voor uw beleidsterreinen.

Inleiding.
Zolang mensen het Zijn niet hebben gerealiseerd zijn ze gevangen in de dualiteit of anders gezegd zijn ze hun ego: de identificatie met en het gestuurd worden door bewuste en onbewuste gevoelens en de daaruit voortkomende gedachten. Eén van de belangrijkste eigenschappen hiervan is dat mensen innerlijk afhankelijk zijn van houvast terwijl er op grond van het onzekerheidsprincipe niets in het universum is dat vastigheid bezit. Mensen zijn dus alsmaar uit op het verwerven, behouden en vergroten van houvast. Iets wat ook wel aangeduid wordt als begeerte. Zijnsontwikkeling zorgt ervoor dat de mens zich bevrijdt uit de dualiteit en één wordt met de singulariteit oftewel met het Ware Zelf van de mens dat de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van zijn gedachten en gevoelens. Het effect ervan is dat de mens geen houvast meer nodig heeft en zijn begeerte derhalve verdwijnt. Iets wat overigens niet betekent dat de mens dan afziet van het hebben van allerlei zaken. Een andere belangrijke eigenschap van de gevangenschap van de dualiteit c.q. het ego is dat mensen in het gevecht om goed en kwaad met zichzelf, hun omgeving en het leven zelf zijn en blijven. Of anders gezegd, ze zijn en blijven in gevecht met de gevoelens die in hen huizen en geraakt worden door de omstandigheden van het leven. Zijnsontwikkeling zorgt ervoor dat mensen onvoorwaardelijke liefde hebben voor hun gevoelens hoe pijnlijk ook en daardoor het gevecht staken. Iets wat niet betekent dat ze alles tolereren, dat ze geen grenzen stellen. De grens wordt echter niet vanuit pijn, maar vanuit innerlijke Kracht oftewel vanuit onvoorwaardelijke liefde, vanuit echt respect, getrokken.

Wonen.
De markt in totaliteit en dus ook de woningmarkt is en wordt nog steeds beheerst door het ego en dus door begeerte. Een begeerte die nu drastisch toeneemt als gevolg van het bereiken van de climax en tegelijkertijd van de grens van de contraproductiviteit van het maakbaarheididee en het ontbreken van zijnsontwikkeling als vervanging van dit idee. Kort gezegd: de dogma's vallen weg en daardoor heeft het ego (de begeerte) vrij spel zolang niet tot zijnsontwikkeling oftewel tot het loskomen van het ego wordt overgegaan. Het effect ervan op het wonen is dat het steeds minder wordt gezien als een basisvoorwaarde om te kunnen overleven en steeds meer als middel, als handelswaar, tot egoversterking en daarmee als iets wat schaars moet blijven (prijsproblematiek) en wat vastgehouden moet worden (doorstromingsproblematiek). Uw beleid is erop gericht hier wat aan te doen. U kunt dat natuurlijk doen door allerlei afspraken en wettelijke maatregelen. Dat heeft ongetwijfeld effect. Het probleem is echter dat het ego zo sterk en zo slim is dat deze altijd gebruik weet te maken van de intrinsieke onvolkomenheid van afspraken en maatregelen. Zeker nu de roep om deregulering groter en daarmee de controle erop kleiner wordt. Het is dus voornamelijk een gevecht tegen de bierkaai. Mede op grond hiervan kunt u besluiten het echte probleem op te lossen ook al is dat een lange termijn oplossing. Zoals ik hiervoor duidelijk heb gemaakt is dat probleem het ego. En kan dit worden opgelost door zijnsontwikkeling. Daarmee pakt u niet alleen het probleem van het wonen aan, maar alle problemen. U kunt dit doen binnen uw eigen beleidsveld, bijvoorbeeld door uw ambtelijke organisatie te ontwikkelen tot een ideale oftewel een zijnsorganisatie (zie bijlagen). En door uw collega politici op te roepen zijnsontwikkeling ook in hun beleidsveld te implementeren.

Wijken.
Voor het probleem van de wijken geldt hetzelfde als van het wonen. Er komt alleen een aspect bij en dat is de collectiviteit, het eenheidsgevoel. Want dat ontbreekt om van wijken prachtwijken te maken. Het ontbreken van eenheid is een typische eigenschap van het ego. Simpelweg omdat het een eigenschap van het één zijn met het Ware Zelf, het Zijn, is. Het feit dat de wijken zo verloederd zijn is dan ook toe te schrijven aan het ego en met name aan het feit dat het ego c.q. de dualiteit nu vrij spel heeft als gevolg van het einde van het maakbaarheididee en daarmee van dogma's en het ontbreken van zijnsontwikkeling. In dit licht spreekt het vanzelf dat zijnsontwikkeling het enige middel is om (echte) eenheid en daarmee prachtwijken te realiseren. Op dit moment ontbreekt dit middel hoogstwaarschijnlijk volledig bij al die professionals die belast zijn met het verbeteren van wijken. Het kan dan ook als aanbevelenswaardig worden geacht om die leemte eerst weg te werken.

Integratie.
De essentie van integratie is eenheid in verscheidenheid. Deze essentie bestaat alleen in het Zijn. Want het ego kent alleen gelijkheid (=schijneenheid) in verscheidenheid. Het probleem van de integratie is dat deze essentie ontbreekt en nu meer dan ooit ontbreekt omdat als gevolg van het einde van het maakbaarheididee en het ontbreken van zijnsontwikkeling het ego vrij spel heeft. Als gevolg van deze dominantie van het ego wordt het probleem van de integratie opgelost met maatregelen die op gelijkheid oftewel op "hebben" zijn gebaseerd. Dus dezelfde taal, kleding, normen, waarden, arbeidsparticipatie, kennis, woongenot, enz.. Dat zal weliswaar helpen, maar volstrekt onvoldoende en niet duurzaam zijn. Want het "hebben" van het ego is niet te bevredigen. Zeker niet nu dat ego dominant is als gevolg van het feit dat het niet langer in toom wordt gehouden door dogma's en nog niet losgelaten/overstegen is door zijnsontwikkeling. Vandaar de veel gehoorde opmerking dat het bij integratie niet alleen gaat om hetzelfde hebben, maar ook en vooral om respect. Die opmerkingen zijn in wezen een roep om zijnsontwikkeling. Want niet het ego, maar alleen het Zijn is tot echt respect in staat. Echt respect bestaat namelijk uit typische eigenschappen van het Zijn zoals onvoorwaardelijke liefde, vrede met alles, innerlijke Kracht, wijsheid, mededogen (≠ medelijden). Dit betekent dat ook dit beleidsterrein niet zonder zijnsontwikkeling kan.

Milieu.
Het beleidsterrein Milieu heeft u niet genoemd in uw brief. Toch wil ik daar graag even aandacht aan besteden. Want het bereiken van de climax van de contraproductiviteit van het maakbaarheididee manifesteert zich met name in de vernietiging van het milieu. Zoals ook al bij Integratie is vermeld, realiseert zijnsontwikkeling eenheid. Die eenheid geldt niet alleen van mens tot mens, maar ook van mens tot milieu/natuur. Dat betekent dat in het Zijn de mens, net als alles in de natuur, in overeenstemming is met, het Goede doet jegens, de natuur. Of kortweg duurzaam is. Dus ook voor de oplossing van de milieuproblemen is zijnsontwikkeling onontbeerlijk.

Wat te doen?
Zoals hopelijk duidelijk is geworden, is zijnsontwikkeling onontbeerlijk voor het echt oplossen van de problemen binnen uw beleidsterreinen. Die echte oplossing kan worden gerealiseerd door:

1. Het formeel accepteren van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing voor uw eigen beleidsterreinen.

2. Het oproepen van collega politici tot het doen van hetzelfde voor hun beleidsterreinen.

3. Het implementeren van zijnsontwikkeling in uw beleidsterreinen. Dit kan via de ontwikkeling van de organisatie tot de ideale organisatie, de zijnsorganisatie (zie bijgesloten inhoudsopgave van werkboek en brochure).

Het motto van VROM is: "Nederland is klein. Denk groot." Zijnsontwikkeling is groot denken in optima forma. Dit versterkt mijn hoop dat u de voorgaande 3 activiteiten verricht.

Wenst u nader mondeling en/of schriftelijk geïnformeerd te worden, dan ben ik daar van harte toe bereid.

Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn en zie uit naar uw gewaardeerde reactie.

Met vriendelijke groet,
Cor Bijl
Oprichter-directeur

Terug
 

Geachte heer Bijl,

Hartelijk dank voor uw brief van 29 juni jl. U reageert daarin op mijn antwoordbrief van 26 juni jl. Helaas heeft de beantwoording van uw brief langer geduurd dan gebruikelijk. Ik bied u daarvoor mijn excuses aan. Graag laat ik u het volgende weten.

In mijn vorige brief gaf ik aan dat ik geen mogelijkheden zie om de door u ontwikkelde grondslag te implementeren in mijn be leid. U deelt deze mening echter niet, want u heeft uw theorie uitgewerkt voor de beleidsterreinen Wonen, Wijken, Integratie en Milieu. Ik wil u bedanken voor de moeite die u heeft genomen om mij op de hoogte te brengen van uw kijk op mijn beleidsterreinen en op milieu, het beleidsterrein van mijn collega, minister Cramer.

Toch moet ik u wederom meedelen dat ik uw levensbeschouwing niet zal toepassen op mijn beleidsterreinen Wonen, Wijken en Integratie. Eventuele vervolgbrieven over de theorie 'Zijnsontwikkeling', zal ik ter kennisgeving aannemen.

Ik vertrouw erop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Hoogachtend,

de minister voor Wonen, Wijken en Integratie

drs. Ella Vogelaar

Terug

Geachte mevrouw Vogelaar,

Hartelijk dank voor uw brief van 20 augustus jl.

U deelt mij daarin mede dat u mijn levensbeschouwing niet zal toepassen op uw beleidsterreinen Wonen, Wijken en Integratie. Hierop wil ik graag reageren met het volgende.

Allereerst wil ik zeggen dat zijnsontwikkeling geen levensbeschouwing is in de zin van een stelsel van leefregels. Integendeel zelfs, het is dat wat de mens innerlijk vrij maakt en daarmee vrij maakt van (de behoeft c.q. de hechting/het houvast aan) leefregels. Een hechting overigens die de basis vormt voor vrijwel elk conflict. Verder wil ik zeggen dat (ook) u er een levensbeschouwing op na houdt, te weten de opvatting dat de wereld alleen beter gemaakt kan worden door de mens te maken oftewel door de toepassing van leefregels als normen, waarden, wetten, verbetermethoden, e.d. alsmede door zijn "hebben" te vergroten. Een opvatting die mede dankzij mijn eigen ervaring van het Zijn wezenlijk afwijkt van de mijne.

Omtrent uw beleidsterreinen Wonen en Wijken kan ik mij voorstellen dat het toepassen van zijnsontwikkeling daarin wat al te veel gevraagd kan zijn omdat de relevantie ervan niet zo voor de hand ligt. Voor Integratie echter geldt dit naar mijn mening niet. Want het bevorderen van de integratie kan niet zonder zijnsontwikkeling omdat alleen dat eenheid c.q. echt respect realiseert. Alle andere manieren van eenheidsbevordering zijn gebaseerd op "hebben" oftewel op hechting/houvast en dus inferieur. Inferieur omdat er geen vastigheid maar alleen schijnvastigheid in het universum bestaat en de mens uiteindelijk geen schijnvastigheid wil oftewel niet onecht wil zijn. Het punt van niet langer onecht willen zijn wordt naar mijn mening nu bereikt. De mensen laten zich immers niet langer maken/bepalen door de schijnwaarheden, de dogma's, van religie, ideologie en wetenschap, maar willen zichzelf zijn. Dit betekent dat wanneer uw beleid geen zijnsontwikkeling bevat dit in wezen ongewenst en dus ineffectief is, ook al heeft het de schijn van gewenstheid en effectiviteit. Bovendien is uw beleid dan intrinsiek contraproductief. En draagt het derhalve bij aan de vergroting van de problemen waar de mensheid als geheel mee kampt en die nu een kritische grens naderen. De problemen worden immers, zoals ik al eerder heb gezegd, veroorzaakt door het intrinsiek contraproductieve maakbaarheididee: onze tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing.

Het staat u natuurlijk vrij om, zoals u nu doet, het belang van zijnsontwikkeling te negeren en door te gaan met uw leefregels (normen, waarden wetten, "hebben", e.d.). Het lijkt mij dan echter goed om te weten dat het leven/de evolutie op niets anders uit is dan de realisering van het Zijn (is te ervaren in zijnsontwikkeling). Want het Zijn is de eenheid met het leven zelf en de mens is er innerlijk afgescheiden van. Geschiedt dat niet via zijnsontwikkeling c.q. bewustwording, dan geschiedt het via crisis c.q. het lijden. Wees dan niet verbaast dat het lijden zoals nu in de vorm van de persoonlijke en zakelijke verharding van de samenleving en de vernietiging van het milieu zal toenemen.

Mocht u ondanks het voorgaande zijnsontwikkeling niet willen opnemen in uw beleid, dan verneem ik graag de inhoudelijke argumenten daarvoor. Het lijkt me ook voor de samenleving van belang die te kennen, ook gezien het feit dat het maakbaarheididee vrijwel overal ter discussie staat en niet kan eindigen zonder kennis van zijnsontwikkeling.

Met vriendelijke groet,

Cor Bijl

Terug

Geachte heer Bijl,

Met belangstelling heb ik kennis genomen van uw brief, waarin u mij oproept een nieuwe grondslag voor ontwikkeling en probleemoplossing in mijn beleidsterrein te implementeren.
Als ik het goed begrijp, adviseert u de maakbaarheidgedachte van de samenleving los te laten en uit te gaan van het zijn van de mens zelf, omdat u meent dat de mens in zijn ontwikkeling het einde nadert van zijn gevangenschap in de dualiteit.

Het is niet aan mij om met u in een filosofisch debat te treden, maar ik verzeker u, dat het kabinet niet zonder meer uitgaat van de maakbaarheidgedachte. Het kabinet wil juist in contact met de samenleving komen tot beleid en maatregelen die nodig zijn om een bijdrage te leveren aan welzijn en geluk van mensen. Zoals u wellicht weet, hebben de bewindslieden de eerste honderddagen van het kabinet gebruikt om zich zo goed mogelijk te oriënteren en zich te beraden op wat nodig is. Dat heeft geresulteerd in de presentatie van een beleidsprogramma dat, naar wij hopen, dicht bij de mensen staat.

Uw instituut zal ongetwijfeld een bijdrage kunnen leveren aan de bewustwording van de mensen van hun ontwikkeling. Ik wens u daar veel succes bij.

De staatssecretaris van Justitie,

N. Albayrak

Zie reactie van NLbe hieronder.

Terug

Geachte mevrouw Albayrak,

Hartelijk dank voor uw brief waarin u mij meedeelt dat het kabinet niet zonder meer uitgaat van de maakbaarheidgedachte. Hierop reageer ik graag met het volgende.

Ieder mens heeft gestreefd en streeft nog steeds naar de realisering van zijn diepste ideaal: de volmaakte balans in de tegenstellingen van het leven, de volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, de hemel op aarde, de echte oplossing van problemen, het ware geluk, het Goede zijn en doen of kortweg het Zijn. Tot op heden is getracht dat ideaal te realiseren op grond van het maakbaarheididee. Dat houdt in dat getracht wordt het ideaal te realiseren met behulp van ideeën over goed en kwaad/fout afkomstig uit met name religie, ideologie en wetenschap en de daaruit afgeleide als dogma te hanteren normen, waarden, regels, wetten, middelen en methoden. Dit idee is echter contraproductief omdat het de mens in een onoverwinnelijk gevecht om goed en kwaad houdt met zichzelf, zijn omgeving en het leven zelf. Of anders gezegd de mens vervreemdt van zijn gevoelens, zijn gedachten en van dat wat de innerlijke waarnemer is van zijn gevoelens en gedachten en aangeduid kan worden als zijn Ware Zelf. Kortom, het idee miskent de mens volkomen. Gevoelens zijn immers taboe en het contact met het "hogere", het Ware Zelf, het Goddelijke, de Waarheid/Wijsheid in de mens is zweverig, godslasterlijk, niet bestaand, e.d.

In deze tijd wordt de climax en daarmee het einde van de contraproductiviteit van dit idee, dat altijd als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing is gehanteerd, bereikt. Vandaar mijn stelling dat het idee en daarmee voornoemde grondslag failliet is en vandaar mijn oproep deze grondslag te vervangen voor zijnsontwikkeling. Want zijnsontwikkeling is niet contraproductief omdat het de mens totaal erkent (niet te verwarren met grenzenloosheid) en daardoor zijn diepste ideaal, dat zich in de mens zelf bevindt, realiseert.

U zegt dat het kabinet niet zondermeer uitgaat van het maakbaarheididee. Aan de hand van het voorgaande hoop ik u duidelijk te hebben gemaakt dat u zich vergist. Wat het kabinet doet is zo veel mogelijk tegemoet komen aan de behoeftes van de mens en dat is heel wat anders dan zijnsontwikkeling. Want dat zorgt er voor dat de mens niet langer vanuit de niet te bevredigen behoefte c.q. begeerte oftewel vanuit het ego wordt gedreven, maar vanuit vervuldheid c.q. het ware geluk.

Dit betekent dat zolang het kabinet niet, zoals nu geschiedt, tot de bevordering van zijnsontwikkeling overgaat het ideaal van de mens niet wordt gerealiseerd. Integendeel zelfs. Want de mens blijft de gevangene van de zo langzamerhand onhoudbare vervreemding van zichzelf en wordt daardoor voortgedreven door de eveneens zo langzamerhand onhoudbare behoefte/begeerte.

Voor wat betreft uw beleidsterrein vreemdelingenzaken kan worden gesteld dat zijnsontwikkeling de enige manier is om echte integratie oftewel echte eenheid in verscheidenheid te realiseren en de enige manier is om de vreemdeling menselijk tegemoet te treden en op echtheid te beoordelen. En voor wat betreft het gevangeniswezen kan worden gesteld dat zijnsontwikkeling de enige manier is om gedetineerden volledige eigenwaarde te geven en tegelijk los te laten komen van de disharmonieuze drijfveer, zoals begeerte, angst, minachting, machteloosheid, miskenning, jaloezie, e.d., die de misdaad in feite gepleegd heeft en daarmee tot goed burgerschap te brengen. Een aanpak die totaal verschilt van de huidige via straf, dwang en nieuwe verworvenheden op aanpassing, op herprogrammering, gebaseerde aanpak. Het feit dat zijnsontwikkeling nu ontbreekt in deze beleidsterreinen, is mijns inziens en overeenkomstig mijn eigen ervaring met zijnsontwikkeling de echte oorzaak van de voortdurende problemen.

Ik kan mij levendig voorstellen dat mijn uitleg betreffende het belang en de inhoud van zijnsontwikkeling onvoldoende is om u te overtuigen. Daarom stel ik voor u en eventueel uw naaste medewerkers (de ambtelijke top) kennis ermee te laten maken. Daartoe kan het werkboek worden gehanteerd dat ik voor de ontwikkeling van organisaties heb gemaakt en waarmee ik consultants als bijvoorbeeld Pentascope help om hun cliënten in zijnsontwikkeling te begeleiden en zodoende de ook in mijn brief aan de heer Balkenende genoemde leemte in Nederland ten aanzien van zijnsontwikkeling zo snel mogelijk op te vullen. Voor een nader inzicht in de inhoud daarvan verwijs ik u graag naar de bijgesloten inhoudsopgave en brochure.

Met vriendelijke groeten,
Cor Bijl
Oprichter-directeur

Terug
 

Geachte heer Bijl,

Uw eerder aan de minister-president gerichte brief van begin mei die u nu per brief van 22 mei 2007 eveneens aan de minister van OCW heeft gezonden, heb ik met belangstelling gelezen. lk verschil principieel met u van mening dat "onze grondslag van ontwikkeling en probreemoplossing" in Nederland failliet zou zijn. Integendeel. Deze is enerzijds in ons land voor een belangrijk deel van de bevolking op religieuze overtuigingen gebaseerd en anderzijds op het verlichtingsdenken en het humanisme. Er is onmiskenbaar in de afgelopen eeuw sprake geweest van grote vooruitgang voor de bevolking en de maatschappij zowel in welvaartsniveau, zelfstandigheid als in geestelijke (opleidingsniveau) en lichamelijke volksgezondheid. Natuurlijk kan het altijd nog eerlijker en beter in de maatschappij verdeeld worden, wat mede een speerpunt van het huidige kabinetsbeleid is. Voor het onderwijs richt zich dit met name op een krachtig tegengaan van de hardnekkige schooluitval. Het oplossen van de bestaande wachtlijsten voor het speciaal onderwijs en een verder optimaliseren van het scholingsniveau van de (kansarme) leerlingen, in het bijzonder in de grote steden.

Ik wil mij bij de verdere beantwoording van uw brief beperken tot de onderwijssituatie. maar hier niet ingaan op de details daarvan. Die kunt u terugvinden in de onderwijsbegroting 2007. Let ook op onze website: www.minocw.nl De bemoeienis in Nederland met het onderwijs richt zich in de eerste plaats op de grondwettelijke vrijheid van onderwijs en een bewaking van de deugdelijkheid van het aangeboden onderwijs. U bent in dit land vrij om een vereniging of een schoolstichting op te richten met (ook) ideële doelstellingen. De schoolbesturen zijn in Nederland autonoom. Voor de door u beoogde stichting van bijvoorbeeld een nieuwe basisschool naar uw richting moet door het
(toekomstige) schoolbestuur voor 1 februari van het jaar van vaststelling. ter behandeling in de gemeenteraad en mogelijke opneming in het nieuwe plan van scholen in een gemeente. een voldoende prognose van te verwachten leerlingaantallen worden gemaakt. Deze prognose moet over een periode van tenminste 20 jaar gaan. Op basis van de prognoses dan aannemelijk is gemaakt dat de school binnen 5 jaar na aanvang van de bekostiging en voorts 15 jaar daarna aan de zogenaamde stichtingsnorm voldoet (art. 74, 76 en 77 WPO). Dit aantal leerlingen bedraagt voor de stichting van een basisschool in uw gemeente Groningen momenteel tenminste 267 leerlingen.

In het onderwijs In het onderwijs wordt bovendien de laatste jaren veel aandacht besteed aan de invulling van een kerncurriculum waarin naast het geven van goed onderwijs bijvoorbeeld in rekenen en taal. bevordering van goed burgerschap op de scholen voorop staat. De onderwijsinspectie houdt er toezicht op dat het onderwijsprogramma inderdaad aan de leerlingen op de scholen wordt aangeboden. Ik vertrouw erop dat ik u zo voldoende heb geïnformeerd.

Met vriendelijke groet.

De staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,

Sharon A.M. Dijksma

namens deze,

hoofd afdeling bestuur en bestel directie primair onderwijs,

dr. R. Bagchus

Zie reactie van NLbe hieronder.

Terug

Geachte heer/mevrouw Bagchus,

Hartelijk dank voor uw uitgebreide brief waarin u mij meedeelt dat u het principieel niet eens bent met mijn stelling dat onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing failliet is. Hierop reageer ik graag met het volgende.

Zoals ik heb gezegd, bestaat onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing uit het idee dat het leven en dus ook de mens maakbaar is. Verder heb ik gezegd dat dit idee contraproductief is omdat het de mens in het onoverwinnelijk gevecht om goed en kwaad houdt met zichzelf, zijn omgeving en het leven zelf. Mijn stelling dat het nu failliet is, is gebaseerd op het feit dat de consequenties van de contraproductiviteit nu zo ernstig zijn dat het idee onhoudbaar is geworden.

U kunt hier natuurlijk mee oneens zijn en van daaruit zijnsontwikkeling verwerpen. Maar dan gaat u voorbij aan:

1. Het feit dat het maakbaarheididee steeds meer in twijfel wordt getrokken.

2. Het feit dat de mens mede als gevolg van de individualisering en de globalisering zowel moreel als maatschappelijk op zichzelf wordt teruggeworpen en daardoor naarstig op zoek is naar zichzelf en naar wie hij/zij echt is c.q. het Zijn.

3. Het feit dat de instituties die op het maakbaarheididee gebaseerd waren, zoals de religie, de ideologie en de wetenschap hun positie van hogepriester van de waarheid verliezen in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek en de crisis in en omtrent het onderwijs. Met als gevolg dat de mensen zich massaal ontdoen van dogma's als bron van zelfsturing oftewel zichzelf willen zijn c.q. willen Zijn.

4. Het feit dat er een allesomvattende oplossing van de problemen (= zijnsontwikkeling) moet komen omdat duidelijk is dat alles met alles samenhangt en derhalve deeloplossingen niet (meer) helpen.

5. Het feit dat er altijd tegenstellingen zullen blijven en dat harmonie/vrede daarom alleen innerlijk, dus met zijnsontwikkeling, te realiseren is.

6. Het feit dat alleen in het Zijn menselijke kwaliteiten als flexibiliteit, creativiteit, samenwerking, klantvriendelijkheid, daadkracht, enz. volmaakt zijn.

7. Het feit dat in de samenleving respect als de sleutel tot de oplossing van veel problemen wordt beschouwd, maar dat echt respect alleen in het Zijn bestaat.

8. Het feit dat de complexiteit van het leven zo groot wordt dat alle houvast verloren wordt en de mens daarom naarstig op zoek is naar een staat van zijn zonder houvast. Die staat van zijn is het Zijn.

9. Het feit dat de praktijk van zijnsontwikkeling, als zijnde de nieuw toe te passen grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, uitwijst dat alleen daarmee problemen echt op te lossen zijn en bovendien het ideaal wordt gerealiseerd waar de mens altijd ten diepste naar verlangd heeft en nog naar verlangt.

10. Het feit dat overal in de samenleving de mens centraal wordt gesteld en dat het Zijn de vervolmaking daarvan is.
    Het feit dat alle vernieuwingen op het gebeid van management- en organisatieontwikkeling voorlopers zijn van zijnsontwikkeling.

11. Het feit dat alle vernieuwingen in het onderwijs pogingen zijn om de weg naar het Zijn in te slaan, maar mislukken omdat deze weg niet duidelijk is en door OC&W, zoals uit uw brief blijkt, ook niet duidelijk gemaakt wordt en wil worden.

Aan de hand van het voorgaande zal het duidelijk zijn dat het failliet van het maakbaarheididee niet, zoals u doet, weersproken kan worden op grond van wat wordt aangeduid als "de vooruitgang". Want dat heeft louter betrekking op welvaart en welzijn oftewel op "hebben" en niet op "zijn", dus niet op de staat van innerlijke balans die onafhankelijk is van houvast en dus duurzaam is en wordt ervaren als volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, als het Goede zijn en doen, als echte waarheid en wijsheid en als volmaakte gezondheid ook al is er sprake van ziekte/kwalen/handicaps.

De politiek hoort visie te hebben en te tonen. Tot op heden was die visie volledig gebaseerd op het maakbaarheididee, dus op normen, waarden, regels, wetten, middelen en methoden ter bepaling van de mens. Dit idee was altijd al contraproductief en nu daadwerkelijk failliet. Volgens mij is het daarom de taak van de politiek om het maakbaarheididee te vervangen voor zijnsontwikkeling. Dat vraagt veel meer dan mij via uw brief uitleggen dat ik een school kan beginnen op basis van mijn ideeën. Dat vraagt om de politieke stellingname dat zijnsontwikkeling van cruciaal belang is voor de samenleving en dus ook voor OC&W. Geschiedt dit niet, dan ben ik van mening dat zowel de minister als de staatssecretarissen van OC&W een historische vergissing begaan en daardoor het lijden van de bevolking als ook van het milieu verlengen en vergroten en de bevolking het ideaal onthouden waar ze ten diepste naar verlangt.

Om daar een begin van draagvlak voor te creëren, stel ik voor om van OC&W een ideale oftewel een zijnsorganisatie te maken. De brochure en de inhoudsopgave van het werkboek dat ik daartoe ontwikkeld heb, treft u bijgesloten aan.

Mocht u ondanks het voorgaande besluiten zijnsontwikkeling te verwerpen, dan verzoek ik mevrouw Dijksma dringend om een persoonlijk onderhoud.

Met vriendelijke groet,
Cor Bijl
Oprichter-directeur

Terug
 

Geachte heer Bijl,

Uw tweede aan mij gerichte brief van 28 juni 2007 met de bijgevoegde documentatie heb ik in goede orde ontvangen. Ik vind in uw brief geen nieuwe argumenten die een ander licht werpen op het gegeven antwoord in mijn eerste brief van 25 juni 2007.

Ik beschouw daarmee uw brieven verder als voldoende door het ministerie beantwoord.

Hoogachtend,

De staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,

Sharon A.M. Dijksma

namens deze,

hoofd afdeling bestuur en bestel directie primair onderwijs,

dr. R. Bagchus

Terug

Geachte heer Bijl,

In uw brief van 27 september jl. met bijlagen aan de heer Verhagen maakt u het ministerie van Buitenlandse Zaken deelgenoot van de door u ontwikkelde theorie "zijnsontwikkeling". Hiervan is door het ministerie kennis genomen.

Met vriendelijke groet,

Drs. C. Estarippa

Ministerie van Buitenlandse Zaken

HDPO/Organisatie & Ontwikkeling

Terug

Geachte heer Bijl,

In uw brieven van 22 mei en 27 september jl. vraagt u mij 'zijnsontwikkeling' in het Defensiebeleid te implementeren als grondslag voor ontwikkeling en probleemoplossing, in plaats van de volgens u gangbare en door u failliet verklaarde idee van de maakbaarheid van de samenleving. Ik deel u hierbij mee dat ik uw analyse niet onderschrijf en derhalve ook niet aan uw verzoek tegemoet zal komen.

Als minister van Defensie sta ik voor het beleid dat ik op Prinsjesdag jl. in mijn brief 'Wereldwijd Dienstbaar' aan de Kamer heb verwoord. Dit beleid draagt bij aan een zaak die in Nederland zo belangrijk wordt gevonden dat deze is opgenomen in de Grondwet: het bevorderen van de internationale rechtsorde. Mijn beleid is er dan ook op gericht vrede en veiligheid -een ideaal voor individu én samenleving en voorwaarde voor ontwikkeling en probleemoplossing -te handhaven. Vrede en veiligheid zijn daarnaast noodzakelijke voorwaarden om de door u genoemde diepste verlangens van de mens, te weten groei, duurzaamheid, respect en solidariteit te kunnen bereiken.

Ook vanuit een meer persoonlijk gezichtspunt ben ik het niet eens met uw analyse. Elke zienswijze die ervan uit gaat dat de kerk schijnwaarheden aanreikt en oplegt kan ik als lid van de Christen Unie niet delen.

DE MINISTER VAN DEFENSIE,

E. van Middelkoop

Terug

Geachte heer Van Middelkoop,

Hartelijk dank voor uw brief van 3 oktober jl.

Uit uw brief meen ik af te kunnen leiden dat het u niet duidelijk is wat ik bedoel met het failliet van het maakbaarheididee en de schijnwaarheden van de kerk. Daarom reik ik u graag het volgende aan.

Het failliet van het maakbaarheididee.

Hiermee bedoel ik niet dat er niets meer in de wereld inclusief de mens veranderd kan worden door bijvoorbeeld uw beleidsmaatregelen. Ik bedoel wel dat het diepste ideaal van de mens(heid), zijnde de hemel op aarde, het Goede zijn en doen, de volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, het zijn wie je echt bent, of kortweg het Zijn niet langer gerealiseerd/ gemaakt kan worden door de mens voor te schrijven wie hij moet zijn en wat hij moet doen. Of anders gezegd, door hem vanuit een idee over goed en kwaad - traditioneel afkomstig uit religie, ideologie en/of wetenschap - dogma's op te leggen. Dat kan niet langer omdat de mens daarmee zijn uniekheid, zijn wezen, miskent oftewel in een niet te winnen, dus contraproductief, gevecht is met zichzelf. Een gevecht dat in de praktijk bestaat uit het gevecht met, het onderdrukken van zowel zijn gevoelens en de daaruit voortkomende gedachten als zijn Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van zijn gevoelens en gedachten en zijn "hogere", zijn goddelijkheid, zijn geheel-zijn is.

Dit betekent dat eens de tijd zal komen dat de contraproductiviteit van het maakbaarheididee zijn climax en daarmee zijn failliet zal bereiken in zowel de mens, de samenleving als het milieu. Het heeft er alle schijn van dat die tijd nu is aangebroken. Iets wat blijkt uit het feit dat de mensen zich ontdoen van dogma's en van de autoriteit van de dogmaleverende instituties (leegloop kerk, kloof burger-politiek, crisis onderwijs, crisis huwelijk, crisis rechtstaat, enz), uit het verlangen van de mensen zichzelf te zijn (mens centraal), uit de verharding van de samenleving tot aan zelfmoordterrorisme toe, uit de crisis van het milieu die de mensheid als geheel bedreigt en "last but not least" uit de algemene twijfel en daaruit voortkomende discussie over de geldigheid van het maakbaarheididee die vrijwel iedere dag in de media plaatsvindt.

Dit einde/failliet van het maakbaarheididee betekent dat we eindelijk ons diepste ideaal, het Zijn, kunnen realiseren. Dat geschiedt door het gevecht met onszelf te staken oftewel onze gevoelens en ons Ware Zelf te accepteren en toe te laten puur zoals ze zijn. Dat is natuurlijk geen gemakkelijke opgave wanneer we ons, zoals tot op heden, laten leiden door de angst voor onze gevoelens en ons Ware Zelf, door het taboe dat in de samenleving op gevoelens (soft) en het "hogere" (zweverig) rust en door onze illusie dat het leven of beter gezegd het ideaal maakbaar is (nuchterheid).

Het voorgaande houdt in dat wanneer u blijft vasthouden aan het maakbaarheididee als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing u geen bijdrage levert aan het realiseren van ons diepste ideaal en aan de oplossing van de huidige existentiële crisis. Sterker nog, u laat dan de crisis toenemen.

Wat levert het Zijn op?

Wanneer de mens het Zijn realiseert dan is hij één met de singulariteit van zijn Ware Zelf die de waarnemer en daarmee vrij/los is van zijn gedachten en gevoelens. Dit betekent dat hij niet langer de gevangene is van de dualiteit (het gevecht om goed en kwaad) en daarmee de speelbal is van zijn altijd werkzame bewuste en onbewuste gevoelens en de daaruit voortkomende gedachten. Kortom, hij is in balans, ook al ervaart hij gevoelens. Een balans die niet, zoals gebruikelijk, veroorzaakt wordt door het onderdrukken van gevoelens maar door het toelaten en daardoor vrij/los zijn ervan. Dit betekent het vrij/los zijn van gevoelens als macht, wraak, begeerte, angst, jaloezie, eenzaamheid, miskenning, spijt, schuldgevoel, enz. alsmede van de dilemma's die deze gevoelens voortbrengen.

Op grond hiervan kan worden gesteld dat het Zijn de ideale militair voor Defensie oplevert.

Hoe kan het Zijn worden gerealiseerd?

Het Zijn kan worden gerealiseerd door Defensie te informeren over en kennis te laten maken met het Zijn en met zijnsontwikkeling. Iets wat kan met behulp van het werkboek "de ideale organisatie" waarvan ik de inhoudsopgave heb bijgevoegd.

De schijnwaarheden van de kerk.

Ieder mens is deel en geheel. Het deel-zijn, dat bekend staat als het ego, is de identificatie met gedachten en gevoelens en de daaruit voortkomende intrinsiek dualistische waarheid oftewel schijnwaarheid, een waarheid die vastigheid/zekerheid veronderstelt terwijl dat niet bestaat in het universum. Het geheel-zijn is het één zijn met het Ware Zelf dat gelijk staat aan de individuele Goddelijke Waarheid en echte waarheid is, een waarheid die constant kan veranderen en toch als waarheid wordt ervaren. Die Goddelijke Waarheid, ook wel aangeduid als God's Wil, is altijd beschikbaar en kan de mens leiden mits hij zich eraan overgeeft oftewel het Zijn realiseert. Op grond van het voorgaande kan de waarheid van het ego worden aangemerkt als "waarheid hebben" en van het Ware Zelf als "waarheid zijn". De waarheid, de dogma's, van de kerk was de waarheid van het ego en dus schijnwaarheid.

Visie.

Tot op heden was de mens de gevangene van de dualiteit (de materie). Dat betekent dat hij deel was en daarmee afgescheiden was van het geheel (de eenheid, God's Wil, Waarheid). Als gevolg van deze afgescheidenheid was hij aangewezen op zijn intrinsiek dualistische waarheid, zijn schijnwaarheid. Die waarheid bestond uit een bepaalde keuze over goed en kwaad. Een keuze die zich onder anderen manifesteerde in een religie, een ideologie, een wetenschappelijk bewijs en in de daaruit afgeleide leefregels c.q. dogma's. Ondersteund door de illusie dat het leven als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is trachtte de mens voornoemde afgescheidenheid met die dogma's op te heffen en daarmee zijn diepste ideaal te realiseren. Echter, vanwege het feit dat, zoals boven uitgelegd, het maakbaarheid contraproductief is, komt daar eens en klaarblijkelijk nu een eind aan. Dit betekent dat eindelijk de weg naar het echte opheffen van voornoemde afgescheidenheid kan worden ingeslagen en daarmee de echte Waarheid, de individuele Goddelijke Waarheid, gerealiseerd kan worden. U kunt aan deze essentie van religies zoals van het Christendom als ook van de democratie een bijdrage leveren door zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te accepteren en de toepassing ervan te bevorderen. Iets wat nu volledig ontbreekt in de reguliere en religieuze wereld en onvolwassen is in de alternatieve/spirituele.

Met de vermelding dat mijn uitspraken niet gebaseerd zijn op theorie maar op ervaring, dus op het zelf gerealiseerd hebben van het Zijn, vertrouw ik erop u hiermee van dienst te zijn en zie met belangstelling uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

Dank voor uw brief van 9 oktober jl, waarin u mij nader informeert over wat u verstaat onder het failliet van het maakbaarheidsidee en de - volgens uw opvatting - schijnwaarheden van de kerk. De inhoud van deze brief geeft mij geen aanleiding te herroepen wat ik u schreef in mijn brief van 3 oktober jl. De discussie over dit onderwerp beschouw ik bij deze dan ook als gesloten.

Met vriendelijke groet,

DE MINISTER VAN DEFENSIE,

E. van Middelkoop

Geachte heer Van Middelkoop,

Met een gevoel van verbazing en ontsteltenis heb ik van u vernomen dat u niet bereid bent zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing toe te passen en daar bovendien geen inhoudelijke argumenten voor aandraagt. Het enige wat mij nu rest is pal te gaan staan voor het belang van uw militairen. Ik doe dit in de vorm van de volgende vragen.

Waarom onthoudt u uw militairen het (houvastloze) Zijn en daarmee de innerlijke balans, de innerlijke rust, de innerlijke veiligheid en de innerlijke kracht om iedere ervaring, hoe pijnlijk ook, zelf te overwinnen? En waarom zelfs nu nu zij diepgaande ervaringen doormaken en hebben doorgemaakt?

Waarom onthoudt u Defensie de vrede waar zij in wezen voor opgericht is? Bent u bang dat die vrede geen goede militairen oplevert?

Is dat, zoals u in uw brief doet voorkomen, omdat u de waarheden, de dogma's, en daarmee de macht van het instituut kerk waar u deel van uitmaakt en die nu overal afbrokkelt overeind wilt houden?

Is dit wel in overeenstemming met uw compassie, uw diepste geweten en met de universele essentie van alle religies? Of is het alleen maar in overeenstemming met uw intrinsiek dualistische overtuigingen die inherent zijn aan het ego en die u weliswaar houvast maar niet het Zijn bieden omdat er in het universum geen vastigheid bestaat?

Ik ben werkelijk benieuwd of u mij een antwoord kunt geven dat van uw Waarheid getuigt. Zo niet dan kan ik alleen maar zeggen: Nederland verdient kennelijk nog geen verlicht leiderschap, het lijden is nog niet diep genoeg daarvoor.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Bijl,

Hierbij bevestig ik de ontvangst van uw brief d.d. 27 september jl. aan minister Koenders voor Ontwikkelingssamenwerking.

In uw brief maakt u de minister - en ik neem aan zijn onderdeel van het ministerie van Buitenlandse Zaken - deelgenoot van de door u ontwikkelde theorie van "zijnsontwikkeling".

Ik wil u melden dat wij hiervan kennis hebben genomen.

Met vriendelijke groet,

Drs. R.F. Wijnstra

Ministerie van Buitenlandse Zaken

DVL-Directie Voorlichting & Communicatie

Cluster Internationale Samenwerking.

Terug

Brieven aan ministers en staatssecretarissen die de noodzaak van zijnsontwikkeling via concrete problemen van de samenleving duidelijk maken.

Geachte heer Hirsch Ballin,

In uw toespraak voor de "Conference Countering Radicalisation" heeft u de vraag gesteld hoe de radicalisering en dan natuurlijk vooral het geweld ervan voorkomen kan worden.

Om het antwoord daarop niet te snel te versimpelen heeft u gezegd dat een causale relatie tussen enerzijds de radicalisering en anderzijds de socio-economische ontbering en de afwezigheid van politieke participatie te simpel is. Hiermee geeft u mijns inziens aan dat het voorkomen van radicalisering ook op een geheel ander vlak bereikt zou kunnen worden.

Dat andere vlak bestaat inderdaad. Het is echter tot op heden buiten beeld gebleven omdat het omgeven is met taboes en doortrokken is van diepgaande tegenstellingen. Dat vlak is de spirituele evolutie van de mens. Een evolutie die de mens leidt van zijn gevangenschap van het dualiteit- c.q. materie-aspect van het universum naar zijn singularitiet- c.q. geest-aspect ervan. Of anders gezegd, van zijn gevangenschap van zijn gedachten en gevoelens naar zijn één zijn met zijn Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van zijn gedachten en gevoelens. Of kort gezegd, van zijn deel-zijn naar zijn geheel-zijn, van zijn ego naar zijn Zijn.

Deze evolutie kunnen we in onszelf herkennen als onze diepste drijfveer, te weten de drijfveer ter realisering van ons diepste ideaal: de balans in alle tegenstellingen, de volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, het Goede zijn en doen, het zijn wie je echt bent of kortweg het Zijn. Tot op heden hebben we dit ideaal niet gerealiseerd. De reden daarvan is dat onze gevangenschap van de dualiteit, ons ego, zo dominant was dat we ter realisering van het ideaal het illusoire idee hebben aangenomen en gehanteerd dat het leven als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is. M.a.w. we hebben het maakbaarheididee als grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing gehanteerd. Dit maakbaarheididee is echter niet in staat het ideaal te realiseren omdat het ons in dualiteit, in gevecht, houdt met onszelf en derhalve intrinsiek contraproductief is.

In deze tijd lijkt de climax van deze contraproductiviteit te worden bereikt. Dat betekent dat de mens zich moet ontdoen van het maakbaarheididee en moet overgaan tot het tegenovergestelde daarvan te weten: zijnsontwikkeling. Aangezien de mens of beter gezegd het ego van de mens daar nog niet toe bereid is, neemt de crisis als gevolg van de contraproductiviteit toe. Die crisis manifesteert zich in de vorm van de vernietiging van het milieu en de verharding van de samenleving tot aan het zelfmoordterrorisme toe.

In dit perspectief kan worden gesteld dat de verharding en daarmee ook de radicalisering één van de middelen van de evolutie is om ons te dwingen haar doel t.w. het Zijn te realiseren. Tevens kan dan worden gesteld dat het vrijwillig overgaan tot zijnsontwikkeling de diepste oorzaak van de verharding en dus ook van de radicalisering wegneemt. Of anders gezegd:

Zijnsontwikkeling is de meest fundamentele remedie tegen verharding en radicalisering.

Wat betekent het Zijn voor de westerling?

Voor de westerling betekent het Zijn de bekroning van zijn beschaving. Betekent met andere woorden de bekroning van zijn democratie, zijn mensenrechten, zijn emancipatie, zijn duurzaam zijn, zijn eenheidsbeleving met ieder mens, zijn eenheid in verscheidenheid, zijn religieus geloof, zijn wetenschap. Verder betekent het de bekroning van een ontwikkeling die de mens mede dankzij de globalisering en de individualisering steeds verder zowel moreel als maatschappelijk op zichzelf terugwerpt en ook wel wordt aangeduid als het centraal stellen van de mens. Een ontwikkeling die zich manifesteert in de meer dan ooit aanwezige behoefte van de mens zichzelf te zijn en vervolgens te willen Zijn omdat dit "zelf" nu nog het dualistische c.q. radicaliserende en dus ongewenste ego is.

Wat betekent het Zijn voor de moslims waaronder de meest gewelddadige radicalen?

Voor de moslims betekent het Zijn de vervulling van hun diepst gekoesterde wens, te weten de eenheid met het Geheel/God/Allah. En daarmee het einde van de innerlijk verscheurende discrepantie tussen enerzijds de overgave aan Allah's wil in het hier en nu en anderzijds de gehoorzaamheid aan de Koran als zijnde Allah's wil uit het verleden. Of anders gezegd, het einde van de discrepantie tussen vrij en gehoorzaam c.q. onvrij zijn, tussen flexibel en rigide zijn, tussen dogmaloos en dogmahebbend zijn. Tevens betekent het het einde van de door de evolutie ingegeven egostrijd (religieuze haat) tegen de westerse ongelovige. Want zowel hijzelf als de westerling heeft dan zijn evolutionaire doel, zijn diepste ideaal, bereikt.

Wat te doen ten aanzien van de westerse samenleving?

Het spreekt vanzelf dat het grootste effect wordt bereikt wanneer zijnsontwikkeling op het hoogste bestuurlijke niveau wordt geaccepteerd. Dit betekent dat het formeel van regeringswege als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing wordt geaccepteerd en bevorderd. Daarmee wordt niet alleen de bekroning van de westerse beschaving bereikt, maar wordt ook de evolutionaire reden weggenomen de westerse samenleving te bedreigen. Voor de westerling zal de toepassing van zijnsontwikkeling relatief gemakkelijk zijn vanwege de hoge graag van vrijzinnigheid, zelfreflectie, innerlijke emancipatie en verbondenheid die dankzij de Verlichting is bereikt. Voor de westerse moslim zal dit relatief moeilijker zijn. Maar vanwege zijn inbedding in de westerse samenleving minder moeilijk dan voor de niet westerse moslim.

Wat te doen ten aanzien van de niet-westerse, de islamitische, samenleving?

Wereldkundig maken dat Nederland zijnsontwikkeling heeft geaccepteerd als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing. Deze acceptatie wereldwijd uitleggen en de ervaringen ervan wereldwijd delen. Het speciale belang voor de moslim aangeven. Moslimlanden, indien gewenst, helpen bij het toepassen van zijnsontwikkeling.

Wat zijn de belangrijkste belemmeringen van zijnsontwikkeling?

Zoals eerder aangegeven bestaan de belangrijkste belemmeringen uit taboes en diepe tegenstellingen. Het gaat te ver die in deze brief te behandelen. Bij afwijzing van zijnsontwikkeling uwerzijds is het raadzaam de invloed van deze taboes en tegenstellingen te onderzoeken en daartoe zonodig tot zijnsontwikkeling over te gaan.

Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn en zie met belangstelling uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groet, 

Cor Bijl                 

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Tjeenk Willink,

In de Volkskrant van 10 april stond het bericht dat u van mening bent dat de legitimiteit van de overheid wordt uitgehold. U wijt dat aan het feit dat de vertegenwoordigende functie van de politiek steeds meer is overgenomen door de media en de bestuursfunctie door een tussenlaag van management en op afstand geplaatste bestuursorganen.

Hoewel u hiermee een zekere oorzaak van de uitholling aangeeft, is dit volgens mij niet de diepste oorzaak. De diepste oorzaak is het feit dat onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en daarmee ook de mens als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is, de grens bereikt van de intrinsieke contraproductiviteit ervan of kortweg failliet is. Dit failliet zorgt er namelijk voor dat de burger zich ontdoet van dogma’s en daarmee ook van de instituties die traditioneel de dogma’s produceerden en als autoriteit, als bron van zelfsturing, werden aangemerkt. De politiek is met haar ideologieën en daaruit voortkomende als dogma gepresenteerde maatregelen een dergelijke autoriteit. Vandaar dat haar legitimiteit wordt uitgehold en wordt overgenomen door instellingen die verder van de politiek en daarmee dichter bij de burger staan.

Wat is de oplossing van deze uitgeholde legitimiteit?
De oplossing is de toepassing van een nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing die de mens niet maakt maar laat Zijn (wie hij/zij echt is) en aangeduid kan worden als zijnsontwikkeling. Want daarmee wordt zowel de politicus als de burger wie hij echt is en realiseert daarmee innerlijke autoriteit, Ware-Zelf-sturing. Dit betekent dat hij innerlijk vrij is en zich daardoor innerlijk vrij kan verhouden tot normen, waarden, regels, wetten, e.d. en daarmee ook tot de producenten daarvan. En aldus de kloof tussen burger en politiek, die er alleen maar is om de innerlijke autoriteit van het Zijn te realiseren, gedicht is.

In dit licht kan gesteld worden dat de ontwikkeling van burgerschap uit niets anders dan uit zijnsontwikkeling zou moeten bestaan. Temeer daar zijnsontwikkeling niet alleen het probleem van de uitgeholde overheid maar ook alle andere problemen oplost. Het is immers een niet contraproductieve grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing.

Om de samenleving van deze eigenschap van zijnsontwikkeling op de hoogte te stellen heb ik de minister-president de bijgesloten brief gestuurd die hij voor kennisgeving heeft aangenomen en bij mijn weten (nog) niets mee gedaan heeft.

Mocht u het belang van zijnsontwikkeling herkennen, zou u dan uw invloed willen aanwenden om dit door de overheid en via die door de samenleving geaccepteerd te krijgen?

Voor meer informatie verwijs ik u graag naar de bijgesloten brochure en naar onze website. Wenst u meer informatie, dan ben ik van harte bereid u dit te verstrekken.

Ik vertrouw erop de samenleving hiermee van dienst te zijn en zie met belangstelling uit naar uw reactie.

Hoogachtend,
Cor Bijl
Oprichter-directeur
 

Terug

Uw artikel in de Volkskrant van 12 april jl. ging over de vraag of politici en ambtsdragers zich neutraal behoren op te stellen of dat zij hun positie mogen aanwenden om de samenleving te kneden naar het model van hun eigen verhouding tot religie of levensbeschouwing.

Uw antwoord daarop is nee. Dat roept echter de vraag op of u weet wat neutraal is, of mensen wel neutraal kunnen zijn en zo niet hoe dat gerealiseerd kan worden. Uit uw betoog maak ik op dat u het niet weet. Want u stelt neutraliteit gelijk aan het gevolg geven aan wetten en met name aan de Grondwet. En suggereert daarmee dat deze niet voortgekomen zijn uit levensbeschouwingen en overtuigingen. Iets wat alleen het geval kan zijn wanneer de makers en opleggers ervan zelf neutraal zijn. Dit maakt het noodzakelijk u nader te informeren over het neutraal zijn.

Wat is neutraal zijn?

Neutraal zijn is het innerlijk vrij zijn van bewuste en onbewuste gevoelens en de in gedachten gevatte wil ervan. Dus het innerlijk vrij zijn van bijvoorbeeld angst, begeerte of haat en de wil ervan. Dit innerlijk vrij zijn is mogelijk omdat de mens de innerlijke waarnemer is van zijn gedachten en gevoelens en die waarnemer leeg moet zijn om te kunnen waarnemen. Deze leegheid bestaat uit de afwezigheid van gedachten en gevoelens en niet uit totale leegheid. Want de waarnemer is ook vol. Die volheid is de eenheid met het Geheel, het leven zelf, God, Allah, het Goede alsmede uit de sturing/Wil die daar vanuit gaat. Die waarnemer, ook wel aan te duiden als het Ware Zelf, is dus vol en leeg tegelijk, oftewel volledig. Daarmee zal duidelijk zijn dat de mens pas neutraal is wanneer hij één is met zijn Ware Zelf, oftewel volledig c.q. volmaakt is. Een toestand die bekend staat als het Zijn.

Kunnen mensen neutraal zijn?

Tot op heden identificeerde de mens zich met zijn gedachten en gevoelens en was hij derhalve afgescheiden van zijn Ware Zelf. Vandaar de onophoudelijk zoektocht naar wie hij echt is en samenhangend daarmee naar echte vrijheid, verantwoordelijkheid/eenheid, wijsheid, duurzaamheid, volledigheid, enz. Of kortweg naar het Goede dat voorbij het schijngoede van normen, waarden, regels, wetten, overtuigingen e.d. gaat. De mensen hebben het neutraal zijn dus nog niet gerealiseerd en kunnen het dan ook niet zijn. Ze kunnen natuurlijk wel doen alsof. Dit door bijvoorbeeld normen, wetten en wetenschappelijke (schijn)waarheden als neutraal te bestempelen en die te hanteren om hun overtuigingen aan zichzelf en anderen op te leggen. Of door bepaalde waarden als universeel en daarmee impliciet als neutraal te bestempelen.

Hoe wordt het neutraal zijn, het Zijn, gerealiseerd?

In het licht van het voorgaande wordt dit vanzelfsprekend gerealiseerd door de identificatie met, de gevangenschap van, gevoelens en de in gedachten gevatte wil daarvan op te heffen. En tegelijk daarmee door één te worden met het Ware Zelf en tot overgave te komen aan de niet te kennen maar wel te ervaren Wil ervan. Of anders gezegd door innerlijk vrij te worden. Dat is mogelijk omdat de mens zijn gevoelens en gedachten daarvan niet is, maar slechts heeft. Hij IS immers de waarnemer van zijn gevoelens en gedachten. Dit innerlijk vrij worden, deze realisatie van het Zijn, geschiedt door zelfacceptatie. Dit houdt in:

1. Het bewust zijn van gevoelens en de in gedachten gevatte wil ervan.

2. Het bewust zijn van alle dogma’s (normen, waarden, overtuigingen, enz.) die deze wil innerlijk gevestigd heeft en nog vestigt.

3. Het geen gevolg geven aan deze wil en de daaruit voortgekomen dogma’s.

4. Het accepteren van, het verantwoordelijkheid nemen voor, gevoelens.

5. Het toelaten en tot op het intrinsieke punt van bevrijding ervan doorvoelen van gevoelens.

6. Het bewust zijn van en het één worden met het Ware Zelf en de Wil ervan.

Is de realisatie van het Zijn een levensovertuiging?

De realisatie van het Zijn maakt mensen innerlijk vrij van iedere levensovertuiging, ieder dogma. Het is derhalve geen levensovertuiging.

Worden met de realisatie van het Zijn hoge waarden als respect, vrijheid en veiligheid gerealiseerd?

Dat is inderdaad het geval. Sterker nog, die waarden zijn alleen van toepassing in het Zijn. Dan zijn het echter geen (zelf)opgelegde waarden, geen dogma’s, maar aspecten van een innerlijke staat van zijn. Respect is dan geen dogma, geen afgedwongen tolerantie, maar een staat van één zijn met en overgave aan het Geheel. Dat Geheel is en doet het Goede ook al kan dat als pijnlijk en daarmee als onrespectvol worden ervaren (is het Zijn bereikt dan wordt niets als respectvol of onrespectvol ervaren). Vrijheid is dan innerlijke vrijheid: de staat van zijn die niet afhankelijk is van de afwezigheid van beperkingen/grenzen. Veiligheid is dan innerlijke vrijheid: de staat van zijn die niet afhankelijk is van de afwezigheid van onveiligheid, maar de staat van zijn die niet langer geconfronteerd hoeft te worden met onveiligheid om de staat van innerlijke veiligheid te bereiken.

Is de samenleving nu toe aan de realisering van het neutraal zijn, het Zijn?

Dat lijkt nu meer dan ooit het geval. De mensen willen immers meer dan ooit zichzelf zijn en ontdoen zich daartoe massaal van hun dogma’s en tegelijk daarmee van de autoriteit van de instituties kerk, staat en wetenschap die deze dogma’s vanuit het idee dat het leven maakbaar is produceerden en oplegden. Vandaar de leegloop van de kerken, de kloof tussen burger en politiek en de afnemende betekenis van kennis als bron van zelfsturing. Verder is de samenleving er aan toe omdat de identificatie met en dientengevolge de sturing door gevoelens en de gedachten daarvan de mens in gevecht, in onbalans, houdt met zichzelf en zijn omgeving. Een gevecht dat niet te winnen en dus contraproductief is en in deze tijd de grens van deze contraproductiviteit wordt bereikt in de vorm van allerlei diepgaande crises waarvan de crisis van het milieu de meest vergaande is daar deze de mensheid als geheel bedreigt.

Wordt op dit moment gewerkt aan de realisering van het Zijn?

Dat is nagenoeg niet het geval. Zeker niet in de reguliere wereld waaronder ook de religieuze kan worden gerekend. En ook niet in de alternatieve wereld, ook al is die wel een eind op weg.

Met het voorgaande hoop ik duidelijk te hebben gemaakt dat het realiseren van het Zijn van eminent en zelfs van cruciaal belang is. In mijn brief plus bijlage aan u van 22 mei en 24 oktober 2007 heb ik dit belang ook al aangegeven. Uw artikel maakt duidelijk dat de boodschap niet tot u doorgedrongen is. Ik hoop dan ook van harte dat deze brief meer resultaat heeft.

Ik wil graag een gesprek met u om dat resultaat te bereiken.

Voor aanvullende informatie verwijs ik u graag naar de bijlage en naar onze website.

Ik vertrouw erop u en de samenleving hiermee van dienst te zijn en zie met belangstelling uit naar uw reactie.

Hoogachtend, 

Cor Bijl

Oprichter-directeur

Terug

Geachte heer Verhagen,

In het programma Buitenhof van 25 mei jl. maakte u een opmerking die van groot belang is voor de veiligheid van de samenleving. U zei:

“Je maakt de veiligheid niet groter door de onlustgevoelens aan te wakkeren.”

Hoewel deze opmerking bedoeld zal zijn ter vergroting van veiligheid van de samenleving, draagt het daar niet echt aan bij. Ik leg u dat graag uit aan de hand van het volgende.

Sinds het begin der tijden hanteert de mens als grondslag van ontwikkeling het idee dat het leven en daarmee ook de mens als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is. Dit heeft ertoe geleid dat zijn gevoelens via normen, waarden, wetten, middelen en methoden zijn onderdrukt. Deze onderdrukking betekent dat de mens zich in een gevecht, het gevecht om goed en kwaad, bevindt met zichzelf en via het deel zijn van het geheel met zijn omgeving. Dit gevecht is echter contraproductief omdat het nooit te winnen is. Dit betekent dat eens het einde van dit gevecht moest komen en in deze tijd ook gekomen is. Vandaar de teloorgang van de instituties als hogepriester van de waarheid, de algemene twijfel aan de bruikbaarheid van het maakbaarheididee, het wegvallen van de dogma’s en de wens van de mens zichzelf te zijn. En vandaar de identiteits- en de existentiële crisis waarin de mensheid zich momenteel bevindt en o.a. tot uiting komt in de verharding c.q. de onveiligheid van de samenleving en de vernietiging van het milieu.

Hoewel deze crises pijnlijk zijn, zijn ze uit oogpunt van menselijke ontwikkeling een zegen. Want de mens kan zijn diepste ideaal van volmaakt vrij en verantwoordelijk zijn, het Goede zijn en doen of kortweg Zijn alleen realiseren door zich innerlijk vrij te maken van dat wat hem onvrij houdt. Aangezien dit zijn gevoelens en de daaruit voortkomende gedachten zijn, wil de mens zich daarvan bevrijden. De veel gehoorde uitspraak “laat je niet leiden door je angst” is illustratief in dit verband.

Deze innerlijke bevrijding geschiedt door zijnsontwikkeling. Dat houdt in: het bewust zijn, het toelaten en het doorleven van gevoelens, en het geen gevolg geven aan de in gedachten gevatte wil ervan. Om die reden heb ik u en uw collega’s in de brieven van 22 mei 2007 en 2008 geadviseerd zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing te accepteren en de toepassing ervan te bevorderen.
Tot op heden heeft u dit advies niet opgevolgd, Sterker nog, u (uw kabinet) past het maakbaarheididee steeds stringenter toe. Zo stringent dat het zelfs de grondslagen van onze beschaving aantast. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de crises, zoals de onveiligheid, niet echt worden opgelost. En dat het leven andere wegen zoekt om de mens van zijn onvrijheden, zijn gevoelens, te bevrijden. Eén van die wegen is het aanwakkeren van onlustgevoelens door nieuwe politieke partijen als de PVV en TON. Het feit dat deze partijen volgens de peilingen zo’n grote aanhang hebben, geeft aan dat de mens bewust dan wel onbewust beseft dat het erkennen van gevoelens belangrijk is voor zijn ontwikkeling en daarmee voor dat van de samenleving. M.a.w. de mens is toe aan de toepassing van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing.

Hiermee hoop ik u duidelijk te hebben gemaakt dat uw opmerking niet tot meer veiligheid leidt. Het impliceert immers de ontkenning van gevoelens en bevestigt de algemene afwijzing ervan door onze cultuur. De veiligheid neemt wel toe door gevoelens te erkennen en de mensen bewust te maken van de noodzaak en de mogelijkheid zich ervan te bevrijden of beter gezegd van los te maken. Kortom, de mensen te helpen met zijnsontwikkeling.

Opmerking. Zolang het Zijn niet is gerealiseerd, laat de mens zich bewust dan wel onbewust leiden door gevoelens en de in gedachten gevatte wil ervan.

Ik zie met belangstelling uit naar uw acties ter bevordering van zijnsontwikkeling. Wenst u mijn hulp daarbij, dan ben ik u graag van dienst.

Met vriendelijke groet,
Cor Bijl
Oprichter-directeur

Terug
 

Geachte heer Timmermans,

Uw optreden in het programma Buitenhof van 22 juni jl. geeft mij de indruk dat u niet op de hoogte bent van de fundamentele oorzaak van het “nee” tegen Europa van de Europese burger. Om die reden leg ik u graag uit wat die oorzaak is en wat er aan gedaan moet worden.

In mijn brieven aan u van 25 mei 2007 en 2008 heb ik u laten weten dat onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, die bestaat uit het idee dat het leven en daarmee ook de mens maakbaar is, failliet is. Dit als gevolg van het feit dat nu de climax wordt bereikt van de intrinsieke contraproductiviteit ervan. Het effect hiervan op de burger is dat hij zich ontdoet van de dogma’s die traditioneel bepaalden wie en wat hij moest zijn en tegelijk daarmee van de autoriteit van de dogmaleverende instituties als kerk, staat en wetenschap (institutionele crisis). Dit verklaart de huidige individualisering oftewel de wens van de mens zichzelf te zijn. Dit zichzelf zijn is nu nog het ego-zijn en daarmee een evolutionaire tussenstap naar het zijn wie je echt bent of kortweg het Zijn. Want het Zijn is het diepste ideaal van de mens(heid): de staat van volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, van het Goede zijn en doen.

Nu de mens zichzelf kan zijn en daarmee de weg naar het Zijn open ligt, is zijn verlangen naar het Zijn evident en groter dan ooit. Als gevolg van het feit dat hij het Zijn nog niet gerealiseerd heeft, verwerpt hij alles wat de indruk wekt de ontwikkeling ervan in de weg te staan. De Europese eenwording is zo’n ontwikkeling. Want die ontwikkeling bedreigt de (nationale) identiteit terwijl het Zijn de volmaakte identiteit is. Het bedreigt de individuele macht, het doel van decentralisatie en van het centraal stellen van de mens, terwijl het Zijn de eenheid met het Al en daarmee de volmaakte Macht is. Het bedreigt de individuele vrijheid terwijl het Zijn de volmaakte vrijheid is. De angst voor de Europese eenwording is dus in wezen de angst voor het niet kunnen realiseren van het Zijn.

Conclusie. Het toepassen van zijnsontwikkeling als nieuwe grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing is niet alleen van cruciaal belang voor het oplossen van de kritieke problemen waar de mensheid zich nu als gevolg van de climax van de contraproductiviteit van de oude grondslag voor geplaatst ziet, maar ook voor het realiseren van de Europese eenheid. Temeer ook daar alleen het Zijn de eenheid in verscheidenheid is die Europa pretendeert na te streven, maar daarin faalt omdat het zich uitsluitend richt op vormen en structuren waarmee het Zijn niet te realiseren is.

Voor meer informatie verwijs ik u graag naar genoemde brieven, de bijgesloten brochures en de website van NLbe. Wenst u een mondelinge toelichting dan ben ik daar gaarne toe bereid.

Met vriendelijke groeten,

Cor Bijl
Oprichter-directeur

Terug