Zijnsontwikkeling

ZIJNSONTWIKKELING  |  INDIVIDU  |  ORGANISATIE  |  SAMENLEVING

 

 

 

  << Rondleiding >>

De nuance

 

Afdrukversie

 

In deze tijd zijn velen bezig met de innerlijke/spirituele ontwikkeling van de mens en/of de samenleving. Vaak lijkt dat op zijnsontwikkeling. De nuance maakt duidelijk wat het verschil is.

 

De essentie van het verschil tussen zijnsontwikkeling en andere methoden van ontwikkeling en probleemoplossing is dat zijnsontwikkeling streeft naar de onvoorwaardelijke acceptatie van (de aanwezigheid van) iedere ervaring. En de andere methoden streven, zij het soms zeer subtiel, naar het verwijderen, veranderen en/of terugtrekken van de ervaring. Bovendien erkent zijnsontwikkeling, in tegenstelling tot andere methoden, het Ware Zelf (het één zijn ermee is het Zijn) en de vrije/ondogmatische sturing daarvan. Voor een meer gedetailleerd verschil, zie: Hoe verhoudt zijnsontwikkeling zich tot andere methoden van ontwikkeling en probleemoplossing? Het verschil valt hieronder waar te nemen.

 

 

 

Thich Nhat Hanh, zenmeester en professor.

"Ware liefde betekent de ander nemen zoals hij is met al zijn sterke en zwakke kanten. Alleen van het beste van iemand houden, is geen liefde. We moeten zijn zwakke kanten aanvaarden en ons geduld, ons begrip en onze energie aanwenden om hem te helpen."

Bron: Happinez nr 2-2006.

 

 

De nuance: Ware liefde is Zijn en handelen vanuit Zijn. Het Zijn is vrij. Het Zijn is overgave aan het Geheel dat in beginsel mysterie is oftewel niet gekend kan worden. Er moet dus niets. Dat wat gebeurt vanuit het Zijn is het Goede. Dat is per definitie "helpen", ook al doe je niets wat over het algemeen onder "helpen" wordt verstaan. Je hoeft de ander ook niet te nemen zoals hij is. Het Zijn is het volgen van de stroom van het leven zelf die onvoorspelbaar is en niet wordt bepaald door goed en/of kwaad en dus ook niet door sterke en zwakke kanten.  ^

 

Thich Nhat Hanh, zenmeester en professor (reagerend op de vraag: Hoe voorkom je bezitterigheid in de liefde?): "Een zomerbriesje kan heel verfrissend zijn, maar als je het probeert in te blikken om helemaal voor jezelf te hebben, sterft het. Met liefde is het net zo. Dat inblikken is wat veel mensen doen. Ze ontnemen hun geliefde de vrijheid tot hij of zij zichzelf niet meer kan zijn. Dat is niet liefdevol, dat is vernietigend."

Bron: Happinez nr 2-2006.

 

De nuance: Handelen vanuit Zijn is per definitie liefdevol, ook al wordt dat door de ander niet zo ervaren. Als het handelen door een ander als "inblikken" wordt ervaren, dan heeft die ander de mogelijkheid zich via zijnsontwikkeling te bevrijden van een innerlijke onvrijheid en zo dichterbij het Zijn te komen. Inblikken kan derhalve niet vernietigend zijn. Het kan wel helpen een kennelijk aanwezige innerlijke onvrijheid te "vernietigen". Deze vernietiging geschiedt echter alleen wanneer de ervaring van onvrijheid door de persoon zelf via zijnsontwikkeling tegemoet wordt getreden.

De vrijheid van het Zijn staat los van vorm. Die vrijheid is. Die vrijheid kan dus niet ontnomen/ingeblikt worden, ook al is de persoon in kwestie in de vorm ingeblikt/beperkt/gevangen.   ^

 

Thich Nhat Hanh, zenmeester en professor: "Schoon schip maken is niet hetzelfde als vergiffenis vragen. Schoon schip maken is de onwetendheid transformeren die verkeerde daden van lichaam, spraak en geest heeft veroorzaakt en liefde cultiveert. Je schaamte en schuldgevoel verdwijnen en je gaat weer de vreugde ervaren dat je leeft. Alle slechte dingen die we doen ontstaan in de geest en kunnen alleen door toedoen van de geest verdwijnen."

Bron: Happinez nr. 2-2006.

 

De nuance: Er bestaan geen verkeerde daden. Er bestaan alleen onprettige gevoelens als gevolg van de gebeurtenissen van het leven. Zolang we niet al onze gedachten en gevoelens onvoorwaardelijk liefhebben, veroordelen we die onprettige gevoelens als slecht en daarmee de veroorzaker ervan ook als slecht. Op grond daarvan willen we af van bijvoorbeeld onze schaamte en schuldgevoel en strijden we er tegen. Maar gevoelens en dus ook schaamte en schuldgevoel zijn er juist om er vrij of anders gezegd los van te komen en zodoende één te worden met je Ware Zelf oftewel het Zijn te bereiken. Het Zijn is dus niet de toestand waarin er geen gevoelens meer zijn, maar de toestand waarin je vrij/los bent van (de aanwezigheid van) deze gevoelens. In het Zijn kunnen de gevoelens wel verdwenen zijn of minder zijn geworden, maar dat is niet waar het om gaat. Als gevolg van het loskomen van de gevoelens, openbaart zich het Zijn en daarmee de levensvreugde ervan. Dat is een vreugde, een Liefde, die onvoorwaardelijk is en er dus ook is wanneer er onprettige gevoelens worden ervaren. Handelen vanuit het Zijn is handelen conform de Wil van het leven zelf oftewel van het Goede. Dat handelen kan confronterend en dus pijnlijk zijn. Want het leven is op niets anders uit dan mensen helpen zich bewust te worden van hun gevoelens en zodoende het Zijn - het één zijn met het leven zelf - te realiseren. M.a.w. ook het leven zelf, ook onvoorwaardelijke liefde, ook God, ook het weten (de opheffing van de onwetendheid) kan pijn doen. Er bestaan dus geen verkeerde daden. Dit betekent niet dat het Zijn geen pijn wil voorkomen of bestrijden. Dat kan weldegelijk het geval zijn. Het geschiedt echter niet vanuit de wil van de pijn, maar vanuit de wil van het Ware Zelf dat het Goede is. Of deze wil daar ook toe overgaat is onbekend want deze wil kan niet gekend worden. Ze kan wel ervaren worden. Het is de impuls tot manifestatie in het hier en nu die onderdeel is van de "flow": de continu scheppende kracht van het Universum.   ^

 

Dr. Enright, wetenschapper Stanford University Forgiveness Project:

"Met boosheid beperk je je emotionele, fysieke en spirituele ontwikkeling."

Bron: Happinez nr 2-2006.

 

De nuance: Er is boosheid vanuit het Zijn en vanuit het ego. Boosheid vanuit het ego is een wapen dat gehanteerd wordt wanneer pijn geraakt wordt en niet geaccepteerd is. Die boosheid is dus een afweermiddel om niet te hoeven voelen. Terwijl accepteren en doorvoelen wat je voelt tot het Zijn leidt. Boosheid vanuit het Zijn is de onvoorwaardelijke liefde van het leven zelf die in een bepaalde vorm tot uiting komt en lijkt op de boosheid van het ego, maar het niet is. Boosheid leidt dus niet per definitie tot beperking van je emotionele, fysieke en spirituele ontwikkeling.  ^

 

Dr. Enright, wetenschapper Stanford University Forgiveness Project:

"Wie niet vergeeft draagt feitelijk de geest van de kwetsende persoon mee en heeft zijn eigen macht aan deze herinnering weggegeven."

Bron: Happinez nr 2-2006.

 

De nuance: Het Zijn is vrij/los van pijn. Het Zijn wordt bereikt door pijn als van jezelf te accepteren, te doorvoelen en onvoorwaardelijk lief te hebben. Het Zijn is daarmee de staat van "in vergeving zijn". Vergeven of beter gezegd vergeving schenken is derhalve niet aan de orde. Er is dan ook geen kwetsende persoon. Er is alleen een persoon die eventuele kwetsuren bewust helpt te maken en zodoende de kans biedt het Zijn te ontwikkelen. Het Zijn is Macht, is de Wil van het Geheel/het leven zelf. Die kan niet worden weggegeven. Wel kan de macht van het ego worden weggegeven. Dat heet onmacht/slachtofferschap. De macht van het ego wil het leven en daarmee ook de eigen kwetsuren beheersen. Vergeving vanuit het ego is derhalve miskenning van de eigen kwetsuren. De Macht van het Zijn is één zijn met, is overgave aan, het leven zelf. Is de Wil van het leven zelf. Deze Macht is (is alles). Deze kan derhalve niet worden weggegeven of zichzelf beheersen. Dat kan alleen door iets wat afgescheiden is van deze Macht. Dat "iets" is (de macht van) het ego.   ^

 

Emeritus hoogleraar vergelijkende godsdienstwetenschappen en oud rector-magnificus: "Overal wordt gezocht naar een nieuwe balans tussen gevoel en verstand, tussen emotie en rede. Misschien is het vragen om een balans tussen die twee wel hoogmoed. Want ook wie gezegend is met een zuivere bron van emotie en een even zuivere rede, blijft een mens en is dus vatbaar voor de prikkels van angst, zelfrechtvaardiging en hebzucht."   ^

Bron: Volkskrant 14-07-2006 (Forum)

 

De nuance: Er bestaat geen nieuwe balans tussen gevoel (emotie) en verstand. Er bestaat wel balans als zodanig. Als gevolg van de gevangenschap van de dualiteit c.q. het ego-zijn, is de mens afgescheiden van de singulariteit en daarmee van die balans. Het gaat er om deze afgescheidenheid op te heffen en zodoende de balans te realiseren.

Dat vraagt om veel moed. Want daarvoor is het nodig de ogenschijnlijke veiligheid van het verstand te verlaten en de gevoelens tot en met de diepste pijn tegemoet te treden en onvoorwaardelijk lief te hebben. M.a.w. het vraagt om de hoogmoed die inherent is aan het ego te verlaten. Als zodoende de eenheid met het Ware Zelf c.q. het Zijn is gerealiseerd dan is de mens vrij van de wil van zijn verstand en gevoel en dus ook van de wil van angst, zelfrechtvaardiging en hebzucht.   ^

 

Zijne Heiligheid De Dalai Lama.

"We moeten slechte daden afwijzen. Maar dat betekent niet dat we de dader als mens moeten afwijzen. Met een volgende daad kan de ander zich een vriend tonen."

Bron: Happinez nr 2-2006.

 

 

 

De nuance: Slechte daden bestaan niet. Er bestaat wel pijn/ongenoegen als gevolg van het handelen van anderen. Wanneer de pijn niet wordt geaccepteerd als een ontmoeting met jezelf en daarmee als een kans je er vrij van te maken en zodoende het Zijn te realiseren, dan beschouw je de veroorzaker ervan als je vijand en dus zijn/haar handelen als slecht. Wanneer de pijn wel wordt geaccepteerd c.q. voor zijnsontwikkeling wordt aangewend, dan zal je de veroorzaker ervan beschouwen als de spiegel / de bewustmaker van jezelf en niet vanuit  je pijn bejegenen, maar vanuit je Ware Zelf. Deze bejegening is de bedoeling van het leven zelf oftewel het Goede. Verder is het vrij van dogma's. Het kan derhalve iedere vorm aannemen, dus kan zachtmoedig en gewelddadig zijn.  ^

 

Sri Sri Ravi Shankar.

"De grootste bottleneck in deze wereld is het groeiende geweld en fanatisme. Mensen zouden uit hun beperkte referentiegroepen als geslacht, ras, religie en nationaliteit moeten stappen en zich herinneren dat hun basisidentiteit een deel is van de universele geest. We moeten onze blik wijder maken en onze wortels dieper. Ja, iedere burger heeft een rol daarin. Elk kind zou een beetje moeten weten over andere religies. Kinderen dienen op school een multireligieuze opleiding te krijgen, mensen met verschillende ideologieën zouden een dialoog met elkaar aan moeten gaan en ieder van ons zou moeten weten dat de enige echte zekerheid in deze wereld gevonden kan worden in het geven van liefde."

Bron: Onkruid juli/augustus 2006.

 

De nuance: De mens is tot op heden de gevangene geweest van de dualiteit en daarmee afgescheiden geweest van de singulariteit: zijn diepste ideaal. Als gevolg van die gevangenschap is crisis het enige middel van het leven om eruit te ontsnappen. In dit opzicht is het groeiende geweld en fanatisme geen bottleneck maar een zegen. Temeer wanneer wordt gerealiseerd dat als gevolg van de evolutionaire ontwikkeling de dogma's wegvallen en derhalve het dualistische ego vrij spel krijgt. Want daarmee heeft de mens de kans zich van zijn ego te ontdoen oftewel zich uit zijn gevangenschap van de dualiteit te bevrijden en zodoende zijn diepste ideaal te realiseren. Dit ideaal is deel- en geheel- zijn of kortweg Zijn. Deel zijn wordt bepaald door geslacht, ras, religie, nationaliteit en dergelijke. Geheel zijn is de staat waarin de hechting aan en daarmee de identificatie met en het bepaald worden door voornoemde referentiegroepen ontbreekt. Want geheel zijn is vrij zijn. Zijn is derhalve vrij zijn in beperking (van geslacht, ras, religie, nationaliteit, e.d.). Het gaat er dus niet om om uit de referentiegroep te stappen, maar om erin te zijn en er tegelijk vrij van te zijn. Een multireligieuze dialoog aangaan om dat te bereiken is een te beperkt advies. Zeker voor een spiritueel leider. Het gaat erom jezelf te ervaren in de confrontatie met het anders zijn van anderen. En daarmee de hechting aan je eigen identiteit c.q. referentiegroep te ervaren. Zodoende kan de bron van deze hechting, die ten diepste uit existentiële angst bestaat, aangegaan worden en daarmee de bevrijding ervan gerealiseerd worden. Als dat volbracht is en daarmee het Zijn is gerealiseerd, dan kan de mens de Liefde geven waar hij ten diepste naar verlangt. Zolang het Zijn niet is gerealiseerd, weet de mens niet wat Liefde of beter gezegd wat God is. Vandaar de al millennia durende verwarring erover. Het advies om liefde te geven in plaats van aan zijnsontwikkeling te doen helpt mensen derhalve niet echt. En biedt bovendien, zoals uit de verwarring blijkt, niet de zekerheid die Sri Sri Ravi Shankar bedoelt. Zijnsontwikkeling biedt die zekerheid wel. Want het Zijn is de staat van de onthechting van zekerheid c.q. de volledige overgave aan de intrinsieke onzekerheid, het mysterie, van het leven.  ^

 

Sri Sri Ravi Shankar.

"Je hebt als mens vele identiteiten. Je behoort tot een ras, een sekse, een cultuur, een traditie en een religie, maar vooral ben je mens. En als iedereen dat diep tot zich zou laten doordringen dan zouden wij ons één kunnen voelen, wereldburgers in vrede met elkaar. Want begrensde identificatie leidt tot oorlog."

Bron: Happinez nr 6-2006, blz. 46.

 

De nuance: Eenheid is de exclusieve eigenschap van het Zijn. Want het Zijn is het één zijn met de singulariteit (de eenpuntigheid) van het Geheel. Het Zijn wordt gerealiseerd door je te bevrijden uit de gevangenschap van de dualiteit of anders gezegd uit het ego, uit het bepaald en gestuurd worden door gedachten en gevoelens. Die bevrijding geschiedt door onvoorwaardelijke liefde voor de gevoelens en door geen gevolg te geven aan de in gedachten verpakte wil van de gevoelens. Op grond hiervan is het Zijn de staat waarin je in onvoorwaardelijke liefde oftewel in vrede bent met al je ervaringen die je door het leven worden aangereikt en derhalve met het leven zelf en met elkaar. Deze vrede betekent niet dat er dan geen verschillen, geen conflicten, geen oorlogen meer zullen zijn. Maar wel dat deze oorlogen niet worden gevoerd vanuit de disharmonie van het ego, maar vanuit de harmonie van het Zijn. Dit betekent dat ook onbegrensde identificatie tot oorlog kan leiden. Beweren dat begrensde identificatie tot oorlog leidt en daarmee suggereren dat onbegrensde identificatie niet tot oorlog leidt is beweren dat je weet wat het Geheel, dat in feite mysterie is, wil. Of anders gezegd dat je weet wat God wil. Het Zijn is de staat waarin je je hebt overgegeven aan deze niet te kennen maar wel in het hier en nu te ervaren wil.    ^

 

Sri Sri Ravi Shankar.

"Het leven is heilig. Maak van het leven een feest. Zorg voor anderen en deel alles wat je hebt met diegenen die het minder getroffen hebben dan jij. Verbreed je blik want de hele wereld is van jou."   Bron: Happinez nr 6-2006, blz. 46.

 

De nuance: Dogma's, gaat het daarom meneer Shankar? Waarom zegt u niet: Realiseer je Zijn en verkeer daarmee in de staat van overgave aan het mysterie van het Geheel en neem waar wat die met je voor heeft? Misschien is dat niets anders dan geld verdienen, heel erg rijk zijn en alles voor jezelf houden. Is dat verkeerd? Is dat niet-Zijn? Is dat onverlicht zijn? Je wordt of bent niet verlicht door een bepaald gedrag, maar door één te worden met en je daarmee over te geven aan het Geheel/God/Allah/Bron/.... die ieder gedrag kan voortbrengen!   ^

 

Sri Sri Ravi Shankar.

"De essentie van ons is bedekt met een schil die ego heet. Om die schil te verwijderen, kunnen we oefeningen doen zoals yoga, meditatie, ademoefeningen en Sudarshan Kriya. Dan diep je je ware natuur, de liefde op. Sudarshan betekent inzicht in wie je bent en kriya betekent reinigende handeling."  Bron: Happinez nr 6-2006, blz. 47

 

De nuance: Al die oefeningen zijn goed om de waarnemer van je ego, je gedachten en gevoelens, te kunnen zijn. Maar ze leiden niet zondermeer tot verlichting. Want daarvoor is het nodig om vanuit die waarnemerspositie je ego te herkennen en je ervan te bevrijden door de gevoelens ervan te doorvoelen en daarmee onvoorwaardelijk lief te hebben en door geen gevolg te geven aan de gedachten die deze gevoelens voortbrengen. Alleen voornoemde oefeningen doen leidt tot een staat van teruggetrokken zijn van het ego die in de Oosterse spiritualiteit abusievelijk gelijk gesteld wordt met verlicht zijn. Dan zijn de oefeningen een vlucht uit de aanwezigheid in de tegenstellingen van de materie oftewel uit de gedachten en gevoelens. En daarmee geen onvoorwaardelijke liefde ervoor oftewel doorleving ervan.Verlichting bevindt zich op de bodem van de duisternis die inherent is aan gevoelens en niet in de vlucht uit de duisternis.   ^

 

Mgr. E. de Jong, hulpbisschop van Roermond (21-09-2006).

Hulpbisschop Everard de Jong

In relatie tot het echtscheidingsvraagstuk had mgr. De Jong de volgende stelling over echte groei: "Echte groei is dat men door het verdragen en verwerken van spanningen komt tot meer altruïstisch gedrag en een grotere trouw aan de ander."

Bron: Volkskrant/Forum 21-09-2006

 

De nuance: Echte groei is zijnsontwikkeling. Het Zijn is balans, is volmaakt vrij en verantwoordelijk tegelijk. Dat betekent dat er geen sprake is van meer of minder voor de een of de ander. Dus ook niet meer altruïstisch gedrag en grotere trouw. De manifestatie van het Zijn is het Goede ongeacht de consequentie. Mgr. De Jong denkt dat het Zijn c.q. God voldoet aan dogma's. Altruïstisch gedrag en trouw behoren daar kennelijk toe. De katholieke kerk blijkt nog steeds dogmatisch. En dat terwijl dogmatiek gelijk staat aan zelfonderdrukking en zelfonderdrukking gelijk staat aan zelfvernietiging (al dan niet via het milieu). Is de zelfvernietiging nog niet ver genoeg gegaan voor de katholieke kerk?   ^

 

Ramtha channeling via J.Z. Knight.

"Een meester is het zout in de pap niet waard wanneer hij toestaat dat de dag hem overkomt: hij creëert zijn dag."

Bron: Magazine "Diep", herfst 2006. Artikel: What the bleep do I read?

Zie ook website www.ramtha.com

 

 

De nuance: Een meester heeft de dualiteit overstegen. Dit houdt in dat hij één is met zijn Ware Zelf, met de singulariteit. Daardoor is er geen sprake van verschil tussen het overkomen of het creëren van de dag. Hij is beide. Dit betekent de bewuste manifestatie (=creatie) vanuit de overgave aan (het mysterie van) het geheel: de impuls tot manifestatie in het hier en nu.  ^

 

Byron Katie.

"Als je je eigen stressvolle gedachten ter discussie stelt, zal de vrijheid die daaruit voortkomt de wereld voor iedereen beter maken".

 

Bron: Magazine "Diep", herfst 2006. Artikel: Ligt verlichting voor het grijpen?

 

 

De nuance: De vrijheid wordt niet bereikt door het ter discussie stellen van gedachten. Het wordt wel bereikt door in te zien dat gedachten die voortkomen uit gevoelens de gevangene zijn van de dualiteit en daardoor het gevecht met de oorzaak van gevoelens aangaan en bijgevolg de gevoelens in stand houden oftewel de ontwikkeling van vrijheid c.q. het Zijn in de weg staan. het gaat er derhalve om de wil van gedachten niet te volgen of anders gezegd de gedachten los te laten.   ^

 

Eric Bruijn, voorzitter Zenkring Amersfoort

"Onthechting betekent je vrijmaken van voorkeur en afkeur waardoor je vanzelf ontdekt dat vrijheid niet ligt in alleen maar doen waar je van houdt, maar houden van wat je doet."

 

Bron: Magazine "Diep", herfst 2006. Artikel: "het opiniecircus".

 

 

De nuance: Onthechting bereik je door je vrij te maken van datgene in je dat hecht. Dat wat hecht is je ego of beter gezegd je gevangenschap van de wil van je gedachten en gevoelens. Je bevrijdt je hieruit door de gevoelens, hoe pijnlijk en onacceptabel ook, onvoorwaardelijk lief te hebben; door geen gevolg te geven aan de wil ervan want die wil de gevangenschap en dus de hechting in stand houden en door één te worden met en daarmee over te geven aan  je Ware Zelf (het overweldigende Licht in jezelf) en diens wil die niet gekend maar wel ervaren kan worden en bestaat uit de impuls tot manifestatie in het hier en nu.   ^

 

Arjuna Ardagh, auteur van "De translucente revolutie".

Wat zijn dan de verschijnselen waaraan een gemiddeld niet-translucent mens lijdt? "Je ziet het echt niet alleen op een beursvloer, maar ook bij een crèche waar gehaaste ouder hun kinderen oppikken tussen werk, parkeerstress, boodschappen en eten opwarmen. Je ziet het op vakantie waar mensen radeloos op zoek zijn naar zinvolle tijdsbesteding of naar rust. Je ziet het overal en je mag het ook ego noemen, of maya."

Bron: Magazine "Diep", herfst 2006. Artikel: Wat is translucentie?

 

De nuance: Bevrijd zijn van je ego is één zijn met en overgave aan je Ware Zelf: het mysterie, het Geheel. Het gedrag dat zich dan manifesteert, kan precies hetzelfde gedrag zijn als van het ego. Dus wel of niet translucent zijn kan niet aan gedrag worden afgemeten. Het wel afmeten aan gedrag van verlicht zijn, translucent zijn of Zijn is de grootste fout die in de spirituele wereld wordt gemaakt!   ^

 

Eckart Tolle, auteur van o.a. de Kracht van het Nu.

"Verlichting is gewoon je natuurlijke staat van gevoelde eenheid met Zijn. Het is een staat van verbondenheid met iets dat onmetelijk en onvernietigbaar is. Iets dat, bijna paradoxaal, tegelijk in wezen jij is en toch veel groter dan jou."   Bron: De Kracht van het Nu.

 

 

De nuance: Verlichting is geen staat van eenheid met Zijn. Zijn is verlicht zijn. Verlicht zijn is Zijn. Het is ook geen verbondenheid met iets dat onmetelijk en onvernietigbaar is, maar het is dat wat onmetelijk en onvernietigbaar is. Zijn is geheel zijn en deel zijn. Is de staat waarin je de wil van het deel zijn c.q. ego zijn, dat gelijk staat aan de wil van je gedachten en gevoelens, hebt losgelaten en je hebt overgegeven aan de Wil van je Ware Zelf , het Geheel, het leven zelf, God, e.d. En zodoende één met het Geheel en een directe manifestatie van het Geheel bent geworden. Niet verloren tussen hemel en aarde, maar één met hemel en aarde.   ^

 

Eckart Tolle, auteur van o.a. de Kracht van het Nu.

"Hoe meer je je met je verstand identificeert des te meer je lijdt. Hoe meer je het nu kunt erkennen en aanvaarden des te meer je vrij bent van pijn en lijden en vrij van het ikzuchtige verstand."  Bron: De Kracht van het Nu.

 

De nuance: Lijden is ego zijn. Is bepaald en gestuurd worden door gedachten en gevoelens in plaats van het Ware Zelf. Is de gevangene zijn van de wil van het ego die de pijn wil vermijden en bestrijden teneinde zichzelf in stand te houden. Is daarmee het afgescheiden zijn van de onvoorwaardelijke liefde voor pijn. Zijn is onvoorwaardelijke liefde voor pijn, is vrij zijn van de wil van het ego, is vrij/ontdaan zijn van lijden. Het gaat er dus niet om het nu te erkennen en aanvaarden, maar de pijn (in het nu) te erkennen en aanvaarden of beter gezegd onvoorwaardelijk lief te hebben. Daardoor kom je vrij van (de identificatie met) je ikzuchtige verstand.    ^

 

Eckart Tolle, auteur van o.a. de Kracht van het Nu.
Leven in het hier en nu is niet moeilijk. Het is zelfs heel makkelijk. Het probleem is dat wij makkelijke dingen moeilijk maken en moeilijke dingen makkelijk. Wat is er nu makkelijker dan gewoon hier te zijn? Het is bovendien de enige realiteit die bestaat. De toekomst is er nog niet en het verleden is al voorbij. Toch leven de meeste mensen met hun gedachten in de toekomst of het verleden.”  Bron: Happinez nr. 6, 2007. 

De nuance: Inderdaad, leven in het hier en nu is niet moeilijk. Althans als het gaat over de acceptatie van het feit dat je bent waar je bent op enig moment. Maar het is niet makkelijk en zelfs het moeilijkste wat er is om vrij/los te komen van de gevoelens, zoals bijvoorbeeld schuldgevoel betreffende het verleden of angst voor de toekomt, die je gedachten alsmaar naar het verleden respectievelijk de toekomt trekken. Dat doe je niet zomaar even. Daar is een zeer diepgaand proces van confrontatie met en doorleving van die gevoelens voor nodig. Temeer daar die gevoelens je identiteit, je ego, vormen. Loslaten ervan houdt dan ook het sterven van het ego in waartegen het ego zich met alle kracht en slimheid verzet.

 

Eckart Tolle, auteur van o.a. de Kracht van het Nu.
“Het geheim van het leven in het hier en nu is de volledige acceptatie van ieder moment zoals het zich aandient. Hierdoor kom je in contact met de stille, tijdloze ruimte achter de vorm van het moment. Hoe stiller je wordt, hoe meer je je beseft dat die ruimte en jij één zijn. Jij bent die stille ruimte. Jij bent dat eeuwige bewustzijn dat de basis is van alle creatie.” Bron: Happinez nr. 6, 2007. 

 

De nuance: Dat is wat al te kort door de bocht. Het geheim is niet de volledige acceptatie van ieder moment, maar de volledige acceptatie van ieder gevoel dat zich in het moment in je aandient en je uit het hier en nu wil trekken. En dat is, zoals hiervoor betoogt, het moeilijkste wat er is. Als die volledige acceptatie via een lange niet te beheersen weg van bewustwording en doorleving van gevoelens, is gelukt, dan ben je vrij/los van je gevoelens en ervaar je inderdaad de stille tijdloze ruimte van je Ware Zelf en ben je wie je echt bent.  

 

Eckart Tolle, auteur van o.a. de Kracht van het Nu.
“Het creëren van problemen is een mentale ziekte waaraan de hele mensheid lijdt. Honden en katten lijden er niet aan. Bomen ook niet. Niets in de natuur heeft problemen, de hele planeet is vrij van problemen, behalve mensen.” Bron: Happinez nr. 6, 2007. 

 

De nuance: Het creëren van problemen een mentale ziekte noemen, is wat cru, ook al zit er een kern van waarheid in. De mens is namelijk de gevangene van het dualiteit/materie aspect van het universum dat ook wel het ego wordt genoemd. Daardoor is hij afgescheiden van het singulariteit/geest aspect van het ware Zelf waarin zich de totale vervuldheid, de probleemloosheid, of beter gezegd het niet als probleem ervaren van een probleem bevindt. Het is dus geen ziekte, maar een hoedanigheid die inherent is aan het bestaan op Aarde. Het één worden met het Ware Zelf om die vervuldheid, die probleemloosheid, te bereiken, is, zoals gezegd, een zeer moeilijke opgave. Want het vereist de bevrijding uit het ego via het sterven ervan.

 

Koningin Beatrix.

"Er is geen recht om te kwetsen. Respect is onontbeerlijk. De grondslag ligt in de oude wijsheid: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet."

 

Bron: Kersttoespraak 2006

 

De nuance: Er is inderdaad geen recht om te kwetsen, maar het leven kan wel de bedoeling hebben en daarmee het "recht" geven om kwetsuren te laten ervaren. Simpelweg omdat het leven op niets anders uit is dan op de eenwording van de mens met zichzelf en daarmee met het leven zelf. Een eenwording die alleen gerealiseerd kan worden door onvoorwaardelijke liefde op te brengen voor de ervaring van de afgescheidenheid ervan die in kwetsuren besloten ligt. M.a.w. het ervaren van kwetsuren is onontbeerlijk voor het realiseren van eenheid en daarmee van respect. Respect is dus niet het voorkomen van kwetsuren, maar de onvoorwaardelijke liefde ervoor. In dit licht is het advies "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" geen goed advies. Want het voorkomt dat mensen onvoorwaardelijke liefde voor hun kwetsuren en daarmee echt respect ontwikkelen. Kortom, voorkomt de ontwikkeling van het Zijn: het diepste ideaal van ieder mens.   ^

 

Koningin Beatrix.

"Niemand kan nu eenmaal zijn overtuiging opleggen aan een ander. Tolerantie begint met de erkenning dat iemands waarheid nooit voor iedereen dé waarheid kan zijn."

 

De nuance: Het is inderdaad waar dat niemand zijn overtuiging kan opleggen aan een ander. Want de aanname van die waarheid is geheel voor de verantwoordelijkheid van die ander. Die ander kan dus niemand het verwijt maken dat hem/haar een overtuiging is opgelegd. Dit betekent die iedereen vrij is zijn overtuiging te uiten. En zelfs vrij is dat aan een ander op te leggen, al zal dat waarschijnlijk consequenties hebben. Zeker als dit geschiedt vanuit het ego in plaats van het Zijn. Want als dat zo is, dan zal het leven de persoon in kwestie uit zijn ego willen bevrijden en daartoe pijnlijke confrontatie hanteren.

 

Zijn is in Waarheid zijn, is verlicht zijn, is onbevangen manifestatie. Die Waarheid is waar ieder mens ten diepste naar verlangt en is voor ieder mens bereikbaar. Dé waarheid waar de koningin op doelt is niet de Waarheid die je bent, maar die je hebt. M.a.w. die waarheid is een dogma. Een dogma kan door iemand als waarheid worden aangenomen, ook al gaat hij daarbij voorbij aan zijn Waarheid en miskent hij daarmee wie hij echt is (hij=zij). Zolang de mens het Zijn niet heeft gerealiseerd is hij afhankelijk van het hebben van waarheden c.q. dogma's en van de erkenning daarvan door anderen. Dat is de toestand waarin de ego-wil tot het opleggen van waarheid aan anderen zich manifesteert. En waarin er geen onvoorwaardelijke liefde is voor de ander en diens waarheid. Die onvoorwaardelijke liefde dient niet verward te worden met tolerantie. Want deze liefde kan heel intolerant zijn. Tolerantie gaat dus niet om het toelaten van wat de ander doet, maar om de onvoorwaardelijke liefde ervoor die alleen in het Zijn besloten ligt.  ^

 

The Edge, Erik van Praag

The following are the most significant aspects of what I call spiritual leadership.
 

Erik: Spiritual leadership is based on consciousness of unity. It is a realization of a connection between myself and another person, myself and the world. Of course, I can easily distinguish myself from another person, and myself and the world. However, in consciousness of unity, I am aware that there is a simultaneous inextricable connection: What I do with myself I do with my surroundings, and what I do with others I also do with myself. Consciousness of unity is also the awareness that the other may be different from myself but, then again, not really. This has significant consequences in the way in which I communicate.

De nuance. Spiritueel leiderschap is niet ergens op gebaseerd. Zelfs niet op het bewustzijn van eenheid. Een spiritueel leider heeft het Zijn gerealiseerd, is wie hij echt is, is onbevangen, is in overgave aan en tegelijk het zijn van (de wil van) het mysterie dat het leven zelf is. Kortom, is eenheid. Spiritueel leiderschap is ook niet het gewaar zijn van een verbinding tussen zichzelf en een ander. Want dat veronderstelt een scheiding tussen de waarnemer en het waargenomene. Het is het scheidingsloze Geheel zijn, het zijn van alles hangt met alles samen, waarin hijzelf en anderen zich manifesteren. Het is de golf en tegelijk de oceaan zijn.  ^

Erik: Wat ik doe met mijzelf, doe ik met mijn omgeving. Wat ik doe met anderen, doe ik met mijzelf.


De nuance: Het lijkt wel of dit een soort formule impliceert waaruit oorzaak en gevolg kan worden afgeleid. Een spiritueel leider laat zich echter helemaal niet leiden door oorzaak en gevolg. Hij is immers de manifestatie in het hier en nu. Hij kan zich natuurlijk wel bewust zijn van oorzaak en gevolg. Maar dat is wat anders dan er door geleid worden. Zo is hij zich ervan bewust dat het handelen van het ego tot confrontatie met het ego leidt en dat de mens daardoor de kans heeft zich eruit te bevrijden. Voor het ego kan de formule dus veel zin hebben. Voor de spiritueel leider, die per definitie bevrijd is uit zijn ego, echter niet meer.

Erik: Spiritual leadership is based on vision. I perceive vision here as what I wish to achieve in the world. This is not the same as purpose, or life purpose. It is an image of what I want to create, possibly together with others, which is fed through my desires, my goal in life, my talents, and other factors. It comes from my whole self--from the mind, body, and soul--and is not just an intellectual aim.

De nuance: Spiritueel leiderschap is niet gebaseerd op een visie. De staat van Zijn van dat leiderschap kan een visie manifesteren. Kan echter ook geen visie manifesteren. Als het een visie manifesteert, dan is hij niet gehecht aan de eventueel door hem bedachte weg om die visie te realiseren. Hij staat onbevangen in het hier en nu en is in overgave aan iedere handeling die het Geheel, het leven zelf, door hem heen wil manifesteren. Dat kan wel of niet in overeenstemming zijn met de visie en de eventueel bedachte weg er naartoe.  ^

Erik: Spiritual leadership is based on honesty. By this I mean facing up to reality--both external reality and the reality within ourselves--in a direct manner. This isn’t always easy. We have the tendency to perceive both the external and internal world in a more positive light--or at times even more negative--than it actually is. It takes courage to take an honest look at the world around us and to look inside ourselves without guilt, anger, disapproval, or judgment, but one must take a look at reality without all of those feelings and reactions or else it will become distorted.

De nuance: Spiritueel leiderschap is niet gebaseerd op eerlijkheid ten aanzien van de innerlijke en uiterlijke werkelijkheid. Want dat veronderstelt dat de spiritueel leider ook oneerlijkheid kan betrachten. Een spiritueel leider is echter de innerlijke en uiterlijke werkelijkheid. Daardoor kan hij er niet eerlijk of oneerlijk over zijn. Evenmin kan hij eerlijk of oneerlijk kijken naar de innerlijke en uiterlijke wereld. Want hij is het Geheel en dus die werelden. Het kijken kan derhalve niet verstoord raken. Hij is het Goede en dus ook het kijken is het Goede. De manifestatie van een spiritueel leider is intrinsiek bewustmakend en maakt de mens derhalve vrij van zijn gevangenschap van zijn gedachten en gevoelens of kortweg van zijn ego. En dus ook van schuldgevoel en woede. Echter niet van afkeuring en veroordeling als zodanig, want het Zijn kan ook afkeuren en veroordelen. Maar wel van dat van het ego, zoals minachting of miskenning, dat afkeuring en veroordeling voortbrengt.  ^
 

HansHans Knibbe, School voor zijnsoriëntatie.

"De kern van ons werk wordt samengevat met: rust in Zijn en doe wat je wilt. Met dit motto geven we aan dat ons werk begint met het vertrouwend loslaten van onszelf in de grote ruimte van Zijn. We geven onze gejaagdheid op, we laten het streven en vermijden los, we rusten in het eeuwige Nu. Alles in ons zal zich ontspannen en beginnen te openen. De rijkdom van Zijn wordt voelbaar. Dat is weldadig, maar vraagt ook een vervolg.: we zullen de rijkdom ook vorm willen gaan geven in ons leven en ons leven dan ook moeten gaan inrichten op basis van dit Rijkdom bewustzijn. Dat bedoelen we met doen wat je wilt. En zo is het contact met de rijkdom geen eindstadium, maar een beginpunt van een oneindig pad van steeds meer licht belichamen, ruimer, helderder gevoeliger en compassievoller worden."

Bron: De website School voor zijnsoriëntatie - Zijnsoriëntatie - Literatuur - Artikelen - Zijnsoriëntatie als levenskunstpad.

 

De nuance.

Over "rust in Zijn".

Zijn is niet de toestand waarin de gejaagdheid is opgegeven en het streven en vermijden is losgelaten. Zijn is de toestand waarin gejaagdheid, streven en vermijden als vorm van activiteit er gewoon kan zijn. Het verschil tussen niet-Zijn c.q. ego-zijn en Zijn is dat in het Zijn deze activiteiten niet, zoals in het niet-Zijn, geschieden vanuit gevoelens, maar vanuit het Ware Zelf die intrinsiek vrij/los is van gevoelens. Het gaat er dus niet om om de activiteit maar de ego-bron ervan, zoals bijvoorbeeld angst, jaloezie, miskenning, enz. los te laten,

 

Over "doe wat je wilt".

Het Zijn is de toestand van overgave aan de Wil van het Geheel, het leven zelf , enz. En waarin aldus de wil van het ego is losgelaten. Dit is de volmaakt vrije/onbevangen manifestatie. Daarin willen we ons leven geen vorm geven, maar is er vormgeving. We moeten ons leven dan ook niet inrichten op basis van het Zijn, maar het Zijn richt het leven in zoals het door het geheel/het leven zelf bedoeld is en van tevoren niet gekend kan worden.

Het Zijn als beginpunt is geen pad van steeds meer licht belichamen, ruimer, helderder gevoeliger en compassievoller worden. Want het Zijn is dat allemaal al.  ^

 

Hans Knibbe.

"De simpele stelling "awareness cures" is mijn inziens pertinent onjuist wanneer er niet gekeken wordt vanuit welke positie er aandacht gegeven wordt. Wanneer een baas bijvoorbeeld kritisch-veroordelende aandacht geeft aan een ondergeschikte zal men toch moeilijk kunnen beweren dat deze aandacht op zich iets heilzaams heeft. Evenzo is het binnen onze psyche van het grootste belang dat men zich bewust is van waaruit men aandacht geeft aan de innerlijke en uiterlijke verschijnselen. Wanneer men bijvoorbeeld aandacht geeft vanuit een kritische gedistantieerde houding, of vanuit een houding waarbij men hoopt dat door aandacht te geven iets gaat veranderen, versterkt men de neurotische splitsing. Het ontbreekt hier aan training in houding, een centraal principe in het Zijnsgeöriënteerde werk. Training in houding houdt in dat men leert hoe men aandacht kan geven. Dit wordt geleerd door op de lichamelijke houding te letten: rechte rug, ontspannen ademhaling, zachte voorkant, zachte ogen, contact met de aarde. Het wordt ook geleerd door verbale instructie: sta het toe, probeer het niet anders te maken, wend je niet af, grijp er niet naar, enz. "  .

Bron: Voorbij het onderscheid psychotherapie-spiritualiteit, blz. 3.

 

De nuance.

Iedere ervaring is heilzaam, ook al tracht de wil van het ego en de Wil van het ware Zelf  (soms) bepaalde ervaringen te vermijden en te bestrijden. Want de mens ervaart dat wat hij moet ervaren en waar hij op een bepaald moment kennelijk aan toe is om tot het Zijn, als zijnde de toestand waarin hij innerlijk vrij/los is van zijn ervaring, te komen. Het gaat er dus niet om mensen via een andere houding of ander gedrag een andere c.q. betere ervaring te bezorgen, maar om ze tot zijnsontwikkeling oftewel tot de acceptatie van, de onvoorwaardelijke liefde voor, iedere ervaring te brengen. Dat houdt het doorvoelen in van het gevoel en het geen gevolg geven aan de ego-mechanismen van het gevecht om goed en kwaad die dit doorvoelen tegenwerken. Het gaat er dus niet om de baas een andere houding of gedrag aan te leren, maar te begeleiden in zijnsontwikkeling. Want alleen daardoor doet hij het Goede. ^

 

Lucas van der Valk.

De meest effectieve keuzestrategie.
We denken vaak dat keuzes beter worden naarmate je er langer over nadenkt. Dat is onzin. Psychologisch onderzoek wijst juist uit dat je belangrijke beslissingen het beste door je onbewuste kunt laten nemen. Let wel, hier wordt de term ‘onbewust’ gebruikt, wat iets anders is dan het ook vaak gehoorde ‘onderbewuste’. Ik zelf zou het hier bedoelde onbewuste mijn intuïtie noemen.

 

De nuance: Je intuïtie volgen is niet de meest effectieve keuzestrategie. Want dat is het volgen van je Ware Zelf. Intuïtie is namelijk een geestelijke ingeving, een gedachte, die door het Ware Zelf waargenomen kan worden en dus niet het Ware Zelf zelf is. Je Ware Zelf volgen is het volgen van je manifestatie in het hier en nu, ook wel aangeduid als de "stroom", die niet gekend maar wel ervaren kan worden. Dat is de meest effectieve keuzestrategie omdat het Ware Zelf de Wil van het Geheel is en aldus de essentie van je bedoeling op Aarde oftewel het Goede.

 

Lucas van der Valk: Hoe doe je dat dan onbewust denken?
Het blijkt veel effectiever te zijn om ergens een nachtje over te slapen, of zelfs een paar nachtjes. En zo je onbewuste zijn werk te laten doen. Dat geeft aantoonbaar bevredigendere resultaten dan proberen een rationele afweging te maken, bijvoorbeeld door het maken van eindeloze lijstjes met voors en tegens. Denk dus over complexe keuzes niet te veel na. Maar zorg wel dat je van te voren zo veel mogelijk informatie hebt ingewonnen, heel rationeel. Ga daarna andere dingen doen, en laat je onbewuste het werk doen. Geef je onbewuste echter wel een deadline. Zeg bijvoorbeeld tegen jezelf: “Aanstaande zaterdag ga ik beslissen.” En dat doe je dan die zaterdag.

De nuance: Het bijzondere van het Ware Zelf is dat die er altijd is. Dit betekent dat je nooit een nachtje hoeft te slapen om een keus te kunnen maken. Het betekent ook dat je geen keus hoeft te maken. Het bestaan van het Ware Zelf maakt het leven derhalve oneindig eenvoudig. Natuurlijk kun je met behulp van je ratio keuzes maken. Maar als je jezelf die keuze oplegt en bijgevolg uit gaat voeren, dan wordt je gestuurd door je ego en niet door je Ware Zelf. Laat je het over aan je Ware Zelf dan weet je niet of die je in overeenstemming met je keuze laat handelen. Dat kan wel of niet zo zijn. Als het niet zo is, dan is de rationele keuze kennelijk niet in overeenstemming met de Wil van het Geheel, jouw echte Wil, je essentie.

Bij Lucas gaat het kennelijk om bevredigender resultaten. Dat betekent dat het bij hem om het ego gaat. Want alleen het ego is uit op bevrediging. Het Ware Zelf niet, want die is vervuld. Die is niet uit op (een bevredigend) resultaat. Die doet altijd vanuit vervuldheid het Goede in het hier en nu
. ^

 

J.P. Balkenende, minister-president.

Portret: minister-president Jan Peter Balkenende

 

In een krantenartikel zei de heer Balkenende dat zijn gulden leefregel voor fatsoen is: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Bron: Volkskrant 23-02-2008

 

De nuance. Is dit een zinnige leefregel? Uit oogpunt van zijnsontwikkeling niet. Het is zelfs een destructieve leefregel. Daar zijn een aantal redenen voor:

  1. De leefregel is bedoel om onprettige/pijn gevoelens te vermijden. Dat is onzinnig omdat pijngevoelens de afgescheidenheid zijn van je diepste ideaal, te weten het Zijn: het zijn wie je echt bent, je volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, je balans, het Goede zijn en doen, je volmaaktheid, je Midden, je Kern, je Hart, je Wezen, je Ziel, enz. Alleen via het ervaren en vervolgens accepteren en doorvoelen van je gevoelens kun je één worden met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gevoelens. Of anders gezegd, kun je het Zijn realiseren.
     

  2. De leefregel roept op tot zelfmanipulatie, tot het zelfopleggen van dogma's, tot zelfdwang, tot innerlijke onvrijheid. Daarmee ben en blijf je in gevecht met jezelf. Een gevecht dat alleen te verliezen is. En nu na zo veel millennia ook inderdaad verloren wordt. De mensen willen immers geen dogma's meer. Ze willen zichzelf zijn. Ze willen vrij zijn. Vandaar van de crisis van de instituties kerk (religie), staat (ideologie) en Wetenschap (kennis) in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de uitval uit het onderwijs (onafgemaakte opleidingen, kennis opdoen slechts voor het diploma, voor baanzekerheid).
     

  3. Het is in wezen onmogelijk om precies te weten wat een ander zal voelen als gevolg van jouw acties. Denk je dat wel te weten en ernaar te handelen, dan ben je bezig met "invullen". Daarmee ga je voorbij aan je eigen (ongemanipuleerde) echtheid en aan dat van de ander. Wees jezelf en laat de ander dat ook zijn. Jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander en de ander niet voor die van jou. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, want ze zijn van jou en bovendien moet je ze voelen om het Zijn te realiseren. Dit betekent natuurlijk niet dat je geen grenzen mag stellen. Doe dat echter niet vanuit je gevoelens, maar laat het over aan je Ware Zelf.
     

  4. De leefregel houdt het bepaald worden door je bewuste en onbewuste gevoelens als haat, minachting, miskenning, angst, eenzaamheid, onzekerheid, enz. in stand. Of kortweg, houdt je ego in stand. Aangezien gevoelens dualistisch zijn, houdt de leefregel de verdeeldheid in stand. Daarmee voorkomt het de eenheid in verscheidenheid die inherent is aan het (singulaire) Zijn en waar we als mensheid al sinds het begin der tijden zo intens naar verlangen.

 De heer Balkenende bewijst ons dus geen dienst met zijn gulden leefregel, zijn dogmatiek. Sterker nog, hij voorkomt dat wij het Zijn realiseren. En dat terwijl het realiseren van het Zijn de enige manier is om één te worden met alles en daarmee het Goede te doen. Iets wat nu wel erg noodzakelijk is gezien de verharding van de samenleving en gezien het feit dat we via de vernietiging van het milieu ons voortbestaan bedreigen. ^

 

Paul de Blot, hoogleraar business spiritualiteit Business Universiteit Nyenrode.

 

"God is mens geworden. Wat je ook doet, doe het menswaardig. Dit is het schema. het bestaat uit drie niveaus. Niveau 1 is Doen en Realisme. Want je bent pas spiritueel als je realist bent. Zonder realisme geen succes, maak je geen winst. maar als je alleen realistisch bent, ben je binnen een paar jaar overspannen. Niveau 2 is zijnsniveau, het hart, idealisme. Dat moet in evenwicht zijn met het realisme. Niveau 3 is interactie. Je bent als mens een kosmisch en sociaal wezen. Daarom ben je in interactie met andere mensen en je omgeving. Zonder interactie geen samenwerking. Spiritualiteit is interdisciplinair. Het heeft met alles te maken."

Bron: Het Financieele Dagblad 19-07-2007.

 

De nuance: Wat is menswaardig wanneer God mens geworden is? Menswaardig is dan de overgave aan de Wil van God die door de mens tot uitdrukking wordt gebracht. Die toestand wordt bereikt wanneer de mens zich heeft bevrijd uit de gevangenschap van de dualiteit, het ego, en daardoor één is geworden met de singulariteit, het Ware Zelf. Kortom, wanneer de mens het Zijn heeft gerealiseerd. Dan manifesteert de mens zich vrij, dus niet gehinderd door de wil van zijn ego: zijn bewuste en onbewuste gevoelens en de gedachten daarvan. Dat is het volmaakte "Doen". Dat "doen" is ook het volmaakte realisme. Want dat is niet het "doen" van het ego dat dualistisch en daardoor schijnwaar/schijnrealistisch is, maar het "doen" van het Ware Zelf dat singulair (eenpuntig) en daardoor waar/realistisch is. Het verschil kan alleen innerlijk worden waargenomen. Het wordt niet bepaald door vorm, dus door bijvoorbeeld gedrag, overtuiging, kennis. Het Zijn is de toestand waarin de mens heel is. Volmaakt open en volmaakt kernachtig. Volmaakt één met hemel en aarde. Daarmee is de mens in wezen alles. Heeft hij alle tegenstellingen verenigd, dus ook hart en hoofd, idealistisch en realistisch, individualistisch en sociaal, kosmisch en aards, samenwerkend en niet samenwerkend, interactief en niet interactief, enz. enz. (zie)

Conclusie: De uitspraken van de heer Blot in het Financieele Dagblad bevinden zich op het niveau van de dualiteit, het ego. De Weg naar het Zijn, naar het hoogtepunt van spirituele ontwikkeling, ontbreekt daardoor.  ^

 

 

<< Rondleiding >>