|
<<
Rondleiding
>>
De nuance
Afdrukversie

In deze tijd zijn velen
bezig met de innerlijke/spirituele
ontwikkeling van de mens en/of de samenleving. Vaak lijkt dat op zijnsontwikkeling.
De nuance maakt duidelijk wat het verschil is.
De essentie van het verschil
tussen zijnsontwikkeling en andere methoden van
ontwikkeling en probleemoplossing is dat
zijnsontwikkeling streeft naar de onvoorwaardelijke
acceptatie van (de aanwezigheid van) iedere ervaring.
En de andere methoden streven, zij het soms zeer subtiel, naar het
verwijderen, veranderen en/of
terugtrekken van de ervaring. Bovendien erkent
zijnsontwikkeling, in tegenstelling tot andere
methoden, het Ware Zelf (het één zijn ermee is het
Zijn) en de vrije/ondogmatische sturing daarvan. Voor een meer
gedetailleerd verschil, zie:
Hoe verhoudt zijnsontwikkeling zich
tot andere methoden van ontwikkeling en
probleemoplossing? Het verschil valt
hieronder waar te nemen.
|
Thich Nhat Hanh,
zenmeester en professor.
Dr. Enright, wetenschapper
Stanford University Forgiveness Project.
Emeritus
hoogleraar vergelijkende
godsdienst-wetenschappen en oud
rector-magnificus
Zijne Heiligheid
De Dalai Lama.
Sri Sri Ravi
Shankar.
Mgr. E. de Jong,
hulpbisschop van Roermond.
Ramtha channeling
via J.Z. Knight.
Byron Katie.
Eric Bruijn,
voorzitter Zenkring Amersfoort |
Arjuna Ardagh,
auteur van "De translucente revolutie".
Eckart Tolle,
auteur van o.a. de Kracht van het Nu.
Koningin Beatrix.
The Edge, Erik van
Praag
Hans Knibbe,
School voor zijnsoriëntatie.
Lucas van der Valk
J.P. Balkenende,
minister-president
Paul de Blot,
hoogleraar business spiritualiteit
Business Universiteit Nyenrode. |
Thich
Nhat Hanh, zenmeester en professor.
"Ware
liefde betekent de ander nemen zoals hij is met al
zijn sterke en zwakke kanten. Alleen van het beste
van iemand houden, is geen liefde. We moeten zijn
zwakke kanten aanvaarden en ons geduld, ons begrip
en onze energie aanwenden om hem te helpen."
Bron: Happinez nr 2-2006.
De nuance: Ware liefde
is Zijn en handelen vanuit Zijn. Het Zijn is vrij.
Het Zijn is overgave aan het Geheel dat in beginsel
mysterie is oftewel niet gekend kan worden. Er moet
dus niets. Dat wat gebeurt vanuit het Zijn is het
Goede. Dat is per definitie "helpen", ook al doe je
niets wat over het algemeen onder "helpen" wordt
verstaan. Je hoeft de ander ook niet te nemen zoals
hij is. Het Zijn is het volgen van de stroom van het
leven zelf die onvoorspelbaar is en niet wordt
bepaald door goed en/of kwaad en dus ook niet door
sterke en zwakke kanten. ^
Thich Nhat Hanh, zenmeester en professor (reagerend
op de vraag: Hoe voorkom je bezitterigheid in
de liefde?): "Een zomerbriesje kan heel
verfrissend zijn, maar als je het probeert in te
blikken om helemaal voor jezelf te hebben, sterft
het. Met liefde is het net zo. Dat inblikken is wat
veel mensen doen. Ze ontnemen hun geliefde de
vrijheid tot hij of zij zichzelf niet meer kan zijn.
Dat is niet liefdevol, dat is vernietigend."
Bron:
Happinez nr 2-2006.
De nuance: Handelen
vanuit Zijn is per definitie liefdevol, ook al wordt
dat door de ander niet zo ervaren. Als het handelen
door een ander als "inblikken" wordt ervaren, dan
heeft die ander de mogelijkheid zich via
zijnsontwikkeling te bevrijden van een innerlijke
onvrijheid en zo dichterbij het Zijn te komen.
Inblikken kan derhalve niet vernietigend zijn. Het
kan wel helpen een kennelijk aanwezige innerlijke
onvrijheid te "vernietigen". Deze vernietiging
geschiedt echter alleen wanneer de ervaring van
onvrijheid door de persoon zelf via
zijnsontwikkeling tegemoet wordt getreden.
De vrijheid van het Zijn
staat los van vorm. Die vrijheid is. Die vrijheid
kan dus niet ontnomen/ingeblikt worden, ook al is de
persoon in kwestie in de vorm
ingeblikt/beperkt/gevangen. ^
Thich Nhat Hanh, zenmeester en professor:
"Schoon
schip maken is niet hetzelfde als vergiffenis
vragen. Schoon schip maken is de onwetendheid
transformeren die verkeerde daden van lichaam,
spraak en geest heeft veroorzaakt en liefde
cultiveert. Je schaamte en schuldgevoel verdwijnen
en je gaat weer de vreugde ervaren dat je leeft.
Alle slechte dingen die we doen ontstaan in de geest
en kunnen alleen door toedoen van de geest
verdwijnen."
Bron:
Happinez nr. 2-2006.
De nuance: Er
bestaan geen verkeerde daden. Er bestaan alleen
onprettige gevoelens als gevolg van de
gebeurtenissen van het leven. Zolang we niet al onze
gedachten en gevoelens onvoorwaardelijk liefhebben,
veroordelen we die onprettige gevoelens als slecht
en daarmee de veroorzaker ervan ook als slecht. Op
grond daarvan willen we af van bijvoorbeeld onze
schaamte en schuldgevoel en strijden we er tegen.
Maar gevoelens en dus ook schaamte en schuldgevoel
zijn er juist om er vrij of anders gezegd
los van te komen en
zodoende één te worden met je Ware Zelf oftewel het
Zijn te bereiken. Het Zijn is dus niet de toestand
waarin er geen gevoelens meer zijn, maar de toestand
waarin je vrij/los bent van (de aanwezigheid van)
deze gevoelens. In het Zijn kunnen de gevoelens wel
verdwenen zijn of minder zijn geworden, maar dat is
niet waar het om gaat. Als gevolg van het loskomen
van de gevoelens, openbaart zich het Zijn en daarmee
de levensvreugde ervan. Dat is een vreugde, een
Liefde, die onvoorwaardelijk is en er dus ook is
wanneer er onprettige gevoelens worden ervaren.
Handelen vanuit het Zijn is handelen conform de Wil
van het leven zelf oftewel van het Goede. Dat
handelen kan confronterend en dus pijnlijk zijn.
Want het leven is op niets anders uit dan mensen
helpen zich bewust te worden van hun gevoelens en
zodoende het Zijn - het één zijn met het leven zelf
- te realiseren. M.a.w. ook het leven zelf, ook
onvoorwaardelijke liefde, ook God, ook het weten (de
opheffing van de onwetendheid) kan pijn doen. Er
bestaan dus geen verkeerde daden. Dit betekent niet
dat het Zijn geen pijn wil voorkomen of bestrijden.
Dat kan weldegelijk het geval zijn. Het geschiedt
echter niet vanuit de wil van de pijn, maar vanuit
de wil van het Ware Zelf dat het Goede is. Of deze
wil daar ook
toe overgaat is onbekend want deze wil kan niet
gekend worden. Ze kan wel ervaren worden. Het
is
de impuls tot manifestatie
in het hier en nu die onderdeel is van de "flow":
de continu scheppende kracht van het Universum. ^
Dr. Enright, wetenschapper
Stanford University Forgiveness Project:
"Met
boosheid beperk je je emotionele, fysieke en
spirituele ontwikkeling."
Bron:
Happinez nr 2-2006.
De nuance: Er is
boosheid vanuit het Zijn en vanuit het ego. Boosheid
vanuit het ego is een wapen dat gehanteerd wordt
wanneer pijn geraakt wordt en niet geaccepteerd is.
Die boosheid is dus een afweermiddel om niet te
hoeven voelen. Terwijl accepteren en doorvoelen wat
je voelt tot het Zijn leidt. Boosheid vanuit het
Zijn is de onvoorwaardelijke liefde van het leven
zelf die in een bepaalde vorm tot uiting komt en
lijkt op de boosheid van het ego, maar het niet is.
Boosheid leidt dus niet per definitie tot
beperking van je emotionele, fysieke en spirituele
ontwikkeling. ^
Dr. Enright, wetenschapper
Stanford University Forgiveness Project:
"Wie
niet vergeeft draagt feitelijk de geest van de
kwetsende persoon mee en heeft zijn eigen macht aan
deze herinnering weggegeven."
Bron:
Happinez nr 2-2006.
De nuance: Het Zijn is
vrij/los van pijn. Het Zijn wordt bereikt door pijn
als van jezelf te accepteren, te doorvoelen en
onvoorwaardelijk lief te hebben. Het Zijn is daarmee
de staat van "in vergeving zijn". Vergeven of beter
gezegd vergeving schenken is derhalve niet aan de
orde. Er is dan ook geen kwetsende persoon. Er is
alleen een persoon die eventuele kwetsuren bewust
helpt te maken en zodoende de kans biedt het Zijn te
ontwikkelen. Het Zijn is Macht, is de Wil van het
Geheel/het leven zelf. Die kan niet worden
weggegeven. Wel kan de macht van het ego worden
weggegeven. Dat heet onmacht/slachtofferschap. De
macht van het ego wil het leven en daarmee ook de
eigen kwetsuren beheersen. Vergeving vanuit het ego
is derhalve miskenning van de eigen kwetsuren. De
Macht van het Zijn is één zijn met, is overgave aan,
het leven zelf. Is de Wil van het leven zelf. Deze
Macht is (is alles). Deze kan derhalve niet worden
weggegeven of zichzelf beheersen. Dat kan alleen
door iets wat afgescheiden is van deze Macht. Dat
"iets" is (de macht van) het ego. ^
Emeritus hoogleraar
vergelijkende godsdienstwetenschappen en oud rector-magnificus:
"Overal wordt gezocht naar een nieuwe balans tussen
gevoel en verstand, tussen emotie en rede. Misschien
is het vragen om een balans tussen die twee wel
hoogmoed. Want ook wie gezegend is met een zuivere
bron van emotie en een even zuivere rede, blijft een
mens en is dus vatbaar voor de prikkels van angst,
zelfrechtvaardiging en hebzucht." ^
Bron:
Volkskrant 14-07-2006 (Forum)
De nuance: Er
bestaat geen nieuwe balans tussen gevoel (emotie) en
verstand. Er bestaat wel balans als zodanig. Als
gevolg van de gevangenschap van de dualiteit c.q.
het ego-zijn, is de mens afgescheiden van de
singulariteit en daarmee van die balans. Het gaat er
om deze afgescheidenheid op te heffen en zodoende de
balans te realiseren.
Dat vraagt om veel moed.
Want daarvoor is het nodig de ogenschijnlijke
veiligheid van het verstand te verlaten en de
gevoelens tot en met de diepste pijn tegemoet te
treden en onvoorwaardelijk lief te hebben. M.a.w.
het vraagt om de hoogmoed die inherent is aan het
ego te verlaten. Als zodoende de eenheid met het
Ware Zelf c.q. het Zijn is gerealiseerd dan is de
mens vrij van de wil van zijn verstand en gevoel en
dus ook van de wil van angst, zelfrechtvaardiging en
hebzucht. ^
Zijne Heiligheid De Dalai
Lama.
"We moeten slechte daden afwijzen. Maar
dat betekent niet dat we de dader als mens moeten
afwijzen. Met een volgende daad kan de ander zich
een vriend tonen."
Bron:
Happinez nr 2-2006.
De nuance:
Slechte daden bestaan niet. Er bestaat wel
pijn/ongenoegen als gevolg van het handelen van
anderen. Wanneer de pijn niet wordt geaccepteerd als
een ontmoeting met jezelf en daarmee als een kans je
er vrij van te maken en zodoende het Zijn te
realiseren, dan beschouw je de veroorzaker ervan als
je vijand en dus zijn/haar handelen als slecht.
Wanneer de pijn wel wordt geaccepteerd c.q. voor
zijnsontwikkeling wordt aangewend, dan zal je de
veroorzaker ervan beschouwen als de spiegel / de
bewustmaker van jezelf en niet vanuit je pijn
bejegenen, maar vanuit je Ware Zelf. Deze bejegening
is de bedoeling van het leven zelf oftewel het
Goede. Verder is het vrij van dogma's. Het kan
derhalve iedere vorm aannemen, dus kan zachtmoedig
en gewelddadig zijn. ^
Sri Sri Ravi
Shankar.

"De grootste bottleneck in deze wereld is het
groeiende geweld en fanatisme. Mensen zouden uit hun
beperkte referentiegroepen als geslacht, ras,
religie en nationaliteit moeten stappen en zich
herinneren dat hun basisidentiteit een deel is van
de universele geest. We moeten onze blik wijder
maken en onze wortels dieper. Ja, iedere burger
heeft een rol daarin. Elk kind zou een beetje moeten
weten over andere religies. Kinderen dienen op
school een multireligieuze opleiding te krijgen,
mensen met verschillende ideologieën zouden een
dialoog met elkaar aan moeten gaan en ieder van ons
zou moeten weten dat de enige echte zekerheid in
deze wereld gevonden kan worden in het geven van
liefde."
Bron: Onkruid
juli/augustus 2006.
De nuance: De
mens is tot op heden de gevangene geweest van de
dualiteit en daarmee afgescheiden geweest van de
singulariteit: zijn diepste ideaal. Als gevolg van
die gevangenschap is crisis het enige middel van het
leven om eruit te ontsnappen. In dit opzicht is het
groeiende geweld en fanatisme geen bottleneck maar
een zegen. Temeer wanneer wordt gerealiseerd dat als
gevolg van de evolutionaire ontwikkeling de dogma's
wegvallen en derhalve het dualistische ego vrij spel
krijgt. Want daarmee heeft de mens de kans zich van
zijn ego te ontdoen oftewel zich uit zijn
gevangenschap van de dualiteit te bevrijden en
zodoende zijn diepste ideaal te realiseren. Dit
ideaal is deel- en geheel- zijn of kortweg Zijn. Deel zijn wordt bepaald door geslacht, ras, religie,
nationaliteit en dergelijke. Geheel zijn is de staat
waarin de hechting aan en daarmee de identificatie
met en het bepaald worden door voornoemde referentiegroepen
ontbreekt. Want geheel zijn is vrij zijn. Zijn is
derhalve vrij zijn in beperking (van geslacht, ras,
religie, nationaliteit, e.d.). Het gaat er dus niet
om om uit de referentiegroep te stappen, maar om
erin te zijn en er tegelijk vrij van te zijn. Een
multireligieuze dialoog aangaan om dat te bereiken
is een te beperkt advies. Zeker voor een spiritueel
leider. Het gaat erom jezelf te ervaren in de
confrontatie met het anders zijn van anderen. En
daarmee de hechting aan je eigen identiteit c.q.
referentiegroep te ervaren. Zodoende kan de bron van
deze hechting, die ten diepste uit existentiële
angst bestaat, aangegaan worden en daarmee de
bevrijding ervan gerealiseerd worden. Als dat
volbracht is en daarmee het Zijn is gerealiseerd,
dan kan de mens de Liefde geven waar hij ten diepste
naar verlangt. Zolang het Zijn niet is gerealiseerd,
weet de mens niet wat Liefde of beter gezegd wat God
is. Vandaar de al millennia durende verwarring
erover. Het advies om liefde te geven in plaats van
aan zijnsontwikkeling te doen helpt mensen derhalve
niet echt. En biedt bovendien, zoals uit de
verwarring blijkt, niet de zekerheid die Sri Sri
Ravi Shankar bedoelt. Zijnsontwikkeling biedt die
zekerheid wel. Want het Zijn is de staat van de
onthechting van zekerheid c.q. de volledige overgave
aan de intrinsieke onzekerheid, het mysterie, van
het leven. ^
Sri Sri Ravi Shankar.
"Je hebt als mens vele
identiteiten. Je behoort tot een ras, een sekse, een
cultuur, een traditie en een religie, maar vooral
ben je mens. En als iedereen dat diep tot zich zou
laten doordringen dan zouden wij ons één kunnen
voelen, wereldburgers in vrede met elkaar. Want
begrensde identificatie leidt tot oorlog."
Bron: Happinez
nr 6-2006, blz. 46.
De nuance: Eenheid
is de exclusieve eigenschap van het Zijn. Want het
Zijn is het één zijn met de singulariteit (de
eenpuntigheid) van het Geheel. Het Zijn wordt
gerealiseerd door je te bevrijden uit de
gevangenschap van de dualiteit of anders gezegd uit
het ego, uit het bepaald en gestuurd worden door
gedachten en gevoelens. Die bevrijding geschiedt
door onvoorwaardelijke liefde voor de gevoelens en
door geen gevolg te geven aan de in gedachten
verpakte wil van de gevoelens. Op grond hiervan is
het Zijn de staat waarin je in onvoorwaardelijke
liefde oftewel in vrede bent met al je ervaringen
die je door het leven worden aangereikt en derhalve
met het leven zelf en met elkaar. Deze vrede
betekent niet dat er dan geen verschillen, geen
conflicten, geen oorlogen meer zullen zijn. Maar wel
dat deze oorlogen niet worden gevoerd vanuit de
disharmonie van het ego, maar vanuit de harmonie van
het Zijn. Dit betekent dat ook onbegrensde
identificatie tot oorlog kan leiden. Beweren dat
begrensde identificatie tot oorlog leidt en daarmee
suggereren dat onbegrensde identificatie niet tot
oorlog leidt is beweren dat je weet wat het Geheel,
dat in feite mysterie is, wil. Of anders gezegd dat
je weet wat God wil. Het Zijn is de staat waarin je
je hebt overgegeven aan deze niet te kennen maar wel
in
het hier en nu te ervaren wil.
^
Sri Sri Ravi Shankar.
"Het leven is heilig. Maak
van het leven een feest. Zorg voor anderen en deel
alles wat je hebt met diegenen die het minder
getroffen hebben dan jij. Verbreed je blik want de
hele wereld is van jou." Bron:
Happinez nr 6-2006, blz. 46.
De nuance: Dogma's,
gaat het daarom meneer Shankar? Waarom zegt u niet:
Realiseer je Zijn en verkeer daarmee in de staat van
overgave aan het mysterie van het Geheel en neem
waar wat die met je voor heeft? Misschien is dat
niets anders dan geld verdienen, heel erg rijk zijn
en alles voor jezelf houden. Is dat verkeerd? Is dat
niet-Zijn? Is dat onverlicht zijn?
Je wordt of bent niet verlicht
door een bepaald gedrag, maar door één te worden met
en je daarmee over te geven aan het
Geheel/God/Allah/Bron/.... die ieder gedrag kan
voortbrengen! ^
Sri Sri Ravi Shankar.
"De essentie van ons is
bedekt met een schil die ego heet. Om die schil te
verwijderen, kunnen we oefeningen doen zoals yoga,
meditatie, ademoefeningen en Sudarshan Kriya. Dan
diep je je ware natuur, de liefde op. Sudarshan
betekent inzicht in wie je bent en kriya betekent
reinigende handeling." Bron:
Happinez nr 6-2006, blz. 47
De nuance: Al die
oefeningen zijn goed om de waarnemer van je ego, je
gedachten en gevoelens, te kunnen zijn. Maar ze
leiden niet zondermeer tot verlichting. Want
daarvoor is het nodig om vanuit die
waarnemerspositie je ego te herkennen en je ervan te
bevrijden door de gevoelens ervan te doorvoelen en
daarmee onvoorwaardelijk lief te hebben en door geen
gevolg te geven aan de gedachten die deze gevoelens
voortbrengen. Alleen voornoemde oefeningen doen
leidt tot een staat van teruggetrokken zijn van het
ego die in de Oosterse spiritualiteit abusievelijk
gelijk gesteld wordt met verlicht zijn. Dan zijn de
oefeningen een vlucht uit de aanwezigheid in de
tegenstellingen van de materie oftewel uit de
gedachten en gevoelens. En daarmee geen
onvoorwaardelijke liefde ervoor oftewel doorleving
ervan.Verlichting bevindt zich op de bodem van de
duisternis die inherent is aan gevoelens en niet in
de vlucht uit de duisternis. ^
Mgr. E. de Jong, hulpbisschop van Roermond
(21-09-2006).

In relatie tot het
echtscheidingsvraagstuk had mgr. De Jong de volgende
stelling over echte groei: "Echte groei is dat men
door het verdragen en verwerken van spanningen komt
tot meer altruïstisch gedrag en een grotere trouw
aan de ander."
Bron: Volkskrant/Forum 21-09-2006
De nuance: Echte groei is zijnsontwikkeling. Het Zijn is
balans, is volmaakt vrij en verantwoordelijk
tegelijk. Dat betekent dat er geen sprake is van
meer of minder voor de een of de ander. Dus ook niet
meer altruïstisch gedrag en grotere trouw. De
manifestatie van het Zijn is het Goede ongeacht de
consequentie. Mgr. De Jong denkt dat het Zijn c.q.
God voldoet aan dogma's. Altruïstisch gedrag en
trouw behoren daar kennelijk toe. De katholieke kerk
blijkt nog steeds dogmatisch. En dat terwijl
dogmatiek gelijk staat aan zelfonderdrukking en
zelfonderdrukking gelijk staat aan zelfvernietiging
(al dan niet via het milieu). Is de zelfvernietiging
nog niet ver genoeg gegaan voor de katholieke kerk? ^
Ramtha channeling via J.Z. Knight.
"Een
meester is het zout in de pap niet waard wanneer hij
toestaat dat de dag hem overkomt: hij creëert zijn
dag."
Bron: Magazine "Diep", herfst 2006.
Artikel: What the bleep do I read?
Zie ook website
www.ramtha.com
De nuance: Een meester heeft de
dualiteit overstegen. Dit houdt in dat hij één is
met zijn Ware Zelf, met de singulariteit. Daardoor
is er geen sprake van verschil tussen het overkomen
of het creëren van de dag. Hij is beide. Dit
betekent de bewuste manifestatie (=creatie) vanuit
de overgave aan (het mysterie van) het geheel: de
impuls tot manifestatie in het hier en nu. ^
Byron Katie.

"Als je je eigen stressvolle
gedachten ter discussie stelt, zal de vrijheid die
daaruit voortkomt de wereld voor iedereen beter
maken".
Bron: Magazine
"Diep", herfst 2006. Artikel: Ligt verlichting voor
het grijpen?
De nuance: De vrijheid wordt niet
bereikt door het ter discussie stellen van
gedachten. Het wordt wel bereikt door in te zien dat
gedachten die voortkomen uit gevoelens de gevangene
zijn van de dualiteit en daardoor het gevecht met de
oorzaak van gevoelens aangaan en bijgevolg de
gevoelens in stand houden oftewel de ontwikkeling
van vrijheid c.q. het Zijn in de weg staan. het gaat
er derhalve om de wil van gedachten niet te volgen
of anders gezegd de gedachten los te laten. ^
Eric Bruijn, voorzitter
Zenkring Amersfoort

"Onthechting betekent je
vrijmaken van voorkeur en afkeur waardoor je vanzelf
ontdekt dat vrijheid niet ligt in alleen maar doen
waar je van houdt, maar houden van wat je doet."
Bron: Magazine
"Diep", herfst 2006. Artikel: "het opiniecircus".
De nuance: Onthechting bereik je door je
vrij te maken van datgene in je dat hecht. Dat wat
hecht is je ego of beter gezegd je gevangenschap van
de wil van je gedachten en gevoelens. Je bevrijdt je
hieruit door de gevoelens, hoe pijnlijk en
onacceptabel ook, onvoorwaardelijk lief te hebben;
door geen gevolg te geven aan de wil ervan want die
wil de gevangenschap en dus de hechting in stand
houden en door één te worden met en daarmee over te
geven aan je Ware Zelf (het overweldigende
Licht in jezelf) en diens wil die niet gekend maar
wel ervaren kan worden en bestaat uit de impuls tot
manifestatie in het hier en nu. ^
Arjuna Ardagh, auteur van
"De translucente revolutie".

Wat zijn dan de
verschijnselen waaraan een gemiddeld
niet-translucent mens lijdt? "Je ziet het echt niet
alleen op een beursvloer, maar ook bij een crèche
waar gehaaste ouder hun kinderen oppikken tussen
werk, parkeerstress, boodschappen en eten opwarmen.
Je ziet het op vakantie waar mensen radeloos op zoek
zijn naar zinvolle tijdsbesteding of naar rust. Je
ziet het overal en je mag het ook ego noemen, of
maya."
Bron: Magazine
"Diep", herfst 2006. Artikel: Wat is translucentie?
De nuance: Bevrijd zijn van je ego is
één zijn met en overgave aan je Ware Zelf: het
mysterie, het Geheel. Het gedrag dat zich dan
manifesteert, kan precies hetzelfde gedrag zijn als
van het ego. Dus wel
of niet translucent zijn kan niet aan gedrag worden
afgemeten. Het wel afmeten aan
gedrag van verlicht zijn, translucent zijn of Zijn
is de grootste fout die in de spirituele
wereld wordt gemaakt! ^
Eckart Tolle, auteur van
o.a. de Kracht van het Nu.

"Verlichting is gewoon je
natuurlijke staat van gevoelde eenheid met Zijn. Het
is een staat van verbondenheid met iets dat
onmetelijk en onvernietigbaar is. Iets dat, bijna
paradoxaal, tegelijk in wezen jij is en toch veel
groter dan jou." Bron: De
Kracht van het Nu.
De nuance: Verlichting is geen staat
van eenheid met Zijn. Zijn is verlicht zijn.
Verlicht zijn is Zijn. Het is ook geen verbondenheid
met iets dat onmetelijk en onvernietigbaar is, maar
het is dat wat onmetelijk en onvernietigbaar is.
Zijn is geheel zijn en deel zijn. Is de staat waarin
je de wil van het deel zijn c.q. ego zijn, dat
gelijk staat aan de wil van je gedachten en
gevoelens, hebt losgelaten en je hebt overgegeven
aan de Wil van je Ware Zelf , het Geheel, het leven
zelf, God, e.d. En zodoende één met het Geheel en
een directe manifestatie van het Geheel bent
geworden. Niet verloren tussen hemel en aarde, maar
één met hemel en aarde. ^
Eckart Tolle, auteur van
o.a. de Kracht van het Nu.
"Hoe meer je je met je
verstand identificeert des te meer je lijdt. Hoe
meer je het nu kunt erkennen en aanvaarden des te
meer je vrij bent van pijn en lijden en vrij van het
ikzuchtige verstand." Bron: De
Kracht van het Nu.
De nuance: Lijden is ego zijn. Is
bepaald en gestuurd worden door gedachten en
gevoelens in plaats van het Ware Zelf. Is de
gevangene zijn van de wil van het ego die de pijn
wil vermijden en bestrijden teneinde zichzelf in
stand te houden. Is daarmee het afgescheiden zijn
van de onvoorwaardelijke liefde voor pijn. Zijn is
onvoorwaardelijke liefde voor pijn, is vrij zijn van
de wil van het ego, is vrij/ontdaan zijn van lijden.
Het gaat er dus niet om het nu te erkennen en
aanvaarden, maar de pijn (in het nu) te erkennen en
aanvaarden of beter gezegd onvoorwaardelijk lief te
hebben. Daardoor kom je vrij van (de identificatie
met) je ikzuchtige verstand. ^
Eckart Tolle, auteur van
o.a. de Kracht van het Nu.
“Leven in het hier en nu is niet moeilijk. Het
is zelfs heel makkelijk. Het probleem is dat wij
makkelijke dingen moeilijk maken en moeilijke dingen
makkelijk. Wat is er nu makkelijker dan gewoon hier
te zijn? Het is bovendien de enige realiteit die
bestaat. De toekomst is er nog niet en het verleden
is al voorbij. Toch leven de meeste mensen met hun
gedachten in de toekomst of het verleden.” Bron:
Happinez nr. 6, 2007.
De nuance:
Inderdaad, leven in het hier en nu is niet moeilijk.
Althans als het gaat over de acceptatie van het feit
dat je bent waar je bent op enig moment. Maar het is
niet makkelijk en zelfs het moeilijkste wat er is om
vrij/los te komen van de gevoelens, zoals
bijvoorbeeld schuldgevoel betreffende het verleden
of angst voor de toekomt, die je gedachten alsmaar
naar het verleden respectievelijk de toekomt
trekken. Dat doe je niet zomaar even. Daar is een
zeer diepgaand proces van confrontatie met en
doorleving van die gevoelens voor nodig. Temeer daar
die gevoelens je identiteit, je ego, vormen.
Loslaten ervan houdt dan ook het sterven van het ego
in waartegen het ego zich met alle kracht en
slimheid verzet.
Eckart Tolle, auteur van
o.a. de Kracht van het Nu.
“Het geheim van het leven in het hier en nu is
de volledige acceptatie van ieder moment zoals het
zich aandient. Hierdoor kom je in contact met de
stille, tijdloze ruimte achter de vorm van het
moment. Hoe stiller je wordt, hoe meer je je beseft
dat die ruimte en jij één zijn. Jij bent die
stille ruimte. Jij bent dat eeuwige bewustzijn dat
de basis is van alle creatie.” Bron: Happinez nr.
6, 2007.
De nuance: Dat
is wat al te kort door de bocht. Het geheim is niet
de volledige acceptatie van ieder moment, maar de
volledige acceptatie van ieder gevoel dat zich in
het moment in je aandient en je uit het hier en nu
wil trekken. En dat is, zoals hiervoor betoogt, het
moeilijkste wat er is. Als die volledige acceptatie
via een lange niet te beheersen weg van
bewustwording en doorleving van gevoelens, is
gelukt, dan ben je vrij/los van je gevoelens en
ervaar je inderdaad de stille tijdloze ruimte van je
Ware Zelf en ben je wie je echt bent.
Eckart Tolle, auteur van
o.a. de Kracht van het Nu.
“Het creëren van problemen is een mentale ziekte
waaraan de hele mensheid lijdt. Honden en katten
lijden er niet aan. Bomen ook niet. Niets in de
natuur heeft problemen, de hele planeet is vrij van
problemen, behalve mensen.” Bron: Happinez nr. 6,
2007.
De nuance: Het
creëren van problemen een mentale ziekte noemen, is
wat cru, ook al zit er een kern van waarheid in. De
mens is namelijk de gevangene van het
dualiteit/materie aspect van het universum dat ook
wel het ego wordt genoemd. Daardoor is hij
afgescheiden van het singulariteit/geest aspect van
het ware Zelf waarin zich de totale vervuldheid, de
probleemloosheid, of beter gezegd het niet als
probleem ervaren van een probleem bevindt. Het is
dus geen ziekte, maar een hoedanigheid die inherent
is aan het bestaan op Aarde. Het één worden met het
Ware Zelf om die vervuldheid, die probleemloosheid,
te bereiken, is, zoals gezegd, een zeer moeilijke
opgave. Want het vereist de bevrijding uit het ego
via het sterven ervan.
Koningin Beatrix.

"Er is geen recht om te
kwetsen. Respect is onontbeerlijk. De grondslag ligt
in de oude wijsheid: Wat gij niet wilt dat u
geschiedt, doe dat ook een ander niet."
Bron:
Kersttoespraak 2006
De nuance: Er is
inderdaad geen recht om te kwetsen, maar het leven
kan wel de bedoeling hebben en daarmee het "recht"
geven om kwetsuren te laten ervaren. Simpelweg omdat
het leven op niets anders uit is dan op de
eenwording van de mens met zichzelf en daarmee met
het leven zelf. Een eenwording die alleen
gerealiseerd kan worden door onvoorwaardelijke
liefde op te brengen voor de ervaring van de
afgescheidenheid ervan die in kwetsuren besloten
ligt. M.a.w. het ervaren van kwetsuren is
onontbeerlijk voor het realiseren van eenheid en
daarmee van respect. Respect is dus niet het
voorkomen van kwetsuren, maar de onvoorwaardelijke
liefde ervoor. In dit licht is het advies "Wat gij
niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander
niet" geen goed advies. Want het voorkomt dat mensen
onvoorwaardelijke liefde voor hun kwetsuren en
daarmee echt respect ontwikkelen. Kortom, voorkomt
de ontwikkeling van het Zijn: het diepste ideaal van
ieder mens. ^
Koningin Beatrix.
"Niemand kan nu eenmaal zijn
overtuiging opleggen aan een ander. Tolerantie
begint met de erkenning dat iemands waarheid nooit
voor iedereen dé waarheid kan zijn."
De nuance: Het is
inderdaad waar dat niemand zijn overtuiging kan
opleggen aan een ander. Want de aanname van die
waarheid is geheel voor de verantwoordelijkheid van
die ander. Die ander kan dus niemand het verwijt
maken dat hem/haar een overtuiging is opgelegd. Dit
betekent die iedereen vrij is zijn overtuiging te
uiten. En zelfs vrij is dat aan een ander op te
leggen, al zal dat waarschijnlijk consequenties
hebben. Zeker als dit geschiedt vanuit het ego in
plaats van het Zijn. Want als dat zo is, dan zal het
leven de persoon in kwestie uit zijn ego willen
bevrijden en daartoe pijnlijke confrontatie
hanteren.
Zijn is in Waarheid zijn,
is verlicht zijn, is onbevangen manifestatie. Die
Waarheid is waar ieder mens ten diepste naar
verlangt en is voor ieder mens bereikbaar. Dé
waarheid waar de koningin op doelt is niet de
Waarheid die je bent, maar die je hebt. M.a.w. die
waarheid is een dogma. Een dogma kan door iemand als
waarheid worden aangenomen, ook al gaat hij daarbij
voorbij aan zijn Waarheid en miskent hij daarmee wie
hij echt is (hij=zij). Zolang de mens het Zijn niet
heeft gerealiseerd is hij afhankelijk van het hebben
van waarheden c.q. dogma's en van de erkenning
daarvan door anderen. Dat is de toestand waarin de
ego-wil tot het opleggen van waarheid aan anderen
zich manifesteert. En waarin er geen
onvoorwaardelijke liefde is voor de ander en diens
waarheid. Die onvoorwaardelijke liefde dient niet
verward te worden met tolerantie. Want deze liefde
kan heel intolerant zijn. Tolerantie gaat dus niet
om het toelaten van wat de ander doet, maar om de
onvoorwaardelijke liefde ervoor die alleen in het
Zijn besloten ligt. ^
The Edge, Erik van Praag

The following are the most
significant aspects of what I call spiritual
leadership.
Erik: Spiritual
leadership is based on consciousness of unity. It is
a realization of a connection between myself and
another person, myself and the world. Of course, I
can easily distinguish myself from another person,
and myself and the world. However, in consciousness
of unity, I am aware that there is a simultaneous
inextricable connection: What I do with myself I do
with my surroundings, and what I do with others I
also do with myself. Consciousness of unity is also
the awareness that the other may be different from
myself but, then again, not really. This has
significant consequences in the way in which I
communicate.
De nuance. Spiritueel leiderschap is niet
ergens op gebaseerd. Zelfs niet op het bewustzijn
van eenheid. Een spiritueel leider heeft het Zijn
gerealiseerd, is wie hij echt is, is onbevangen, is
in overgave aan en tegelijk het zijn van (de wil
van) het mysterie dat het leven zelf is. Kortom, is
eenheid. Spiritueel leiderschap is ook niet het
gewaar zijn van een verbinding tussen zichzelf en
een ander. Want dat veronderstelt een scheiding
tussen de waarnemer en het waargenomene. Het is het
scheidingsloze Geheel zijn, het zijn van alles hangt
met alles samen, waarin hijzelf en anderen zich
manifesteren. Het is de golf en tegelijk de oceaan
zijn. ^
Erik: Wat ik doe met mijzelf, doe ik met mijn
omgeving. Wat ik doe met anderen, doe ik met
mijzelf.
De nuance: Het lijkt wel of dit een
soort formule impliceert waaruit oorzaak en gevolg
kan worden afgeleid. Een spiritueel leider laat zich
echter helemaal niet leiden door oorzaak en gevolg.
Hij is immers de manifestatie in het hier en nu. Hij
kan zich natuurlijk wel bewust zijn van oorzaak en
gevolg. Maar dat is wat anders dan er door geleid
worden. Zo is hij zich ervan bewust dat het handelen
van het ego tot confrontatie met het ego leidt en
dat de mens daardoor de kans heeft zich eruit te
bevrijden. Voor het ego kan de formule dus veel zin
hebben. Voor de spiritueel leider, die per definitie
bevrijd is uit zijn ego, echter niet meer.
Erik: Spiritual leadership is based on vision.
I perceive vision here as what I wish to achieve in
the world. This is not the same as purpose, or life
purpose. It is an image of what I want to create,
possibly together with others, which is fed through
my desires, my goal in life, my talents, and other
factors. It comes from my whole self--from the mind,
body, and soul--and is not just an intellectual aim.
De nuance: Spiritueel leiderschap is niet
gebaseerd op een visie. De staat van Zijn van dat
leiderschap kan een visie manifesteren. Kan echter
ook geen visie manifesteren. Als het een visie
manifesteert, dan is hij niet gehecht aan de
eventueel door hem bedachte weg om die visie te
realiseren. Hij staat onbevangen in het hier en nu
en is in overgave aan iedere handeling die het
Geheel, het leven zelf, door hem heen wil
manifesteren. Dat kan wel of niet in overeenstemming
zijn met de visie en de eventueel bedachte weg er
naartoe. ^
Erik: Spiritual leadership is based on
honesty. By this I mean facing up to reality--both
external reality and the reality within ourselves--in
a direct manner. This isn’t always easy. We have the
tendency to perceive both the external and internal
world in a more positive light--or at times even
more negative--than it actually is. It takes courage
to take an honest look at the world around us and to
look inside ourselves without guilt, anger,
disapproval, or judgment, but one must take a look
at reality without all of those feelings and
reactions or else it will become distorted.
De nuance: Spiritueel leiderschap is niet
gebaseerd op eerlijkheid ten aanzien van de
innerlijke en uiterlijke werkelijkheid. Want dat
veronderstelt dat de spiritueel leider ook
oneerlijkheid kan betrachten. Een spiritueel leider
is echter de innerlijke en uiterlijke werkelijkheid.
Daardoor kan hij er niet eerlijk of oneerlijk over
zijn. Evenmin kan hij eerlijk of oneerlijk kijken
naar de innerlijke en uiterlijke wereld. Want hij is
het Geheel en dus die werelden. Het kijken kan
derhalve niet verstoord raken. Hij is het Goede en
dus ook het kijken is het Goede. De manifestatie van
een spiritueel leider is intrinsiek bewustmakend en
maakt de mens derhalve vrij van zijn gevangenschap
van zijn gedachten en gevoelens of kortweg van zijn
ego. En dus ook van schuldgevoel en woede. Echter
niet van afkeuring en veroordeling als zodanig, want
het Zijn kan ook afkeuren en veroordelen. Maar wel
van dat van het ego, zoals minachting of miskenning,
dat afkeuring en veroordeling voortbrengt. ^
Hans
Knibbe, School voor zijnsoriëntatie.
"De kern van ons werk wordt
samengevat met: rust in Zijn en doe wat je wilt.
Met dit motto geven we aan dat ons werk begint met
het vertrouwend loslaten van onszelf in de grote
ruimte van Zijn. We geven onze gejaagdheid op, we
laten het streven en vermijden los, we rusten in het
eeuwige Nu. Alles in ons zal zich ontspannen en
beginnen te openen. De rijkdom van Zijn wordt
voelbaar. Dat is weldadig, maar vraagt ook een
vervolg.: we zullen de rijkdom ook vorm willen gaan
geven in ons leven en ons leven dan ook moeten gaan
inrichten op basis van dit Rijkdom bewustzijn. Dat
bedoelen we met doen wat je wilt. En zo is
het contact met de rijkdom geen eindstadium, maar
een beginpunt van een oneindig pad van steeds meer
licht belichamen, ruimer, helderder gevoeliger en
compassievoller worden."
Bron: De
website School voor zijnsoriëntatie -
Zijnsoriëntatie -
Literatuur - Artikelen -
Zijnsoriëntatie als
levenskunstpad.
De nuance.
Over "rust in Zijn".
Zijn is niet de toestand
waarin de gejaagdheid is opgegeven en het streven en
vermijden is losgelaten. Zijn is de toestand waarin
gejaagdheid, streven en vermijden als vorm van
activiteit er gewoon kan zijn. Het verschil tussen
niet-Zijn c.q. ego-zijn en Zijn is dat in het Zijn
deze activiteiten niet, zoals in het niet-Zijn,
geschieden vanuit gevoelens, maar vanuit het Ware
Zelf die intrinsiek vrij/los is van gevoelens. Het
gaat er dus niet om om de activiteit maar de
ego-bron ervan, zoals bijvoorbeeld angst, jaloezie,
miskenning, enz. los te laten,
Over "doe wat je wilt".
Het Zijn is de toestand
van overgave aan de Wil van het Geheel, het leven
zelf , enz. En waarin aldus de wil van het ego is
losgelaten. Dit is de volmaakt vrije/onbevangen
manifestatie. Daarin willen we ons leven geen vorm
geven, maar is er vormgeving. We moeten ons leven
dan ook niet inrichten op basis van het Zijn, maar
het Zijn richt het leven in zoals het door het
geheel/het leven zelf bedoeld is en van tevoren niet
gekend kan worden.
Het Zijn als beginpunt is
geen pad van steeds meer licht belichamen, ruimer,
helderder gevoeliger en compassievoller worden. Want
het Zijn is dat allemaal al. ^
Hans Knibbe.
"De simpele stelling "awareness
cures" is mijn inziens pertinent onjuist wanneer er
niet gekeken wordt vanuit welke positie er aandacht
gegeven wordt. Wanneer een baas bijvoorbeeld
kritisch-veroordelende aandacht geeft aan een
ondergeschikte zal men toch moeilijk kunnen beweren
dat deze aandacht op zich iets heilzaams
heeft. Evenzo is het binnen onze psyche van het
grootste belang dat men zich bewust is van waaruit
men aandacht geeft aan de innerlijke en uiterlijke
verschijnselen. Wanneer men bijvoorbeeld aandacht
geeft vanuit een kritische gedistantieerde houding,
of vanuit een houding waarbij men hoopt dat door
aandacht te geven iets gaat veranderen, versterkt
men de neurotische splitsing. Het ontbreekt hier aan
training in houding, een centraal principe in het
Zijnsgeöriënteerde werk. Training in houding houdt
in dat men leert hoe men aandacht kan geven. Dit
wordt geleerd door op de lichamelijke houding te
letten: rechte rug, ontspannen ademhaling, zachte
voorkant, zachte ogen, contact met de aarde. Het
wordt ook geleerd door verbale instructie: sta het
toe, probeer het niet anders te maken, wend je niet
af, grijp er niet naar, enz. " .
Bron: Voorbij
het onderscheid psychotherapie-spiritualiteit, blz.
3.
De nuance.
Iedere ervaring is
heilzaam, ook al tracht de wil van het ego en de Wil
van het ware Zelf (soms) bepaalde ervaringen
te vermijden en te bestrijden. Want de mens ervaart dat wat hij moet
ervaren en waar hij op een bepaald moment kennelijk
aan toe is om tot het Zijn, als zijnde de toestand
waarin hij innerlijk vrij/los is van zijn ervaring,
te komen. Het gaat er dus niet om mensen via een
andere houding of ander gedrag een andere c.q.
betere ervaring te bezorgen, maar om ze tot
zijnsontwikkeling oftewel tot de acceptatie van, de
onvoorwaardelijke liefde voor,
iedere ervaring te brengen. Dat houdt het doorvoelen
in van het gevoel en het geen gevolg geven aan de ego-mechanismen van het gevecht om goed en kwaad die
dit doorvoelen tegenwerken. Het gaat er dus niet om
de baas een andere houding of gedrag aan te
leren, maar te begeleiden in zijnsontwikkeling. Want
alleen daardoor doet hij het Goede. ^
Lucas van der Valk. 
De meest effectieve keuzestrategie.
We denken vaak dat keuzes beter worden naarmate je er langer over nadenkt. Dat is onzin. Psychologisch onderzoek wijst juist uit dat je belangrijke beslissingen het beste door je onbewuste kunt laten nemen. Let wel, hier wordt de term ‘onbewust’ gebruikt, wat iets anders is dan het ook vaak gehoorde ‘onderbewuste’. Ik zelf zou het hier bedoelde onbewuste mijn intuïtie noemen.
De nuance: Je intuïtie volgen is niet de meest effectieve keuzestrategie. Want dat is het volgen van je Ware Zelf. Intuïtie is namelijk een geestelijke ingeving, een gedachte, die door het Ware Zelf waargenomen kan worden en dus niet het Ware Zelf zelf is. Je Ware Zelf volgen is het volgen van je manifestatie in het hier en nu, ook wel aangeduid als de "stroom", die niet gekend maar wel ervaren kan worden. Dat is de meest effectieve keuzestrategie omdat het Ware Zelf de Wil van het Geheel is en aldus de essentie van je bedoeling op Aarde oftewel het Goede.
Lucas van der Valk: Hoe doe je dat dan onbewust denken?
Het blijkt veel effectiever te zijn om ergens een nachtje over te slapen, of zelfs een paar nachtjes. En zo je onbewuste zijn werk te laten doen. Dat geeft aantoonbaar bevredigendere resultaten dan proberen een rationele afweging te maken, bijvoorbeeld door het maken van eindeloze lijstjes met voors en tegens. Denk dus over complexe keuzes niet te veel na. Maar zorg wel dat je van te voren zo veel mogelijk informatie hebt ingewonnen, heel rationeel. Ga daarna andere dingen doen, en laat je onbewuste het werk doen. Geef je onbewuste echter wel een deadline. Zeg bijvoorbeeld tegen jezelf: “Aanstaande zaterdag ga ik beslissen.” En dat doe je dan die zaterdag.
De nuance: Het bijzondere van het Ware Zelf is dat die er altijd is. Dit betekent dat je nooit een nachtje hoeft te slapen om een keus te kunnen maken. Het betekent ook dat je geen keus hoeft te maken. Het bestaan van het Ware Zelf maakt het leven derhalve oneindig eenvoudig. Natuurlijk kun je met behulp van je ratio keuzes maken. Maar als je jezelf die keuze oplegt en bijgevolg uit gaat voeren, dan wordt je gestuurd door je ego en niet door je Ware Zelf. Laat je het over aan je Ware Zelf dan weet je niet of die je in overeenstemming met je keuze laat handelen. Dat kan wel of niet zo zijn. Als het niet zo is, dan is de rationele keuze kennelijk niet in overeenstemming met de Wil van het Geheel, jouw echte Wil, je essentie.
Bij Lucas gaat het kennelijk om bevredigender resultaten. Dat betekent dat het bij hem om het ego gaat. Want alleen het ego is uit op bevrediging. Het Ware Zelf niet, want die is vervuld. Die is niet uit op (een bevredigend) resultaat. Die doet altijd vanuit vervuldheid het Goede in het hier en nu. ^
J.P. Balkenende, minister-president.

In een krantenartikel zei de heer Balkenende dat zijn gulden leefregel voor fatsoen is: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Bron: Volkskrant 23-02-2008
De nuance. Is dit een zinnige leefregel? Uit oogpunt van zijnsontwikkeling niet. Het is zelfs een destructieve leefregel. Daar zijn een aantal redenen voor:
-
De leefregel is bedoel om onprettige/pijn gevoelens te vermijden. Dat is onzinnig omdat pijngevoelens de afgescheidenheid zijn van je diepste ideaal, te weten het Zijn: het zijn wie je echt bent, je volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, je balans, het Goede zijn en doen, je volmaaktheid, je Midden, je Kern, je Hart, je Wezen, je Ziel, enz. Alleen via het ervaren en vervolgens accepteren en doorvoelen van je gevoelens kun je één worden met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gevoelens. Of anders gezegd, kun je het Zijn realiseren.
-
De leefregel roept op tot zelfmanipulatie, tot het zelfopleggen van dogma's, tot zelfdwang, tot innerlijke onvrijheid. Daarmee ben en blijf je in gevecht met jezelf. Een gevecht dat alleen te verliezen is. En nu na zo veel millennia ook inderdaad verloren wordt. De mensen willen immers geen dogma's meer. Ze willen zichzelf zijn. Ze willen vrij zijn. Vandaar van de crisis van de instituties kerk (religie), staat (ideologie) en Wetenschap (kennis) in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de uitval uit het onderwijs (onafgemaakte opleidingen, kennis opdoen slechts voor het diploma, voor baanzekerheid).
-
Het is in wezen onmogelijk om precies te weten wat een ander zal voelen als gevolg van jouw acties. Denk je dat wel te weten en ernaar te handelen, dan ben je bezig met "invullen". Daarmee ga je voorbij aan je eigen (ongemanipuleerde) echtheid en aan dat van de ander. Wees jezelf en laat de ander dat ook zijn. Jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander en de ander niet voor die van jou. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, want ze zijn van jou en bovendien moet je ze voelen om het Zijn te realiseren. Dit betekent natuurlijk niet dat je geen grenzen mag stellen. Doe dat echter niet vanuit je gevoelens, maar laat het over aan je Ware Zelf.
-
De leefregel houdt het bepaald worden door je bewuste en onbewuste gevoelens als haat, minachting, miskenning, angst, eenzaamheid, onzekerheid, enz. in stand. Of kortweg, houdt je ego in stand. Aangezien gevoelens dualistisch zijn, houdt de leefregel de verdeeldheid in stand. Daarmee voorkomt het de eenheid in verscheidenheid die inherent is aan het (singulaire) Zijn en waar we als mensheid al sinds het begin der tijden zo intens naar verlangen.
De heer Balkenende bewijst ons dus geen dienst met zijn gulden leefregel, zijn dogmatiek. Sterker nog, hij voorkomt dat wij het Zijn realiseren. En dat terwijl het realiseren van het Zijn de enige manier is om één te worden met alles en daarmee het Goede te doen. Iets wat nu wel erg noodzakelijk is gezien de verharding van de samenleving en gezien het feit dat we via de vernietiging van het milieu ons voortbestaan bedreigen. ^

Paul de
Blot, hoogleraar business spiritualiteit
Business Universiteit Nyenrode.
"God is mens geworden. Wat je
ook doet, doe het menswaardig. Dit is het schema.
het bestaat uit drie niveaus. Niveau 1 is Doen en
Realisme. Want je bent pas spiritueel als je realist
bent. Zonder realisme geen succes, maak je geen
winst. maar als je alleen realistisch bent, ben je
binnen een paar jaar overspannen. Niveau 2 is
zijnsniveau, het hart, idealisme. Dat moet in
evenwicht zijn met het realisme. Niveau 3 is
interactie. Je bent als mens een kosmisch en sociaal
wezen. Daarom ben je in interactie met andere mensen
en je omgeving. Zonder interactie geen samenwerking.
Spiritualiteit is interdisciplinair. Het heeft met
alles te maken."
Bron: Het
Financieele Dagblad 19-07-2007.
De nuance:
Wat is menswaardig wanneer God mens geworden is?
Menswaardig is dan de overgave aan de Wil van God
die door de mens tot uitdrukking wordt gebracht. Die
toestand wordt bereikt wanneer de mens zich heeft
bevrijd uit de gevangenschap van de dualiteit, het
ego, en daardoor één is geworden met de
singulariteit, het Ware Zelf. Kortom, wanneer de
mens het Zijn heeft gerealiseerd. Dan manifesteert
de mens zich vrij, dus niet gehinderd door de wil
van zijn ego: zijn bewuste en onbewuste gevoelens en
de gedachten daarvan. Dat is het volmaakte "Doen".
Dat "doen" is ook het volmaakte realisme. Want dat
is niet het "doen" van het ego dat dualistisch en
daardoor schijnwaar/schijnrealistisch is, maar het
"doen" van het Ware Zelf dat singulair (eenpuntig)
en daardoor waar/realistisch is. Het verschil kan
alleen innerlijk worden waargenomen. Het wordt niet
bepaald door vorm, dus door bijvoorbeeld gedrag,
overtuiging, kennis. Het Zijn is de toestand waarin
de mens heel is. Volmaakt open en volmaakt
kernachtig. Volmaakt één met hemel en aarde. Daarmee
is de mens in wezen alles. Heeft hij alle
tegenstellingen verenigd, dus ook hart en hoofd,
idealistisch en realistisch, individualistisch en
sociaal, kosmisch en aards, samenwerkend en niet
samenwerkend, interactief en niet interactief, enz.
enz.
(zie)
Conclusie: De
uitspraken van de heer Blot in het Financieele
Dagblad bevinden zich op het niveau van de
dualiteit, het ego. De Weg naar het Zijn, naar het
hoogtepunt van spirituele ontwikkeling, ontbreekt
daardoor. ^
<<
Rondleiding
>>
|