McTaggert: Leer te leven zoals de natuur het bedoeld heeft
Lynne McTaggart: "We leven in een crisis omdat we een leugen leven: we hebben geleerd dat we moeten concurreren en moeten vechten, maar de wetenschap toont ons dat een beschaving alleen kan overleven en bloeien als we samenwerken. Het probleem van vandaag is dat we handelen tegen de natuur in."
"In mijn research heb ik ontdekt dat tussen subatomische deeltjes, tussen onze lichamen en de omgeving een band bestaat, een verbinding die zo vergaand, sterk en integraal is, dat je niet kunt aantonen waar het ene eindigt en het andere begint. De natuur heeft het leven ontworpen in samenhang, en als we deze samenhang erkennen, gaat het ons goed. De natuur is niet op zoek naar macht en dominantie, maar naar verbinding."
"In mijn boek The Bond wil ik aantonen dat er een nieuwe weg is, een nieuwe visie, een betere manier om te leven, om te overleven en te groeien. De manier zoals de natuur het heeft bedoeld. De manier waarop we zouden moeten leven.
Bron: ODE. Vraag het artikel, genaamd "ODE Lynne Mc Taggert", op via
De nuance. Lynn doet voorkomen of het één zijn met het Geheel, het leven zelf, de natuur, God oftewel het Zijn een manier van doen is. Daarbij gaat ze voorbij aan het feit dat het niet een manier van doen is, maar een eenheidsbewustzijn waarin er onvoorwaardelijke overgave is aan de niet te kennen Wil van het Geheel, de natuur. En dat die overgave allerlei gedrag kan voortbrengen, dus ook onderling concurreren c.q. vechten. Wat zijn er toch veel mensen die eenheid beschouwen als gelijkheid, dus als de afwezigheid van verscheidenheid, en daardoor veronderstellen dat er geen onderlinge verschillen en onderlinge strijd meer zal zijn. Die dus denken dat vrede de afwezigheid van strijd is. Het gaat erom dat we niet strijden vanuit het dualistische c.q. disharmonieuze ego, maar vanuit het singuliere c.q. harmonieuze Zijn.
Zoekterm: zoekMcTaggert
Geweldig dat staatssecretaris Ben Knapen zegt dat we vooral niet emotioneel moeten doen over het klimaatprobleem en dat het erom gaat je op de juiste afstand tot je emoties te verhouden. Niet erin zwelgen, maar ze ook niet verdringen. Daarmee doet hij aan wegbereiding van zijnsontwikkeling, want alleen zijnsontwikkeling levert dat vermogen op. Bovendien wordt de volmaakte duurzaamheid ermee gerealiseerd, omdat het Zijn het één zijn met het leven zelf, de natuur, is en aldus het absoluut Goede doet zoals alles in de natuur maar dan bewust.
Als gevolg van de kwantumsprong van ego naar Zijn verliest de mens zijn soevereiniteit, zijn zeggenschap over zichzelf. En geeft hij zich over aan de zeggenschap, de Wil, van het geheel, het leven zelf, de natuur, God. Een overgave die vervolmaakt is in het Zijn. Dat verlies van soevereiniteit voltrekt zich niet alleen op individueel niveau, maar ook op het niveau van staten. Op dat niveau moeten volgens de door Juurd Eijsvogel aangehaalde Anne-Marie Slaughter politicie de paradox onder ogen zien dat een land juist soevereiniteit krijgt door het aangaan van verbanden, het uit handen geven en delen van macht. Dat kan als wegbereidend van zijns-ontwikkeling worden aangemerkt, omdat dat ook daarvoor geldt.
Goed artikel van Wijnand Duyvendak, voormalig kamerlid van GroenLinks. Daarin stelt hij dat we voor het bereiken van duurzaamheid onze manier van leven, van consumeren en van produceren zullen moeten veranderen en dat dit pijn zal doen. Pijn dat we op dit moment door de euforie over de nieuwe booming markt inzake duurzaamheid uit het oog verliezen. Hoewel dat natuurlijk waar is, kan de werkelijke duurzaamheid alleen bereikt worden door onze afgescheidenheid van de eenheid, het Geheel, het leven zelf, de natuur op te heffen. Dat betekent dat we ons uit ons ego moeten bevrijden oftewel ons Zijn moeten realiseren. En dat betekent dat we onze gevoelens, hoe pijnlijk ook, tot het punt van bevrijding moeten toelaten. Dus we moeten niet zo zeer accepteren dat het redden van de aarde pijn doet, maar dat we onze pijn aan moeten gaan om de aarde te redden oftewel aan zijnsontwikkeling moeten doen. Die pijn is er al, want dat ervaren we vrijwel dagelijks in ons leven. We kunnen dus direct beginnen met de echte redding van de aarde.
Als gevolg van de kwantumsprong van ego naar Zijn heeft in eerste instantie het ego vrij spel. Het ego is gevangen in tegenstellingen oftewel dualistisch en beschouwt daardoor de tegenstander, in dit geval de misdadiger, als object van eliminering. Bovendien is het ego onvervuld en daardoor uit op behoeftebevrediging in de vorm oftewel op resultaat ongeacht of dat het goede resultaat is. Justitie wordt ook door het ego beheerst en is ook onderhevig aan de kwantumsprong. Vandaar dat het nog steed uit is op vergelding ongeacht of die vergelding de werkeijke dader treft. Het vrij spel van het ego is inherent aan de kwantumsprong. Daarom kan gerechterlijke dwaling als wegbereidend van zijnsontwikkeling worden aangemerkt. Temeer daar de samenleving er aandacht voor heeft en daardoor bewust wordt van de werking van het ego. En zodoende kan kiezen voor de bevrijding eruit oftewel voor zijnsontwikkeling. Want het Zijn is niet dualistisch oftewel singulier en daardoor vervuld. Bovendien is het niet uit op resultaat, ook al lijkt de manifestatie ervan dat wel te zijn.