De kwantumsprong doet zijn werk. Volgens Jan Marijnissen raakt de samenleving ontzield. Maar is dat echt zo? Was de samenleving dan bezield? Met andere woorden, had iedereen het Zijn gerealiseerd? Nee, want de mensen waren en zijn nog steeds op zoek naar hun volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, hun eenheid met het Al, hun volmaakt zijn, hun zijn wie ze echt zijn, hun één zijn met hun ziel c.q. hun Ware Zelf. De mensen waren en zijn dus nog steeds hun ego, hun gevangenschap van de materie, de dualiteit, hun bewuste en onbewuste gevoelens en de in gedachten gevatte wil ervan. En dus ontzield! Jan Marijnissen denkt dat bezieling een bepaalde manier van doen, van omgang met elkaar, is. Maar dat is niet het geval, want het Zijn is het bezield zijn en dat is niet een door zelfdwang (dogma's) bepaalde manier van zijn of doen. Dankzij de zich voltrekkende kwantumsprong van ego naar Zijn is de samenleving wel op weg naar het Zijn, het bezield zijn. Daartoe moet eerst de illusie van het bezield zijn, zoals Jan bedoelt, verdwijnen. En dat gebeurt in deze tijd en impliciet ook doordat Jan schrijft dat de samenleving ontzield is. Jan draagt dus bij aan de wegbereiding van zijnsontwikkeling. Als hij graag wil dat de samenleving bezield raakt dan zal hij zijnsontwikkeling aan de samenleving duidelijk moeten maken en er voor zorgen dat iedereen dit kan toepassen.

Bron: NRC 5 december 2012 

De PvdA wil het sociaal-democratisch verhaal van verheffing toevoegen aan het repressieve beleid van Rutte. Maar wat is verheffing? Volgens 2e kamerlid Recourt is dat behandelen en resocialiseren. Maar is dat verheffen of aanpassen? Aanpassen is laten voldoen aan normen, waarden, wetten en regels. Dus dat is dogmatisch. Verheffen is de materie, de vorm, de dogmatiek ontstijgen. De hoogste verheffingstoestand is het Zijn. Dus verheffen geschiedt door zijnsontwikkeling. Maar daar hoor je de PvdA niet over. Toch is het gebruik van het woord verheffen wegbereidend voor het Zijn. Hopelijk gaan ze dat eens inzien en worden daders zijnsontwikkeling aangeboden. Ze worden daardoor volmaakt erkend in wie ze zijn en komen ze vrij/los van de gevoelens van waaruit ze de daad gepleegd hebben.

Bron: Volkskrant 27 november 2012

Alles hangt met alles samen oftewel iedereen is met iedereen verbonden, iedereen is één. Geen band hebben met iemand bestaat dus niet. Het ego is de staat van afgescheidenheid van de eenheid. Het Zijn is de staat van één zijn met de eenheid, met het Geheel. Het Zijn is de staat van volmaakt jezelf zijn. Het is dus altijd mogelijk jezelf te zijn. Maar wat bedoelt Van Gaal met zijn opmerking? Wat bedoelt hij met een band? Hij bedoelt een bepaald gevoel en een bepaalde vorm op grond van dat gevoel. Bijvoorbeeld, je voelt vriendschap of collegiale loyaliteit en drukt dat uit in bepaald gedrag. Van Gaal vindt dat als je dat hebt dat je dan pas jezelf bent. Jezelf zijn is dus volgens hem gebaseerd op vorm en dus afhankelijk van vorm. Het ego is de gevangene van de materie, de vorm. Van Gaal's bewering is derhalve een egobewering ter in standhouding van het ego. Weer zo'n slimme actie van het ego! Het Zijn is vrij/los van vorm oftewel niet afhankelijk van vorm. Van Gaal's bewering is derhalve een belemmering van zijnsontwikkeling.

De update die De Vries en Bruijn voorstellen komt neer op het toevoegen van een derde dimensie: 'de menselijke factor'. Dit is een aanvulling op de al bestaande en blijvend van belang zijnde dimensies - de overdracht van fundamentele kennis en het bijbrengen van vaardigheden. Die menselijke factor is opgebouwd uit drie elementen. Ten eerste een eigentijdse vorm van Bildung: het ontwikkelen van karakter, een kritische geest, zelfredzaamheid en relativeringsvermogen. Dit moet worden aangevuld en gecombineerd met 21st century skills, waaronder samenwerken, probleemoplossend vermogen, ICT-geletterheid, creativiteit en sociale vaardigheden. Het derde element bestaat uit empathische aspecten.

De kwantumsprong vraagt inderdaad om een update van het onderwijs. Maar bewerkstelligt het artikel van beide heren die kwantumsprong? Nou nee. Want het gaat nog steeds over het 'maken' (bildung) van mensen. En dat is nu precies wat achterhaald is. Dankzij het feit dat alles met alles samenhangt en niets zeker is, is het maakbaarheididee immers failliet en willen tegelijkertijd de mensen zichzelf zijn. Waar ze dus voor zouden moeten pleiten is voor zijnsontwikkeling. Want dat is de enige manier om gerealiseerd te krijgen wat ze willen, namelijk karakter, een kritische geest, zelfredzaamheid, vermogen tot samenwerken, creativiteit en empathie. Relativeringsvermogen behoort daar niet toe, omdat in zijnsontwikkeling iedere ervaring volledig wordt geaccepteerd en aangegaan. Dat geldt eveneens voor sociale vaardigheden, omdat die bedoeld zijn voor het vermijden van onprettige gevoelens terwijl zijnsontwikkeling bestaat uit het accepteren en toelaten van die gevoelens. Toch kan het pleidooi voor een update van het onderwijs als wegbereidend van zijnsontwikkeling worden aangemerkt, omdat de gewenste kwaliteiten zijnskwaliteiten zijn.

Vraag het artikel, genaamd 'Onderwijs is toe aan een update', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bron: NRC 22 november 2012

De crisis lijkt een materiële crisis, maar is in wezen een spirituele crisis. Maar het ego heeft het nog voor het zeggen. Daarom wil de samenleving de crisis nog louter als een materiële crisis beschouwen. Het is daarom maar goed dat Jan Blommaert een pleidooi houdt voor de inzet van alfa's om de crisis op te lossen. Toch is Jan Blommaert ook niet los van het ego. Hij denkt immers dat er alternatieve denksporen nodig zijn terwijl het niet gaat om anders denken, maar om het toelaten van gevoelens. Desondanks kan zijn pleidooi als wegbereiding van zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Bron: NRC 27 november 2012

Vraag het artikel, genaamd "Alfa's nodig voor de oplossing van de crisis", op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

De kwantumsprong doet zijn werk. Want om het Zijn te realiseren, dien je verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen gevoelens. Of anders gezegd, dien je je gevoelens te accepteren als van jezelf in plaats van door een ander in je geplaatst en daardoor die ander te beschouwen als de schuldige van je gevoelens. Dat betekent onder andere dat je een ander niet meer de schuld geeft van gevoelens als gevolg van onder andere beledigen of spotten.

Bron: NRC 30 november 2012

Vraag het artikel, genaamd "Je moet kunnen beledigen of spotten", op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Tsjonge tsjonge, wat een strijd om de vrije wil tussen wetenschappers die kennelijk het Zijn niet gerealiseerd en daardoor de vrije wil niet ervaren hebben. Want als dat wel zo zou zijn, dan zouden ze weten dat in het Zijn de mens zich als volmaakt vrij ervaart en tegelijk weet dat hij onvrij is, omdat hij in overgave is aan de Wil van het Geheel, God, het leven zelf, die niet gekend maar wel ervaren kan worden als de impuls tot manifestatie in het hier en nu. De vrije wil bestaat dus wel en niet.

Bron: Volkskrant 17 november 2012

Zie ook: Heeft de geëvolueerde mens geen God meer nodig?

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. De God van de instituties die door die instituties altijd is gebruikt om het Zijn en de ontwikkeling ervan tegen te houden, verdwijnt steeds meer. Daardoor komt er ruimte voor het Zijn als zijnde de goddelijke mens. Dit verdwijnen van God kan dan ook als wegbereidend van zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Vraag het artikel, genaamd "Hoe God uit Leiden verdwijnt", op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Neurowetenschappers proberen alles te verklaren vanuit de hersenen. Alissa Quart stelt zich daartegen teweer. Dat is maar goed ook, want anders zou men kunnen denken dat het Zijn via analyse van de hersenen te realiseren is. Iets wat niet het geval is, omdat het Zijn de eenheid met het Geheel, het leven zelf, is dat intrinsiek mysterie is en dus niet gekend kan worden. Het doorprikken van de illusie van de neurowetenschappers kan dan ook als wegbereidend van zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Bron: NRC / International Herald Tribune

Zie ook.

Vraag het artikel, genaamd "Neurowetenschap vervalt tot breinporno", op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Waarom zou de Paus deze oproep doen? Wil hij de angst voor het vergaan van de wereld wegnemen? Of is hij in staat te beseffen dat het in deze tijd, waarin de kwantumsprong van ego naar Zijn zich voltrekt, niet gaat om het vergaan van de fysieke wereld, maar om het vergaan van onze gevangenschap van de materie, dus om het vergaan van ons ego? Want als religieus leider, die wil dat gelovigen gehoorzaam blijven aan de kerk, zal hij daar tegen zijn en dus oproepen niet in het vergaan van de wereld te geloven. Het Zijn is immers de staat waarin men innerlijk vrij is, één is met God, en daardoor onafhankelijk is van de kerk. Als dat zo is, dan kan de oproep van de paus als belemmering van zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Bron: Volkskrant 19 november 2012