<< Rondleiding >>

De actualiteit van de samenleving

Aan de hand van actuele gebeurtenissen kan duidelijk worden gemaakt dat de samenleving de climax en tegelijk de bevrijding nadert van haar gevangenschap van de dualiteit en derhalve toe is aan zijnsontwikkeling.

Hiernavolgend worden enkele van deze gebeurtenissen besproken.

Zie voor de actualiteit ook "De nuance".

De Fortuyn-revolutie.

De essentie van de Fortuyn-revolutie is de manifestatie van de kloof tussen burger en politiek. De burger tolereert niet langer het dictatoriaal getinte regentendom: de ondoorzichtige in zichzelf gekeerde menings- en besluitvorming van de politiek. De burger wil serieus genomen worden, wil kunnen zeggen wat hij denkt, wil een dienstbare politiek. Daarmee maakt de burger zich los van de autoriteit, de dogmatiek, van de politiek die inherent is aan de gevangenschap van de dualiteit en werpt zich aldus op zichzelf terug. Dit "zelf" is nu nog het intrinsiek dualistische en daardoor zeer confronterende ego. Teneinde de vernietigende effecten van deze confrontatie tot een minimum te beperken en tegelijk de burger het ideaal te bieden waar hij ten diepste naar verlangt en waar hij in wezen de kloof voor heeft gecreëerd, zal zowel de burger als de politiek tot zijnsontwikkeling over moeten gaan. Want het Zijn overstijgt iedere dualiteit en dus ook die tussen burger en politiek of meer fundamenteel gezegd tussen machteloosheid en macht. ^

Aanslag op World Trade Center.

Tot op heden was de mens de gevangene van de dualiteit/ de materie/het ego. Die gevangenschap bereikt nu zijn evolutionaire climax en einde als gevolg van de intrinsieke contraproductiviteit ervan. De aanslag op de twintowers van het World Trade Center in New York kan als het begin van dat einde worden beschouwd. Het zijn immers twee torens en ze symboliseren de ultieme (economische en daarmee ook militaire) macht die de gevangenschap van de dualiteit/de materie/het ego kan opleveren. Verder kan het als het begin van voornoemd einde worden beschouwd vanwege het feit dat de aanslag is gepleegd door de radicale islam. Want die is enerzijds uit op de vernietiging van de westerse waarden waardoor deze het overmachtige westen confronteert met zijn kwetsbaarheid. En is anderzijds uit op de vernietiging van het westers ongeloof in God waardoor deze het hoogmoedige westen confronteert met zijn afgescheidenheid van God (geloven in God is ongelijk één zijn met God). Daarmee confronteert de radicale islam het westen precies met datgene wat nodig is om de nu noodzakelijke en gewenste bevrijding uit de dualiteit te realiseren. Of anders gezegd om tot (de singulariteit van) het Zijn te komen.  ^

De strijd van Ayaan Hirsi Ali.

Foto Merlijn Doomernik

De aanval op het WTC in New York door de radicale islam kan, zoals hiervoor beschreven, worden beschouwd als het begin van het evolutionair noodzakelijke einde van de gevangenschap van de dualiteit waarin de mens sinds het begin der tijden verkeert. In dit verband kan de strijd van Ayaan Hirsi Ali tegen de radicale islam worden beschouwd als een bijdrage aan dit begin. Haar strijd voor vrijheid, mensenrechten en verlichting confronteert immers zowel de islam als het westen met hun gevangenschap van de dualiteit of anders gezegd met hun gevangenschap van dogma's. Een confrontatie die nodig is om bewust te worden van deze gevangenschap, bevrijd te worden ervan en daarmee het Zijn te realiseren. ^

De tunnelvisie van Justitie.

De tunnelvisie van Justitie is symptomatisch voor de toestand waarin vrijwel iedereen min of meer verkeert nu als gevolg van het noodzakelijk einde van de gevangenschap van de dualiteit het ego vrij spel heeft. Want het ego wil maar één ding en dat is "hebben". Dit "hebben" manifesteert zich bij Justitie in de drang tot het veroordeeld krijgen van iemand en daarbij ontlastend bewijs te negeren. De schok die deze aantasting van de rechtsstaat teweeg brengt confronteert niet alleen Justitie maar vrijwel ieder mens met zijn ego. Die confrontatie is nodig om vrij te worden van het ego en zodoende het Zijn te realiseren. ^

De rechtlijnigheid van Rita Verdonk

(minister voor vreemdelingenzaken en integratie).

Het noodzakelijk einde van de gevangenschap van de dualiteit werpt de mens in eerste instantie terug op zichzelf dat tot op heden het ego is. Dit betekent dat het ego vrij spel heeft en zich aldus extreem kan manifesteren. Een uiting daarvan is het extreem identificeren met één van de polen van de dualiteit. Rita Verdonk heeft dat in de zaak van Hirsi Ali gedaan door het handhaven van regels tot absoluut dogma te verheffen en aldus voorbij te gaan aan iets van het tegenovergestelde daarvan te weten het (gedogen van het) schenden van regels.  De schok die dat dankzij de positie van Hirsi Ali teweeg heeft gebracht confronteert de samenleving met zijn dominantie van het ego. Die confrontatie is nodig om vrij te worden van het ego en zodoende het Zijn te realiseren. Het feit dat een groot deel van de samenleving Rita Verdonk steunt, wil zeggen dat dat deel zich nu krampachtig vastklampt aan het ego. Een fenomeen dat begrijpelijk is daar de nu aanwezige evolutionaire dwang tot het loslaten ervan de diepste angst oproept en zijnsontwikkeling, als zijnde de enige manier om vrij te worden van deze angst, ontbreekt.  ^

De normen en waarden van J.P. Balkenende (minister-president)

Als gevolg van het feit dat de mens het evolutionaire einde nadert van zijn tot op heden bestaande gevangenschap van de dualiteit, wordt hij zowel moreel als maatschappelijk op zichzelf teruggeworpen. Aangezien dit "zelf" nu nog het ego is, manifesteert die zich vooral. Die manifestatie houdt een mentaliteit in die altijd met normen en waarden oftewel met dogma's is onderdrukt. Als gevolg van het feit dat de samenleving niet op de hoogte is van zijnsontwikkeling als zijnde dat wat de mens bevrijdt uit zijn ego en derhalve zijn diepste ideaal realiseert, grijpt de politiek en dan met name de heer Balkenende terug naar normen en waarden.  Hoewel dit opgevat kan worden als een poging de evolutie terug te draaien, kan het ook worden opgevat als een noodzakelijke laatste stuiptrekking van het idee dat het leven en dus ook de mens met dogma's als bijvoorbeeld normen en waarden te maken/bepalen is. Het is te hopen dat deze laatste stuiptrekking niet te lang duurt. Want het evolutionair terugwerpen van de mens op zichzelf gaat door. Zonder zijnsontwikkeling betekent dit dat het ego zich nog sterker zal manifesteren en dat de existentiële crisis, die er nu al is als gevolg van het wegvallen van innerlijk houvast, zich zal verdiepen.  ^

De eenwording van Europa.

Als gevolg van de gevangenschap van de dualiteit is het realiseren van eenheid, dat toebehoort aan de singulariteit, het diepste ideaal van de mens. De gevangenschap zorgde er echter voor dat eenheid werd gerealiseerd door gelijkheid en door al dan niet democratisch verkregen gecentraliseerde macht. Vandaar dat de eenwording van Europa tot op heden op dezelfde manier is gerealiseerd. Daarbij heeft de gelijkheid zich voltrokken in de vorm van gelijk geld, gelijke wetten, gelijke normen en waarden, enz. En heeft de centralisatie van macht zich voltrokken in de vorm van de Europese Commissie en het Europees Parlement en is getracht de verdere centralisatie te voltrekken via de invoering van de Europese Grondwet als zijnde de bevestiging van Europa als natiestaat op zich. Nu het einde van de gevangenschap van de dualiteit nadert en derhalve de singulariteit oftewel de (echte) eenheid  in zicht komt, willen de mensen geen eenheid meer op basis van gelijkheid en gecentraliseerde macht. Vandaar het wantrouwen in Europa en de manifestatie daarvan in de verwerping van de grondwet. Deze houding tegenover Europa betekent in wezen dat de mensen zich willen bevrijden uit de gevangenschap van de dualiteit en daarmee de eenheid in verscheidenheid willen die inherent is aan de singulariteit. Aangezien dit alleen is te realiseren via zijnsontwikkeling is dat hetgeen de mensen willen.  ^

The "Da Vinci Code".

Als gevolg van de gevangenschap van de dualiteit was de mens afgescheiden van de singulariteit oftewel van het goddelijke c.q. God in zichzelf. De religie heeft deze gevangenschap en afgescheidenheid in stand gehouden door God buiten de mens te plaatsen en zichzelf uit te roepen tot de plaatsvervanger van God op Aarde. Om deze autoriteit te handhaven, heeft de religie ook Jezus als zijnde de zoon van God tot goddelijk verklaard en zijn menszijn verworpen. Het boek "The Da Vinci Code" veroorzaakt wereldwijd veel ophef omdat deze de mogelijkheid opwerpt dat Jezus niet alleen goddelijk, maar ook menselijk was. Want het geeft sterke aanwijzingen dat Jezus getrouwd was met Maria Magdalena en nakomelingen heeft. Daarnaast veroorzaakt het veel ophef omdat het sterke aanwijzingen geeft dat Maria Magdalena de belangrijkste apostel van Jezus was terwijl de religie haar positie altijd heeft gebagatelliseerd en op grond daarvan de positie van de vrouw in de religie heeft uitgesloten.  Het feit dat dit boek nu verschenen is en het effect ervan zo groot is, is geheel toe te schrijven aan het feit dat de mens het einde bereikt van zijn evolutionaire gevangenschap van de dualiteit. Want dat einde is het begin van de eenwording met de singulariteit oftewel met God in zichzelf en daarmee tevens het begin van de overstijging van alle tegenstellingen inclusief die tussen man en vrouw. Dit betekent dat het tevens het einde is van de religie als plaatsvervanger van God op Aarde en daarmee van haar autoriteit. De mens is blijkbaar hard toe aan de bevrijding van zichzelf, aan de realisering van het Zijn. ^

Het Judas evangelie .

Het nieuw gevonden Judas evangelie geeft aan dat Judas niet, zoals het oordeel altijd is geweest, de verrader van Jezus was, maar zijn helper. Het feit dat de mensen dit een zeer opmerkelijk gegeven vinden wordt veroorzaakt door het feit dat ze de gevangene zijn van de dualiteit oftewel hun ego zijn. Want daardoor is het alleen mogelijk om de daad van Judas als goed of kwaad te beoordelen en niet als het Goede. Of anders gezegd, niet als een door het Ware Zelf/het Geheel/God ingegeven daad. Het feit dat er nu afgerekend wordt met het gangbare oordeel over Judas draagt bij aan het beëindigen van voornoemde gevangenschap en aldus aan de ontwikkeling van de eenwording met het Ware Zelf oftewel van het Zijn. ^

De sharia van minister Donner van Justitie (september 2006).

In een interview met Vrij Nederland blijkt minister Donner  geen principiële bezwaren te koesteren tegen de invoering van de sharia, de islamitische wetgeving, in Nederland. 'Als tweederde van alle Nederlanders morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid toch bestaan?'

De grote weerstand tegen deze uitspraak, die in wezen klopt, geeft aan hoe groot de spanning is tussen de westerse en de islamitische cultuur en religie. Oftewel tussen niet en wel geloven in God: de basispolen van de dualiteit.  En dat geeft weer aan hoe intens de dualiteit en de gevangenschap daarvan momenteel is. Daarmee wordt duidelijk dat de mens zich uit de gevangenschap van de dualiteit dient te bevrijden. Of anders gezegd, het Zijn dient te realiseren. Want alleen dat leidt tot singulariteit  c.q. eenheid. Die eenheid staat gelijk aan het één zijn met God en derhalve de strijd om het wel of niet geloven in God, die alleen bestaat in de afgescheidenheid van God, doen verstommen.

Dezelfde spanning valt op te maken uit de golf van verontwaardiging die de uitspraken met betrekking tot de Islam van Paus Benedictus XVI heeft opgeroepen.

De Paus citeerde de 14e-eeuwse keizer Manuel II Paleologos.
Hij zei: "Toon me welke nieuwe dingen de profeet Mohammed heeft gebracht, en je zal alleen slechte en onmenselijke dingen vinden, zoals zijn gebod om het geloof met het zwaard te verspreiden."   ^

Het smelten van het Noordpoolijs (september 2006).

De toename van de crisis en daarmee de druk om tot zijnsontwikkeling over te gaan manifesteert zich niet alleen in de mens en tussen mensen (zie hierboven), maar ook in het milieu. Zo vindt er een dramatische verandering van het poolijs plaats als gevolg van het broeikaseffect. De foto linksboven geeft het verschil aan tussen het poolijs op 21 december 2004 en 21 december 2005. Het rode is het al dan niet seizoensgebonden gesmolten ijs. De foto linksonder geeft het verschil aan tussen de dikte van het ijs in 1950 en de geprognosticeerde dikte in 2050. Een prognose die aardig klopt gezien de foto linksboven. Als gevolg van de smelting van met name de permafrost (de altijd bevroren toendra in Siberië) komen er enorme hoeveelheden methaangas vrij die het broeikaseffect weer versterken. Dit kan betekenen dat het broeikaseffect in een onomkeerbare versnelling terecht is gekomen.

 ^

De vrijzinnigheid van Lousewies van der Laan van D66 (27-09-2006).

Zie speech. "Vrijzinnigheid is de vrijheid om ánders te denken. Om onafhankelijk te blijven, los van bestaande belangen. Om af te wijken van de algemene mening. De vrijheid om nooit automatisch gezag te accepteren. Om altijd vragen te blijven stellen bij datgene wat je dominee, je vakbondsleider, je leraar of je imam je als onweerlegbare waarheid voorhoudt. De wil om de toekomst voor ogen te houden, niet alleen maar het hier en nu. Vrijzinnigheid is de mogelijkheid om je mening en je handelen niet te laten bepalen door de groep waartoe je behoort, het geloof dat je belijdt, of de ideologie die je aanhangt, maar uitsluitend door je zelfbewustzijn. Vrijzinnigheid verschilt van individualisme, doordat dat de vrijzinnige mens zijn ontplooiing ook kan en vaak wil zoeken in relatie tot anderen. Maar hij zal nooit zijn vrijheid onderwerpen aan een van bovenaf opgelegd, zogenaamd collectief belang. Voor D66 staat geen god centraal, geen ideologie, geen belangengroep, maar de individuele mens. Waar geloof en ideologie de eigen, dogmatische leerstelligheden over goed en kwaad aan mensen opdringen, staat sociaal-liberale, vrijzinnige politiek nu juist voor het vrijlaten van mensen om hun eigen geweten te volgen, zolang ze anderen daarmee niet schaden."

Uit de woorden van Lousewies blijkt dat D66 dicht in de buurt komt van het onderkennen van het belang van zijnsontwikkeling. Want alleen in het Zijn ben je los van de waarheid van anderen. Niet omdat je je eigen waarheid hebt, maar omdat je waarheid bent. Dit houdt in dat je geen enkele bewuste en/of onbewuste innerlijke worsteling hebt die je vrije manifestatie in de weg staat. Lousewies noemt dat "je eigen geweten volgen". Daarbij maakt ze echter wel de fout het geweten bij voorbaat aan banden te leggen. Want het mag anderen niet schaden. M.a.w. je mag volgens Lousewies pas je geweten volgen als je zeker weet dat je anderen er niet mee schaadt.  Het gaat er niet om het geweten, dus het Zijn, te beperken want dan is het niet langer vrij en daarmee niet langer zoals het Zijn is. Het is natuurlijk wel zo dat de manifestatie van het Zijn consequenties heeft. Zeker als het mensen schaadt. Maar je Zijn verlaten ter voorkoming van veronderstelde consequenties is hetzelfde als je Zijn verlaten om te voldoen aan de waarheid van anderen. Want het is, hoe je het ook wendt of keert, het verlaten van de waarheid van het Zijn. Een waarheid die overigens niet gekend, maar wel ervaren kan worden (zie) ^

Het ozongat boven de Zuidpool (28-09-2006).

Het ozongat boven de zuidpool is dit jaar uitzonderlijk groot en diep. het gat is ontstaan als gevolg van het vrijkomen van chloorverbindingen (CFK's)  uit koelinstallaties en spuitbussen die tot de jaren negentig massaal in de atmosfeer belandden en dat nu aan banden is gelegd. De ozonlaag beschermt de aarde tegen het schadelijke ultraviolette licht van de zon. Volgens het KNMI geeft het gat aan dat het herstel van de ozonlaag nog op zich laat wachten.

Vraag: Hoe kan het dat het gat net zo groot is als in het jaar 2000 terwijl de vermeende oorzaak ervan opgelost is? Zijn er wellicht andere oorzaken? ^

"God als misvatting", van Richard Dawkins.

Het boek van Richard Dawkins roept de mens op zijn atheïst-zijn te erkennen. Daarmee roept hij de mens in wezen op zich te bevrijden van de macht die de religies uit naam van God over de mens hebben verworven. In dit licht is zijn boek een bijdrage aan de erkenning dat God en de beleving daarvan een hoogst individuele zaak is. Daarmee levert Dawkins een bijdrage aan de ontwikkeling van het Zijn waarin de mens niet langer gelooft in God oftewel de afgescheidenheid van God in stand houdt, maar één is met God.  ^

Kersttoespraak 2006 van Koningin Beatrix.

"Er is geen recht om te kwetsen. Respect is onontbeerlijk. De grondslag ligt in de oude wijsheid: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet."

Er bestaat inderdaad geen recht om te kwetsen, maar het leven kan wel de bedoeling hebben en daarmee het "recht" geven om kwetsuren te laten ervaren. Simpelweg omdat het leven op niets anders uit is dan op de eenwording van de mens met zichzelf en daarmee met het leven zelf. Een eenwording die alleen gerealiseerd kan worden door onvoorwaardelijke liefde op te brengen voor de ervaring van de afgescheidenheid ervan die in kwetsuren besloten ligt. M.a.w. het ervaren van kwetsuren is onontbeerlijk voor het realiseren van eenheid en daarmee van respect. Respect is dus niet het voorkomen van kwetsuren, maar de onvoorwaardelijke liefde ervoor. In dit licht is het advies "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" geen goed advies. Want het voorkomt dat mensen onvoorwaardelijke liefde voor hun kwetsuren en daarmee echt respect ontwikkelen. Kortom, voorkomt de ontwikkeling van het Zijn: het diepste ideaal van ieder mens. Zie ook De nuance.  ^

De gulden leefregel van minister-president Balkenende.

In een krantenartikel zei deze minister-president dat zijn gulden leefregel voor fatsoen is: En gelijk gij wilt dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks (Lucas, 6:31). Of anders gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Is dit een zinnige leefregel? Uit oogpunt van zijnsontwikkeling niet. Het is zelfs een destructieve leefregel. Daar zijn een aantal redenen voor:

1. De leefregel is bedoel om onprettige/pijn gevoelens te vermijden. Dat is onzinnig omdat pijngevoelens de afgescheidenheid zijn van je diepste ideaal, te weten het Zijn: het zijn wie je echt bent, je volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, je balans, het Goede zijn en doen, je volmaaktheid, je Midden, je Kern, je Hart, je Wezen, je Ziel, enz. Alleen via het ervaren en vervolgens accepteren en doorvoelen van je gevoelens kun je één worden met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gevoelens. Of anders gezegd, kun je het Zijn realiseren.

2. De leefregel roept op tot zelfmanipulatie, tot het zelfopleggen van dogma's, tot zelfdwang, tot innerlijke onvrijheid. Daarmee ben en blijf je in gevecht met jezelf. Een gevecht dat alleen te verliezen is. En nu na zo veel millennia ook inderdaad verloren wordt. De mensen willen immers geen dogma's meer. Ze willen zichzelf zijn. Ze willen vrij zijn. Vandaar de crisis van de instituties kerk (religie), staat (ideologie) en Wetenschap (kennis) in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de uitval uit het onderwijs (onafgemaakte opleidingen, kennis opdoen slechts voor het diploma, voor baanzekerheid).

3. Het is in wezen onmogelijk om precies te weten wat een ander zal voelen als gevolg van jouw acties. Denk je dat wel te weten en ernaar te handelen, dan ben je bezig met "invullen". Daarmee ga je voorbij aan je eigen (ongemanipuleerde) echtheid en aan dat van de ander. Wees jezelf en laat de ander dat ook zijn. Jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander en de ander niet voor die van jou. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, want ze zijn van jou en bovendien moet je ze voelen om het Zijn te realiseren. Dit betekent natuurlijk niet dat je geen grenzen mag stellen. Doe dat echter niet vanuit je gevoelens, maar laat het over aan je Ware Zelf.

4. De leefregel houdt het bepaald worden door je bewuste en onbewuste gevoelens als haat, minachting, miskenning, angst, eenzaamheid, onzekerheid, enz. in stand. Of kortweg, houdt je ego in stand. Aangezien gevoelens dualistisch zijn, houdt de leefregel de verdeeldheid in stand. Daarmee voorkomt het de eenheid in verscheidenheid die inherent is aan het (singulaire) Zijn en waar we als mensheid al sinds het begin der tijden zo intens naar verlangen.

Deze minister-president bewijst ons dus geen dienst met zijn gulden leefregel, zijn dogmatiek. Sterker nog, hij voorkomt dat wij het Zijn realiseren. En dat terwijl het realiseren van het Zijn de enige manier is om één te worden met alles en daarmee het Goede te doen. Iets wat nu wel erg noodzakelijk is gezien de verharding van de samenleving en gezien het feit dat we via de vernietiging van het milieu ons voortbestaan bedreigen.  ^
 

De financiële crisis 2008-2009-?.

Op de crisispagina van deze website staat als één van de belangrijkste potentiële crisis de zeepbeleconomie vermeld. Toen dat vermeld werd, was het inderdaad nog een potentiële crisis. Dat is nu, maart 2009, wel anders. De crisis heeft in zijn volle omvang toegeslagen en is nog niet uitgewoed. Het resultaat ervan is dat ook de economie er zwaar onder te leiden heeft. Dit maakt  weer eens duidelijk dat het einde van het ego en het daardoor toegepaste maakbaarheididee is aangebroken. Iets wat nog eens bevestigd wordt door het feit dat hebzucht als de schuldige van de crisis wordt aangewezen. Want hebzucht is vanwege de intrinsieke onvervuldheid van het ego een typische eigenschap ervan. Voor de echte oplossing van de crisis, zie.

Zie voor de actualiteit ook "De nuance".

Wordt vervolgd.

<< Rondleiding >>