De kerstrede van de Koningin is achterhaald. Die is namelijk gebaseerd op het maakbaarheididee en getuigt daardoor niet van besef van de kwantumsprong van ego naar Zijn die zich in de samenleving votrekt. Die kwantumsprong zorgt ervoor dat de mens één wordt met zijn Ware Zelf, het leven zelf, het Geheel, God en zich daarmee overgegeven heeft aan de Wil van het leven zelf dat gelijk staat aan het onvoorwaardelijk vertrouwen daarin. Dat heeft dus niets te maken met vertrouwen in elkaar, want dat is zelfmanipulatie en het claimen van een ander. Het heeft ook niets te maken met gezamenlijke waarden als basis voor dat vertrouwen, omdat het vertrouwen in het leven zelf een gerealiseerde staat van zijn is die door niets in stand gehouden hoeft te worden en dus ook niet door waarden.
De Koningin zegt dat vertrouwen over en weer de maatschappij leefbaar maakt. Maar dat gold toen mensen nog vatbaar waren voor dogma's als normen en waarden. Iets wat nu niet meer het geval is, omdat de mensen zichzelf willen zijn en daartoe afscheid genomen hebben van de dogmatiek van het maakbaarheididee. De leefbaarheid van de maatschappij moet nu door het voltooien van de kwantumsprong gerealiseerd worden waarin mensen één zijn met het leven zelf oftewel intrinsiek harmonieus zijn en daar vanuit handelen. Dan is de eenheid in verscheidenheid gerealiseerd waar we al zolang naar streven.  

Bron: NRC 28 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Kerstboodschap Koningin 2012', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

De kwantumsprong van ego naar Zijn bedreigt de autoriteit van alle instituties, van alle hogepriesters van de waarheid. En dus ook van de katholieke kerk. Dus moet die kerk nog maar eens een ferm standpunt innemen, te weten: Alle homo’s en alle homohuwelijken de wereld uit, want die bedreigen de goddelijke orde. Hiermee wordt wel erg duidelijk dat de Paus zich de plaatsvervanger van God op aarde waant en dus de enige is die weet wat God wil terwijl die Wil niet gekend maar alleen ervaren kan worden en bovendien voor ieder mens anders is (de individuele goddelijke wil, je ware wil). Dit wekt wel erg de indruk dat de Paus het Zijn, het één zijn met God, niet heeft gerealiseerd, maar dat veronderstelt vanuit een mentaal concept. De Paus is dan dus nog gewoon zijn ego. Daarmee is zijn hoogmoedig weten wat God wil en zijn beheersdrang verklaard. Velen erkennen de autoriteit van de Paus, de katholieke kerk en andere instituties. Misschien omdat ze nog (schijn)houvast nodig hebben en misschien omdat ze niet weten wat het Zijn is en dat het gerealiseerd kan worden. Anderen zullen deze actie van de Paus beschouwen als een gepasseerd station, als een laatste stuiptrekking om zijn autoriteit te behouden. In die zin kan de actie als wegbereidend voor zijnsontwikkeling worden beschouwd.

Bron: NRC 24 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Homo bedreigt goddelijke orde', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Als gevolg van de kwantumsprong van ego naar Zijn waarin in eerste instantie het ego vrij spel heeft, is niet de kwaliteit maar de kwantiteit het belangrijkste. Dat is zelfs tot de rechtspraak doorgedrongen terwijl verkeerde beslissingen het leven van mensen kunnen vernietigen. Het is dus maar goed dat enkele rechters hun zorgen hebben geuit.

Samen met de gerechtelijke dwalingen van het Openbaar Ministerie vormt dit een bijzonder zorgwekkende uitholling van de rechtstaat.

Bron: NRC 21 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Onafhankelijke rechtspraak in de verdrukking', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Joris Lyuendijk bericht uit het hart van de financiële sector in Londen. Volgens hem is de sector zo hardnekkig verrot dat hij werkelijk niet ziet hoe we hier zonder brokken uit gaan komen. Dat betekent dat het ego, die nu dankzij de kwantumsprong, vrij spel heeft, de climax nadert van de intrinsieke zelfdestructie ervan en het dus hoog tijd wordt voor het toepassen van zijnsontwikkeling.
De meeste mensen denken dat we met wat wetten, regels en technologie uit de crises kunnen komen en dat we dus niet aan zijnsontwikkeling hoeven te doen. Maar de zelfdestructie van het ego haal je daar niet mee weg. Dus misschien lossen we er een crisis mee op, maar het leven heeft meer mogelijkheden in petto om ervoor te zorgen dat de mens doet wat het wil, namelijk zich bevrijden uit zijn ego oftewel zijn Zijn, zijn één zijn met het leven, realiseren.

Bron: NRC 21-12-2012

Vraag het artikel, genaamd 'Financiële crisis Doem en Gloem', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Erica Verdegaal vertelt ons aan de hand van een boek van T. Harv Eker waarom de een wel rijk wordt en de ander niet. Vogens hem ligt dat aan je geest of beter gezegd aan je geestelijke geconditioneerdheid. Voorbeelden daarvan zijn: Rijken zien kansen, niet rijken zien obstakels. Rijken denken groot, niet rijken denken klein. Enz. Met andere woorden, als je je denken zo maakt zoals rijken dat doen, dan word je rijk. Dit is weer zo'n veronderstelling van het ego die controle wil over het leven en maximaal materieel resultaat wil. En daarbij voorbij gaat aan het feit dat alles met alles samenhangt, niets zeker is en het leven zelf op niets anders uit is dan je te helpen je afgescheidenheid van het leven, van de eenheid, van het geheel, op te heffen. Met andere woorden, iedere toestand, dus ook rijk of arm, is bedoeld om het Zijn te realiseren. De toestand is dus niet (door hard en/of slim werken) verworven, maar je toegevallen. Mooi om dit weer duidelijk te maken aan de hand van dit bericht van Erica en zo wegbereidend te zijn voor zijnsontwikkeling.

Bron: NRC 8 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Waarom de een wel rijk wordt en de ander niet', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Het Zijn is de staat van één zijn met het Geheel, het leven zelf, en in overgave zijn aan de niet te kennen Wil ervan. Dat is derhalve de staat van volmaakt vertrouwen. Aangezien niets zeker is in het leven, is niet zekerheid, maar onzekerheid de bron van alle vormen van vertrouwen.

Bron: Volkskrant 20 december 2012

Het goddelijke in ons is ons Ware Zelf, de waarnemer/het bewustzijn van onze gedachten en gevoelens. Ons Ware Zelf is singulier oftewel vrij van de dualiteit tussen goed en kwaad. God is dus neutraal. Die kan dan ook niet gelasterd worden, die is genoeg beschermd. Het ego is het gevangen zijn van de materie, de dualiteit, onze gevoelende en de in gedachten gevatte wil ervan. Die kan dus wel gelasterd c.q. beledigd worden. De kwantumsprong van ego naar Zijn zorgt ervoor dat mensen zich ontdoen van de institutionele God en één worden met hun Ware Zelf, hun goddelijke zelf, hun persoonlijke God. Het opheffen van het verbod op godslastring helpt daarbij en is als zodanig wegbereidend voor zijnsontwikkeling.

Bron: NRC 11 december 2012

De kwantumsprong van ego naar Zijn, waarin in eerste instantie het ego vrij spel heeft, doet zijn werk. Dat betekent dat alles aangewend moet worden voor materieel gewin. Zelfs mensen worden er nu voor aangewend, zoals Marcel van Dam in dit artikel betoogt. Hoewel dat misschien niet leuk is voor mensen, is dat uit oogpunt van evolutionaire ontwikkeling (kennelijk) wel nodig om mensen bewust te maken van het ego (de gevangenschap van de materie, de dualiteit) en zodoende in staat te stellen zich eruit te bevrijden. In die zin draagt dit artikel bij aan de wegbereiding van zijnsontwikkeling.

Bron: Volkskrant 6 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Mensen als grondstof', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Wat zijn de wortels, de diepste oorzaken van de crisis? Volgens Hofland moeten we ons dat afvragen omdat rijmpjes als 'Fatsoen moet je doen', stille tochten en strenger straffen niet helpen. Zijn antwoord daarop is het analfabatisme en het kijken naar gewelddadige films. En is zijn remedie een goede opvoeding en goed onderwijs, omdat fatsoenlijk gedrag een product daarvan is. Heeft Hofland gelijk voor wat betreft de diepste oorzaken? Nee, want de diepste oorzaak is het feit dat de samenleving de kwantumsprong van ego naar Zijn aan het maken is die in eerste instantie bestaat uit het vrij spel voor het dualistische ego. En heeft hij gelijk voor wat betreft goed onderwijs als oplossing van de crisis? Nee, want de echte oplossing is zijnsontwikkeling en dat heeft niets met kennis te maken. En hoe zit het dan met de opvoeding, heeft hij daar gelijk in? Ja, maar daarin ontbreekt zijnsontwikkeling vooralsnog volledig. Toch is het maar goed dat Hofland tot de conclusie komt dat alle middelen ter oplossing van de crisis tot op heden niet geholpen hebben en dat we ons dus moeten afvragen wat de diepste oorzaak ervan is. Dat biedt namelijk een kans voor zijnsontwikkeling. Aldus kan zijn artikel als wegbereidend hiervoor worden aangemerkt.

Bron: NRC 12 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Wortels van de crisis', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Het is niet verwonderlijk dat Pepijn Vloemans teleurgesteld is in de filosofie, omdat de studie filosofie geen antwoord gaf op zijn levensvragen. Sinds we weten dat alles met alles samenhangt en niets zeker is, weten we immers dat het analyseren van de werkelijkheid, waar de filosofie zich mee bezig houdt, onmogelijk is. Maar waar bevindt zich het antwoord dan wel? Dat bevindt zich in de innerlijke wereld, in het toelaten van de ervaringen c.q. de gevoelens oftewel in zijnsontwikkeling. In mijn boek 'Zijn: de ideale wereld' geef ik het antwoord op vele levensvragen die ik dankzij mijn zijnsontwikkeling heb gekregen. Dit artikel van Pepijn maakt duidelijk dat mensen graag antwoord op levensvragen willen en dat dit niet door de filosofie, inclusief de klassieke filosofie die volgend Pepijn leert denken, wordt gegeven. In wezen betekent dat het einde van de filosofie, omdat dat antwoord het door velen veronderstelde doel ervan was. En dat betekent weer dat het tijd wordt om aan zijnsontwikkeling te gaan doen. Maar dat ontbreekt nog volledig in de samenleving. Dus is er werk aan de winkel. In dit verband kan het artikel van Pepijn als wegbereidend voor zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Bron: NRC 11 december 2012

Vraag het artikel, genaamd 'Het einde van de filosofie', op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.